ରାଜନୀତିରେ ଗୋଟିଏ କଥା ସବୁବେଳେ କୁହାଯାଏ—”ନିର୍ବାଚନ ଜିତିବା ଯେତିକି ସହଜ, ସରକାର ଚଳାଇବା ତା’ଠାରୁ ଅଧିକ କଠିନ।”
ଗତ କିଛି ମାସ ଧରି ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ଘୁରି ବୁଲୁଛି। ଯେତେବେଳେ ବିରୋଧୀ ମେଣ୍ଟ ବିଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟରେ ଜନତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ବଡ଼ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିଲା, ସେତେବେଳେ ଦାବି କରାଯାଇଥିଲା ଯେ ଏହା ହିଁ ଶାସନର ସର୍ବୋତ୍ତମ ବିକଳ୍ପ। କିନ୍ତୁ ଆଜି ଯେତେବେଳେ ଆମେ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶ, ତେଲେଙ୍ଗାନା, କେରଳ କିମ୍ବା କର୍ଣ୍ଣାଟକ ଭଳି ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖୁଛୁ—ସେଠାରେ ପ୍ରଶାସନର ଗିଅର୍ କାହିଁକି ବାରମ୍ବାର ଫେଲ୍ ମାରୁଛି?
ଆଜି ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ଏକ ପୋଷ୍ଟର ବେଶ୍ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ଅଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଲେଖାଯାଇଛି—”ଯେତେବେଳେ ଗାଡ଼ିର ଷ୍ଟିଅରିଂ ଏହି ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଆଡ଼କୁ ବୁଲୁଛି, ସେତେବେଳେ ଗାଡ଼ିର ଗିଅର୍ ଫେଲ୍ ହୋଇଯାଉଛି।” ଏହା କେବଳ ଏକ ରାଜନୈତିକ ଟ୍ରୋଲ୍ ବା ବ୍ୟଙ୍ଗ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ପଛରେ ରହିଛି କିଛି ଗମ୍ଭୀର ଅର୍ଥନୈତିକ, ପ୍ରଶାସନିକ ତଥା ରାଜନୈତିକ ସତ୍ୟତା।
ତେବେ ଏହି ୪ଟି ପ୍ରମୁଖ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ଘଟୁଛି ଏବଂ କାହିଁକି ଏହି ସରକାରଗୁଡ଼ିକ ନିଜର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ବୋଝରେ ଛଟପଟ ହେଉଛନ୍ତି।
ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଉତ୍ତର ଭାରତର ପାହାଡ଼ିଆ ରାଜ୍ୟ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶ କଥା ବିଚାରକୁ ନିଅନ୍ତୁ। ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସୁଖବିନ୍ଦର ସିଂହ ସୁଖୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ କଂଗ୍ରେସ ସରକାର ଗଠନ ହେଲା ବେଳେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି ଦିଆଯାଇଥିଲା—ପୁରୁଣା ପେନସନ ଯୋଜନା (OPS) ଫେରାଇବା, ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ମାସିକ ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା ଏବଂ ମାଗଣା ବିଜୁଳି।
କିନ୍ତୁ ଆଜି ବାସ୍ତବତା କ’ଣ?
- ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଉପରେ ଋଣର ପାହାଡ଼ ଜମା ହୋଇସାରିଛି। ରାଜସ୍ୱ ଆୟ ତୁଳନାରେ ଦରମା ଓ ପେନସନ୍ ଖର୍ଚ୍ଚ ଏତେ ବଢ଼ିଯାଇଛି ଯେ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଠିକ୍ ସମୟରେ ଦରମା ଦେବା ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡ଼ିଛି।
- ସ୍ଥିତି ଏପରି ହେଲା ଯେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଦରମା କିଛି ମାସ ପାଇଁ ସ୍ଥଗିତ ରଖିବାକୁ ଘୋଷଣା କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା।
- ଦ୍ୱିତୀୟରେ, ରାଜନୈତିକ ସ୍ଥିରତା। ରାଜ୍ୟସଭା ନିର୍ବାଚନ ବେଳେ ଯେଉଁ କ୍ରସ୍-ଭୋଟିଂ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା, ତାହା ପ୍ରମାଣ କଲା ଯେ ଦଳ ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ସମନ୍ୱୟର ଘୋର ଅଭାବ ରହିଛି।
ଯେତେବେଳେ ଏକ ସରକାର କେବଳ ଲୋଭନୀୟ ଯୋଜନା ବଳରେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସେ ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ପରିଚାଳନାରେ ବିଫଳ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଗାଡ଼ିର ଗତି ରୋକିଯିବା ସ୍ୱାଭାବିକ।
ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜ୍ୟ ତେଲେଙ୍ଗାନାକୁ। ରେବନ୍ତ ରେଡ୍ଡୀ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହେବା ପରେ କଂଗ୍ରେସ ଏଠାରେ ‘୬ଟି ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି’ ଲାଗୁ କରିବା ପାଇଁ ଅଣ୍ଟା ଭିଡ଼ିଥିଲା।
କିନ୍ତୁ ସମସ୍ୟା କେଉଁଠି ଉପୁଜିଲା?
