ଭାରତୀୟ ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ନିର୍ବାଚନ ସ୍ଲୋଗାନ କେବଳ କିଛି ଶବ୍ଦର ସମାହାର ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଜନମାନସକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରିବାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ମାଧ୍ୟମ। ଯଦି ଗୋଟିଏ ସ୍ଲୋଗାନ ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁଯାଏ, ତେବେ ଗୋଟିଏ ସାଧାରଣ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ମଧ୍ୟ କ୍ଷମତାର ଶୀର୍ଷରେ ପହଞ୍ଚିପାରେ। ଅନ୍ୟପଟେ, ଯଦି ସେହି ସ୍ଲୋଗାନ ବିଫଳ ହୁଏ କିମ୍ବା ବିରୋଧୀଙ୍କ ସ୍ଲୋଗାନ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୁଏ, ତେବେ ବଡ଼ ବଡ଼ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଭୁଶୁଡ଼ି ପଡ଼େ।
ଆମେ ଯଦି ଇତିହାସକୁ ଦେଖିବା, ତେବେ କଂଗ୍ରେସ ଏବଂ ତତ୍କାଳୀନ ଜନସଂଘ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଥିବା ଲଢ଼େଇରେ ଏକ ସ୍ଲୋଗାନ ଖୁବ୍ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲା। ଜନସଂଘର ନିର୍ବାଚନ ସଙ୍କେତ ‘ଦୀପ’ ଥିବା ସମୟରେ କଂଗ୍ରେସ ସ୍ଲୋଗାନ ଦେଇଥିଲା:
“ଇସ ଦୀପକ ମେଁ ତେଲ ନେହିଁ, ସରକାର ଚଲାନା ଖେଲ ନେହିଁ।”
ସେହିପରି ପଛୁଆ ବର୍ଗର ଅଧିକାର ପାଇଁ ଡକ୍ଟର ରାମମନୋହର ଲୋହିଆଙ୍କ ସ୍ଲୋଗାନ ଥିଲା:
“ପିଛଡ଼େ ପାୱେଁ ସୋ ମେଁ ସାଠ୍, ସଂସୋପା ନେ ବାନ୍ଧି ଗାଣ୍ଠ୍।”
ଏହି ସ୍ଲୋଗାନ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମଣ୍ଡଳ କମିଶନର ସୁପାରିଶ ଲାଗୁ ହେବା ସହ ପଛୁଆ ବର୍ଗଙ୍କୁ କ୍ଷମତା ଶୀର୍ଷରେ ପହଞ୍ଚାଇବାରେ ଏକ ବଡ଼ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା।
୧୯୭୧ ମସିହାରେ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସ୍ଲୋଗାନ “ଗରିବୀ ହଟାଓ” ଏବଂ ବିରୋଧୀଙ୍କ “ଇନ୍ଦିରା ହଟାଓ” ସ୍ଲୋଗାନର କାଉଣ୍ଟର ଭାବେ ଇନ୍ଦିରା କହିଥିଲେ, “ମୁଁ କହୁଛି ଗରିବୀ ହଟାଓ, ସେମାନେ କହୁଛନ୍ତି ଇନ୍ଦିରା ହଟାଓ।” ଏହା ଜନତାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଏଭଳି ଛୁଇଁଥିଲା ଯେ ୧୯୭୧ ନିର୍ବାଚନ ଫଳାଫଳ ଇତିହାସ ପାଲଟି ଯାଇଥିଲା।
ପୁଣି ୧୯୮୦ରେ ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦିରା ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସ୍ଲୋଗାନ ଥିଲା:
“ଜାତ ପର ନା ପାତ ପର, ଇନ୍ଦିରା ଜୀ କୀ ବାତ ପର, ମୋହର ଲଗେଗୀ ହାଥ ପର।”
ଏହାପରେ ୧୯୮୮ରେ ବିଶ୍ୱନାଥ ପ୍ରତାପ ସିଂହ ଯେତେବେଳେ କଂଗ୍ରେସ ଛାଡ଼ି ଜନତା ଦଳ ଗଠନ କଲେ, ଜନତା ନିଜେ ଏକ ସ୍ଲୋଗାନ ତିଆରି କରିଥିଲେ:
“ରାଜା ନେହିଁ ଫକୀର ହୈ, ଦେଶ କୀ ତକଦୀର ହୈ।”
ଏହି ଐତିହାସିକ ଉଦାହରଣଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ରାଜନୀତିରେ ସଫଳ ସ୍ଲୋଗାନ ନେରେଟିଭ୍ ବା ଆଖ୍ୟାନ ତିଆରି କରିଥାଏ।
