ଛାଡ଼ପତ୍ର ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରାୟରେ, ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଅଲଗା ରହିବାକୁ ମାନସିକ ନିଷ୍ଠୁରତା ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଇପାରିବ । କୋର୍ଟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଏହା ହିନ୍ଦୁ ବିବାହ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ ଛାଡ଼ପତ୍ର ପାଇଁ ଏକ ବୈଧ କାରଣ । ୧୫ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଅଲଗା ରହୁଥିବା ଡାକ୍ତର ଦମ୍ପତିଙ୍କ ମାମଲାରେ କୋର୍ଟ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିବା ଛାଡ଼ପତ୍ର ଡିକ୍ରିକୁ ସମର୍ଥନ କରିଛନ୍ତି।
ବିଚାରପତି ସଞ୍ଜୟ କାରୋଲ ଏବଂ ବିଚାରପତି ଅଗଷ୍ଟିନ ଜର୍ଜ ମାସିହଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ ଏକ ଖଣ୍ଡପୀଠ ମତ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ,’ଯେତେବେଳେ ଏକ ବିବାହ ଉଭୟ ପକ୍ଷରୁ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହାକୁ କେବଳ ଏକ ଆଇନଗତ ଔପଚାରିକତା ଭାବରେ ବଜାୟ ରଖିବା ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ ।’ କୋର୍ଟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ ,’ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ଉଭୟ ସେମାନଙ୍କ କ୍ୟାରିଅର ଏବଂ ଜୀବନ ପାଇଁ ପୃଥକ ପଥ ବାଛିଥିଲେ , ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାବରେ ରହୁଥିଲେ ।’
ମାମଲା କ’ଣ?
- ମାମଲାର ବିବରଣୀ ଅନୁଯାୟୀ, ଦମ୍ପତି ଡିସେମ୍ବର ୫, ୨୦୦୭ ରେ ଗୁଜୁରାଟର ନାଦିଆଦରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ବିବାହ ପରେ ସେମାନେ ମାତ୍ର ଦୁଇରୁ ତିନି ମାସ ଏକାଠି ରହିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲା । ସ୍ୱାମୀ ରାଜସ୍ଥାନରେ ଡାକ୍ତର ଭାବରେ ଚାକିରି କରୁଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ପତ୍ନୀ ଗୁଜୁରାଟର ଖେଡା ଜିଲ୍ଲାର ନାଡିଆଡରେ ସ୍ତ୍ରୀରୋଗ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ସରକାରୀ ଚାକିରି ଜାରି ରଖିଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୂରତା ବଢ଼ିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ପୃଥକ ଭାବରେ ରହିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
- ୨୦୦୯ ମସିହାରେ, ସ୍ୱାମୀ ରାଜସ୍ଥାନର ଭରତପୁରର ଏକ ପରିବାର ଅଦାଲତରେ ନିଷ୍ଠୁରତା ଆଧାରରେ ଛାଡପତ୍ର ଆବେଦନ ଦାଖଲ କରିଥିଲେ । ତଥାପି, ପରିବାର ଅଦାଲତ ଆବେଦନକୁ ଖାରଜ କରି ଦେଇଥିଲେ, କହିଥିଲେ ଯେ,ସ୍ୱାମୀ ନିଷ୍ଠୁରତାର ଅଭିଯୋଗ ପ୍ରମାଣ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି । ପରେ, ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୫ ରେ, ରାଜସ୍ଥାନ ହାଇକୋର୍ଟ ପରିବାର ଅଦାଲତର ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ଖାରଜ କରି ଛାଡପତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ। ହାଇକୋର୍ଟ ଦମ୍ପତିଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ପୃଥକୀକରଣ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବୈବାହିକ ସମ୍ପର୍କରେ ଗମ୍ଭୀର ବିଚ୍ଛେଦକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତିର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରଣ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରିଥିଲେ।
- ସ୍ତ୍ରୀ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ହାଇକୋର୍ଟର ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରିଥିଲେ । ଶୁଣାଣି ସମୟରେ, ଏହା ମଧ୍ୟ ଉଭା ହୋଇଥିଲା ଯେ ଏକାଠି ରହିବାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ, ସ୍ତ୍ରୀ ଏକ ପୃଥକ କୋଠରୀରେ ଶୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଅନେକ ଥର ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ଶାରୀରିକ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବାକୁ ମନା କରିଥିଲେ । କୋର୍ଟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ ,ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିନାହାଁନ୍ତି ଯେ ସେ ଘରଟିକୁ ଭିତରରୁ ବନ୍ଦ କରି ଦେଉଥିଲେ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ କୋଠରୀରେ ଶୋଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
