ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ଏବେ ଏକ ନୂଆ ବିତର୍କ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି । ଗୋଟିଏ ପଟେ କଂଗ୍ରେସ ନେତା ତଥା ଲୋକସଭାର ବିରୋଧୀ ଦଳ ନେତା ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ । ଅନ୍ୟପଟେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ଏବଂ ଗୃହମନ୍ତ୍ରୀ ଅମିତ ଶାହ । ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ମୋଦୀଙ୍କ ସହ ସିଧାସଳଖ ଖୋଲା ମଞ୍ଚରେ ବିତର୍କ ହେଉ । ଦେଶର ଗଣମାଧ୍ୟମ, ଯୁବପିଢ଼ି ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦୁଇ ନେତା ମୁହାଁମୁହିଁ ହୁଅନ୍ତୁ । କିନ୍ତୁ ଅମିତ ଶାହଙ୍କ ଜବାବ ହେଉଛି, ଆଲୋଚନା କରିବାର ଏତେ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ସଂସଦକୁ ଆସନ୍ତୁ । ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଚିଠି ଲେଖନ୍ତୁ । SIR ଓ ନିର୍ବାଚନ ସଂସ୍କାର ଭଳି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଆଲୋଚନା ପାଇଁ ସରକାର ବିଶେଷ ଅଧିବେଶନ ଡାକିବାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ଏହାର ଜବାବରେ ରାହୁଲ ପୁଣି କହିଛନ୍ତି, ଅମିତ ଶାହ ମୋଦୀଙ୍କୁ ଡିବେଟ୍ ପାଇଁ ରାଜି କରାନ୍ତୁ।
ତେବେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି, ଏହି ଡିବେଟ୍କୁ ନେଇ ଏତେ ଟଣାଓଟରା କାହିଁକି? କିଏ କାହାକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରୁଛି? କିଏ ପଛକୁ ହଟୁଛି? ଆଉ ଏହି ରାଜନୈତିକ ଲଢ଼େଇ ଭିତରେ ଦେଶର ପ୍ରକୃତ ସମସ୍ୟା କେଉଁଠି ହଜିଯାଉଛି?
ଏହା କେବଳ ଗୋଟିଏ ପଦବୀ ନୁହେଁ। ସରକାରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା, ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସମସ୍ୟା ଉଠାଇବା ଏବଂ ସରକାରଙ୍କ ନୀତି ଓ ନିଷ୍ପତ୍ତିର ଜବାବ ମାଗିବା ହେଉଛି ଏହି ପଦର ମୁଖ୍ୟ ଦାୟିତ୍ୱ। ରାହୁଲ ଏବେ ନିଜକୁ କେବଳ କଂଗ୍ରେସର ନେତା ଭାବରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ବିରୋଧୀ ରାଜନୀତିର ମୁଖ୍ୟ ଚେହେରା ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ମୋଦୀଙ୍କ ସହ ସିଧାସଳଖ ଡିବେଟ୍ କରିବାର ଦାବି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ଅଧିକ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ରଖିପାରେ।
କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ରହିଛି। ଜଣେ ବିରୋଧୀ ଦଳ ନେତାଙ୍କ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଦାୟିତ୍ୱ କ’ଣ କେବଳ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ଡିବେଟ୍ କରିବା? ନା ସଂସଦରେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ସରକାରଙ୍କୁ ଉତ୍ତରଦାୟୀ କରିବା?
