ଆପଣ କେବେ ଏମିତି ଏକ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛନ୍ତି— ଯାହାର ନାଁ କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଯାହାର କୌଣସି ପୋଷ୍ଟର କିମ୍ବା ବ୍ୟାନର ରାସ୍ତାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନି, ଦେଶର ଲୋକସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେହି ଦଳ ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଛିଡ଼ା କରାଏ, ଅଥଚ ତା’ ବ୍ୟାଙ୍କ ଖାତାକୁ ବର୍ଷକରେ ଚାନ୍ଦା ଆକାରରେ ଆସେ ୩୩୦ କୋଟି ଟଙ୍କା!
ଗୁଜରାଟରେ ପଞ୍ଜୀକୃତ ହୋଇଥିବା କିନ୍ତୁ ଅଣ-ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ ଏଭଳି ୬ଟି ଛୋଟ ଛୋଟ ରାଜନୈତିକ ଦଳକୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷରେ ୧,୫୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କାରୁ ଅଧିକ ଚାନ୍ଦା ମିଳିଛି। ଆପଣ ଜାଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବେ, ଏହି ୬ଟି ଅଜ୍ଞାତ ଦଳକୁ ମିଳିଥିବା ମୋଟ ଚାନ୍ଦା ପରିମାଣ— ବିଜେପିକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଶର ବାକି ସମସ୍ତ ଜାତୀୟ ଦଳକୁ ମିଳିଥିବା ମିଳିତ ଚାନ୍ଦାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ!
ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି— ଯେଉଁ ଦଳଗୁଡ଼ିକ ୨୦୨୪ ଲୋକସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ମାତ୍ର ୧୫ ଜଣ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଦେଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କେଉଁ ଦାତା ଏତେ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ବର୍ଷା କରୁଛନ୍ତି? ଏହା କ’ଣ ପ୍ରକୃତରେ ରାଜନୈତିକ ସମର୍ଥନ, ନା ରାଜନୀତିର ଆଢ଼ୁଆଳରେ କଳାଧନକୁ ଧଳା କରିବା ଏବଂ ଟ୍ୟାକ୍ସ ଠକିବାର ଏକ ବିରାଟ ସିଣ୍ଡିକେଟ୍?
ଏହି ୬ଟି ଯାଦୁକରୀ ଦଳ କିଏ ଏବଂ ଏମାନଙ୍କ ଠିକଣା କେଉଁଠି?
ଅନୁସନ୍ଧାନ ଅନୁସାରେ, ଏହି ସମସ୍ତ ୬ଟି ଦଳର ମୁଖ୍ୟାଳୟ ଗୁଜରାଟରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏଥିମଧ୍ୟରୁ ୫ଟି ଦଳ ଅହମଦାବାଦରେ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଆନନ୍ଦ ଜିଲ୍ଲାରେ ପଞ୍ଜୀକୃତ। ସେମାନଙ୍କ ନାମ ହେଉଛି:
- ଆମ ଜନମତ ପାର୍ଟି
- ସତ୍ୟବାଦୀ ରକ୍ଷକ ପାର୍ଟି
- ନ୍ୟୁ ଇଣ୍ଡିଆ ୟୁନାଇଟେଡ୍ ପାର୍ଟି
- ଗରିବ କଲ୍ୟାଣ ପାର୍ଟି
- ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ପାର୍ଟି
- ଭାରତୀୟ ନ୍ୟାସନାଲ ଜନତା ଦଳ
ଏବେ ସେମାନଙ୍କ ଖାତାକୁ ଆସିଥିବା ଚାନ୍ଦା ପରିମାଣ ଉପରେ ନଜର ପକାଇବା।
ସବୁଠାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଭାବେ, ‘ଆମ ଜନମତ ପାର୍ଟି’ କୁ ଗୋଟିଏ ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷରେ ମିଳିଛି ପ୍ରାୟ ୬୨୦ କୋଟି ଟଙ୍କା!
