ଆମ ଦେଶ ଭାରତ ଏବେ ଆମେରିକା, ଚୀନ୍ ଏବେ ରୁଷିଆ ଭଳି ମହାଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଟକ୍କର ଦେବା ପାଇଁ ଏକ ଏମିତି ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ଆପଣ ବି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଯିବେ। “ଆମେରିକାର F-୩5 ଠାରୁ ବି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଉଡ଼ିବ ଭାରତର AMCA? ୩୦ ମାସର ସୁପରଫାଷ୍ଟ୍ ମାଷ୍ଟରପ୍ଲାନ!”
ଷ୍ଟିଲ୍ଥ ଫାଇଟର ଜେଟ୍, ଅର୍ଥାତ୍ ଯେଉଁ ଯୁଦ୍ଧବିମାନ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର ରାଡାର୍ରେ ଧରାପଡ଼େ ନାହିଁ, ତାହାକୁ ତିଆରି କରିବା ଦୁନିଆର ସବୁଠାରୁ ଜଟିଳ ଏବଂ କଷ୍ଟକର ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତ ନିଜର ପ୍ରଥମ ୫.୫ ଜେନେରେସନ୍ (5.5 Generation) ଷ୍ଟିଲ୍ଥ ଫାଇଟର ଜେଟ୍ — AMCA (Advanced Medium Combat Aircraft) ତିଆରି କରିବାକୁ ଯାଉଛି।
କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ସବୁଠାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କଥା ହେଉଛି ଏହାର ଟାଇମଲାଇନ୍ ବା ସମୟ ସୀମା। ଭାରତ ସରକାର ଏହି ବିମାନର ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍ (ଅର୍ଥାତ୍ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ମଡେଲ୍) ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଆକାଶରେ ଉଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ମାତ୍ର ୩୦ ମାସର ସମୟ ଧାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି।
ଯେଉଁଠି ଆମେରିକାକୁ ନିଜର F-୩5 ଜେଟ୍ ତିଆରି କରି ପ୍ରଥମ ଉଡ଼ାଣ ଭରିବା ପାଇଁ ୫ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଲାଗିଥିଲା, ସେଠାରେ ଭାରତ କେବଳ ୩୦ ମାସରେ ଏହା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ତେବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ଭାରତ ଏହି ଅସମ୍ଭବ କାମକୁ ସମ୍ଭବ କରିବ କେମିତି? କ’ଣ ରହିଛି ସରକାରଙ୍କର ସୁପରଫାଷ୍ଟ ମାଷ୍ଟରପ୍ଲାନ?
ସରକାରୀ ସଂସ୍ଥାର ଏକଛତ୍ରବାଦ ଶେଷ, ଏଣ୍ଟ୍ରି କଲା ପ୍ରାଇଭେଟ୍ ସେକ୍ଟର: ଦର୍ଶକ ବନ୍ଧୁ, ସ୍ୱାଧୀନତା ପରଠାରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ଦେଶରେ ଯେତେ ବି ଯୁଦ୍ଧବିମାନ ତିଆରି ହୋଇଛି, ଯେମିତି କି ତେଜସ୍, ସୁଖୋଇ-ଏମକେଆଇ କିମ୍ବା ମିଗ୍, ସେସବୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ସରକାରୀ କମ୍ପାନୀ ହାଲ (Hindustan Aeronautics Limited) ହିଁ ତିଆରି କରୁଥିଲା। ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀ ଯୋଗୁଁ ଅନେକ ସମୟରେ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ବିଳମ୍ବ ହେଉଥିବା ଦେଖାଯାଉଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏବେ ଭାରତ ସରକାର ସେହି ପୁରୁଣା ଢାଞ୍ଚାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଳାଇ ଦେଇଛନ୍ତି।