ସେହିପରି ୨୦୦୪ରେ ବିଜେପି ଇଣ୍ଡିଆ ସାଇନିଂ ସ୍ଲୋଗାନ ଦେଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହା ମତଦାତାଙ୍କୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା।
୨୦୧୪ରେ ବିଜେପି ହରହର ମୋଦୀ -ଘର ଘର ମୋଦୀ ସ୍ଲୋଗାନ ଦେଇଥିଲା। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମୋଦୀ ହେ ତୋ ମୁମକିନ ହେଁ ସ୍ଲୋଗାନ ଦେଉଛି।
ଟିଏମସି , ମା’ ମାଟି, ମାନୁଷ ଓ ଖେଳା ହୋବେ। ସ୍ଲୋଗାନ ଦେଇ ନିୀର୍ବାଚନ ଜିତି ଥିଲା।
ଫର୍ମୁଲା ବନାମ ସ୍ଲୋଗାନ: କାହିଁକି ବିଫଳ ହୁଅନ୍ତି କିଛି ନେତା?
କେବଳ ଜାତିଗତ ସମୀକରଣ ବା ଫର୍ମୁଲା ତିଆରି କଲେ ନିର୍ବାଚନ ଜିତି ହୁଏ ନାହିଁ, ଯଦି ସେହି ଫର୍ମୁଲାକୁ ଏକ ସହଜ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସ୍ଲୋଗାନରେ ରୂପାନ୍ତରିତ କରାଯାଇନପାରେ।
ଗୁଜରାଟର ପୂର୍ବତନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ମାଧବ ସିଂହ ସୋଲଙ୍କି ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଫର୍ମୁଲା ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଯାହାର ନାମ ଥିଲା ‘KHAM’ (କ୍ଷତ୍ରିୟ, ହରିଜନ/ଦଳିତ, ଆଦିବାସୀ ଏବଂ ମୁସଲିମ)। ଏହି ଫର୍ମୁଲା ଗଣିତ ହିସାବରେ ଠିକ୍ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ନେଇ କୌଣସି ଜନପ୍ରିୟ ସ୍ଲୋଗାନ ଗଢ଼ାଯାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ। ଫଳସ୍ୱରୂପ, କଂଗ୍ରେସ ଧୀରେ ଧୀରେ ଗୁଜରାଟରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ ହୋଇଗଲା।
ଠିକ୍ ସେହିପରି ଚୌଧୁରୀ ଚରଣ ସିଂହ ଦୁଇଟି ଫର୍ମୁଲା ତିଆରି କରିଥିଲେ — ପ୍ରଥମେ ‘AJGAR’ (ଅହିର, ଜାଠ, ଗୁଜ୍ଜର, ରାଜପୁତ) ଏବଂ ପରେ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ି ‘MAJGAR’। କିନ୍ତୁ ଏହାର ଚାରିପାଖରେ କୌଣସି ଆକର୍ଷଣୀୟ ସ୍ଲୋଗାନ ନ ଥିବାରୁ ଏହା ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସ୍ତରକୁ ଓହ୍ଲାଇ ପାରିଲାନାହିଁ।
ଆମ ରାଜ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ସ୍ଲୋଗାନ ଥିଲା-ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ-ଲୋକଙ୍କ ବଳ। ଏହି ସ୍ଲୋଗାନ ମାଧ୍ୟମରେ ବିଜେଡି ୨୪ ବର୍ଷ ଶାସନ କରିଛି। ଗତ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜେପିର ସ୍ଲୋଗାନ ଥିଲା ଓଡ଼ିଆ ଅସ୍ମିତା। ଏହାକୁ ବିଜେପି କ୍ଷମତାକୁ ଆସିଛି।
ଅଖିଳେଶ ଯାଦବଙ୍କ ‘PDA’ ଫର୍ମୁଲା ଏବଂ ଏହାର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ
ବର୍ତ୍ତମାନର ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ସମାଜବାଦୀ ପାର୍ଟିର ମୁଖ୍ୟ ଅଖିଳେଶ ଯାଦବ ୨୦୨୪ ଲୋକସଭା ନିର୍ବାଚନ ପୂର୍ବରୁ ‘PDA’ (ପିଛଡ଼ା, ଦଳିତ, ଅଳ୍ପସଂଖ୍ୟକ) ଫର୍ମୁଲା ଆଣିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ସ୍ଲୋଗାନ ନୁହେଁ, କେବଳ ଏକ ଫର୍ମୁଲା। ଅଖିଳେଶ ନିଜେ ଏହି PDAର ସଂଜ୍ଞା ପ୍ରତି ଦୁଇ-ତିନି ମାସରେ ବଦଳାଉଛନ୍ତି। କେତେବେଳେ କେଉଁ ଅକ୍ଷରର ଅର୍ଥ କ’ଣ ହେବ, ସେ ନେଇ ସେ ନିଜେ ଭ୍ରମରେ ଅଛନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏଥିରେ ସାମିଲ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା ଚାରିପାଖରେ ଏକ ସକାରାତ୍ମକ ସ୍ଲୋଗାନ ଗଢ଼ିବାରେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହାହିଁ ସମାଜବାଦୀ ପାର୍ଟିର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଦୁର୍ବଳତା।
ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରୁ ଉଠୁଥିବା କାଉଣ୍ଟର ସ୍ଲୋଗାନ: “ଫିର ଡରାଏଗା ଅହିର”
୨୦୨୪ ଲୋକସଭା ନିର୍ବାଚନର ସଫଳତା ପରେ ଅଖିଳେଶ ଯାଦବ ଭାବୁଛନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କର PDA ଫର୍ମୁଲା କାମ କରିଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବତା ହେଉଛି, ସେଠାରେ ଫର୍ମୁଲା ଚାଲିନଥିଲା, ବରଂ ବିରୋଧୀଙ୍କ ଏକ ମିଛ ନେରେଟିଭ୍ ଚାଲିଥିଲା ଯେ “ବିଜେପି ୪୦୦ ପାର୍ ହେଲେ ସମ୍ବିଧାନ ଓ ସଂରକ୍ଷଣ ଶେଷ କରିଦେବ।” ବିଜେପିର “୪୦୦ ପାର୍” ସ୍ଲୋଗାନର ଫାଇଦା ବିରୋଧୀମାନେ ଉଠାଇଲେ। ତେଣୁ ୨୦୨୪ ନିର୍ବାଚନ ଏକ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଥିଲା, ଏହାକୁ ଆଧାର କରି ଆଗାମୀ ନିର୍ବାଚନର ଆକଳନ କରିବା ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭୁଲ୍ ହେବ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ PDA ବିରୋଧରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସ୍ଲୋଗାନ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୂର୍ତ୍ତ ଭାବେ ଗଢ଼ି ଉଠିଛି। ଏହା ବିଜେପି ତିଆରି କରିଛି ନା ସାଧାରଣ ଜନତା, ତାହା ବଡ଼ କଥା ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଏହି ସ୍ଲୋଗାନଟି ହେଉଛି:
PDA = “ଫିର ଡରାଏଗା ଅହିର” (Phir Daraega Ahir)
1.କ୍ଷମତାର ଆଭାସ ଓ ମାନସିକତା:
ଯେତେବେଳେ ବି ସମାଜବାଦୀ ପାର୍ଟି କ୍ଷମତାକୁ ଆସିବାର ସମ୍ଭାବନା ଦେଖାଦିଏ, ସେମାନଙ୍କର କୋର୍ ଭୋଟର (ଯାଦବ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବର୍ଗ) ରାସ୍ତାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସନ୍ତି ଏବଂ ଦବଙ୍ଗଗିରି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି।
2.ସାଧାରଣ ଭୋଟରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ:
ଏହି ଆଚରଣ ଓ ଭାଷା ଅନ୍ୟ ସାଧାରଣ ଭୋଟର, ମହିଳା ଏବଂ ବ୍ୟବସାୟୀ ବର୍ଗଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିଥାଏ। ଫଳରେ ଯେଉଁମାନେ ସରକାର ବଦଳାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସପା ଶାସନ କାଳର ଗୁଣ୍ଡାରାଜ ଭୟରେ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦିଅନ୍ତି।
3.ନିର୍ବାଚନୀ କ୍ଷତି:
ଏହି ବାହୁବଳୀ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ଶେଷରେ ସେହି ନେତା ଏବଂ ଦଳର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କ୍ଷତି କରିଥାଏ, ଯାହା ୨୦୨୨ ମସିହା ବିଧାନସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା।
