ବିଜେଡି ନେତ୍ରୀ ସୁଜାତା ରାଉତ କାର୍ତ୍ତିକେୟନ ଏମଏମଡିଆର ସଂଶୋଧିତ ଆଇନକୁ ନେଇ ଆଜି ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ବିଜେପିକୁ କଡ଼ା ସମାଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏହି ସମାଲୋଚନାରେ ଅଭିଯୋଗ ଓ ବାସ୍ତବତା ଭିତରେ କେତେ ଫରକ ରହିଛି ତାହାକୁ ଆଜି ଡିକୋଡ୍ କରିବା।
ରାଜ୍ୟର ଖଣି ସମ୍ପଦ, ଟ୍ୟାକ୍ସ ଏବଂ ରାଜ୍ୟର ଅଧିକାରକୁ ନେଇ ରାଜନୈତିକ କରିଡରରେ ପ୍ରତିଦିନ ନୂଆ ନୂଆ ତର୍କ ଦେଖିବାକୁ ମଳୁଛି। ଗତ କିଛିଦିନ ହେବ ୨୦୦୪ର ‘ଓରିସେଡ୍ ଆଇନ୍’ ଏବଂ ୨୦୨୬ର ଏମଏମଡିଆର ସଂଶୋଧିତ ଆଇନକୁ ନେଇ ଯେଉଁ ଚର୍ଚ୍ଚା ଚାଲିଛି, ତାହାର ଏକପାଖିଆ କାହାଣୀ ଆପଣମାନେ ଶୁଣିଛନ୍ତି।
ଆଜି ଆମେ ଦେଖିବା ଯେ ଭାବନାତ୍ମକ ରାଜନୀତି ପଛର ବାସ୍ତବତା ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ଏବଂ ଦେଶର ଆର୍ଥିକ ଅଖଣ୍ଡତା ପାଇଁ ଏହି ଆଇନଗତ ସଂଶୋଧନଗୁଡ଼ିକ କାହିଁକି ଜରୁରୀ।
ସୁଜାତା ରାଉତ କାର୍ତ୍ତିକେୟନ କହିଛନ୍ତି, ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ସରକାର ଓଡ଼ିଶାରେ ‘ଓରିସେଡ୍ ଆଇନ୍’ ଆଣିଥିଲେ। ଏହି ଆଇନ୍ ଆଣିବାର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କ’ଣ ଥିଲା? ଓଡ଼ିଶାର ଅମୂଲ୍ୟ ଖଣିଜ ସମ୍ପଦରୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଟ୍ୟାକ୍ସ ବା ରାଜସ୍ୱ ଆଦାୟ କରିବା ଏବଂ ସେହି ଅର୍ଥକୁ ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ବିକାଶରେ ବିନିଯୋଗ କରିବା।
କିନ୍ତୁ ଆଜି, ୨୦୨୬ ମସିହାରେ, ସେହି ଖଣି ସମ୍ପଦ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ଅଧିକାରକୁ ନେଇ ଯେଉଁ ରାଜନୈତିକ ଓ ଆଇନଗତ ସ୍ଥିତି ଉପୁଜିଛି, ତାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡ଼ିଆଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଛି। ଆଜିର ଏହି ଭିଡିଓରେ ଆମେ ଆଲୋଚନା କରିବା—କିପରି ୨୦୦୪ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ୨୦୨୬ର ଏମଏମଡିଆର ସଂଶୋଧନ ବିଲ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓଡ଼ିଶାର ହକ୍ ଏବଂ ଅଧିକାର ପାଇଁ ଲଢ଼େଇ ଚାଲିଛି।
କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ କଥା ହେଲା- ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ଅଣାଯାଇଥିବା ‘ଓରିସେଡ୍ ଆଇନ୍’ ସମ୍ପର୍କରେ ବାସ୍ତବତା କିଛି ଅଲଗା କଥା କହେ। ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଆଇନ୍ ଜାତୀୟ ଖଣିନୀତି ଏବଂ ସମ୍ବିଧାନର ମୌଳିକ ଢାଞ୍ଚା ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଙ୍ଗତି ରଖି ନ ଥିଲା। ବିନା କୌଣସି ସୁଚିନ୍ତିତ ରାଜସ୍ୱ ମଡେଲ୍ରେ ହାତାହାତି ଭାବେ ଏଭଳି ଆଇନ୍ ଆଣିବା ଦ୍ୱାରା ଶିଳ୍ପାଞ୍ଚଳରେ ଏକ ଅସ୍ଥିରତା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।
କୌଣସି ରାଜ୍ୟର ବିକାଶ କେବଳ ଖଣି ଉପରେ ମନମୁଖୀ ଟ୍ୟାକ୍ସ ବା ସେସ୍ ଲଗାଇ ହାସଲ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ଏହାପାଇଁ ଦରକାର ଏକ ସ୍ୱଚ୍ଛ, ସୁସ୍ଥ ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ମାହୋଲ, ଯାହା ଶିଳ୍ପ ଏବଂ ଜନସାଧାରଣ ଉଭୟଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଭଦାୟକ ହେବ।