‘ବୈଧ କାରଣ ବିନା ବୈବାହିକ ସମ୍ପର୍କକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବା ମାନସିକ ନିଷ୍ଠୁରତା ସହିତ ସମାନ’
‘ସମର ଘୋଷ ବନାମ ଜୟା ଘୋଷ’ ମାମଲାର ପୂର୍ବ ରାୟକୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରି ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଶାରୀରିକ ଅକ୍ଷମତା କିମ୍ବା ବୈଧ କାରଣ ବିନା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପାଇଁ ବୈବାହିକ ସମ୍ପର୍କରେ ରହିବାକୁ ଏକପାଖିଆ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବା ମାନସିକ ନିଷ୍ଠୁରତା ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଇପାରିବ । ଖଣ୍ଡପୀଠ ମତ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ବିବାହ କେବଳ ଏକ ଆଇନଗତ ଚୁକ୍ତି ନୁହେଁ ବରଂ ଭାବପ୍ରବଣ ସମର୍ଥନ, ବିଶ୍ୱାସ, ଦାୟିତ୍ୱ ଏବଂ ପାରସ୍ପରିକ ଯତ୍ନ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏକ ସମ୍ପର୍କ, ଯେଉଁଠାରେ ଉଭୟ ପକ୍ଷଙ୍କ ଅଧିକାର ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପରସ୍ପର ସହିତ ଜଡ଼ିତ ।
‘କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଦାବି ନୁହେଁ, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରିବା ଉଚିତ’
ଅଦାଲତ ଆହୁରି ମତ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ , ପତ୍ନୀ ନିରନ୍ତର ଦାବି କରୁଥିଲେ ଯେ ସେ ବିବାହକୁ ବଜାୟ ରଖିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଆଚରଣ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ୟଥା ସୂଚାଇ ଦେଉଥିଲେ । ମେ ୨୦୨୫ରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ଦ୍ୱାରା ସହାୟତ ମଧ୍ୟସ୍ଥତା ପ୍ରକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା । କୋର୍ଟ ରେକର୍ଡରେ କୌଣସି ଠୋସ୍ ପ୍ରମାଣ ପାଇଲେ ନାହିଁ ଯାହା ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ,ପତ୍ନୀ ଭରତପୁରକୁ ଯିବା ଏବଂ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ରହିବା ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲେ । ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ, ଖଣ୍ଡପୀଠ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ‘କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଶବ୍ଦ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କଥା ହୁଏ।’
‘ଭଙ୍ଗା ସମ୍ପର୍କକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ’
ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା ୧୪୨(1) ଅନୁଯାୟୀ ଏହାର ଅସାଧାରଣ କ୍ଷମତା ବ୍ୟବହାର କରି, ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ବିବାହକୁ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି । କୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ, “ଏକ ସମ୍ପର୍କ ଯାହା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭାବରେ ଶେଷ ହୋଇସାରିଛି ତାହାକୁ ବଳପୂର୍ବକ ବଜାୟ ରଖିବା ଉଭୟ ପକ୍ଷଙ୍କ ପାଇଁ ମାନସିକ, ସାମାଜିକ ଏବଂ ଭାବପ୍ରବଣ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥାଏ । ଯେହେତୁ ଉଭୟ ପକ୍ଷ ଆର୍ଥିକ ଭାବରେ ସ୍ୱାଧୀନ ଡାକ୍ତର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନାହିଁ, ତେଣୁ ଛାଡପତ୍ର କୌଣସି ତୃତୀୟ ପକ୍ଷର ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ପ୍ରତିକୂଳ ଭାବରେ ପ୍ରଭାବିତ କରିବ ନାହିଁ ।” ଏହି ଆଧାରରେ, ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଆବେଦନକୁ ଖାରଜ କରି ଛାଡପତ୍ର ଡିକ୍ରିକୁ ବଜାୟ ରଖିଛନ୍ତି।
Also read : https://purvapaksa.com/we-are-now-crossing-the-line-find-out-who-gave-this-warning-bell-to-the-world/