ନଭେମ୍ବର ୫ ତାରିଖରେ ହରିୟାଣାର କର୍ଣ୍ଣାଲରେ ଏକ ସଭାରେ ଅମିତ ଶାହ କହିଥିଲେ, ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ ଯଦି ଆଲୋଚନା ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ତେବେ ସଂସଦକୁ ଆସନ୍ତୁ। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଚିଠି ଲେଖନ୍ତୁ। SIR ଓ ନିର୍ବାଚନ ସଂସ୍କାର ଉପରେ ଆଲୋଚନା ହେଉ। ସରକାର ବିଶେଷ ଅଧିବେଶନ ଡାକିବାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଅମିତ ଶାହଙ୍କ ଯୁକ୍ତିରେ ଗୋଟିଏ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ। ଦେଶର ନୀତି, ଆଇନ ଓ ଜାତୀୟ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ପାଇଁ ସଂସଦ ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ଉପଯୁକ୍ତ ସାମ୍ବିଧାନିକ ମଞ୍ଚ।
ତେବେ ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ପାର୍ଥକ୍ୟ ରହିଛି। ସଂସଦରେ ଆଲୋଚନା ଏବଂ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ଏକ ଖୋଲା ମଞ୍ଚରେ ଡିବେଟ୍—ଏହି ଦୁଇଟି ଏକା କଥା ନୁହେଁ। ତେଣୁ ଅମିତ ଶାହଙ୍କ ଆହ୍ୱାନକୁ ରାହୁଲଙ୍କ ମୂଳ ଦାବିର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତର କୁହାଯାଇପାରିବ କି ନାହିଁ, ତାହା ମଧ୍ୟ ବିଚାର କରିବା ଦରକାର।
ଏହି ବିବାଦର ମୂଳରେ ରହିଛି SIR। ଭୋଟର ତାଲିକାର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଗଭୀର ସଂଶୋଧନ। ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଭୋଟର ତାଲିକାକୁ ସଠିକ୍ କରିବା। ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ, ଡୁପ୍ଲିକେଟ୍ ନାମ ଏବଂ ଅଯୋଗ୍ୟ ଏଣ୍ଟ୍ରିକୁ ଯାଞ୍ଚ କରିବା ସହ ଯୋଗ୍ୟ ଭୋଟରଙ୍କ ନାମ ତାଲିକାରେ ରଖିବା ଏହାର ଲକ୍ଷ୍ୟ। ବିଜେପିର ଯୁକ୍ତି ହେଉଛି, ନିର୍ବାଚନକୁ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ନିରପେକ୍ଷ କରିବା ପାଇଁ ଭୋଟର ତାଲିକାରେ ଥିବା ତ୍ରୁଟି ଦୂର ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। କିନ୍ତୁ କଂଗ୍ରେସ ଓ ଅନ୍ୟ ବିରୋଧୀ ଦଳଙ୍କ ଆଶଙ୍କା ହେଉଛି, ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଯଦି ଠିକ୍ ଭାବରେ ଯାଞ୍ଚ ନହୁଏ, ତେବେ ବହୁ ଯୋଗ୍ୟ ଭୋଟରଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟ ଭୁଲରେ କଟିଯାଇପାରେ।
ଏହା ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିନ୍ତା। କାରଣ ଜଣେ ଗରିବ ଶ୍ରମିକ କାମ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ସହରକୁ ଯାଇଥାଇପାରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଘରେ ଥିବା ବୃଦ୍ଧ ବାପାମାଆ ନିଜ ନାମ ଯାଞ୍ଚ କରିବାରେ ଅସୁବିଧା ଭୋଗିପାରନ୍ତି। ଯଦି ଭୁଲ୍ରେ ସେମାନଙ୍କ ନାମ କଟିଯାଏ, ତେବେ ସେମାନେ ଭୋଟ୍ ଦେବାର ଅଧିକାରରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇପାରନ୍ତି। ତେଣୁ ଭୋଟର ତାଲିକା ସଂଶୋଧନ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଯୋଗ୍ୟ ନାଗରିକଙ୍କ ଭୋଟ୍ ଅଧିକାର ଯେପରି ନଷ୍ଟ ନହୁଏ, ତାହା ମଧ୍ୟ ସୁନିଶ୍ଚିତ ହେଉ।
ନଭେମ୍ବର ୬ ତାରିଖରେ ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ପାଲଟା ଜବାବ ଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କ କହିବା କଥା, ଅମିତ ଶାହ ମୋଦୀଙ୍କୁ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପକାନ୍ତୁ ନାହିଁ। ମୋଦୀଙ୍କୁ ରାହୁଲଙ୍କ ସହ ଖୋଲା ଡିବେଟ୍ ପାଇଁ ରାଜି କରାନ୍ତୁ।
ରାହୁଲ ଏହା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି ଯେ SIR ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ଆପତ୍ତି ଉଠାଯାଉଥିଲା, ଏବେ ସେହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସଂସଦରେ ଆଲୋଚନା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କାହିଁକି?