AMCA ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ପାଇଁ ସରକାର ପ୍ରାୟ ୧୫,୦୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କାର (ପ୍ରାୟ ୧.୫୬ ବିଲିୟନ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର) ଏକ RFP ବା ଟେଣ୍ଡର ଜାରି କରିଛନ୍ତି। ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ଏଜେନ୍ସି ADA (Aeronautical Development Agency) ଦେଶର ତିନୋଟି ବଡ଼ ପ୍ରାଇଭେଟ୍ କମ୍ପାନୀ କିମ୍ବା ଗ୍ରୁପ୍କୁ ସର୍ଟଲିଷ୍ଟ କରିଛି। ଏବେ ଏହି ପ୍ରାଇଭେଟ୍ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ଭଲ ଏବଂ ଶସ୍ତା ପ୍ରପୋଜାଲ୍ ଦେବ, ତାକୁ ହିଁ ଭାରତର ସବୁଠାରୁ ଆଡଭାନ୍ସ ଯୁଦ୍ଧବିମାନ AMCA ତିଆରି କରିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ମିଳିବ। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ହାଲ ର ବହୁ ବର୍ଷର ଏକଛତ୍ର ରାଜତ୍ୱ ଏବେ ଶେଷ ହେବାକୁ ଯାଉଛି ଏବଂ ଦେଶର ମୁଖ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧବିମାନ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ଘରୋଇ ଉଦ୍ୟୋଗର ଏଣ୍ଟ୍ରି ହେଉଛି।
କେମିତି ରହିଛି ସରକାରଙ୍କ ସୁପରଫାଷ୍ଟ ଟାଇମଲାଇନ୍? ସରକାର ଏହି ଟେଣ୍ଡରରେ କିଛି କଡ଼ା ସର୍ତ୍ତ ରଖିଛନ୍ତି, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ଯେକେହି ବି ଚକିତ ହୋଇଯିବେ:
୧-୨୪ ମାସ (୨ ବର୍ଷ): କମ୍ପାନୀ ସହିତ ଚୁକ୍ତି ସ୍ୱାକ୍ଷର ହେବାର ୨୪ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍ (ଟେଷ୍ଟିଂ ମଡେଲ୍) ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଯିବା ଦରକାର (ଅନୁମାନିକ ଭାବେ ୨୦୨୯ ସୁଦ୍ଧା)।
୨- ୩୦ ମାସ (ଅଢ଼େଇ ବର୍ଷ): ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ବିମାନ ଆକାଶରେ ନିଜର ପ୍ରଥମ ସଫଳ ଉଡ଼ାଣ (First Flight) ଭରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
୩.- ଏହା ପରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ କିଛି ମାସ ମଧ୍ୟରେ P2, P୩, P4 ଏବଂ P5 ଭଳି ଅନ୍ୟ ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍ ଗୁଡ଼ିକୁ ବିଭିନ୍ନ ଡେଡ୍ଲାଇନ୍ରେ ଉଡ଼ାଇବାକୁ ହେବ।
୪-୭ ବର୍ଷର କଡ଼ା ପରୀକ୍ଷା: ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ବିମାନକୁ ପ୍ରାୟ ୧,୮୦୦ ଥର ଆକାଶରେ ଉଡ଼ାଇ ସବୁ ପ୍ରକାରର ପରୀକ୍ଷା ସରିବା ଦରକାର।
୫-୨୦୩୪-୨୦୩୫ ସୁଦ୍ଧା: ଯଦି ସବୁକିଛି ଠିକ୍ ରହେ, ତେବେ ୨୦୩୪-୩୫ ସୁଦ୍ଧା ଏହାର ବଡ଼ ଆକାରରେ ଉତ୍ପାଦନ (Mass Production) ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯିବ।
ଆମେରିକା, ତୁର୍କୀର ରେକର୍ଡ କ’ଣ କହୁଛି? ଦୁନିଆର ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଶମାନଙ୍କୁ ଏଭଳି ବିମାନ ତିଆରି କରିବାକୁ କେତେ ସମୟ ଲାଗିଥିଲା, ଭାରତର ଏହି ଲକ୍ଷ୍ୟ କେତେ ବଡ଼?
• ଆମେରିକାର F-22 ରାପ୍ଟର: ଏହାର ଚୁକ୍ତି ୧୯୯୧ ରେ ହୋଇଥିଲା, ପ୍ରଥମ ମଡେଲ୍ ୧୯୯୭ ରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା ଏବଂ ସେହି ବର୍ଷ ଉଡ଼ିଲା। ଅର୍ଥାତ୍ ପାଖାପାଖି ୬ ବର୍ଷ ଲାଗିଥିଲା।
• ଆମେରିକାର F-୩5 ଷ୍ଟିଲ୍ଥ ଜେଟ୍: ଏହାର ଚୁକ୍ତି ୨୦୦୧ ରେ ଲକହିଡ୍ ମାର୍ଟିନ୍ କମ୍ପାନୀକୁ ମିଳିଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପୂର୍ବରୁ F-22 ତିଆରି କରିବାର ଅଭିଜ୍ଞତା ଥିଲା, ତଥାପି ପ୍ରଥମ ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍ ଉଡ଼ିବାକୁ ୨୦୦୬ ମସିହା ହୋଇଗଲା। ଅର୍ଥାତ୍ ୫ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଲାଗିଲା।
• ତୁର୍କୀର କାନ୍ (KAAN) ଷ୍ଟିଲ୍ଥ ଜେଟ୍: ତୁର୍କୀ ୨୦୧୬ ରେ ଚୁକ୍ତି କରିଥିଲା ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଉଡ଼ାଣ ୨୦୨୪ ରେ ହେଲା। ଏଠାରେ ପ୍ରାୟ ୮ ବର୍ଷ ସମୟ ଲାଗିଲା।
