ଦେଶର ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଣା ରାଜନୈତିକ ଦଳ କଂଗ୍ରେସର ସାରଥି ତଥା ଲୋକସଭାର ବିରୋଧୀ ଦଳ ନେତା ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧିଙ୍କ ବିଷୟରେ। ବେଳେବେଳେ ମନେହୁଏ, ବିଚରା ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧିଙ୍କ ପୁରା ଜୀବନଟା ଯେମିତି କେବଳ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବାରେ ହିଁ କଟିଯିବ।
ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ହିଁ ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ସ୍ୱପ୍ନ ରୋପଣ କରାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ଜେଜେମା’ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ ମୋ ନାତି ଦିନେ ଦେଶର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହେବ। ତା’ ପରେ ପିତା ରାଜୀବ ଗାନ୍ଧି ଏବଂ ଶେଷରେ ମା’ ସୋନିଆ ଗାନ୍ଧି ନିଜର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଲଗାଇ ଦେଲେ ପୁଅକୁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଚେୟାରରେ ବସାଇବା ପାଇଁ। ତେଣୁ ରାହୁଲ ବାବୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବୋଧହୁଏ ଲାଗିଲା କି ମୋର ଜନ୍ମ ହିଁ କେବଳ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହେବା ପାଇଁ ହୋଇଛି।
କିନ୍ତୁ ସମସ୍ୟା ହେଉଛି, ଗତ ୧୨ ବର୍ଷ ଧରି ତାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ ଆଗରେ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଛିଡ଼ା ହୋଇଛନ୍ତି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ। ମୋଦୀଙ୍କୁ ନ ହଟାଇଲେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଚେୟାର ମିଳିବ ନାହିଁ, ଏହା ରାହୁଲ ଭଲଭାବେ ଜାଣିଛନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବା ଅଭ୍ୟାସ ତାଙ୍କର ଯାଉନାହିଁ। ଏବେ ସେ ଏକ ନୂଆ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଛନ୍ତି ଏବଂ ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଏକ ନୂଆ କାହାଣୀ ଶୁଣାଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ମତରେ, ଦେଶରେ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ଏଭଳି ଏକ ‘ଆର୍ଥିକ ସୁନାମି’ (Economic Tsunami) ଆସିବାକୁ ଯାଉଛି, ଯେଉଁଥିରୁ କେହି ବଞ୍ଚିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏପରିକି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ମଧ୍ୟ ଦେଶକୁ ବଞ୍ଚାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ। ଆଜି ଆମେ ବୁଝିବା କି ରାହୁଲଙ୍କ ଏହି ନୂଆ ସ୍ୱପ୍ନ ପଛର ପ୍ରକୃତ ଗୁମର କଣ?
ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧି ଗୁରୁବାର ଏକ ସାମ୍ବାଦିକ ସମ୍ମିଳନୀରେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ବାହାର ଦୁନିଆରୁ ଯେଉଁ ସୁରକ୍ଷା କବଚ ମିଳିଥିଲା, ତାକୁ ମୋଦୀ ସରକାର ହଟାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା ହେଉଛି, ରାହୁଲ ବାବୁ ସେହି ସୁରକ୍ଷା କବଚଟି କଣ, ତାହା ଦେଶକୁ ବୁଝାଇଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ଏହି ଭାଷା ବା କଥାବାର୍ତ୍ତାର ଶୈଳୀ କୌଣସି ନୂଆ କଥା ନୁହେଁ। ଦେଶର ଏକ ବଡ଼ ଦଳର ନେତା ହୋଇ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଚୟନରେ ସେହି ଗାମ୍ଭୀର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ହସକଥା, ମାତ୍ର କିଛି ମାସ ପୂର୍ବେ ଏହି ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧି କହୁଥିଲେ କି ଭାରତର ଅର୍ଥନୀତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି, ଏହା ଏକ ‘ଡେଡ୍ ଇକୋନୋମି’ (Dead Economy)।
ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ଯେଉଁ ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥା ରାହୁଲଙ୍କ ମତରେ ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ମରିସାରିଛି, ତା’ ଭିତରକୁ ପୁଣି ସୁନାମି କେମିତି ଆସିବ? ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି, ତାହା ପୁଣି କେମିତି ଧ୍ୱଂସ ହେବ? କିନ୍ତୁ ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧି କିଛି ବି କହିପାରନ୍ତି। ସେ ନିଜର ପୁରୁଣା ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଏହି ନୂଆ ଆର୍ଥିକ ସୁନାମିର ସ୍ୱପ୍ନ ସହ ଯୋଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଦାବି କରିଛନ୍ତି କି ଆସନ୍ତା ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ଆଉ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ରହିବେ ନାହିଁ।
ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧି ଦାବି କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଦେଶର ମୁଖ୍ୟ ନିର୍ବାଚନ ଆୟୁକ୍ତ (CEC) ଗତ ୩ ବର୍ଷ ଧରି ତାଙ୍କୁ ଭିତରର ସମସ୍ତ ଗୁପ୍ତ ସୂଚନା ଦେଉଛନ୍ତି। ଏହା ସେହି ମୁଖ୍ୟ ନିର୍ବାଚନ ଆୟୁକ୍ତ, ଯାହାଙ୍କୁ ଦିନେ ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧି ‘ବିଜେପିର କାଠକଣ୍ଢେଇ’ ବା ଏଜେଣ୍ଟ ବୋଲି କହି ସର୍ବସମ୍ମୁଖରେ ଅପମାନିତ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଅବସର ପରେ ଦେଖିନେବାର ଧମକ ଦେଉଥିଲେ।
ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧିଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦାବି ହେଉଛି କି,ଦେଶର ଗୁପ୍ତଚର ସଂସ୍ଥା ଅର୍ଥାତ୍ ଆଇବି (Intelligence Bureau)ର ମୁଖ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତ ରିପୋର୍ଟ ଦେଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ରାହୁଲଙ୍କୁ କହିଛନ୍ତି କି ସରକାର ବିରୋଧରେ ଦେଶବାସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୀବ୍ର ଅସନ୍ତୋଷ ଅଛି ଏବଂ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ଏକ ବଡ଼ ଧରଣର ସାମାଜିକ ବିସ୍ଫୋରଣ ହେବାକୁ ଯାଉଛି।
ସେ କେବଳ ନିର୍ବାଚନ କମିଶନ କିମ୍ବା ଆଇବି ଉପରେ ଅଟକି ନାହାନ୍ତି, ବରଂ ଦେଶର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟପାଳିକା (Judiciary)ର ବଡ଼ ବଡ଼ ବିଚାରପତିମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଭିତରର ଗୁପ୍ତ ସୂଚନା ପ୍ରଦାନ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ସେ ସର୍ବସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି।
ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧିଙ୍କ ଏହି ଦାବି ଶୁଣିବା ପରେ ଏକ ବଡ଼ ମଜାଦାର୍ କଥା ମନକୁ ଆସୁଛି। ତାହା ହେଲା ଏହି ଦେଶରେ ଗୁପ୍ତଚର ସଂସ୍ଥା ଅର୍ଥାତ୍ ଆଇବି ବୋଧହୁଏ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ରିପୋର୍ଟ କରେନାହିଁ, ଏହା ଦେଶର ମାତ୍ର ଦୁଇଜଣ ନେତାଙ୍କୁ ରିପୋର୍ଟ କରେ—ପ୍ରଥମ ଜଣକ ହେଉଛନ୍ତି ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧି ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଜଣକ ହେଉଛନ୍ତି ଅରବିନ୍ଦ କେଜ୍ରିୱାଲ।
ଅରବିନ୍ଦ କେଜ୍ରିୱାଲ ମଧ୍ୟ ସମୟ ସମୟରେ ଦାବି କରନ୍ତି କି “ମୋ ପାଖରେ ଆଇବିର ଗୁପ୍ତ ରିପୋର୍ଟ ଅଛି, ସେହି ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ ଗୁଜରାଟରେ ବା ଦିଲ୍ଲୀରେ ଆମ ସରକାର ଗଠନ ହେବାକୁ ଯାଉଛି।” ଏବେ ସେହି ସମାନ ରାସ୍ତାରେ ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧି ମଧ୍ୟ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି— ଯଦି ଦେଶର ମୁଖ୍ୟ ନିର୍ବାଚନ ଆୟୁକ୍ତ, ଆଇବିର ଚିଫ୍ ଏବଂ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ବା ହାଇକୋର୍ଟର ବିଚାରପତିମାନେ ଗତ ୩ ବର୍ଷ ଧରି ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧିଙ୍କୁ ଭିତରର ଗୁପ୍ତ ତଥ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ, ତେବେ ୨୦୨୪ ଲୋକସଭା ନିର୍ବାଚନ ପୂର୍ବରୁ କଂଗ୍ରେସ ଦଳ କାହିଁକି ବାରମ୍ବାର କହୁଥିଲା କି ଦେଶର ସମସ୍ତ ସାମ୍ବିଧାନିକ ସଂସ୍ଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିକ୍ରି ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି? ସେ କାହିଁକି ଦାବି କରୁଥିଲେ କି ଇଭିଏମ୍ (EVM) ହ୍ୟାକ୍ କରାଯାଉଛି ଏବଂ ନିର୍ବାଚନ କମିଶନ ନିରପେକ୍ଷ ନୁହନ୍ତି? ଯଦି ସେହି ଅଫିସରମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ହିଁ ସବୁ ତଥ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ, ତେବେ ଆପଣ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଶ ସାମ୍ନାରେ ବଦନାମ କରୁଥିଲେ କାହିଁକି? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଜବାବ କଂଗ୍ରେସ ପାଖରେ ନାହିଁ।
ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧି ଏବେ ଦେଶର ଦ୍ୱିତୀୟ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ରାଜନୈତିକ ଦଳର ମୁଖ୍ୟ ନେତା ଏବଂ ସଂସଦରେ ବିରୋଧୀ ଦଳ ନେତା (Leader of Opposition)। ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ବିରୋଧୀ ଦଳ ନେତାଙ୍କ ପଦବୀର ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଥାଏ। ତାଙ୍କ ବୟାନକୁ ସାରା ଦୁନିଆ ଗମ୍ଭୀରତାର ସହ ଶୁଣେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଜାତୀୟ ନେତା ଏଭଳି ଦାୟିତ୍ୱହୀନ ବୟାନ ଦିଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଦେଶର ସାମ୍ବିଧାନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉପରେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କର ଭରସା ତୁଟିଯାଏ।
ରାଜନୀତି ବିଶ୍ଳେଷକଙ୍କ ମତରେ, ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧିଙ୍କର ଏହି କଥାବାର୍ତ୍ତାର ସ୍ତର ଏବଂ ଦାୟିତ୍ୱହୀନତା ଦେଶ ପାଇଁ ଏକ ଅଭିଶାପ ସଦୃଶ। ଏହି ଅଭିଶାପର କଷ୍ଟ ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଆଗାମୀ ୨୦୨୯ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସହିବାକୁ ପଡ଼ିବ, କାରଣ ୨୦୨୯ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବାର କୌଣସି ସମ୍ଭାବନା ଦେଖାଯାଉନାହିଁ। ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧିଙ୍କ ଭଳି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦିନରେ ସ୍ୱପ୍ନ ଆସେନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବତା କହୁଛି କି ଆଗାମୀ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ରାଜନୈତିକ ଡ୍ରାମା ଏମିତି ହିଁ ଚାଲିବ।
ତେବେ ଏଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି କି, ଭାରତର ସାଧାରଣ ଭୋଟର କଣ ସତରେ ଏହି ସବୁ ଦାବିକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛନ୍ତି? ଏହା କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ନୁହେଁ, ବରଂ ଭାରତୀୟ ଜନତାଙ୍କ ବିବେକ (Wisdom) ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏକ ସତ୍ୟ। ଭାରତର ଜନସାଧାରଣ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି କି କେଉଁ ନେତାଙ୍କୁ କେତେ ଲମ୍ବା ରସି ଦେବା ଦରକାର ଏବଂ କେଉଁ ସମୟରେ ସେହି ରସିକୁ କଷିବା ଦରକାର।
ଯେଉଁ ଭୋଟରମାନେ ୨୦୨୪ ଲୋକସଭା ନିର୍ବାଚନରେ କଂଗ୍ରେସ ଦଳକୁ ୯୯ଟି ଆସନ ଦେଇ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ, ସେହି ଜନସାଧାରଣ ହିଁ ବିଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟର ବିଧାନସଭା ନିର୍ବାଚନରେ କଂଗ୍ରେସକୁ ଏକାଠି ଧ୍ୱଂସ କରୁଛନ୍ତି। ରାଜ୍ୟ ନିର୍ବାଚନ ଗୁଡ଼ିକରେ କଂଗ୍ରେସର ଯେଉଁଭଳି ପରାଜୟ ହେଉଛି, ସେଥିରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାପଡ଼ୁଛି କି ଜନତାଙ୍କ ମନରେ କଣ ଅଛି। ଭାରତର ଭୋଟର ସବୁ ବୁଝୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେବଳ କଂଗ୍ରେସ ଦଳ ଏବେ ବି ସ୍ୱପ୍ନର ଦୁନିଆରେ ବଞ୍ଚିଛି।
ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧିଙ୍କ ଏହି ‘ଆର୍ଥିକ ସୁନାମି’ ଏବଂ ସାମ୍ବିଧାନିକ ସଂସ୍ଥାର ଅଫିସରମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ତଥ୍ୟ ପାଇବା ଦାବି କେତେ ଦୂର ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ, ତାହା ଆପଣମାନେ ନିଜେ ବିଚାର କରନ୍ତୁ। ଗୋଟିଏ ପଟେ ଦେଶର ସଂସ୍ଥା ଗୁଡ଼ିକୁ ବଦନାମ କରିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟପଟେ ସେହି ସଂସ୍ଥାର ବାହାନା ନେଇ ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଖାଇବା, କଂଗ୍ରେସର ଏହି ଦୋମୁହାଁ ରଣନୀତିକୁ ଦେଶବାସୀ କେବେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ। ୨୦୨୯ ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ଜନତା ପୁଣିଥରେ ନିଜ ଭୋଟ୍ର ରସି ଟାଣିବେ, ସେତେବେଳେ କଂଗ୍ରେସର ଏହି ସ୍ୱପ୍ନର ସଉଦାଗରୀ ପୁରା ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଯିବ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/war-preparations-are-strong/