୨୦୨୨ର ଇତିହାସ ଏବଂ ଯାଦବ-ମୁସଲିମ ସମୀକରଣର ଦୁର୍ବଳତା
୨୦୨୨ ନିର୍ବାଚନରେ ଅଖିଳେଶ ଯାଦବ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମଗ୍ର ଇକୋସିଷ୍ଟମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ଶପଥ ନେବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଫଳାଫଳ ଆସିଲା, ବିଜେପି ମେଣ୍ଟ ତୁଳନାରେ ସମାଜବାଦୀ ପାର୍ଟି ଅଧାରୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ ଆସନ ପାଇଥିଲା। ଏହାର ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ଥିଲା ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଏହି ଅଣ-ଯାଦବ ଏବଂ ଅଣ-ମୁସଲିମ ଭୋଟରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭୟ।
ସମାଜବାଦୀ ପାର୍ଟି (SP) ଏବଂ ବିହାରର ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଜନତା ଦଳ (RJD) ଭଳି ଦଳଗୁଡ଼ିକର ମୁଖ୍ୟ ଆଧାର ହେଉଛନ୍ତି ଯାଦବ ଏବଂ ମୁସଲିମ (Y-M) ଭୋଟର। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଏହି କୋର୍ ଭୋଟର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବାହାରକୁ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ବାକି ଭୋଟର ଏକଜୁଟ ହୋଇ ବିଜେପି ସପକ୍ଷରେ ଭୋଟ୍ ଦିଅନ୍ତି। ଅଖିଳେଶ ଚାହିଁଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜ କୋର୍ ଭୋଟରଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିପାରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଏହି ଦବଙ୍ଗଗିରି ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ଦଳର ପ୍ରକୃତ ଶକ୍ତି।
ମୁଲାୟମ ସିଂହ ଯାଦବଙ୍କ ପରିବାର ୪ ଥର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବତାକୁ ଦେଖନ୍ତୁ:
• ୧୯୮୯: ଜନତା ଦଳ ଭିତରେ କାଂସୀରାମଙ୍କ ଦଳିତ ବିଧାୟକଙ୍କ ସମର୍ଥନ ଯୋଗୁଁ ଅଜିତ ସିଂହଙ୍କୁ ହରାଇ ମୁଲାୟମ ପ୍ରଥମ ଥର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହେଲେ।
• ୧୯୯୩: ବିଏସପି (BSP) ସହ ମେଣ୍ଟ କରି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହେଲେ।
• ୨୦MD୩: ବିଏସପିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଏବଂ ବିଜେପିର ପରୋକ୍ଷ ସହାୟତାରେ ସରକାର ଗଠନ କଲେ।
• ୨୦୧୨: କେବଳ ୨୦୧୨ ନିର୍ବାଚନରେ ମାୟାବତୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଏକ ସକାରାତ୍ମକ ଜନମତ (Positive Mandate) ସପା ସପକ୍ଷରେ ଯାଇଥିଲା, କାରଣ ସେତେବେଳେ ବିଜେପି ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶରେ ଚତୁର୍ଥ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲା ଏବଂ ନିତିନ ଗଡ଼କରୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦଳ ଭିତରେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଚାଲିଥିଲା।
