ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଆଉଥରେ ସରଗରମ ହେବାରେ ଲାଗିଛି ରାଜନୈତିକ ପାରଦ। ୨୦୨୪ ମହାସମର ପରେ ଏବେ ୨୦୨୭ ପଞ୍ଚାୟତ ନିର୍ବାଚନ ଏବଂ ୨୦୨୯ ବିଧାନସଭା ଲଢ଼େଇକୁ ଆଖି ଆଗରେ ରଖି କଂଗ୍ରେସ ଦଳ ପୁଣିଥରେ ତଳସ୍ତରରୁ ସଂଗଠନକୁ ମଜଭୁତ କରିବାକୁ ରଣନୀତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛି। ଖବର ଆସୁଛି ଯେ, ଅକ୍ଟୋବର ମାସରେ ଲୋକସଭାର ବିରୋଧୀ ଦଳ ନେତା ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ ଓଡ଼ିଶା ଗସ୍ତରେ ଆସୁଛନ୍ତି। ଛାତ୍ର ସମାଜକୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ‘ଛାତ୍ରୋଁ କି ଗୁଞ୍ଜ’ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ କରାଯାଉଛି।
ଏହାପରେ ଆଗାମୀ ଜାନୁଆରୀ-ଫେବୃଆରୀ ମାସରେ ପ୍ରିୟଙ୍କା ଗାନ୍ଧୀ ଭଦ୍ରା ଏବଂ କର୍ଣ୍ଣାଟକର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଡି.କେ. ଶିବକୁମାରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶା ଆଣିବାକୁ ଯୋଜନା କରୁଛି ରାଜ୍ୟ କଂଗ୍ରେସ। ଅକ୍ଟୋବର ୨ ଗାନ୍ଧୀ ଜୟନ୍ତୀଠାରୁ ନବରଙ୍ଗପୁରରୁ ରାଜ୍ୟବ୍ୟାପୀ ପଦଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିବାର ମଧ୍ୟ ଘୋଷଣା ହୋଇଛି।
ହେଲେ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ଏହା ଯେ— କେବଳ ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ କିମ୍ବା ପ୍ରିୟଙ୍କା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କର ଏହି ହାଇ-ପ୍ରୋଫାଇଲ୍ ଗସ୍ତ କ’ଣ ଓଡ଼ିଶାରେ ମାଟି କାମୁଡ଼ି ପଡ଼ିଥିବା କଂଗ୍ରେସ ଦଳକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିପାରିବ କି? କେବଳ କ୍ୟାମେରା ଆଗରେ ଭିଡ଼ ଜମାଇବା କିମ୍ବା ବଡ଼ ବଡ଼ ସଭା କରିବା ଦ୍ୱାରା କ’ଣ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଦଳର ଭୋଟ୍ ବ୍ୟାଙ୍କ ଫେରିଆସିବ କି?