ସୁଜାତା ରାଉତ କାର୍ତ୍ତିକେୟନ କହିବା ଅନୁସାରେ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ବିଜେଡି ଏବଂ ବିଜେପିର ମେଣ୍ଟ ସରକାର ଥିଲା। ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱାର୍ଥ ଓ ବିକାଶ ପାଇଁ ଅଣାଯାଇଥିବା ଏହି ଆଇନକୁ ସେତେବେଳେ ବିଧାନସଭାରେ ବିଜେଡି, ବିଜେପି ଏବଂ କଂଗ୍ରେସ—ସମସ୍ତ ଦଳର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ଥନ ମିଳିଥିଲା।
ତେବେ ଏହି ଆଇନକୁ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ କିଏ? ବିରୋଧ କରିଥିଲେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଖଣି କମ୍ପାନି ଓ ଖଣି ମାଲିକମାନେ। ସେମାନେ ‘ଓରିସେଡ୍ ଆଇନ୍’ର ବିରୋଧରେ ସିଧାସଳଖ ଅଦାଲତକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ବିରୋଧରେ ସେମାନେ ଦେଶର ବଡ଼ ବଡ଼ ଓକିଲମାନଙ୍କୁ ନିୟୋଜିତ କଲେ।
ଫଳସ୍ୱରୂପ, ବିଜେଡି ସରକାର ଦୀର୍ଘ ବର୍ଷ ଧରି ଏହି ଅଦାଲତରେ ଲଢ଼େଇ ଜାରି ରଖିଥିଲେ। ଏଠାରେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି—ବିଜେଡି ସରକାର କାହା ପାଇଁ ଲଢ଼ୁଥିଲେ? ସେମାନେ ଲଢ଼ୁଥିଲେ ଓଡ଼ିଶାର ସାମ୍ବିଧାନିକ ଅଧିକାର ପାଇଁ।
ଆମର ରାଜ୍ୟର ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥ ଓ ଖଣି ଅଞ୍ଚଳରୁ ଟ୍ୟାକ୍ସ ଆଦାୟ କରିବାର ଅଧିକାର କେବଳ ରାଜ୍ୟର ରହିବା ଉଚିତ। ବିଜେଡିର ବିଶ୍ୱାସ ରହିଥିଲା ଯେ, ଓଡ଼ିଶା ରାଇଜର ଖଣିଜ ସମ୍ପତ୍ତି ହେଉଛି ଆମ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି। ଏହି ସମ୍ପତ୍ତି ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ କୃପାରୁ ଓଡ଼ିଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି। ଏହି ସମ୍ପତ୍ତିରୁ ଆସୁଥିବା ଅର୍ଥ ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ବିକାଶରେ ଲାଗିବା କଥା। ଏଥିରେ କେବଳ ଆଜିର ପିଢ଼ିର ହକ୍ ନାହିଁ, ଆମର ଭବିଷ୍ୟତ୍ ପିଢ଼ିର ବି ହକ୍ ରହିଛି।
ଆମ ମାଆ, ଆମ ମାଟି, ଆମ ଅଧିକାର ପାଇଁ ସେତେବେଳେ ବିଜେଡି ସରକାର ଅଦାଲତରେ ଦୃଢ଼ ଲଢ଼େଇ କରିଥିଲେ।
କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ କଥା ହେଉଛି ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଆଇନ୍ ଜାତୀୟ ଖଣିନୀତି ଏବଂ ସମ୍ବିଧାନର ମୌଳିକ ଢାଞ୍ଚା ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଙ୍ଗତି ରଖି ନଥିଲା। ବିନା କୌଣସି ସୁଚିନ୍ତିତ ରାଜସ୍ୱ ମଡେଲ୍ରେ ତରବରିଆଭାବେ ଏଭଳି ଆଇନ୍ ଆଣିବା ଦ୍ୱାରା ଶିଳ୍ପାଞ୍ଚଳରେ ଏକ ଅସ୍ଥିରତା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।
କୌଣସି ରାଜ୍ୟର ବିକାଶ କେବଳ ଖଣି ଉପରେ ମନମୁଖୀ ଟ୍ୟାକ୍ସ ବା ସେସ୍ ଲଗାଇ ହାସଲ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ଏହାପାଇଁ ଦରକାର ଏକ ସ୍ୱଚ୍ଛ, ସୁସ୍ଥ ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ମାହୋଲ, ଯାହା ଶିଳ୍ପ ଏବଂ ଜନସାଧାରଣ ଉଭୟଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଭଦାୟକ ହେବ।