୨୦୨୭ ବିଧାନସଭା ନିର୍ବାଚନର ଆକଳନ: ଯୋଗୀଙ୍କ ଆକ୍ରମଣାତ୍ମକ ଆଭିମୁଖ୍ୟ
ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଯୋଗୀ ଆଦିତ୍ୟନାଥଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକାଳର ଦଶମ ବର୍ଷ ଚାଲିଛି। ସାଧାରଣତଃ ଦଶ ବର୍ଷର ଶାସନ ପରେ ଶାସକ ଦଳ ପ୍ରତିରକ୍ଷାତ୍ମକ (Defensive) ମୁଦ୍ରାରେ ରହିବା କଥା, କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶରେ ଚିତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓଲଟା। ଯୋଗୀ ଆଦିତ୍ୟନାଥ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକ୍ରମଣାତ୍ମକ (Offensive) ମୁଦ୍ରାରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅଖିଳେଶ ଯାଦବ ପ୍ରତିରକ୍ଷାତ୍ମକ ସ୍ଥିତିକୁ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି।
୨୦୨୪ ଲୋକସଭା ନିର୍ବାଚନ ପରେ ଯୋଗୀ ଆଦିତ୍ୟନାଥ ଯେତିକି ଗସ୍ତ ଏବଂ ଜନସଭା କରିଛନ୍ତି, ଅଖିଳେଶ ଯାଦବ ଗତ ୧୨ ବର୍ଷରେ ତାହାର ଅଧା ମଧ୍ୟ କରିନାହାନ୍ତି। ଟ୍ୱିଟର (X) କିମ୍ବା ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ବୟାନବାଜି କରି ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ରହିହେବ, କିନ୍ତୁ ନିର୍ବାଚନ ଜିତି ହେବ ନାହିଁ।
ନିର୍ବାଚନ ବର୍ଷ ବିଜେପିର ଆସନ (ସହଯୋଗୀଙ୍କ ସହ) ସମାଜବାଦୀ ପାର୍ଟିର ସ୍ଥିତି
୨୦୧୭ ୩୨୫ ଆସନ (ଏକାକୀ ୩୧୨) ୪୭ ଆସନ
୨୦୨୨ ୨୭୫ ଆସନ (ଏକାକୀ ୨୫୫) ୧୧୫ ଆସନ
୨୦୨୭ (ଆକଳନ) ବହୁମତ (୨୦୨) ଠାରୁ ବହୁ ଉପରେ ୪୭ ରୁ ୧୧୫ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ
୨୦୨୭ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜେପି ବହୁମତ ପାଇବ କି ନାହିଁ, ସେ ନେଇ ବିରୋଧୀଙ୍କ ମନରେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପ୍ରଶ୍ନ କେବଳ ଏତିକି ଯେ ବିଜେପି ୨୫୫ ପାର୍ କରିବ ନା ୩୧୨ ପାର୍ କରିବ। ଅନ୍ୟପଟେ ସମାଜବାଦୀ ପାର୍ଟି ପାଇଁ ୨୦୨୨ର ୧୧୫ ଆସନ ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ ପାଲଟିଯିବ ଏବଂ ସେମାନେ ୨୦୧୭ର ୪୭ ଆସନର ସୀମା ପାର୍ କରିପାରିବେ କି ନାହିଁ, ତାହା ଦେଖିବାକୁ ବାକି ରହିଲା।
ଯଦି ବିଜେପି ଏହି ଗ୍ରାମୀଣ ସ୍ଲୋଗାନ “ଫିର ଡରାଏଗା ଅହିର”କୁ ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟରେ ନିଜ ନିର୍ବାଚନ ପ୍ରଚାରର ମୁଖ୍ୟ ଥିମ୍ ବନାଏ, ତେବେ ସମାଜବାଦୀ ପାର୍ଟିର ସମସ୍ତ ଜାତିଗତ ସମୀକରଣ ଧୂଳିସାତ ହୋଇଯିବ। ଅଖିଳେଶଙ୍କ ଏହି ଭ୍ରମ ୨୦୨୭ରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଭାଙ୍ଗିଯିବ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/the-sound-of-rebellion-from-the-conch-fields/
ଶଙ୍ଖ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ବିଦ୍ରୋହର ଶଙ୍ଖନାଦ! || The sound of rebellion from the conch fields!