ଦ୍ୱିତୀୟରେ ରହିଛି ‘ସତ୍ୟବାଦୀ ରକ୍ଷକ ପାର୍ଟି’, ଯାହାକୁ ମିଳିଛି ପାଖାପାଖି ୩୩୦ କୋଟି ଟଙ୍କା।
ତୃତୀୟରେ ‘ନ୍ୟୁ ଇଣ୍ଡିଆ ୟୁନାଇଟେଡ୍ ପାର୍ଟି’ ପାଇଛି ପ୍ରାୟ ୨୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ଏବଂ ଚତୁର୍ଥରେ ଥିବା ‘ଗରିବ କଲ୍ୟାଣ ପାର୍ଟି’ ଖାତାକୁ ଯାଇଛି ପାଖାପାଖି ୧୩୮ କୋଟି ଟଙ୍କା। ବାକି ଦୁଇଟି ଦଳ ମଧ୍ୟ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ଚାନ୍ଦା ହାତେଇଛନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରହସନ ଦେଖନ୍ତୁ— ୨୦୨୪ ଲୋକସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ଏହି ୬ଟି ଯାକ ଦଳ ମିଶି ସମଗ୍ର ଭାରତରେ ମାତ୍ର ୧୫ ଜଣ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଛିଡ଼ା କରାଇଥିଲେ!
ଯେଉଁଠି ଦେଶର ବଡ଼ ବଡ଼ ଦଳ ଶହ ଶହ ଆସନରେ ଲଢ଼ିବା ପାଇଁ ଫଣ୍ଡ ସଂଗ୍ରହ କରିପାରୁ ନାହାନ୍ତି, ସେଠାରେ ରାସ୍ତାକଡ଼ର ଏକ ଛୋଟିଆ ଅଜ୍ଞାତ ଦଳ ପାଖକୁ ଶହ ଶହ କୋଟି ଟଙ୍କା ଆପେ ଆପେ ଉଡ଼ିଆସୁଛି! ଏହା କୌଣସି ଚମତ୍କାର ନା ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଆଢ଼ୁଆଳରେ କିଛି କଳା କାରନାମା?
ଏହି ତାଲିକାରେ ସବୁଠାରୁ ରୋଚକ କାହାଣୀ ହେଉଛି ‘ସତ୍ୟବାଦୀ ରକ୍ଷକ ପାର୍ଟି’ର।
ଏହି ଦଳକୁ ପୂର୍ବ ବର୍ଷ ପ୍ରାୟ ୮୫ କୋଟି ଟଙ୍କା ଚାନ୍ଦା ମିଳିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷ ତାହା ହଠାତ୍ ୪ ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ପହଞ୍ଚିଗଲା ପାଖାପାଖି ୩୩୦ କୋଟି ଟଙ୍କାରେ।
ଏତେ ଟଙ୍କା ପାଇବା ପରେ ଆପଣ ଭାବୁଥିବେ ଏହି ଦଳ ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିବ, ବଡ଼ ବଡ଼ ରାଲି କରିଥିବ?
ଆଜ୍ଞା ନା! ୨୦୨୪ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ଏହି ଦଳ ସାରା ଭାରତରେ ମାତ୍ର ଜଣେ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଛିଡ଼ା କରାଇଥିଲା!
ଆଉ ସେମାନେ ହିସାବ କ’ଣ ଦେଖାଇଛନ୍ତି ଶୁଣନ୍ତୁ:
ପାର୍ଟି ପକ୍ଷରୁ ନିର୍ବାଚନ କମିଶନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ହିସାବରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ, ସେମାନେ ନିର୍ବାଚନ ପ୍ରଚାରରେ ମାତ୍ର ୮ କୋଟି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଛନ୍ତି। ତା’ହେଲେ ବାକି ୩୧୬ କୋଟି ଟଙ୍କା କୁଆଡ଼େ ଗଲା?
ପାର୍ଟି ଦାବି କରିଛି ଯେ, ସେହି ୩୧୬ କୋଟି ଟଙ୍କା ସେମାନେ ‘ସାମାଜିକ କାର୍ଯ୍ୟ’ ଏବଂ ‘ଚାରିଟି’ (Charity) ରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଛନ୍ତି!
ଭାବନ୍ତୁ ଥରେ! ଏକ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିବା ପାଇଁ ଗଠନ ହୋଇଛି ନା ଚାରିଟି ଟ୍ରଷ୍ଟ ଚଳାଇବା ପାଇଁ? ଜନସେବା କରିବା ପାଇଁ କ’ଣ ନିର୍ବାଚନ କମିଶନଙ୍କ ପାଖରେ ପଲିଟିକାଲ୍ ପାର୍ଟି ଖୋଲିବାକୁ ପଡ଼େ? ଏହି ଅଜବ ଯୁକ୍ତି ହିଁ ସନ୍ଦେହର ଘେରକୁ ଆହୁରି ଘନୀଭୂତ କରୁଛି।
ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି, ଏହି କୋଟିପତି ଦଳଗୁଡ଼ିକର କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ କେଉଁଠି? ସେଠାରେ କେଉଁ ନେତା ବସନ୍ତି?