ଏବେ ଆପଣ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ଦେଶମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପୂର୍ବରୁ ବଡ଼ ବଡ଼ ଫ୍ୟାକ୍ଟ୍ରି, ଉନ୍ନତ ସପ୍ଲାଇ ଚେନ୍ ଏବଂ ଅଭିଜ୍ଞତା ଥିଲା, ସେମାନଙ୍କୁ ୫ ରୁ ୮ ବର୍ଷ ଲାଗିଲା। କିନ୍ତୁ ଭାରତ ଏହାକୁ ମାତ୍ର ୩୦ ମାସରେ କରିବାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖିଛି।
ଭାରତୀୟ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ଆଗରେ ଥିବା ବଡ଼ ଆହ୍ୱାନ
ଏହି ଯୋଜନା ଯେତିକି ଗର୍ବର ବିଷୟ, ଏହା ସେତିକି ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜିଂ ବା ଆହ୍ୱାନପୂର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ। କାରଣ:
୧. ଟାଟା (Tata) କମ୍ପାନୀକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାରତୀୟ ପ୍ରାଇଭେଟ୍ କମ୍ପାନୀ ପାଖରେ କେବେ ବି ଏୟାରକ୍ରାଫ୍ଟ ଆସେମ୍ବଲି ଲାଇନ୍ ତିଆରି କରିବାର ଅଭିଜ୍ଞତା ନାହିଁ। ଟାଟା ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ C-295 ବିମାନ ତିଆରି କରୁଛି, ତାହା ଏକ ମାଲବାହୀ (Cargo) ବିମାନ ଏବଂ ସେଥିରେ ସେ ଏୟାରବସ୍ (Airbus) ର ସାହାଯ୍ୟ ନେଉଛି।
୨. ୫ମ କିମ୍ବା ୫.୫ ଜେନେରେସନ୍ ଯୁଦ୍ଧବିମାନ ତିଆରି କରିବା ଦୁନିଆର ସବୁଠାରୁ କଠିନ କାମ। ଯେଉଁ କମ୍ପାନୀ ଟେଣ୍ଡର ଜିତିବ, ତାକୁ କେବଳ ବିମାନ ତିଆରି କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ, ବରଂ ପୂରା ନୂଆ ଫ୍ୟାକ୍ଟ୍ରି ତିଆରି କରିବାକୁ ହେବ, ଟୁଲିଂ ସେଟଅପ୍ କରିବାକୁ ହେବ ଏବଂ ଟେଷ୍ଟିଂ ଫ୍ୟାସିଲିଟି ମଧ୍ୟ ନିଜେ ବନାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ପୂରା ସ୍ୱଦେଶୀ, କୌଣସି ବିଦେଶୀ ସାହାଯ୍ୟ ମିଳିବ ନାହିଁ: ସରକାରଙ୍କର ଆଉ ଏକ ବଡ଼ ସର୍ତ୍ତ ହେଉଛି, ଯେଉଁ ପ୍ରାଇଭେଟ୍ କମ୍ପାନୀ ଏହି ବୋଲି ବା ଟେଣ୍ଡର ଜିତିବ, ତାକୁ ୩ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୂଆ ‘ଭାରତୀୟ କମ୍ପାନୀ’ ଗଠନ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହି ନୂଆ କମ୍ପାନୀରେ କୌଣସି ବିଦେଶୀ କମ୍ପାନୀ ପାର୍ଟନର ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କୌଣସି ବିଦେଶୀ ନାଗରିକ ଏହାର ବଡ଼ ପଦବୀରେ ବସିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯାହା ବି କରିବାକୁ ହେବ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ନିଜ ଦମରେ ଏବଂ ସ୍ୱଦେଶୀ ଜ୍ଞାନକୌଶଳରେ ହିଁ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ତେବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି କି କୌଣସି ପୂର୍ବ ଅଭିଜ୍ଞତା ନଥାଇ, ନୂଆ ଫ୍ୟାକ୍ଟ୍ରି ସ୍ଥାପନ କରି, ଭାରତୀୟ ପ୍ରାଇଭେଟ୍ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ମାତ୍ର ୩୦ ମାସରେ ପ୍ରଥମ ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍ ଉଡ଼ାଇ ଏକ ନୂଆ ଇତିହାସ ରଚିପାରିବେ ତ? ଯଦି ଏହା ସଫଳ ହୁଏ, ତେବେ ଭାରତ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ବଜାରରେ ଏକ ନୂଆ ମାଇଲଖୁଣ୍ଟ ସ୍ଥାପନ କରିବ ଏବଂ ଆମେରିକା-ଚୀନ୍ ଭଳି ଦେଶ ମଧ୍ୟ ଭାରତର ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖି ଚକିତ ହୋଇଯିବେ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/student-dies-after-eating-midday-meal/
ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ ପରେ ସ୍କୁଲ ଛାତ୍ର ମୃତ || Student dies after eating midday meal