ସୁଜାତା ରାଉତ କାର୍ତ୍ତିକେୟନ କହିଛନ୍ତି, ସମୟ ବଦଳିଲା; ୨୦୨୪ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ସରକାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଲା। କିନ୍ତୁ ବିଜେପିର ନୂଆ ସରକାର ମଧ୍ୟ ‘ଓରିସେଡ୍ ଆଇନ୍’କୁ ଲାଗୁ କରିବା ପାଇଁ ସେହି ଅଦାଲତରେ ଲଢ଼େଇକୁ ଜାରି ରଖିଲେ।
ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କଥା ହେଲା—ଜୁଲାଇ ୨୦୨୪ରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ୯ ଜଣିଆ କନ୍ଷ୍ଟିଟ୍ୟୁସନାଲ୍ ବେଞ୍ଚ୍ ଏକ ଐତିହାସିକ ରାୟ ଶୁଣାଇଲେ। ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ଯେ, ଖଣିଜ ସମ୍ପଦ ଓ ଖଣି ଅଞ୍ଚଳରେ ଟ୍ୟାକ୍ସ ଲଗେଇବାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧିକାର କେବଳ ରାଜ୍ୟ ସରକାରମାନଙ୍କର ରହିଛି।
ତାହା ସହିତ, ଖଣି କମ୍ପାନିମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ପିଛଲା ବକେୟା ଅର୍ଥ ମଧ୍ୟ ତତକ୍ଷଣାତ୍ ପ୍ରଦାନ କରିବାକୁ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ମାନ୍ୟବର ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ଏହି ରାୟ ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ଏକ ବିରାଟ ବଡ଼ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କଲା।
ଏହି ରାୟ ବଳରେ ଓଡ଼ିଶା ବକେୟା ପଇସା ବାବଦରେ ହଜାର ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କା ଏବଂ ପ୍ରତିବର୍ଷ ସର୍ବନିମ୍ନ ୧୨,୦୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ଅତିରିକ୍ତ ରାଜସ୍ୱ ପାଇବାର ଅଧିକାରୀ ହେଲା।
କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଓଡ଼ିଶାବାସୀ ଗୋଟିଏ କଥା ମନେ ରଖିବା ଉଚିତ—ଏହି ଆଇନକୁ ଲାଗୁ କରିବା ପାଇଁ ଆଜିର ରାଜ୍ୟର ବିଜେପି ସରକାର ମଧ୍ୟ ଲଢ଼େଇ କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ ଟ୍ୱିଷ୍ଟ ଆସିଲା ଯେତେବେଳେ ପରିସ୍ଥିତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଳିଗଲା!
ହଠାତ୍ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୨୬ରେ ପାର୍ଲିଆମେଣ୍ଟରେ ଏମଏମଡିଆର ସଂଶୋଧନ ବିଲ୍, ୨୦୨୬ ଆସିଲା। ଆଉ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା ହେଲା, ଯେଉଁ ଅଧିକାର ପାଇଁ ବିଜେପି ସରକାର ନିଜେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ଲଢ଼ୁଥିଲେ, ସେହି ଅଧିକାରକୁ ଛଡ଼େଇ ନେଉଥିବା ଏହି ବିଲ୍ ଯେତେବେଳେ ପାର୍ଲିଆମେଣ୍ଟରେ ପାରିତ ହେଉଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଓଡ଼ିଶାରୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିବା ବିଜେପିର ୨୦ ଜଣ ସାଂସଦ ନୀରବ ରହିଲେ।
ସେମାନେ କାହିଁକି କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ? ଯେଉଁ ଅଧିକାର ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର କୋର୍ଟରେ ଲଢ଼ୁଛନ୍ତି, ସେହି ଅଧିକାରକୁ ସଂକୁଚିତ କରୁଥିବା ବିଲ୍ ଆସିବା ସମୟରେ ଓଡ଼ିଶାର ସାଂସଦମାନେ କାହିଁକି ସମର୍ଥନ କଲେ?