ପ୍ରଥମେ ନଜର ପକାଇବା ତଥ୍ୟ ଉପରେ। ୨୦୧୭ ପଞ୍ଚାୟତ ନିର୍ବାଚନ ଥିଲା ସେତେବେଳର ସମୟ, ଯେତେବେଳେ କଂଗ୍ରେସର ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ କିଛି ନା କିଛି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ବଞ୍ଚିଥିଲା। ସେତେବେଳେ ୮୪୬ଟି ଜିଲ୍ଲା ପରିଷଦ ଜୋନ୍ ମଧ୍ୟରୁ ବିଜେଡି ୪୭୩ଟି, ବିଜେପି ୨୯୭ଟି ଜିତିଥିବାବେଳେ କଂଗ୍ରେସ ମାତ୍ର ୬୦ଟି ଜୋନ୍ ଦଖଲ କରି ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନକୁ ଖସିଯାଇଥିଲା। ଏବଂ ବିଜେପି, ବିଜେଡିର ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ଭାବେ ଉଭା ହୋଇଥିଲା।
ଏହାପରେ ଆସିଲା ୨୦୨୨ ପଞ୍ଚାୟତ ନିର୍ବାଚନ। ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜେଡି ୭୬୬ଟି ଆସନ ଜିତି ସମସ୍ତ ୩୦ଟି ଜିଲ୍ଲା ପରିଷଦ କାବୁ କରିଥିଲା। ସେପଟେ ବିଜେପି ୪୨ଟି ଏବଂ କଂଗ୍ରେସ ମାତ୍ର ୩୭ଟି ଆସନରେ ସୀମିତ ରହିଗଲା।
ଏହାପରେ ଆସିଲା ୨୦୨୪ ବିଧାନସଭା ଓ ଲୋକସଭା ନିର୍ବାଚନ। ୨୦୧୯ରେ ମାତ୍ର ୯ଟି ବିଧାୟକ ଜିତିଥିବା କଂଗ୍ରେସ ୨୦୨୪ରେ ୧୪ଟି ଆସନକୁ ଉଠିଲା ସତ, କିନ୍ତୁ ଦଳର ଭୋଟ୍ ଶତକଡ଼ା ପ୍ରାୟ ୧୬.୩ ପ୍ରତିଶତରୁ ଖସି ୧୩.୨୬ ପ୍ରତିଶତକୁ ଚାଲିଗଲା। ସେହିପରି ଲୋକସଭାରେ ବିଜେପି ୨୦ଟି ଆସନ ଜିତିଥିବାବେଳେ କଂଗ୍ରେସ ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ଆସନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିଲା ଏବଂ ଦଳର ଭୋଟ୍ ପ୍ରତିଶତ ପ୍ରାୟ ୧୩.୦୬% ରହିଲା।
ତେଣୁ, ୨୦୨୭ ପଞ୍ଚାୟତ ନିର୍ବାଚନ କେବଳ ଆଉ ଏକ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ନୁହେଁ; ବରଂ ଓଡ଼ିଶାରେ କଂଗ୍ରେସର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଏବଂ ଭୂମି ସ୍ତରରେ ସଂଗଠନର ପୁନରୁଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଏହା ଏକ ବଡ଼ ପରୀକ୍ଷା।
ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ‘ଛାତ୍ରୋଁ କି ଗୁଞ୍ଜ’ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏବଂ ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବାର ଷ୍ଟ୍ରାଟେଜି କାମ ଦେବ କି?ରାଜ୍ୟ କଂଗ୍ରେସ କହୁଛି ଯେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଜରିଆରେ ଶିକ୍ଷା, ବେରୋଜଗାରି, ମହଙ୍ଗା ମାର୍, ସାମାଜିକନ୍ୟାୟ ଏବଂ ଯୁବକମାନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ଭଳି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ୨୦,୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଯୁବକ-ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ଏକାଠି କରାଯିବ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଏହା ଏକ ଭଲ ପଦକ୍ଷେପ, କାରଣ ଏହା ଦଳକୁ ଆଜିର ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ ସହ ଯୋଡ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।
