ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ସାମ୍ପ୍ରତିକ ସମୟରେ ସଶସ୍ତ୍ର ସୈନ୍ୟ ସଂଘର୍ଷ, ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଗମ୍ଭୀର ରାଜନୈତିକ ସଙ୍କଟର ମାମଲା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି। ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରର ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ କଳା ଅଧ୍ୟାୟ ଭାବେ ‘ସଂଘର୍ଷ ଜନିତ ଯୌନ ହିଂସା’ ବା ‘କନ୍ଫ୍ଲିକ୍ଟ-ରିଲେଟେଡ୍ ସେକ୍ସୁଆଲ୍ ଭାଓଲେନ୍ସ’ (CRSV) ଉଭା ହୋଇଛି। ସାଧାରଣତଃ ଏଭଳି ଅପରାଧ ମହିଳା ଓ ନାବାଳିକାମାନଙ୍କ ସହ ସର୍ବାଧିକ ଘଟିଥାଏ, ମାତ୍ର ବିଭିନ୍ନ ଯୁଦ୍ଧଗ୍ରସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ପୁରୁଷ ଓ ଶିଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଶିକାର ହେଉଥିବା ଦେଖାଯାଇଛି। ଭାରତ ପକ୍ଷରୁ ମଧ୍ୟ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ର ମଞ୍ଚରେ ଏହି ଗମ୍ଭୀର ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଉଠାଯାଇ ବିଶ୍ୱ ସମୁଦାୟର ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରାଯାଇଛି।
କ’ଣ ଏହି CRSV ଏବଂ ଏଥିରେ କେଉଁ ସବୁ ଅପରାଧ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ?
ଚିକିତ୍ସା ଓ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ, ଯୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ରାଜନୈତିକ ଅସ୍ଥିରତା ସମୟରେ ସିଧାସଳଖ କିମ୍ବା ପରୋକ୍ଷ ଭାବେ ଘଟୁଥିବା ଯୌନ ନିର୍ଯାତନାକୁ CRSV ପରିସରଭୁକ୍ତ କରାଯାଏ। ଏଥିରେ କେବଳ ବଳାତ୍କାର ସାମିଲ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ଅମାନୁଷିକ ଅପରାଧ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଯେପରିକି:
- ଯୌନ ଦାସତ୍ୱ : ମହିଳା ଓ ବାଳିକାମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଧକ ରଖି ଯୌନ ନିର୍ଯାତନା ଦେବା।
- ଜବରଦସ୍ତ ବେଶ୍ୟାବୃତ୍ତି : ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଭାବେ ଅସଦାଚରଣ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା।
- ଜବରଦସ୍ତ ଗର୍ଭଧାରଣ କିମ୍ବା ନସବନ୍ଦୀ : ଶତ୍ରୁ ଗୋଷ୍ଠୀର ବଂଶ ବୃଦ୍ଧି ରୋକିବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ କରିବା।
- ମାନବ ଚାଲାଣ : ଯୁଦ୍ଧର ସୁଯୋଗ ନେଇ ମହିଳା ଓ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଯୌନ ଶୋଷଣ ପାଇଁ ବିକ୍ରି କରିବା।
ଜାତିସଂଘର ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, CRSV ର ମୋଟ ମାମଲା ମଧ୍ୟରୁ ୯୫% ରୁ ଅଧିକ କେବଳ ମହିଳା ଏବଂ ବାଳିକାମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ହିଁ ହୋଇଥାଏ। ମାତ୍ର ଅନେକ ସମୟରେ ବିରୋଧୀ ଗୋଷ୍ଠୀର ପୁରୁଷ ଓ ବାଳକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବନ୍ଧକ ବନାଇ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏଭଳି ଅତ୍ୟାଚାର କରାଯାଏ, ଯାହା ସାମାଜିକ ସଂକୋଚ ଯୋଗୁଁ ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆସିପାରେ ନାହିଁ।
ଆତଙ୍କ ଖେଳାଇବା ପାଇଁ ‘ଯୁଦ୍ଧର ଅସ୍ତ୍ର’