ବିବିସିର ଅନୁସନ୍ଧାନକାରୀ ଟିମ୍ ଯେତେବେଳେ ନିର୍ବାଚନ କମିଶନଙ୍କ ୱେବସାଇଟ୍ରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ଦଳଗୁଡ଼ିକର ଠିକଣାକୁ ଯାଇ ଯାଞ୍ଚ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଯେଉଁ ଚିତ୍ର ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲା, ତାହା ଆପଣଙ୍କ ଆଖି ଖୋଲିଦେବ। କେଉଁଠି କୌଣସି ଆବାସିକ ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟର ଛୋଟିଆ ଫ୍ଲାଟ୍, ତ ପୁଣି କେଉଁଠି ବନ୍ଦ ପଡ଼ିଥିବା ଏକ କମର୍ସିଆଲ୍ ଦୋକାନ। ସେଠାରେ କୌଣସି ରାଜନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପର ନାମଗନ୍ଧ ନାହିଁ। କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ତ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ବନ୍ଦ ରହିଛି ଏବଂ ସେଠାକାର ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକେ ଏପରି କୌଣସି ଦଳ ଏଠାରେ ଚାଲୁଥିବା କଥା କେବେ ଶୁଣି ବି ନାହାନ୍ତି!
ତା’ହେଲେ ଏହି ୧୫୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କାର ଖେଳ କ’ଣ?
ଚାର୍ଟାର୍ଡ ଆକାଉଣ୍ଟାଣ୍ଟସ୍ ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ଏହା ହେଉଛି ଭାରତରେ ଟ୍ୟାକ୍ସ ଠକେଇର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ‘ସେଫ୍ ହେଭେନ୍’ ବା ସୁରକ୍ଷିତ ଫାଟକ।
ଭାରତୀୟ ଆୟକର ଆଇନର ଧାରା 80GGC ଅନୁଯାୟୀ, ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ବା ବ୍ୟବସାୟୀ କୌଣସି ପଞ୍ଜୀକୃତ ରାଜନୈତିକ ଦଳକୁ ଚାନ୍ଦା ଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ସେହି ପୂରା ଟଙ୍କା ଉପରେ ୧୦୦% ଟ୍ୟାକ୍ସ ଛାଡ଼ ମିଳିଥାଏ।
ଏହି ନିୟମର ଫାଇଦା ଉଠାଇ ଏକ ବଡ଼ ର଼୍ୟାକେଟ୍ ଚାଲିଥାଏ:
- ବଡ଼ ବଡ଼ ବ୍ୟବସାୟୀ ବା ଧନୀ ଲୋକେ ନିଜର କଳାଧନ ବା ଟ୍ୟାକ୍ସ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଥିବା ଟଙ୍କାକୁ ଚେକ୍ କିମ୍ବା ବ୍ୟାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହି ଅଜ୍ଞାତ ରାଜନୈତିକ ଦଳକୁ ‘ଡୋନେସନ୍’ ଭାବେ ପଠାନ୍ତି।
- ରାଜନୈତିକ ଦଳ ତାଙ୍କୁ ଡୋନେସନ୍ ରସିଦ ଦେଇଦିଏ, ଯାହା ଦେଖାଇ ସେମାନେ ସରକାରଙ୍କଠାରୁ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ଆୟକର ଛାଡ଼ ନେଇଯାଆନ୍ତି।
- ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ, ଅଭିଯୋଗ ହୁଏ ଯେ, ରାଜନୈତିକ ଦଳ ନିଜର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କମିଶନ୍ ବା ସର୍ଭିସ୍ ଚାର୍ଜ (ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ ୫% ରୁ ୧୦%) କାଟି ରଖି ବାକି ୯୦% ରୁ ଅଧିକ ଟଙ୍କା ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନଗଦ ଆକାରରେ ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମାଧ୍ୟମରେ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତି!
