ଜୁନ୍ ୨୦୨୪ରେ ଯେତେବେଳେ ଓଡ଼ିଶାରେ ୨୪ ବର୍ଷର ବିଜେଡି ଶାସନର ଅନ୍ତ ଘଟିଲା ଏବଂ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ନିଜ ବଳରେ ସରକାର ଗଠନ କଲା, ସେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟବାସୀ ଭାବିଥିଲେ – ଏବେ ଗୋଟିଏ ନୂଆ ଅଧ୍ୟାୟ, ଗୋଟିଏ ସ୍ଥିର ସରକାର ଏବଂ ବିକାଶର ନୂଆ ଧାରା ଆରମ୍ଭ ହେବ। କେନ୍ଦୁଝରର ସାଧାରଣ ଆଦିବାସୀ ଚେହେରା ମୋହନ ଚରଣ ମାଝୀ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଆସନରେ ବସିଲେ।
କିନ୍ତୁ ଗତ କିଛିମାସ ମଧ୍ୟରେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିର ପରଦା ପଛରେ ଯାହା ଘଟୁଛି, ତାହା କୌଣସି ହଲିଉଡ୍ ସସପେନ୍ସ ଡ୍ରାମାଠାରୁ କମ୍ ନୁହେଁ। ବାହାରକୁ ସବୁକିଛି ‘ଅଲ୍ ଇଜ୍ ୱେଲ୍’ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ବି, ଭିତରେ ଭିତରେ ଚାଲିଛି ଏକ ସୁଦୀର୍ଘ, ଗଭୀର ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦୟ କ୍ଷମତା କଳି। ଯାହାକୁ ଏବେ ଓଡ଼ିଶାରେ ମୋଦୀ-ଶାହ ଲଢ଼େଇ ବୋଲି କହିବା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲାଣି।
ଗୋଟିଏ ପଟେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମୋହନ ଚରଣ ମାଝୀ, ଯିଏ ନିଜର ସ୍ୱାଧୀନ ଅସ୍ଥିତ୍ୱ ଓ ଶାସନ କ୍ଷମତା ଜାହିର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି; ଆଉ ଅନ୍ୟପଟେ କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ, ଯାହାଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ବର୍ଷ ଧରି ଓଡ଼ିଶା ବିଜେପିର ସର୍ବେସର୍ବା ବୋଲି ବିଚାର କରାଯାଉଥିଲା ସେ ମୋହନଙ୍କୁ ଅସ୍ଥିର କରିବାକୁ ନିଜ ସମର୍ଥକ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ବିଧାୟକମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଚେଷ୍ଠା ଚଳାଉଥିଲା।
ସାଧାରଣତଃ ରାଜନୀତିରେ ସମ୍ପର୍କର ସମୀକରଣ ବୁଝିବା ପାଇଁ ବଡ଼ ବଡ଼ ଭାଷଣ ଦରକାର ହୁଏନାହିଁ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆଚରଣ ହିଁ ସବୁକିଛି କହିଦିଏ। ଗତ ରଥଯାତ୍ରା ସମୟର କଥା ମନେ ପକାନ୍ତୁ। ପୁରୀ ବଡ଼ଦାଣ୍ଡରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତଙ୍କ ଗହଣରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ରଥଟଣା ଚାଲିଥାଏ। ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମୋହନ ଚରଣ ମାଝୀ, କେନ୍ଦ୍ର ଶିକ୍ଷାମନ୍ତ୍ରୀ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ, ରାଜ୍ୟର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ପୀଠର ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବାର କଥା ହେଉଛି, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଯେତେବେଳେ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନମ୍ରତାର ସହ ଦଣ୍ଡବତ ପ୍ରଣାମ କଲେ। କିନ୍ତୁ ସେହି ସମୟରେ କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ ଏବଂ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମୋହନ ମାଝୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଶାରୀରିକ ଭାଷା (Body Language) ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା, ତାହା ରାଜନୈତିକ ସମୀକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ ଚକିତ କରିଥିଲା। ଦୁଇଜଣ ଶୀର୍ଷ ନେତା ପାଖାପାଖି ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ ବି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଳାପ ନ ଥିଲା। ରଥଟଣା ଶେଷ ହେବା କ୍ଷଣି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବେ ପ୍ରଣାମ ସାରି କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ସେଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। କେବଳ ରଥଯାତ୍ରା ନୁହେଁ ଗତ ମଙ୍ଗଳବାର ଦିନ ସ୍ୱାମୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣାନନ୍ଦ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଉପରେ ଲିଖିତ ପୁସ୍ତକ ଉନ୍ମୋଚନ ସମାରୋହରେ ଆରଏସଏସର ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଅଧିକାରୀ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ହୋସବଲେଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଉଭୟ ନେତା ସାମିଲ ହୋଇଥିଲେ ହେଁ ଉଭୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପର୍କ ଭଲ ନ ଥିବା ଜଳ ଜଳ ହୋଇ ଜଣାପଡ଼ୁଥିଲା।
ରଥଯାତ୍ରାର ଓ ସ୍ୱାମୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣାନନ୍ଦ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଉନ୍ମୋଚନ ମଞ୍ଚରୁ ହିଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଯେ, ଓଡ଼ିଶା ବିଜେପିର ଦୁଇ ଶୀର୍ଷ ଚେହେରାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁକିଛି ଠିକ୍ ନାହିଁ। ଏହା କେବଳ ସାଧାରଣ ମତଭେଦ ନ ଥିଲା, ଏହା ଥିଲା କ୍ଷମତାର ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ପାଇଁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଶୀତଳ ଯୁଦ୍ଧ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ବୁଝିବା, ଏହି ବିବାଦର ମୂଳ କାରଣ କ’ଣ? କାହିଁକି ଏବଂ କେଉଁଠାରୁ ଏହି ଫାଟ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା?
୨୦୨୪ ଜୁନ୍ ୧୨ ତାରିଖରେ ଯେତେବେଳେ ମୋହନ ମାଝୀ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ଶପଥ ନେଲେ, ସେତେବେଳେ ଦଳ ଭିତରେ ଏକ ପ୍ରଚାର ଚାଲିଲା ଯେ, “ମୋହନ ମାଝୀ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଛନ୍ତି ସତ, କିନ୍ତୁ ସରକାର ଚଲାଇବେ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ।” ଅର୍ଥାତ୍, ମୋହନ ମାଝୀ ହେଉଛନ୍ତି କେବଳ ଚେହେରା, ଆଉ ଚାବିକାଠି ରହିବ କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ହାତରେ। ସରକାର ଗଠନର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଏହାର ପ୍ରତିଫଳନ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା।
ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ଓ ଉପଦେଷ୍ଟା ଭାବେ ଗୋଲକ ମହାପାତ୍ରଙ୍କୁ ସାମିଲ କରାଗଲା, ଯିଏ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିକଟତର ବୋଲି ଜଣାଶୁଣା। କୁହାଯୋଏ ସେ କୁଆଡ଼େ କ୍ୟାବିନେଟ୍ ବୈଠକରେ ବସିଥିଲେ।
ସେହିପରି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପଲିଟିକାଲ୍ ସେକ୍ରେଟାରୀ (Political Secretary) ଭାବେ ଠାକୁର ରଣଜୀତ ଦାସଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତି ଦିଆଗଲା। ସେ ମଧ୍ୟ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କିଏ ଭେଟିଲା କ’ଣ ଆଲୋଚନା ହେଲା ତାହା ସବୁ ଟିକିନିକି ଖବର ବାହାରକୁ ଜଣାଉଥିଲେ। ଜୁନ୍, ଜୁଲାଇ, ଅଗଷ୍ଟ ଓ ସେପ୍ଟେମ୍ବର – ଏହି ଚାରି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁକିଛି ଏହି ଢାଞ୍ଚାରେ ଚାଲିଲା। କିନ୍ତୁ ଅକ୍ଟୋବର ମାସ ଆସୁ ଆସୁ ଚିତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଳିଗଲା।
ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମାଝୀ ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ, ନିଜର ସ୍ୱାଧୀନ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ପରୋକ୍ଷ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବଜାୟ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଉଛି। ଜଣେ ୪ ଥରର ନିର୍ବାଚିତ ବିଧାୟକ, ଦକ୍ଷ ଆଦିବାସୀ ନେତା ଭାବେ ନିଜର ସ୍ୱାଭିମାନ ଓ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଆସନର ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ବଜାୟ ରଖିବା ପାଇଁ ମୋହନ ମାଝୀ ଏକ ବଡ଼ କ୍ରାନ୍ତିକାରୀ ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ।
