ନାରୀ ଶକ୍ତି ବନ୍ଦନ ଅଧିନିୟମ ବା ମହିଳା ସଂରକ୍ଷଣ ବିଲ୍କୁ ନେଇ ଆଜି କଂଗ୍ରେସ ଏବଂ ତା’ର ସହଯୋଗୀ ଦଳମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା କହୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ କହୁଛନ୍ତି କି, ଏହି ବିଲ୍ରେ ଓବିସି କୋଟା ରହିବା ଦରକାର, ‘କୋଟା ଭିତରେ କୋଟା’ ରହିବା ଦରକାର। ଶୁଣିବାକୁ ତ ଏହା ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଲାଗୁଛି, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ଏହା କ’ଣ ଏକ ସାମାଜିକ ନ୍ୟାୟ ନା ବିଲ୍କୁ ଅଟକାଇବାର ଏକ ନୂଆ ବାହାନା?
ଆଜି ଆମେ ଖୋଲିବା ୪୦ ବର୍ଷର ସେହି ଇତିହାସ, ଯେଉଁଠି ମହିଳାମାନଙ୍କ ଅଧିକାରକୁ କେବଳ ରାଜନୈତିକ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ବଳି ଦିଆଯାଇଛି।
୪୦ ବର୍ଷର ଅପେକ୍ଷା ଏବଂ କଂଗ୍ରେସର ନୈତିକତା
ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି, ଯେତେବେଳେ ସତ୍ତା, ସମାଧାନ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ଶକ୍ତି ସବୁକିଛି କଂଗ୍ରେସ ପାଖରେ ଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଏହି ବିଲ୍ ପାସ୍ କାହିଁକି ହେଲାନାହିଁ? ଆସନ୍ତୁ ୨୦୧୦ ମସିହାକୁ ଫେରିଯିବା। ରାଜ୍ୟସଭାରେ ବିଲ୍ ପାସ୍ ହେଲା, ଇତିହାସ ରଚାଯାଇ ପାରିଥାନ୍ତା। କିନ୍ତୁ କଂଗ୍ରେସର ସହଯୋଗୀ ଆରଜେଡି ଏବଂ ସମାଜବାଦୀ ପାର୍ଟି ସଂସଦରୁ ରାସ୍ତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାକୁ ବିରୋଧ କଲେ। ସାଂସଦମାନେ ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ଚଢ଼ିଗଲେ, ମାର୍ଶଲ୍ ଡକାଇବାକୁ ପଡ଼ିଲା। କାରଣ କ’ଣ ଥିଲା? ସେହି ସମାନ ବାହାନା – “କୋଟା ଭିତରେ କୋଟା”।
“ବିନ୍ଦି-ଲିପ୍ଷ୍ଟିକ୍” ରୁ ଅପମାନଜନକ ମାନସିକତା
ସମାଜବାଦୀ ପାର୍ଟିର ପୂର୍ବତନ ସୁପ୍ରିମୋ ମୁଲାୟମ ସିଂ ଯାଦବ ଏହି ବିଲ୍କୁ ଏହା କହି ଖାରଜ କରିଦେଇଥିଲେ ଯେ, ଏହା କେବଳ “ବିନ୍ଦି ଏବଂ ଲିପ୍ଷ୍ଟିକ୍ ଲଗାଉଥିବା ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ”। ଅର୍ଥାତ୍ ତାଙ୍କ ନଜରରେ ସହରୀ ବା ଆଧୁନିକ ମହିଳାମାନେ ସଂସଦକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି। ସେହିପରି ଲାଲୁ ଯାଦବ ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ କି ‘ଏଲିଟ୍’ ମହିଳାମାନେ ସବୁ ସୁବିଧା ନେଇଯିବେ।
ଏହା ହିଁ ହେଉଛି ଏହି ନେତାମାନଙ୍କର ଅସଲ ମାନସିକତା। ସେମାନେ ମହିଳାଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ନିଜର ରାଜନୈତିକ ସମୀକରଣକୁ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି।
ସୋନିଆ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଲିଗାସି ବନାମ ମେଣ୍ଟର ବାଧ୍ୟବାଧକତା
ସୋନିଆ ଗାନ୍ଧୀ ଏହାକୁ ନିଜର “ଲିଗାସି ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ” କହୁଥିଲେ ସତ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଷ୍ଟାଣ୍ଡ୍ ନେବାର ସମୟ ଆସିଲା, ସେତେବେଳେ “ମେଣ୍ଟର ବାଧ୍ୟବାଧକତା” ତାଙ୍କ ଉପରେ ଭାରି ପଡ଼ିଲା। ରାଜ୍ୟସଭାରେ ବିଲ୍ ପାସ୍ ହେବା ପରେ ଲୋକସଭାକୁ ଏହାକୁ ଅଣାଗଲା ନାହିଁ। କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ତା ବଡ଼ ଥିଲା, ମହିଳାଙ୍କ ଅଧିକାର ନୁହେଁ।
ଓବିସି କୋଟା: ଏକ ସୁଚିନ୍ତିତ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର?