ଅର୍ଥାତ୍— ସରକାରଙ୍କ ରାଜସ୍ୱ କ୍ଷତି ହେଲା, ବ୍ୟବସାୟୀ ନିଜ କଳାଟଙ୍କା ଧଳା କରିନେଲେ, ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ବିନା କୌଣସି ପରିଶ୍ରମରେ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର କମିଶନ୍ ମାଲିକ ପାଲଟିଗଲା! ଆୟକର ବିଭାଗ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଏପରି କିଛି ଦାତାଙ୍କ ଉପରେ ରେଡ୍ କରି ଟ୍ୟାକ୍ସ ଆଦାୟ କରିଛି, କିନ୍ତୁ ଏହି ଧନ୍ଦା ଏବେ ବି ଅଟକି ନାହିଁ।
ଜାଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବେ, ଭାରତର ନିର୍ବାଚନ କମିଶନ ପାଖରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରାୟ ୨,୮୦୦ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ପଞ୍ଜୀକୃତ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମାତ୍ର ୬ଟି ଦଳକୁ ଜାତୀୟ ଦଳର ମାନ୍ୟତା ମିଳିଛି— ବିଜେପି, କଂଗ୍ରେସ, ଆପ୍, ବିଏସପି, ସିପିଆଇ, ଏବଂ ଏନପିପି।
ବାକି ଅଧିକାଂଶ ହେଉଛନ୍ତି RUPP— ଅର୍ଥାତ୍ ‘Registered Unrecognised Political Parties’।
ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ, ଯେକୌଣସି ପଞ୍ଜୀକୃତ ଦଳ ଚାନ୍ଦା ନେଇପାରିବେ। ତାଙ୍କୁ କେବଳ ବାର୍ଷିକ ଅଡିଟ୍ ରିପୋର୍ଟ ଦାଖଲ କରିବାକୁ ପଡ଼େ ଏବଂ ୨୦,୦୦୦ ଟଙ୍କାରୁ ଅଧିକ ଚାନ୍ଦା ଦେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ତାଲିକା ଦେବାକୁ ପଡ଼େ। ନିର୍ବାଚନ କମିଶନ ବିଗତ ଦିନରେ ଏଭଳି ଶହ ଶହ ଦଳର ପଞ୍ଜୀକରଣ ରଦ୍ଦ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି କୌଣସି ନିର୍ବାଚନ ଲଢୁନଥିଲେ।
କିନ୍ତୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଲୁପ୍ହୋଲ୍ ହେଉଛି— ଯଦି ଗୋଟିଏ ଦଳ ନିଜକୁ ନିର୍ବାଚନରୁ ବାଦ୍ ନପଡ଼ିବା ପାଇଁ ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ଆସନରେ ଜଣେ ଡମି ପ୍ରାର୍ଥୀ ଛିଡ଼ା କରିଦେବ, ତେବେ ସେ ଆଇନତଃ ବୈଧ ରହିବ ଏବଂ ୩୦୦-୪୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କାର ଚାନ୍ଦା ହାତେଇ ଚାଲିଥିବ! ଏହା ହିଁ ଆମ ନିର୍ବାଚନ ଆଇନର ସବୁଠାରୁ ଦୁର୍ବଳ କଣିକା।
ଭାରତ ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଗଣତନ୍ତ୍ର। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଏହି ପବିତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଟ୍ୟାକ୍ସ ଠକିବା ଏବଂ କଳାଧନ ଲୁଚାଇବାର ଢାଲ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ।
ଜଣେ ସାଧାରଣ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ବେତନଭୋଗୀ କର୍ମଚାରୀ ନିଜ ରୋଜଗାରରୁ ପ୍ରତିଟି ଟଙ୍କାର ହିସାବ ଦେଇ ଟ୍ୟାକ୍ସ ଦେଉଛି। କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟପଟେ କାଗଜପତ୍ରରେ ଚାଲୁଥିବା ରାଜନୈତିକ ଦଳ ନାଁରେ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ଟିକସ ଛାଡ଼ ନିଆଯାଉଛି।
ନିର୍ବାଚନ କମିଶନ ଏବଂ ଆୟକର ବିଭାଗ କ’ଣ ଏଭଳି ଦଳଗୁଡ଼ିକ ବିରୋଧରେ କଠୋର ତଦନ୍ତ କରିବେ ନାହିଁ?
କେବଳ ଦାନ ନେଇ ଚାରିଟି ନାଁରେ ୩୧୬ କୋଟି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ ଦେଖାଇବା ପରେ ବି ଏହି ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିବ ନାହିଁ କି?