ଅଚାନକ, ଗୋଲକ ମହାପାତ୍ରଙ୍କୁ CMOରୁ ଦୂରେଇ ଦିଆଗଲା। ଠାକୁର ରଣଜୀତ ଦାସଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେହି ପଦବୀରୁ ହଟାଇ ଦିଆଗଲା। ଏବଂ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଆସିଲେ ଦିଲୀପ ମହାନ୍ତି – ଯିଏ ବିଜେପି ରାଜ୍ୟ ସଭାପତି ମନମୋହନ ସାମଲଙ୍କ ଶିବିରର ଏବଂ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ଗୋଷ୍ଠୀର ବିରୋଧୀ ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା।
ଏହି ଗୋଟିଏ ପଦକ୍ଷେପ ସମଗ୍ର ରାଜନୈତିକ ପରିବେଶକୁ ପ୍ରକମ୍ପିତ କରିଦେଲା। ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସ୍ପଷ୍ଟ ସନ୍ଦେଶ ଦେଲେ – “ମୁଁ କାହାର ଅନୁକମ୍ପାରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନୁହେଁ, ମୁଁ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ, ଏବଂ କ୍ଷମତାର ରିମୋଟ୍ କଣ୍ଟ୍ରୋଲ୍ ମୋ ନିଜ ହାତରେ ରହିବ।”
ଏଠାରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ମୋହନ ମାଝୀଙ୍କୁ ଏତେ ବଡ଼ ସାହସ ଓ ଶକ୍ତି ମିଳୁଛି କେଉଁଠୁ? ରାଜ୍ୟର ଜଣେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରିବା ପଛରେ କାହାର ହାତ ଅଛି?
ଏହାର ଉତ୍ତର ଲୁଚି ରହିଛି ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର ସର୍ବୋଚ୍ଚ କ୍ଷମତା କେନ୍ଦ୍ର – ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ (PMO) ରେ।
ସୂତ୍ର ଅନୁସାରେ, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ସଚିବ ଡ. ପିକେ ମିଶ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଓ ପରୋକ୍ଷ ସମର୍ଥନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମୋହନ ମାଝୀଙ୍କ ସହ ରହିଛି। ଓଡ଼ିଶାର ସିଭିଲ୍ ସର୍ଭିସ୍, ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବଂ ଶାସନ ପ୍ରଣାଳୀ ଉପରେ ପିକେ ମିଶ୍ରଙ୍କର ଗଭୀର ପକଡ଼ ରହିଛି। ଆପଣମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ସମ୍ବଲପୁର ଆଇଆଇଏମ୍ (IIM) ର ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ଥର ସ୍ଥାପନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ହେଉ କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟର ବଡ଼ ବଡ଼ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ପ୍ରକଳ୍ପ, ପିକେ ମିଶ୍ରଙ୍କର ଭୂମିକା ସଦାସର୍ବଦା ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ରହିଆସିଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ଓ ଗୃହମନ୍ତ୍ରୀ ଅମିତ୍ ଶାହ ସ୍ପଷ୍ଟ ଚାହାଁନ୍ତି ଯେ, ଓଡ଼ିଶାରେ ମୋହନ ମାଝୀଙ୍କ ସରକାର ସ୍ୱାଧୀନ, ସ୍ୱଚ୍ଛ ଏବଂ ମଜବୁତ ଭାବେ କାମ କରୁ। କୌଣସି ଆଞ୍ଚଳିକ କ୍ଷମତା କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ଉପରେ ହାକିମାତି ନଚଲାଉ।
ଏହି କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ବଳରେ ହିଁ ମୋହନ ମାଝୀ ଆଜି ନିଜର ଶାସନକୁ ଅଧିକ ଦୃଢ଼ କରିପାରିଛନ୍ତି। ଯେଉଁଥିପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ବିଜେପି ସଭାପତି ମନମୋହନ ସାମଲ, ସିନିୟର ନେତା ଜୟନାରାୟଣ ମିଶ୍ର ଏବଂ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମୋହନ ମାଝୀ – ଏହି ତିନିଜଣ ଏକାଠି ହୋଇ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ଗୋଷ୍ଠୀର ଏକଚାଟିଆ ପ୍ରଭାବକୁ ପ୍ରସମିତ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୋଇଛନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ଏହି ଶୀତଳ ଯୁଦ୍ଧର ସବୁଠାରୁ ଦୁଃଖଦାୟକ ପରିଣାମ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି ରାଜ୍ୟ ପ୍ରଶାସନ ଓ ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କୁ।