ଆଜି ଯେଉଁମାନେ ଓବିସି କୋଟା କଥା କହୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ କଡ଼ା ସତ୍ୟ ଜାଣିବା ଦରକାର। ସମ୍ବିଧାନର ଅନୁଚ୍ଛେଦ ୩୩୦ ଏବଂ ୩୩୨ ରେ ଏସସି ଏବଂ ଏସଟି ପାଇଁ ସଂରକ୍ଷଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଓବିସି ପାଇଁ ସଂସଦୀୟ ସଂରକ୍ଷଣର କୌଣସି ଆଧାର ନାହିଁ।
ତେଣୁ ‘କୋଟା ଭିତରେ କୋଟା’ ମାଗିବା ଅର୍ଥ ହେଉଛି:
୧. ପ୍ରଥମେ ଏକ ନୂଆ ସାମ୍ବିଧାନିକ ସଂଶୋଧନ ଆଣ।
୨. ତାକୁ ପାସ୍ କରାଅ।
୩. ତା’ପରେ ତାକୁ ମହିଳା ବିଲ୍ରେ ଯୋଡ଼।
ଅର୍ଥାତ୍ ଏହା ଏକ ଏମିତି ଭୁଲ୍-ଭୁଲୈୟା, ଯେଉଁଥିରେ ବିଲ୍ ପୁଣି ଥରେ ଅଟକି ଯିବ। ଯଦି ସେମାନେ ଓବିସି ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ଚିନ୍ତିତ ଥିଲେ, ତେବେ ୨୦୧୦ ମସିହାରେ କାହିଁକି କିଛି କଲେ ନାହିଁ?
ସମାଧାନ ନା ମୁଦ୍ଦାକୁ ଜିଇଁବାକୁ ରଖିବାର ଚେଷ୍ଟା?
ବନ୍ଧୁଗଣ, ଆଜି ଭାରତର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନିଜେ ଓବିସି ସମୁଦାୟରୁ ଆସୁଛନ୍ତି। ଆଜି ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ଓବିସି ମାନଙ୍କର ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ସରକାରଙ୍କ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ – ପ୍ରଥମେ ୩୩% ମହିଳାଙ୍କୁ ସଂସଦକୁ ଆଣ, ଯାହା ସାମ୍ବିଧାନିକ ଭାବେ ସମ୍ଭବ। ବାକି ସଂସ୍କାର ପରେ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରିବ।
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଥର ଆରମ୍ଭକୁ ହିଁ ରୋକି ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସମାଧାନ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମହିଳାମାନେ ଜଣେ ଜଣେ ‘ଅଧିକାରୀ’ ନୁହନ୍ତି, ବରଂ ‘ରାଜନୈତିକ ସମୀକରଣ’।
୪୦ ବର୍ଷ ବିଲ୍ ରୋକିବା ପରେ, ଯେତେବେଳେ ଆଉ କେହି ଏହାକୁ ପାସ୍ କରୁଛି, ସେତେବେଳେ ନୂଆ ନୂଆ ସର୍ତ୍ତ ଯୋଡ଼ିବା କେତେଦୂର ଯଥାର୍ଥ? ଏହା ସାମାଜିକ ନ୍ୟାୟ ନୁହେଁ, ଏହା ହେଉଛି ରାଜନୈତିକ ସୁବିଧାବାଦ।
also read : https://purvapaksa.com/the-strange-world-of-tamil-nadu-politics-where-leaders-are-worshipped-as-gods/
