ଭାରତର ବେସାମରିକ ବିମାନ ଚଳାଚଳ କ୍ଷେତ୍ର ଗତ ଦୁଇ ଦଶକ ଧରି ଯେଉଁ ଦ୍ରୁତ ବୃଦ୍ଧି ଓ ବିସ୍ତାର ଦେଖିଛି, ସେହି ବିକାଶ ଆଜି ଏକ ଗୁରୁତର ପ୍ରଶ୍ନର ସମ୍ମୁଖୀନ—ସୁରକ୍ଷା। ଲୋକସଭାରେ ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ନୂତନ ତଥ୍ୟ ଏହି ଚିନ୍ତାକୁ ଆଉ ଗଭୀର କରିଛି। ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୫ ପରଠାରୁ ଦେଶର ୩୭୭ଟି ବିମାନରେ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ତ୍ରୁଟି ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଥିବା ସୂଚନା ସଂସଦରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେବା ପରେ, ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଛି—ଭାରତୀୟ ଆକାଶପଥ କେତେ ସୁରକ୍ଷିତ?
ବେସାମରିକ ବିମାନ ଚଳାଚଳ ରାଷ୍ଟ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ମୁରଲୀଧର ମୋହୋଲ ଲୋକସଭାରେ ଉତ୍ତର ଦେଇ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ଯେ ଏହି ତ୍ରୁଟିଗୁଡ଼ିକ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ନିୟମିତ ବିମାନ କମ୍ପାନୀ ସହ ସଂପୃକ୍ତ। ସେ ସହିତ ସରକାର ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ନିୟାମକ ସଂସ୍ଥା ଡିଜିସିଏ (DGCA)ର କର୍ମଚାରୀ ଓ ବୈଷୟିକ ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ ରହିଯାଏ—କେବଳ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ଯଥେଷ୍ଟ କି?
ବିମାନ ଶିଳ୍ପର ବିସ୍ତାର ଓ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ
ଭାରତ ଆଜି ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ଦ୍ରୁତ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ବେସାମରିକ ବିମାନ ବଜାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। ନୂଆ ବିମାନବନ୍ଦର, ନୂଆ ରୁଟ୍, ଉଡାଣ ସଂଖ୍ୟାର ବୃଦ୍ଧି—ସବୁ କିଛି ଭାରତକୁ ଏକ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ବିମାନ ହବ୍ କରିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ସହ ଜଡ଼ିତ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଦ୍ରୁତ ବିସ୍ତାରର ମୂଲ୍ୟ ଯଦି ସୁରକ୍ଷା ଉପରେ ପଡ଼େ, ତେବେ ସେହି ବିକାଶ ଅର୍ଥହୀନ।
୩୭୭ଟି ବିମାନରେ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ତ୍ରୁଟି ଅର୍ଥ ହେଉଛି—ଶତାଧିକ ଉଡାଣ, ହଜାର ହଜାର ଯାତ୍ରୀ ଏବଂ ଅଗଣିତ ପରିବାରଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଝୁମକି। ଯଦିଓ ସରକାର କହୁଛି ଯେ ସମସ୍ତ ତ୍ରୁଟି ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ପରିଣତ ହୋଇନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ଚେତାବନୀ ସଙ୍କେତ।
DGCA: ନିୟାମକ ଭୂମିକା ଓ ସାମର୍ଥ୍ୟର ସତ୍ୟ
DGCA ଭାରତର ବେସାମରିକ ବିମାନ ଚଳାଚଳର ପ୍ରଧାନ ନିୟାମକ ସଂସ୍ଥା। ବିମାନର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ, ପାଇଲଟ୍ ଲାଇସେନ୍ସ, ଏୟାରଲାଇନ୍ ଅନୁମୋଦନ—ସବୁ ଦାୟିତ୍ୱ ଏହାର ଉପରେ। ୨୦୨୨ରେ DGCAରେ କେବଳ ୬୩୭ଟି ବୈଷୟିକ ପଦବୀ ଥିଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ସରକାର ଏହାକୁ ୧,୦୬୩କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିବା ଘୋଷଣା କରିଛି।
ଏହି ବୃଦ୍ଧି ସ୍ୱାଗତଯୋଗ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି—ଏହି ନୂଆ ପଦବୀଗୁଡ଼ିକ ପୂରଣ ହୋଇଛି କି? ଯଦି ହୋଇଛି, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ, ଅଭିଜ୍ଞତା ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା କେତେଟା? କାଗଜରେ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ମାଟିସ୍ତରରେ ତଦାରଖ ଦୃଢ଼ ନୁହେଁ, ତେବେ ସୁରକ୍ଷା ଏକ ଭ୍ରମ ହୋଇ ରହିଯିବ।
eGCA ପୋର୍ଟାଲ୍: ଡିଜିଟାଲ୍ ସୁଧାର କି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ପଦକ୍ଷେପ?