ଜଣେ ନିରପେକ୍ଷ ସାମ୍ବାଦିକ ଭାବେ ଯଦି ଆମେ ଦେଖିବା, ଶାସନକଳ ଭିତରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏକ ବିଚିତ୍ର ସ୍ଥିତି ଉପୁଜିଛି।
• ଆଇଏଏସ/ଆଇପିଏସ ଅଫିସରଙ୍କ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ: ରାଜ୍ୟର ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ବର୍ତ୍ତମାନ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ। କିଛି ଅଫିସର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତି ଅନୁଗତ ଥିବାବେଳେ, ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଫିସର ଏବେ ବି ଗୁପ୍ତରେ ସବୁ ତଥ୍ୟ ଓ ଫାଇଲ୍ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଥିବା କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କ୍ୟାମ୍ପକୁ ପଠାଉଛନ୍ତି।
• ମନ୍ତ୍ରିମଣ୍ଡଳରେ କୋପ: ମନ୍ତ୍ରିମଣ୍ଡଳରେ ଥିବା ଅଧିକାଂଶ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଭାଗର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆପଣାର। ସେମାନେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉଛନ୍ତି।
• ନିଷ୍ପତ୍ତିରେ ବିଳମ୍ବ: ନିକଟରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା ଯେ, କେତେକ ବିଭାଗର ଆଇଏଏସ ଅଫିସରଙ୍କ ବଦଳି ଏବଂ ନୀତିଗତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଅଗୋଚରରେ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ସମ୍ମତି ବିନା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ବାତିଲ କିମ୍ବା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା।
ଯେତେବେଳେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ମନ୍ତ୍ରିମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସର ଅଭାବ ଥାଏ, ସେତେବେଳେ ସରକାରଙ୍କ ଗତି ରୋକିଯାଏ। ଓଡ଼ିଶାର ବିକାଶ ଫାଇଲ୍ ଗୁଡ଼ିକ ଅଫିସରଙ୍କ ଟେବୁଲରେ ଅଟକି ରହେ।
ଏହାର ପ୍ରଭାବ କେବଳ ସରକାର ଉପରେ ପଡ଼ିନାହିଁ, ବିଜେପିର ସଙ୍ଗଠନ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଗ୍ରହଣ ଲାଗିଛି।
ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି, ସରକାର ଗଠନ ହେବାର ୫ ରୁ ୬ ମାସ ପାର ହୋଇସାରିଥିଲେ ବି ଓଡ଼ିଶାରେ ବିଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟ ନିଗମ (Corporations), ବୋର୍ଡ, ଏବଂ ଆଡଭାଇଜର ପଦବୀଗୁଡ଼ିକରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଯୁକ୍ତି ହୋଇପାରିନାହିଁ।
• ଯେଉଁ କର୍ମୀ ଓ ନେତାମାନେ ୨୪ ବର୍ଷ ଧରି ଲାଠି ଖାଇଲେ, ରାଜପଥରେ ଆନ୍ଦୋଳନ କଲେ, ଦଳକୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଇ ଜିତାଇଲେ, ସେମାନେ ଆଜି ନିରାଶ।
• କାରଣ? କେଉଁ ନିଗମର ଚେୟାରମ୍ୟାନ କିଏ ହେବ – ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ଗୋଷ୍ଠୀର ଲୋକ ବସିବେ ନା ମୋହନ/ମନମୋହନ ଗୋଷ୍ଠୀର ଲୋକ ବସିବେ – ସେହି କାଗଜପତ୍ରର ଟାଣଓଟରାରେ ସବୁକିଛି ଠପ୍ ହୋଇପଡ଼ିଛି।
ଦଳର ସାଧାରଣ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ନିରାଶା ଓ ଅସନ୍ତୋଷର ବାତାବରଣ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି। ଯେଉଁ ସଙ୍ଗଠନ ବଳରେ ବିଜେପି ଓଡ଼ିଶାରେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିଥିଲା, ସେହି ସଙ୍ଗଠନ ଆଜି ଶୀର୍ଷ ନେତାଙ୍କ ଅହଂକାର ଓ କ୍ଷମତା କଳି ଯୋଗୁଁ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହେବାକୁ ବସିଛି।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ – ଏହି ଅନ୍ତର୍କନ୍ଦଳର ଭବିଷ୍ୟତ କ’ଣ? ଏହାର ପରିଣାମ ବିଜେପିକୁ କିପରି ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼ିପାରେ?
ଆସନ୍ତା ସମୟରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ପଞ୍ଚାୟତ ଓ ପୌର ନିର୍ବାଚନ ଆସୁଛି। ଇତିହାସ ସାକ୍ଷୀ ଅଛି:
• ୨୦୧୭ ପଞ୍ଚାୟତ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜେପି ଅଭୂତପୂର୍ବ ସଫଳତା ପାଇଥିଲା।
• ୨୦୨୨ରେ ବିଜେଡି ୯୦ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ସୀଟ୍ ଜିତି ଏକଚାଟିଆ ଶାସନ କରିଥିଲା।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଓଡ଼ିଶାରେ ବିଜେଡି ଏବଂ କାଂଗ୍ରେସ୍ ଭଳି ବିରୋଧୀ ଦଳଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ବଳ ଓ ବିଭାଜିତ ସ୍ଥିତିରେ ଅଛନ୍ତି। ବିଜେପି ପାଇଁ ମୈଦାନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖାଲି ଅଛି। କିନ୍ତୁ ବିଜେପିର ନିଜସ୍ୱ ଅନ୍ତର୍କନ୍ଦଳ ହିଁ ତା’ର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶତ୍ରୁ ପାଲଟିଛି।
ଯଦି ନିଗମ ନିଯୁକ୍ତି ନହୁଏ, ଯଦି ଦଳୀୟ କର୍ମୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ନମିଳେ, ଏବଂ ଯଦି ମୋହନ ମାଝୀ ଓ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନଙ୍କ ସମର୍ଥକମାନେ ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରରେ ପରସ୍ପରକୁ ଗୋଡ଼ ଟାଣିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ତେବେ ଆଗାମୀ ପଞ୍ଚାୟତ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜେପିକୁ ଅସଂଖ୍ୟ “ବିଦ୍ରୋହୀ ପ୍ରାର୍ଥୀ” (Rebel Candidates) ଙ୍କ ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ସେତେବେଳେ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ କିମ୍ବା ଅମିତ୍ ଶାହଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟ ଗାଁ ଭୋଟରଙ୍କୁ ସମ୍ଭାଳିପାରିବ ନାହିଁ। ଯଦି ନିଜ ଘର ଭିତରେ ନିଆଁ ଲାଗିଥାଏ, ତେବେ ବାହାରର ଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ଦରକାର ପଡ଼େନାହିଁ – ଘର ନିଜେ ନିଜେ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ।
ମନମୋହନ ସାମଲ ଦଳର ରାଜ୍ୟ ସଭାପତି ଅଛନ୍ତି। ଦଳ ଭିତରେ ଥିବା ଏହି ଅସନ୍ତୋଷ ଓ ଗୋଷ୍ଠୀକନ୍ଦଳକୁ ସମାଧାନ କରିବା ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଓ ପ୍ରଧାନ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ସେ ନିଜେ ଯଦି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଗୋଷ୍ଠୀର ପକ୍ଷଭୁକ୍ତ ହୋଇଯିବେ, ତେବେ ସମାଧାନର ବାଟ ବାହାରିବ କେଉଁଠୁ?
ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣ ବିଜେପିକୁ ବହୁତ ଆଶା ଓ ବିଶ୍ୱାସର ସହ ୫ ବର୍ଷ ପାଇଁ ସରକାର ଗଢ଼ିବାକୁ ମାଣ୍ଡେଟ୍ ଦେଇଛନ୍ତି। ଲୋକମାନେ ଚାହାଁନ୍ତି – ଶାସନରେ ସ୍ୱଚ୍ଛତା, ନିଯୁକ୍ତି, ବିକାଶ ଏବଂ ସ୍ଥିରତା। ନେତାମାନଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଅହଂକାର ଓ କ୍ଷମତାର ଟାଣଓଟରା ଦେଖିବାକୁ ଓଡ଼ିଶାବାସୀ ଭୋଟ୍ ଦେଇନଥିଲେ।
ଯଦି ଏହି ଅନ୍ତର୍କନ୍ଦଳ ଏହିପରି ଜାରି ରହେ, ତେବେ ଏହାର ବଡ଼ ମୂଲ୍ୟ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିକୁ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/vaibhav-suryavanshi-appointed-east-zone-vice-captain-for-duleep-trophy/