- ପୂର୍ବତନ BRS ସରକାରଙ୍କ ସମୟରୁ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ବିପୁଳ ପରିମାଣର ଋଣ ଥିଲା। ଏହା ଉପରେ ନୂତନ ମାଗଣା ବସ୍ ଯାତ୍ରା, ମାଗଣା ବିଜୁଳି ଏବଂ କୃଷି ଋଣ ଛାଡ଼ ଭଳି ଯୋଜନା ଯୋଗୁଁ ରାଜ୍ୟ ରାଜକୋଷ ଉପରେ ଚରମ ଚାପ ପଡ଼ିଛି।
- ବିକାଶମୂଳକ ଭିତ୍ତିଭୂମି ପ୍ରକଳ୍ପଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ପାଣ୍ଠିର ଅଭାବ ଦେଖାଦେଉଛି।
- ଏହାସହ ଦଳ ଭିତରେ ପୁରୁଣା ବରିଷ୍ଠ ନେତା ଏବଂ ରେବନ୍ତ ରେଡ୍ଡୀଙ୍କ ସମର୍ଥକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଟଣାଓଟରା ରାଜନୈତିକ ସ୍ଥିରତା ଉପରେ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି।
ଗୋଟିଏ ପଟେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ସହ ଆର୍ଥିକ ଦାବିକୁ ନେଇ ମୁହାଁମୁହିଁ, ଅନ୍ୟପଟେ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ ନହେବାରୁ ବଢ଼ୁଥିବା ଜନଅସନ୍ତୋଷ—ଏହା ହିଁ ତେଲେଙ୍ଗାନାର ବର୍ତ୍ତମାନର ସ୍ଥିତି।
ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ଉଦାହରଣ ହେଉଛି କେରଳ ଏବଂ କର୍ଣ୍ଣାଟକ।
କେରଳର ପରିସ୍ଥିତି:
ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ପିନାରାଇ ବିଜୟନ୍ଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ବାମପନ୍ଥୀ ସରକାର ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ବିରୋଧୀ ମେଣ୍ଟର ଅଂଶବିଶେଷ, କିନ୍ତୁ କେରଳରେ ସେମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ହେଉଛି କଂଗ୍ରେସ।
- କେରଳର ଆର୍ଥିକ ସଙ୍କଟ ଏତେ ଘନେଇଛି ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ଅଧିକ ଋଣ ନେବା ପାଇଁ।
- ସୁଶାସନର ଦାବି କରୁଥିବା ଏହି ମଡେଲ୍ ଆଜି ନିଯୁକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଋଣ ପରିଶୋଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଚରମ ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚିଛି।
କର୍ଣ୍ଣାଟକ:
ଡି.କେ. ଶିବକୁମାର ବନାମ ସିଦ୍ଦରମୈୟା: କର୍ଣ୍ଣାଟକରେ କଂଗ୍ରେସ ସରକାର ଗଠନ ହେବା ଦିନରୁ ହିଁ ଶକ୍ତି କେନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ।
- ଗୋଟିଏ ପଟେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସିଦ୍ଦରମୈୟା, ଅନ୍ୟପଟେ ଉପମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଡି.କେ. ଶିବକୁମାର।
- ‘ଗୃହ ଲକ୍ଷ୍ମୀ’ ଓ ‘ଶକ୍ତି’ ଭଳି ୫ଟି ମୁଖ୍ୟ ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି ଯୋଜନା ପାଇଁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ପ୍ରାୟ ୫୦,୦୦୦ କୋଟିରୁ ଅଧିକ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉଛି, ଯାହା ଫଳରେ ବିଧାୟକମାନେ ନିଜ ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀର ବିକାଶ ପାଇଁ ଟଙ୍କା ମିଳୁନଥିବା ନେଇ ଖୋଲାଖୋଲି ଅସନ୍ତୋଷ ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି।
- ନେତୃତ୍ୱ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଏବଂ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ କନ୍ଦଳର ଖବର ପ୍ରତିଦିନ ଗଣମାଧ୍ୟମର ଶିରୋନାମା ପାଲଟୁଛି।
ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣାବଳୀକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ ୩ଟି ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ସାମ୍ନାକୁ ଆସୁଛି:
- ଅବିବେକୀ ‘ମାଗଣା ସଂସ୍କୃତି’ (Freebie Politics): ରାଜ୍ୟର ରାଜସ୍ୱ ବୃଦ୍ଧି ନକରି କେବଳ ଭୋଟ୍ ହାସଲ ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ଆର୍ଥିକ ବୋଝ ମୁଣ୍ଡାଇବା।
- ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ କ୍ଷମତା ଯୁଦ୍ଧ: ସରକାର ଭିତରେ ଏକାଧିକ ଶକ୍ତି କେନ୍ଦ୍ର ରହିବା ଯୋଗୁଁ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣରେ ବିଳମ୍ବ ଏବଂ ପ୍ରଶାସନିକ ଶିଥିଳତା।
- କେନ୍ଦ୍ର ସହ ସମନ୍ୱୟର ଅଭାବ: କେବଳ ରାଜନୈତିକ ବିରୋଧ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସଂଘୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସହଯୋଗ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ନିଜ ବିଫଳତା ପାଇଁ ଅନ୍ୟକୁ ଦାୟୀ କରିବା।
ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ବିରୋଧୀ ଦଳ ଯେତିକି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା ଦରକାର, ସେମାନେ ଶାସନ କରୁଥିବା ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ସେତିକି ସୁଶାସନର ଉଦାହରଣ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ବାସ୍ତବତାର ଚଟାଣରେ ପିଟି ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ରାଜନୈତିକ ଗାଡ଼ିର ଗିଅର୍ ଏବଂ ଷ୍ଟିଅରିଂ ଉଭୟ ଫେଲ୍ ମାରିବା ନିଶ୍ଚିତ।
Also read : https://purvapaksa.com/who-is-the-peace-ambassador-india-or-pakistan/
କିଏ ଶାନ୍ତି ଦୂତ? ଭାରତ ନା ପାକିସ୍ତାନ ! || Who is the peace ambassador? India or Pakistan!
