ଉତ୍କଳ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଓ ଓଡ଼ିଶା ରିଭ୍ୟୁ- ଦୁଇଟି ମାସିକ ପତ୍ରିକା। ତାହାର ଅର୍ଥ, ପ୍ରତି ମାସରେ ଗୋଟିଏ ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବତା ହେଉଛି-
• ପ୍ରକାଶନର କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଦିନ ନାହିଁ
• କେବେ ମାସ ଶେଷରେ, କେବେ ଦୁଇ–ତିନି ମାସ ପରେ
• ଆଉ କେବେ କେବେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନୁପସ୍ଥିତ
ଅନେକ ପାଠକ, ଗବେଷକ ଓ ସାହିତ୍ୟପ୍ରେମୀ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସୂଚନା କେନ୍ଦ୍ରକୁ ବାରମ୍ବାର ଯାଇ ପଚାରୁଛନ୍ତି—“ପତ୍ରିକା ବାହାରିଲା କି?”
ଏହି ଦୃଶ୍ୟ କ’ଣ ଗୋଟିଏ ଦାୟିତ୍ୱଶୀଳ ସରକାର ପାଇଁ ଲଜ୍ଜାଜନକ ନୁହେଁ?
ସଂଖ୍ୟା କ’ଣ କହୁଛି?
ତଥ୍ୟ ଆଉ ଅଧିକ ଚିନ୍ତାଜନକ—
• ୨୦୨୪ ମସିହାରେ ମାତ୍ର ୯ ଥର
• ୨୦୨୫ ମସିହାରେ (ବର୍ଷ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ) ମାତ୍ର ୮ ଥର
ଅର୍ଥାତ୍, ମାସିକ ପତ୍ରିକା ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ୧୨ଟି ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରକାଶିତ ହେଉନାହିଁ। ଏହା କେବଳ ଏକ ପ୍ରଶାସନିକ ତ୍ରୁଟି ନୁହେଁ; ଏହା ହେଉଛି ରାଜ୍ୟର ବୌଦ୍ଧିକ ସଂସ୍କୃତି ପ୍ରତି ଅନାସକ୍ତିର ପ୍ରତିବିମ୍ବ।
ପଞ୍ଚାୟତ ସ୍ତରରେ ବିକ୍ରୟ: ଏତେ କଠିନ କାହିଁକି?
ରାଜ୍ୟର ସମସ୍ତ ପଞ୍ଚାୟତରେ ପ୍ରତି ମାସର ୫ ତାରିଖ ସୁଦ୍ଧା ଏହି ଦୁଇଟି ପତ୍ରିକା ଉପଲବ୍ଧ କରାଇବା—
ଏଥିରେ କୌଣସି ରକେଟ ବିଜ୍ଞାନ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ସରକାର ଭୋଟର ତାଲିକା, ରାସନ କାର୍ଡ, ଡିବିଟି, ଅନଲାଇନ ସେବା ପଞ୍ଚାୟତ ସ୍ତରକୁ ନେଇଯାଇପାରୁଛି, ସେହି ସରକାର ଗୋଟିଏ ପତ୍ରିକାର ନିୟମିତ ବିକ୍ରୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିପାରୁନଥିବା- ନିଶ୍ଚୟ ଦୁଃଖଦାୟକ।
ଦାୟିତ୍ୱ କାହାର?
ଏଠାରେ ପ୍ରଶ୍ନ ସ୍ପଷ୍ଟ—
• ଲୋକସମ୍ପର୍କ ବିଭାଗର ଦାୟିତ୍ୱ କ’ଣ କେବଳ ପ୍ରେସ ବିଜ୍ଞପ୍ତି?
• ରାଜ୍ୟର ସାହିତ୍ୟିକ ଓ ବୌଦ୍ଧିକ ପରମ୍ପରାକୁ ଜୀବନ୍ତ ରଖିବା କ’ଣ ସରକାରୀ ଦାୟିତ୍ୱ ନୁହେଁ?
• ମାନ୍ୟବର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ, ବିଭାଗୀୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ସଚିବ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ କେବେ ଗମ୍ଭୀର ହେବେ?
ପତ୍ରିକା ନୁହେଁ, ଏହା ଅସ୍ମିତାର ପ୍ରଶ୍ନ
ଉତ୍କଳ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଓ ଓଡ଼ିଶା ରିଭ୍ୟୁ କେବଳ କାଗଜର ମୁଦ୍ରଣ ନୁହେଁ। ଏହା ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା, ଐତିହ୍ୟ ଓ ଚିନ୍ତନର ଅର୍କାଇଭ୍। ଏହାର ନିୟମିତ ପ୍ରକାଶନ ନ ହେବା ମାନେ- ଆମେ ନିଜ ଇତିହାସକୁ ଅବହେଳା କରୁଛୁ।
ସରକାର ଯଦି ସତରେ ଓଡ଼ିଆ ଅସ୍ମିତା କଥା କହେ, ତେବେ ଏହି ଦୁଇଟି ପତ୍ରିକାର ନିୟମିତ, ସମୟୋଚିତ ଓ ସାର୍ବଜନୀନ ପ୍ରକାଶନ ପ୍ରଥମ ପ୍ରାଥମିକତା ହେବା ଉଚିତ।
ନହେଲେ ଇତିହାସ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବ—“ଯେଉଁ ଅସ୍ମିତାକୁ ନେଇ ତୁମେ ଗର୍ବ କରୁଥିଲେ, ସେଥିର ରକ୍ଷା କାହିଁକି କରିପାରିଲେ ନାହିଁ?”
also read https://purvapaksa.com/?p=46172
