ଶିଳ୍ପ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶର ବଡ଼ ବଡ଼ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ସତ୍ତ୍ୱେ କାହିଁକି ଜାରି ରହିଛି ଦାଦନ ପ୍ରବାସ?
ଓଡ଼ିଶାକୁ ଦେଶର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶିଳ୍ପ ହବ୍ ଭାବେ ଗଢ଼ି ତୋଳିବାର ଦାବି ସରକାର ବାରମ୍ବାର କରୁଛନ୍ତି। ନିବେଶକ ସମ୍ମିଳନୀରେ ହଜାର ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କାର ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ଘୋଷଣା ହେଉଛି, ଶହ ଶହ ଏମ୍ଓୟୁ (MoU) ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ ହେଉଛି। ସରକାରଙ୍କ ଦାବି ଅନୁଯାୟୀ, ଏହି ନିବେଶ ରାଜ୍ୟରେ ନୂଆ ଶିଳ୍ପ ସ୍ଥାପନ ସହ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ନିଯୁକ୍ତି ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରିବ।
କିନ୍ତୁ ଭୂମିସ୍ତରର ଚିତ୍ର ଏହି ଦାବିଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ। ଆଜି ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାର ଅନେକ ଗାଁରୁ ହଜାର ହଜାର ଯୁବକ-ଯୁବତୀ ଜୀବିକାର ସନ୍ଧାନରେ ଗୁଜରାଟ, ତାମିଲନାଡୁ, କର୍ଣ୍ଣାଟକ, ତେଲେଙ୍ଗାନା, କେରଳ ଏବଂ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ଭଳି ରାଜ୍ୟକୁ ପଳାୟନ କରୁଛନ୍ତି। ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି— ଯଦି ରାଜ୍ୟରେ ଏତେ ବଡ଼ ଶିଳ୍ପ ବିପ୍ଲବ ହେଉଛି, ତେବେ ସ୍ଥାନୀୟ ଯୁବକଙ୍କ ପାଇଁ ଚାକିରି କେଉଁଠି?
ନିବେଶର ବଡ଼ ଘୋଷଣା, କିନ୍ତୁ ଗାଁରେ ବଢ଼ୁଛି ନୀରବତା
ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିବେଶ ସମ୍ମିଳନୀ ପରେ ସରକାର ବିପୁଳ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶର ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି। ବଡ଼ ବଡ଼ ଶିଳ୍ପ ସଂସ୍ଥା ରାଜ୍ୟରେ କାରଖାନା ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି। ଏମ୍ଓୟୁ ସ୍ୱାକ୍ଷର ହେଉଛି, ପ୍ରକଳ୍ପ ଘୋଷଣା ହେଉଛି, କିନ୍ତୁ ଅନେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ସେହି ପ୍ରକଳ୍ପଗୁଡ଼ିକର ବାସ୍ତବ ଅଗ୍ରଗତି ନେଇ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି।
ଏପଟେ ଅନେକ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଯୁବପିଢ଼ିର ସଂଖ୍ୟା କମିବାରେ ଲାଗିଛି। କୃଷିରୁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଆୟ ନ ମିଳିବା, ସ୍ଥାନୀୟ ସ୍ତରରେ ଶିଳ୍ପ ଆଧାରିତ ନିଯୁକ୍ତିର ଅଭାବ ଏବଂ ସୀମିତ ରୋଜଗାର ସୁଯୋଗ କାରଣରୁ ଅନେକ ଯୁବକ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟରେ କମ୍ ଦରମାରେ କାମ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି।
ଶିଳ୍ପ ପ୍ରକଳ୍ପ ପାଖରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମିଳୁଛି କି ଚାକିରି?
ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଜିଲ୍ଲାରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଶିଳ୍ପ ପ୍ରକଳ୍ପ ଘୋଷଣା ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେହି ଅଞ୍ଚଳର ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କୁ କେତେ ପରିମାଣରେ ଚାକିରି ମିଳିଛି, ତାହା ନେଇ ସମୟ ସମୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଆସିଛି।
ସ୍ଥାନୀୟ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି ଅଭିଯୋଗ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ ଯେ, ଜମି ଅଧିଗ୍ରହଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ରୋଜଗାର ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇନାହିଁ। ଫଳରେ ଅନେକ ପରିବାରର ଯୁବକମାନେ ବାହାର ରାଜ୍ୟକୁ ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି।
ଦାଦନ ପ୍ରବାସ ଏବେ ବି ବାସ୍ତବତା
ଓଡ଼ିଶାର ଅନେକ ଜିଲ୍ଲାରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ହଜାର ହଜାର ଶ୍ରମିକ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବହୁ ଲୋକ ନିର୍ମାଣ କାମ, କାରଖାନା, ଟେକ୍ସଟାଇଲ୍ ୟୁନିଟ୍, ଇଟାଭାଟି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସଂଗଠିତ କ୍ଷେତ୍ରରେ କମ୍ ଦରମାରେ କାମ କରୁଛନ୍ତି।
ଅର୍ଥନୈତିକ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମତରେ, ଗ୍ରାମୀଣ ଅର୍ଥନୀତି ଦୁର୍ବଳ ରହିଲେ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ସ୍ତରରେ ଗୁଣାତ୍ମକ ରୋଜଗାର ସୃଷ୍ଟି ନ ହେଲେ, ଏହି ପ୍ରବାସ ଧାରାକୁ ରୋକିବା କଷ୍ଟକର ହେବ।
ଏମ୍ଓୟୁରୁ କେତେ ନିଯୁକ୍ତି?
ନିବେଶ ସମ୍ମିଳନୀରେ ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ ହେଉଥିବା ଏମ୍ଓୟୁଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ କେତେ ପ୍ରକଳ୍ପ ବାସ୍ତବରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇଛି, କେତେ ପ୍ରକଳ୍ପରେ ଉତ୍ପାଦନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ଏବଂ ସେଥିରେ କେତେ ସ୍ଥାନୀୟ ଯୁବକ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି— ଏହାର ସ୍ୱଚ୍ଛ ତଥ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ବିଭିନ୍ନ ମହଳରୁ ଦାବି ଉଠୁଛି।
ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, କେବଳ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ଘୋଷଣା କିମ୍ବା ଏମ୍ଓୟୁ ସ୍ୱାକ୍ଷର ହେଲେ ରୋଜଗାର ସୃଷ୍ଟି ହୁଏନାହିଁ। ପ୍ରକଳ୍ପର ବାସ୍ତବ କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା, ସ୍ଥାନୀୟ ଦକ୍ଷତା ବିକାଶ ଏବଂ ନିଯୁକ୍ତି ନୀତି ଉପରେ ସଫଳତା ନିର୍ଭର କରେ।
ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ
ଆଜି ଓଡ଼ିଶା ସାମ୍ନାରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି— ରାଜ୍ୟକୁ ଆସୁଥିବା ଶିଳ୍ପ ନିବେଶର ପ୍ରକୃତ ଲାଭ କି ସ୍ଥାନୀୟ ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚୁଛି? ନା କେବଳ ଘୋଷଣା ଓ ଏମ୍ଓୟୁରେ ସୀମିତ ରହିଯାଉଛି ଉନ୍ନୟନର କାହାଣୀ?
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ସ୍ଥାୟୀ ରୋଜଗାର ସୃଷ୍ଟି ହେବ ନାହିଁ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ଯୁବକମାନେ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ସମ୍ମାନଜନକ ଜୀବିକା ପାଇବେ ନାହିଁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓଡ଼ିଶାରୁ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟକୁ ଯୁବପିଢ଼ିର ପ୍ରବାସ ଏକ ବଡ଼ ସାମାଜିକ ଓ ଆର୍ଥିକ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ହୋଇ ରହିବ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/odisha-assembly-voice-of-the-people-or-just-a-drama-of-silence/