ବର୍ତ୍ତମାନ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ କିଛି ନେତା ଏହାର ସପକ୍ଷରେ ଯୁକ୍ତି ଦେଉଛନ୍ତି ଯେ, ଡି.ଏମ୍.ଏଫ୍. ଏବଂ ମାଇନିଂ ରୟାଲ୍ଟି ଯଥେଷ୍ଟ ଅଛି, ତେଣୁ ଟ୍ୟାକ୍ସ ଲଗେଇବାର ଅଧିକାର ଗଲେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଅସୁବିଧା ନାହିଁ।
କିନ୍ତୁ ଓଡ଼ିଶାବାସୀ ଆଜି ଗୋଟିଏ କଥା ବୁଝିବା ଜରୁରୀ—ଆଜି ଯେଉଁ ଯୁକ୍ତି ବିଜେପିର ସାଂସଦମାନେ ଦେଉଛନ୍ତି, ଠିକ୍ ସେହି ସମାନ ଯୁକ୍ତି ଦିନେ ଖଣି କମ୍ପାନିଗୁଡ଼ିକ ଆଦାଲତରେ ଦେଇଥିଲେ। ତେଣୁ ଆଜି ଏହି ସଂଶୋଧନ ବିଲ୍ କୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥିବା ନେତାମାନଙ୍କୁ ଆଜି ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛନ୍ତି—ଆପଣମାନେ କାହା ପଟରେ ଅଛନ୍ତି? ନିଜ ମାତୃଭୂମି ଓଡ଼ିଶା ପଟରେ, ନା ଅନ୍ୟ କାହା ପଟରେ?
ବର୍ତ୍ତମାନ ଆସିବା ସବୁଠାରୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉପରେ—ଯାହା ହେଉଛି ୨୦୨୬ର ଏମଏମଡିଆର ସଂଶୋଧନ ବିଲ୍ । ଏହି ବିଲ୍ ଆସିବା ପରେ ସୁଜାତା ଅଭିଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ଓଡ଼ିଶାର ଅଧିକାରକୁ ଛଡ଼େଇ ନିଆଯାଉଛି ଏବଂ ସାଂସଦମାନେ ନୀରବ ଅଛନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ ସତ୍ୟ କ’ଣ?
• ୨୦୨୬ର ଏହି ଏମଏମଡିଆର ସଂଶୋଧନ ବିଲ୍ କୌଣସି ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରାଜ୍ୟର କ୍ଷତି କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ଯଦି ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଅସମାନ ଏବଂ ଅତ୍ୟଧିକ ଟ୍ୟାକ୍ସ ବା ସେସ୍ ଲଗାନ୍ତି, ତେବେ ଦେଶର ମୌଳିକ କଞ୍ଚାମାଲ—ଯେମିତିକି ଲୁହାପଥର ଏବଂ କୋଇଲାର ଦର ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ବଢ଼ିଯିବ।
• ଶିଳ୍ପ ଓ ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ: ଏହାର ସିଧାସଳଖ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବ ସାଧାରଣ ଜନତା ଏବଂ ଦେଶର ସମଗ୍ର ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷେତ୍ର ଉପରେ। ତେଣୁ ଏହି ସଂଶୋଧନ କୌଣସି ମାତୃଭୂମି ବିରୋଧୀ ପଦକ୍ଷେପ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ଜାତୀୟ ଆର୍ଥିକ ଅଖଣ୍ଡତା ଏବଂ ସମନ୍ୱିତ ବିକାଶର ପଦକ୍ଷେପ।
• ଓଡ଼ିଶାର ସାଂସଦମାନେ ଯେଉଁ ଏହି ବିଲ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ଦେଶର ସାମଗ୍ରିକ ସ୍ୱାର୍ଥ ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ସନ୍ତୁଳନକୁ ଆଖିରେ ରଖି କରାଯାଇଛି। ଏହାକୁ ‘ନୀରବତା’ କିମ୍ବା ‘ଦ୍ରୋହ’ କହିବା କେବଳ ଏକ ରାଜନୈତିକ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରଚାର ଅଟେ। ବିଜେଡି ଯେଉଁ କ୍ଷତି କଥା କହୁଛି ତାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତଥ୍ୟ ଦେଉ ନାହିଁ କାହିଁକି?