ସଂଘର୍ଷପୂର୍ଣ୍ଣ ମାହୋଲରେ ଏହି ହିଂସା କୌଣସି ସାଧାରଣ ଅପରାଧ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହାକୁ ସୁଚିନ୍ତିତ ଭାବେ ଏକ ‘ଯୁଦ୍ଧର ଅସ୍ତ୍ର’ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଶତ୍ରୁ ସେନା, ସ୍ଥାନୀୟ ମିଲିସିଆ, ଆତଙ୍କବାଦୀ କିମ୍ବା ଉଗ୍ରବାଦୀ ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ପ୍ରତିପକ୍ଷର ସମୁଦାୟକୁ ଅପମାନିତ କରିବା, ସେମାନଙ୍କର ମନୋବଳ ଭାଙ୍ଗିବା ଏବଂ ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ଓ ଦହସତ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ଏହି ବର୍ବରତା ଆପଣାଇଥାନ୍ତି।
ସୁଦାନ, କଙ୍ଗୋ, ସିରିଆ ଏବଂ ମିଆଁମାର ଭଳି ଦେଶରେ ଗତ କିଛି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଏଭଳି ହିଂସା ଚରମ ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚିଛି। ଏହି ଅତ୍ୟାଚାରରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ନିଜର ଭିଟାମାଟି ଛାଡ଼ି ବିସ୍ଥାପିତ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି। ଶରଣାର୍ଥୀ ଶିବିରଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷାର ଅଭାବ ଯୋଗୁଁ ଏହି ଦୁର୍ବଳ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକେ ପୁନର୍ବାର ଶୋଷଣର ଶିକାର ହୋଇଥାନ୍ତି।
ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଏବଂ ଭାରତର ଆଭିମୁଖ୍ୟ
ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ, ସଂଘର୍ଷ ଜନିତ ଯୌନ ହିଂସାକୁ ଏକ ‘ଯୁଦ୍ଧ ଅପରାଧ’ ଏବଂ ମାନବିକତା ବିରୋଧୀ ଅପରାଧ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି। ରୋମ୍ ଷ୍ଟାଚ୍ୟୁଟ୍ ଏବଂ ଜେନେଭା କନଭେନସନ ଅଧୀନରେ ଏଭଳି ଅପରାଧୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ କଠୋର ଆଇନଗତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି। ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ଏବଂ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ନ୍ୟାୟାଳୟଗୁଡ଼ିକ ଏହି ବିଷୟରେ ଅନେକ ନଜିରମୂଳକ ରାୟ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି।
ଭାରତ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ସୁରକ୍ଷା ପରିଷଦରେ ସର୍ବଦା ମହିଳା, ଶିଶୁ ଏବଂ ଶାନ୍ତି ରକ୍ଷା ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ସମର୍ଥନ କରିଆସିଛି। ଭାରତର କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, ବିଶ୍ୱରେ ଶାନ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ କେବଳ ଯୁଦ୍ଧ ବନ୍ଦ କରିବା ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ହେଉଥିବା ଏହି ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅମାନୁଷିକ ହିଂସାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୂଳପୋଛ କରିବା ଏବଂ ପୀଡ଼ିତମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ପ୍ରଦାନ କରିବା ସର୍ବାଦୌ ଆବଶ୍ୟକ। ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଭଳି ଅପରାଧ ଘଟାଉଥିବା ସାମରିକ କିମ୍ବା ରାଜନୈତିକ ଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ଦଣ୍ଡିତ କରାନଯାଇଛି, ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାନ୍ତରେ ସାଧାରଣ ନିରୀହ ଜନତା ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଥିବେ।
Also read : https://purvapaksa.com/bjps-big-strategy-to-break-mamata-banerjees-party-didi-gets-stuck-on-both-sides/