ଏହା ଏକ ରାଜନୈତିକ ପ୍ରଶ୍ନ। ଏହାର ଉତ୍ତର ମଧ୍ୟ ସରକାରଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ।
କିନ୍ତୁ ରାହୁଲଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ସୁଯୋଗ ରହିଛି। ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଯଦି SIR ସମ୍ପର୍କରେ ତଥ୍ୟ ଓ ପ୍ରମାଣ ଅଛି, ତେବେ ସେ ସଂସଦରେ ତାହା ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏହି ବିବାଦର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଦିଗକୁ। ଆଜି ଦେଶରେ ବେକାରୀ ରହିଛି। ଦରଦାମ ବୃଦ୍ଧି ଲୋକଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାରେ ପକାଇଛି। ଚାଷୀ ନିଜ ଉତ୍ପାଦର ଉଚିତ୍ ମୂଲ୍ୟ ଚାହୁଁଛି। ଯୁବପିଢ଼ି ଚାକିରି ଖୋଜୁଛି। ସାଧାରଣ ଲୋକ ଭଲ ଶିକ୍ଷା ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ଆଶା କରୁଛନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ରାଜନୈତିକ ଚର୍ଚ୍ଚାର ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ ହୋଇଯାଉଛି—କିଏ କାହାକୁ ଡରୁଛି? କିଏ କାହାର ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଗ୍ରହଣ କଲା ନାହିଁ? ଏହା ଟେଲିଭିଜନ ଓ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆ ପାଇଁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ହୋଇପାରେ। କିନ୍ତୁ ଜଣେ ବେକାର ଯୁବକଙ୍କୁ ଏଥିରୁ ଚାକିରି ମିଳିବ କି? ଜଣେ ଚାଷୀଙ୍କ ଫସଲର ଉଚିତ୍ ମୂଲ୍ୟ ମିଳିବ କି? ଜଣେ ଗରିବ ରୋଗୀଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ ଚିକିତ୍ସା ମିଳିବ କି?
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନେତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଡିବେଟ୍ ହେବା ଦରକାର। କିନ୍ତୁ ସେହି ଡିବେଟ୍ କେବଳ ଦୁଇ ନେତାଙ୍କ ଅହଂକାରର ଲଢ଼େଇ ନହୋଇ ଦେଶର ଭବିଷ୍ୟତ ଉପରେ ହେବା ଦରକାର। ଆମେରିକା ଭଳି ଦେଶରେ ନିର୍ବାଚନ ସମୟରେ ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଟେଲିଭିଜନ ଡିବେଟ୍ ହୋଇଥାଏ। ସେଠାରେ ଅର୍ଥନୀତି, ବିଦେଶ ନୀତି, ଜାତୀୟ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଦେଶର ଭବିଷ୍ୟତ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ହୁଏ।
ଭାରତରେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ପରମ୍ପରା ଆରମ୍ଭ ହେବା ଖରାପ କଥା ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଏଥିପାଇଁ କିଛି ନିୟମ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଉଭୟ ପକ୍ଷ ତଥ୍ୟ ଆଧାରରେ କଥା କହିବେ। ଆଲୋଚନାର ବିଷୟ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ଥିର ହେବ। ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଆକ୍ଷେପ ବଦଳରେ ନୀତି ଓ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ଆଲୋଚନା ହେବ। ଉଭୟଙ୍କୁ ସମାନ ସମୟ ଓ ସୁଯୋଗ ମିଳିବ। ଏପରି ଡିବେଟ୍ ହେଲେ ଜନସାଧାରଣ ନିଜେ ବିଚାର କରିପାରିବେ କାହାର ଯୁକ୍ତି ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣାକ୍ରମରୁ ଗୋଟିଏ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ। ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ ମୋଦୀଙ୍କ ସହ ଖୋଲା ଡିବେଟ୍ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଅମିତ ଶାହ ସଂସଦରେ ଆଲୋଚନା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଉଛନ୍ତି। ଦୁଇ ପକ୍ଷ ନିଜ ନିଜ ରାଜନୈତିକ ଯୁକ୍ତି ରଖୁଛନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ମନେ ରଖିବାକୁ ହେବ, ଭାରତର ଗଣତନ୍ତ୍ର କୌଣସି ଜଣେ ନେତାଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସମ୍ପତ୍ତି ନୁହେଁ।
ମୋଦୀ ହୁଅନ୍ତୁ କି ରାହୁଲ, ଅମିତ ଶାହ ହୁଅନ୍ତୁ କି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନେତା—ସମସ୍ତେ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ପାଖରେ ଉତ୍ତରଦାୟୀ।
also read
Will funds be released for Ganjam? II ଗଞ୍ଜାମ ପାଇଁ ଖୋଲିବେ କି ପାଣ୍ଠି?
https://purvapaksa.com/will-funds-be-released-for-ganjam/