ସୁଜାତା ରାଉତ କାର୍ତ୍ତିକେୟନଙ୍କ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଶାର ଜେ.ଏନ୍.ଜି. (Gen Z) ଏବଂ ଆମର ଭବିଷ୍ୟତ ପିଢ଼ି ପାଇଁ ଏହା ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ। ଯେଉଁମାନେ ଆଜି ଓଡ଼ିଶାର ସାମ୍ବିଧାନିକ ଅଧିକାରକୁ ଛଡ଼େଇ ନେଉଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶାବାସୀ କଡ଼ା ଜବାବ ଦେବା ଦରକାର।
ଟିକେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ, ଗତ ୨୪ ବର୍ଷ ଧରି ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ କିପରି ଓଡ଼ିଶାର ଅଧିକାର ଓ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଲଢ଼ିଆସିଥିଲେ। ବିଜେଡିର ସମସ୍ତ ସାଂସଦ ଓ ନେତାମାନେ ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱାର୍ଥ ବିରୋଧରେ ଯେକୌଣସି ପଦକ୍ଷେପକୁ ଦୃଢ଼ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଆଜି ଦୁଃଖର କଥା, ଶାସକ ଦଳର ନେତାମାନେ ନିଜର ମାଆ ଓ ମାଟି ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରୁଛନ୍ତି।
ତଥାପି, ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ବିଜେଡି ଏହି ଲଢ଼େଇ ଜାରି ରଖିବ। ଯେତେବେଳେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଓଡ଼ିଶା ବିରୋଧୀ ଏମଏମଡିଆର ସଂଶୋଧନ ବିଲ୍ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ନ କରାଯାଇଛି, ବିଜେଡିର ଏହି ଲଢ଼େଇ ଜାରି ରହିବ।
ଖଣି ସମ୍ପଦ ଆମର, ଏଥିରେ କୌଣସି ଦ୍ୱିମତ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସେହି ସମ୍ପଦରୁ ଆସୁଥିବା ରାଜସ୍ୱର ସଠିକ୍ ଓ ସ୍ୱଚ୍ଛ ବିନିଯୋଗ ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ର-ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସୁସ୍ଥ ସମନ୍ୱୟ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ବିକାଶର ଚାବିକାଠି। କିନ୍ତୁ ବିଜେଡି ଶାସନ କାଳରେ କେତେ ପରିମାଣର ଖଣି ଦୁର୍ନୀତି, ଏଥିପାଇଁ କିଏ ଦାୟୀ, ୨୦୧୫ରେ ଏମଏମଡିଆର ଆଇନ ସଂଶୋଧନ ସମୟରେ ବିଜେଡି କିପରି ଏହାକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲା, ବିଜେଡି ଶାସନ କାଳରେ ଡିଏମଏଫ୍ ପାଣ୍ଠିର ମନଇଛା ବିନିଯୋଗ ସମ୍ପର୍କରେ ସୁଜାତା ରାଉତ କାର୍ତ୍ତିକେୟନ କିଛି କହି ନାହାନ୍ତି। ସେ ସମ୍ପର୍କରେ କହିଥିଲେ ତାଙ୍କ ନିରପେକ୍ଷତା ଜଣାପଡ଼ିଥାନ୍ତା।
କେବଳ କିଛି ରାଜନୈତିକ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଭାବନାତ୍ମକ କାହାଣୀ ତିଆରି କରି ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା ଆଜିର ସମୟରେ ଆଉ ଚଳିବ ନାହିଁ। ରାଜ୍ୟର ସର୍ବାଙ୍ଗୀନ ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀ ବିକାଶ ପାଇଁ ଆଜି ଭାବନାଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ରହି ବାସ୍ତବତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/a-terrifying-villain-on-screen-but-a-romantic-superstar-in-real-life/