କିନ୍ତୁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ କଥା ହେଲା— ହଜାର ହଜାର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ନେଇ ଏକ ବଡ଼ ସଭା କରିବା ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ଗ୍ରାମରେ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ସଂଗଠନ ତିଆରି କରିବା ଭିତରେ ବହୁତ ବଡ଼ ଫରକ ରହିଛି। ପଞ୍ଚାୟତ ନିର୍ବାଚନ କୌଣସି ଜାତୀୟ ବା ରାଜ୍ୟସ୍ତରୀୟ ଭାଷଣରେ ଜିତାଯାଏ ନାହିଁ। ସେଠାରେ ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରାର୍ଥୀ, ସରପଞ୍ଚ, ୱାର୍ଡ ମେମ୍ବର, ପଞ୍ଚାୟତ ସମିତି ସଭ୍ୟ ଏବଂ ସବୁଠୁ ବଡ଼ କଥା— ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ବୁଥ୍ ସ୍ତରୀୟ ନେଟୱାର୍କ କାମ କରେ।
ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ ଓଡ଼ିଶାରୁ ଚାଲିଯିବା ପରେ ତାଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଗାଁ ଗାଁରେ କିଏ ପହଞ୍ଚାଇବ? ଯଦି ଏହାର ଉତ୍ତର କେବଳ ରାଜ୍ୟର କିଛି ବଡ଼ ନେତା ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ଦଳ ପୁଣି ଥରେ ବିଫଳ ହେବ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଏହାର ଉତ୍ତର ହଜାର ହଜାର ସକ୍ରିୟ ବୁଥ୍ ସ୍ତରୀୟ କର୍ମୀ ଏବଂ ପ୍ରତିବଦ୍ଧ ସ୍ଥାନୀୟ ନେତା ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ଯାଇ ଜାତୀୟ ନେତାଙ୍କ ଗସ୍ତ ସାର୍ଥକ ହେବ।
ଓଡ଼ିଶା କଂଗ୍ରେସର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଦୁର୍ବଳତା ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରସଙ୍ଗର ଅଭାବ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଏକତାର ଅଭାବ। ଗତ କିଛି ବର୍ଷ ଭିତରେ କଂଗ୍ରେସ ତାର ସଂଗଠନରେ କେତେଥର ନେତୃତ୍ୱ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିସାରିଲାଣି, ତାହାର କୌଣସି ହିସାବ ନାହିଁ। ୨୦୨୪ ନିର୍ବାଚନ ପରେ ଏ AICC ପୂରା ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶ କଂଗ୍ରେସ କମିଟିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିଲା। ଶରତ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପରେ ୨୦୨୫ ଫେବୃଆରୀରେ ଭକ୍ତ ଚରଣ ଦାସଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶା କଂଗ୍ରେସର ମଙ୍ଗ ଧରାଇ ଦିଆଗଲା।
ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ଜେନା, ମହମ୍ମଦ ମୋକିମ୍, ଜୟଦେବ ଜେନାଙ୍କ ଭଳି ବରିଷ୍ଠ ନେତାମାନଙ୍କ ନାମ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ଥିବାବେଳେ ଭକ୍ତ ଦାସଙ୍କୁ ଦାୟିତ୍ୱ ମିଳିଲା। ଏହାପରେ ମଧ୍ୟ ସଂଗଠନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଧାରା ଜାରି ରହିଲା। ମେ’ ୨୦୨୫ରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ସଭାପତି ପଦକୁ ଉଚ୍ଛେଦ କରାଗଲା ଏବଂ ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ୩୦ ଜଣିଆ ରାଜ୍ୟ ଟିମ୍ ଗଠନ କରାଗଲା।
କିନ୍ତୁ ଏହାପରେ ବି ଗୋଷ୍ଠୀ କନ୍ଦଳ କମିଲା କି? ଆଦୌ ନୁହେଁ। ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୨୫ ଏବଂ ପରେ ୨୦୨୬ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ମଧ୍ୟ ନୂତନ ନେତୃତ୍ୱର କାର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀ ଏବଂ ଜିଲ୍ଲା କଂଗ୍ରେସ ସଭାପତି ଚୟନକୁ ନେଇ ବରିଷ୍ଠ ନେତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସନ୍ତୋଷର ଖବର ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ଏପରିକି AICC ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଭାରୀଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ବଦଳାଇଛି। ୨୦୨୫ ଫେବୃଆରୀରେ ଅଜୟ କୁମାର ଲଲ୍ଲୁ ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିବାବେଳେ ୨୦୨୬ ଜୁନ୍ ମାସରେ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଲାଲଜୀ ଦେଶାଇଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଭାରୀ କରାଯାଇଛି।
ଯେତେବେଳେ ଦଳର ବରିଷ୍ଠ ନେତାମାନେ ନିଜ ଭିତରେ ନେତୃତ୍ୱ ପାଇଁ ଲଢ଼ୁଥା’ନ୍ତି ଏବଂ ପିସିସି ସଭାପତି ନିଯୁକ୍ତି ପରେ ବିବାଦ ଉପୁଜେ, ସେତେବେଳେ ସଂଗଠନ ଗଢ଼ିବାର ଶକ୍ତି କେବଳ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ କନ୍ଦଳରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଏହା ସହିତ, ମହମ୍ମଦ ମୋକିମ୍ଙ୍କ ଦଳରୁ ବହିଷ୍କାର ଏବଂ ତାଙ୍କର ନୂତନ ଦଳ ‘ଓଡ଼ିଶା ଜନତା କଂଗ୍ରେସ’ ଗଠନ ଓଡ଼ିଶା କଂଗ୍ରେସ ପାଇଁ ଆଉ ଏକ ବଡ଼ ଝଟ୍ଟା ଥିଲା। ବାରବାଟୀ-କଟକର ପୂର୍ବତନ ବିଧାୟକ ମୋକିମ୍ଙ୍କୁ ଦଳ ବିରୋଧୀ ମତ ପାଇଁ କାଢ଼ିଦିଆଗଲା ଏବଂ ସେ ନିଜର ଦଳ ଗଠନ କରି ଆଗାମୀ ପଞ୍ଚାୟତ ନିର୍ବାଚନରେ ଲଢ଼ିବାକୁ ଘୋଷଣା କଲେ।
ଅନ୍ୟପଟେ, ରାଜ୍ୟସଭା ନିର୍ବାଚନରେ କ୍ରସ୍ ଭୋଟିଂ ଅଭିଯୋଗରେ ତାଙ୍କ ଝିଅ ତଥା କଂଗ୍ରେସ ବିଧାୟିକା ସୋଫିଆ ଫିର୍ଦୋଷ, ରମେଶ ଜେନା ଏବଂ ଦଶରଥ ଗମାଙ୍ଗଙ୍କୁ ଦଳରୁ ନିଲମ୍ବିତ କରାଗଲା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଅଯୋଗ୍ୟତା ପାଇଁ ସ୍ପିକରଙ୍କ ନିକଟରେ ଆବେଦନ କରାଗଲା। ଏହି ସବୁ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦର୍ାଉଛି ଯେ କଂଗ୍ରେସ କେବଳ ନୂତନ ଲୋକଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ିବାରେ ବିଫଳ ହେଉନି, ବରଂ ନିଜର ବିଧାୟକ ଏବଂ ଜଣାଶୁଣା ନେତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସାଙ୍ଗରେ ରଖିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେଉଛି।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଓଡ଼ିଶାର ରାଜନୈତିକ ପରିସ୍ଥିତି ବେଶ୍ ରୋଚକ। ଗତ ୨୪ ବର୍ଷର ବିଜେଡି ଶାସନର ଅନ୍ତ ଘଟାଇ ବିଜେପି ଏବେ ରାଜ୍ୟରେ କ୍ଷମତାରେ ଅଛି। ବିଜେଡି ମୁଖ୍ୟ ବିରୋଧୀ ଦଳ ଭାବେ ରହିଛି ସତ, କିନ୍ତୁ କ୍ଷମତା ହରାଇବା ପରେ ସେମାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗଠନିକ ମନୋବଳ ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱକୁ ନେଇ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି।
ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ, କଂଗ୍ରେସ ପାଖରେ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୁଯୋଗ ରହିଛି। ଯେତେବେଳେ ଜନସାଧାରଣ ଶାସକ ଦଳ ଉପରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏକ ବିକଳ୍ପ ଖୋଜନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେହି ବିକଳ୍ପ ସ୍ଥାନକୁ ଅକ୍ତିଆର କରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ମଜଭୁତ ସଂଗଠନ ଦରକାର, ତାହା କଂଗ୍ରେସ ପାଖରେ ନାହିଁ।
ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଯେତେବେଳେ ପଞ୍ଚାୟତ ନିର୍ବାଚନ ଆସିବ, ସେତେବେଳେ ସ୍ଥାନୀୟ ଆଶାୟୀ ଏବଂ ନେତାମାନେ ଶାସକ ଦଳ ଅର୍ଥାତ୍ ବିଜେପି ଆଡ଼କୁ ଆକୃଷ୍ଟ ହେବା ସ୍ୱାଭାବିକ। ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ କଂଗ୍ରେସ କେବଳ ବଡ଼ ବଡ଼ ନାରା ଏବଂ ଭାଷଣ ଦ୍ୱାରା କର୍ମୀଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ରଖିପାରିବ ନାହିଁ। ଦଳକୁ ବୁଥ୍ ସ୍ତରରୁ କାମ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଯଦି ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ ଏବଂ ପ୍ରିୟଙ୍କା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଏହି ଗସ୍ତ ଓଡ଼ିଶାରେ ପ୍ରକୃତରେ କିଛି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ତେବେ କ୍ୟାମେରା ଆଗରୁ କାମ ଆରମ୍ଭ ହେବା ଦରକାର କ୍ୟାମେରା ଚାଲିଗଲା ପରେ। କଂଗ୍ରେସକୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ:
- ବୁଥ୍ ସ୍ତରରେ ସଂଗଠନ: କେବଳ ଉପରସ୍ତରରେ ନୁହେଁ, ପ୍ରତିଟି ବୁଥ୍ ଏବଂ ପଞ୍ଚାୟତରେ କମିଟି ଗଠନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
- ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଚୟନ: ନିର୍ବାଚନର ବହୁତ ଆଗରୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଏବଂ ଗ୍ରହଣଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥୀମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ପଡ଼ିଆକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ହେବ।
- ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ କନ୍ଦଳର ଅନ୍ତ: ଦଳର ବରିଷ୍ଠ ନେତାମାନଙ୍କୁ ନିଜର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ମହତ୍ତ୍ୱାକାଂକ୍ଷା ଛାଡ଼ି ଏକାଠି କାମ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
- ଯୁବକ ଓ ମହିଳାଙ୍କୁ ସ୍ଥାନ: ଛାତ୍ର ଆଉଟ୍ରିଚ୍ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଦିନର ସଭାରେ ସୀମିତ ନ ରଖି, ସେହି ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ସଂଗଠନରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେବାକୁ ହେବ।
ସବୁଠୁ ଶେଷରେ, ଆମେ ଏହା କହିପାରିବା ଯେ— ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ ଏବଂ ପ୍ରିୟଙ୍କା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଗସ୍ତ ଓଡ଼ିଶା କଂଗ୍ରେସ ପାଇଁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ‘ଦ୍ୱାର ଖୋଲିବା’ କାମ କରିପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଦ୍ୱାର ଦେଇ ଆଗକୁ ଯିବା ଏବଂ ରାସ୍ତା ତିଆରି କରିବା କାମ ଓଡ଼ିଶା କଂଗ୍ରେସର ନେତା ଓ କର୍ମୀଙ୍କର।
ବଡ଼ ବଡ଼ ସଭା ଏବଂ ଜୋରଦାର ଭାଷଣ ଦିନକ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହ ଭରିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ସକ୍ରିୟ ବୁଥ୍ କମିଟିକୁ ମାସ ମାସ ଧରି ପରିଶ୍ରମ କରିବାକୁ ପଡ଼େ। ଓଡ଼ିଶାର ରାଜନୈତିକ ପରିସ୍ଥିତି ଏବେ ଏଭଳି ଏକ ମୋଡ଼ରେ ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ କଂଗ୍ରେସ ପାଖରେ ସୁଯୋଗ ବି ଅଛି ଏବଂ ଆହ୍ୱାନ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ବଡ଼।