DGCA ୭ ଜୁଲାଇ ୨୦୨୫ରେ ଜାରି କରିଥିବା ନୂତନ ସର୍କୁଲାର ଅନୁଯାୟୀ, ସମସ୍ତ ତଦାରଖ, ତ୍ରୁଟି ରିପୋର୍ଟିଂ (CA-2001) ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା eGCA ପୋର୍ଟାଲ୍ ମାଧ୍ୟମରେ କରାଯିବ। ସରକାରର ମତ—ଏହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକୃତ-ସମୟରେ ବିମାନ ଯାଞ୍ଚ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଟ୍ରାକ୍ କରାଯିବ।
ଡିଜିଟାଲିକରଣ ନିଶ୍ଚୟ ଆବଶ୍ୟକ। କିନ୍ତୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଯେ କେବଳ ପୋର୍ଟାଲ୍ ତିଆରି କରିଦେଲେ ସୁରକ୍ଷା ସୁନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ତଥ୍ୟ ଭରଣ କେତେ ସଠିକ୍? ତ୍ରୁଟି ରିପୋର୍ଟ ଲୁଚାଯାଉନାହିଁ କି? ଏହା ଉପରେ ସ୍ୱାଧୀନ ଅଡିଟ୍ ହେଉଛି କି? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକର ଉତ୍ତର ଛଡ଼ା, eGCA କେବଳ ଏକ ଆଧୁନିକ ଦେଖାଯାଉଥିବା ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇ ରହିପାରେ।
ଅଣଯୋଜନାମୂଳକ ଯାଞ୍ଚ: ଦୃଢ଼ତାର ସଙ୍କେତ?
DGCA ଦ୍ୱାରା ୮୭୪ ସ୍ପଟ୍ ଯାଞ୍ଚ ଓ ୫୫୦ ରାତ୍ରି ନିରୀକ୍ଷଣ କରାଯାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି। ପୂର୍ବ ସୂଚନା ବିନା ହୋଇଥିବା ଏହି ଯାଞ୍ଚଗୁଡ଼ିକ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ସକାରାତ୍ମକ ପଦକ୍ଷେପ। କାରଣ ଅନେକ ସମୟରେ ପୂର୍ବ-ସୂଚିତ ଯାଞ୍ଚ ନାଟକୀୟ ହୋଇଥାଏ—ସମସ୍ତ କିଛି ସମୟିକ ଭାବେ ଠିକ୍ ଦେଖାଯାଏ।
କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି—ଏହି ଯାଞ୍ଚ ପରେ କେତେଟି ଦୃଢ଼ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହୋଇଛି? କେତେଟି ଏୟାରଲାଇନ୍କୁ ଜରିମାନା, ନିଲମ୍ବନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶାସନ ମିଳିଛି? ଯଦି ଯାଞ୍ଚର ଫଳାଫଳ କେବଳ ଫାଇଲ୍ରେ ସୀମିତ ରହେ, ତେବେ ସୁରକ୍ଷାର ଉନ୍ନତି ହେବା କଠିନ।
ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଭରସା: ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପୁଞ୍ଜି
ବିମାନ ଶିଳ୍ପର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପୁଞ୍ଜି ହେଉଛି—ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଭରସା। ଏକ ଛୋଟ ଘଟଣା, ଏକ ଭିଡିଓ, ଏକ ଖବର—ସବୁ କିଛି ମିଶି ସେହି ଭରସାକୁ ହଲାଇ ଦେଇପାରେ। ୩୭୭ଟି ଯାନ୍ତ୍ରିକ ତ୍ରୁଟିର ତଥ୍ୟ ଯଦି ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ମନରେ ଆତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ତେବେ ଏହା ଶିଳ୍ପ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘମିଆଦୀ କ୍ଷତିକାରକ।
ସରକାର ଓ DGCAର ଦାୟିତ୍ୱ ହେଉଛି—କେବଳ ତଥ୍ୟ ଦେବା ନୁହେଁ, ବରଂ ଭରସା ସୃଷ୍ଟି କରିବା। ସ୍ୱଚ୍ଛତା, ଦାୟିତ୍ୱ ଓ ଦୃଢ଼ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଛଡ଼ା ଏହା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ସମ୍ପାଦକୀୟ ମତ
ଭାରତ ଯଦି ବିଶ୍ୱର ଏକ ଅଗ୍ରଣୀ ବେସାମରିକ ବିମାନ ଶକ୍ତି ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ତେବେ ସୁରକ୍ଷାରେ କୌଣସି ସମଝୋତା ଚାଲିବ ନାହିଁ। ୩୭୭ଟି ବିମାନର ଯାନ୍ତ୍ରିକ ତ୍ରୁଟି ଏକ ସତର୍କ ସଙ୍କେତ। DGCAର କର୍ମଚାରୀ ବୃଦ୍ଧି, eGCA ପୋର୍ଟାଲ୍ ଓ ଅଣଯୋଜନାମୂଳକ ଯାଞ୍ଚ—ସବୁ ଭଲ ପଦକ୍ଷେପ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଯଦି କଠୋର ଦାୟିତ୍ୱବୋଧ ଓ ସ୍ୱାଧୀନ ତଦାରଖ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ନୁହେଁ, ତେବେ ସେଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରଭାବ ସୀମିତ ହୋଇ ରହିବ।
ଆକାଶପଥରେ ସୁରକ୍ଷା କେବଳ ଏକ ପ୍ରଯୁକ୍ତିକ ବିଷୟ ନୁହେଁ—ଏହା ଏକ ନୀତିଗତ ଦାୟିତ୍ୱ। ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଜୀବନ ସହ ଜଡ଼ିତ ଏହି ଦାୟିତ୍ୱରେ ଅବହେଳାର କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନାହିଁ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/will-the-central-government-lower-the-age-of-consent-in-sexual-matters/
https://purvapaksa.com/will-the-central-government-lower-the-age-of-consent-in-sexual-matters/
