ଜୀବନରେ ଥରେ ଆଖି ସାମ୍ନାରେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଏତେ ପାଖରୁ ଦେଖିବା ପରେ ସେହି ଭୟାନକ ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ଭୁଲିବା କୌଣସି ମଣିଷ ପକ୍ଷେ ସହଜ ନୁହେଁ। ହିମାଳୟ କୋଳରେ ଥିବା ପଡ଼ୋଶୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ନେପାଳରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ପ୍ରଳୟଙ୍କରୀ ବାଦଲଫଟା ବର୍ଷା, ଭୂସ୍ଖଳନ ଏବଂ ପ୍ରଳୟଙ୍କରୀ ବନ୍ୟାର ଭୟଙ୍କର ତାଣ୍ଡବଲୀଳା ଭିତରୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଚକମା ଦେଇ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ନିଜ ଜନ୍ମମାଟିକୁ ଫେରିଛନ୍ତି ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା ଚାନ୍ଦବାଲି ବ୍ଲକ୍ ନଳଗୁଣ୍ଡା ଗ୍ରାମର ରମେଶ ଦାସ। ନେପାଳର ତ୍ରିଶୂଳୀ ନଦୀ କୂଳେ କୂଳେ ଆଖି ଆଗରେ ବୋହିଯାଉଥିବା ଶହ ଶହ ମଣିଷ, ଭାଙ୍ଗି ଚୂରମାର ହୋଇ ଭାସିଯାଉଥିବା ବସ୍, ଟ୍ରକ୍ ଏବଂ ଚାରିଆଡ଼େ ପଡ଼ିରହିଥିବା ଶବଗୁଡ଼ିକର ଦୃଶ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ବେଳେ ଆଜି ବି ତାଙ୍କ ଶରୀର ଶିହରି ଉଠୁଛି। ଭଦ୍ରକ ରେଳଷ୍ଟେସନ୍ରେ ପହଞ୍ଚି ନିଜ ସାନଭାଇଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କାନ୍ଦିପକାଇବା ସହ ସେ କହିଛନ୍ତି, “ମୁଁ ଭାବିନେଇଥିଲି ଯେ ଆଉ କେବେ ଜୀବନ ନେଇ ଫେରିବି ନାହିଁ କି ପରିବାର ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବି ନାହିଁ।”
ଭ୍ରମଣ ଥିଲା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ହଠାତ୍ ମାଡ଼ିଆସିଲା ବିପର୍ଯ୍ୟୟ
ସୂଚନା ଅନୁସାରେ, ଚାନ୍ଦବାଲି ନଳଗୁଣ୍ଡା ଗ୍ରାମର ରମେଶ ଦାସ ଗତ ଅଗଷ୍ଟ ୨୧ ତାରିଖରେ ମନୋରଞ୍ଜନ ତଥା ତୀର୍ଥାଟନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ୫୧ ଜଣିଆ ଏକ ଯାତ୍ରୀ ଦଳ ସହ ବସ୍ ଯୋଗେ ନେପାଳ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ଅଗଷ୍ଟ ୨୬ ତାରିଖରେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ ତ୍ରିଶୂଳୀ ନଦୀ କୂଳ ଦେଇ କାଠମାଣ୍ଡୁ ଅଭିମୁଖେ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ହଠାତ୍ ପାହାଡ଼ିଆ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରଳୟଙ୍କରୀ ବାଦଲଫଟା ବର୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।
ସେନାର ସତର୍କ ସୂଚନା :
ସେମାନେ ପ୍ରାୟ ୪୦ ରୁ ୫୦ କିଲୋମିଟର ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ପରେ ନେପାଳ ସେନା ଓ ପୋଲିସ ବାହିନୀ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍କୁ ଅଟକାଇଥିଲେ। ଆଗରେ ଏକ ବିରାଟ ବନ୍ୟା ମାଡ଼ିଆସୁଥିବାରୁ ତୁରନ୍ତ ଗାଡ଼ି ପଛକୁ ବୁଲାଇ ପଳାଇବାକୁ ସେନା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲା।
୧୦-୧୫ ମିନିଟ୍ର ବ୍ୟବଧାନରେ ନୂଆ ଜୀବନ :
ରମେଶ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ବସ୍ ବୁଲାଇ ଫେରିଆସିଥିଲେ। ଯଦି ଗାଡ଼ି ବୁଲାଇବାରେ ମାତ୍ର ୧୦ ରୁ ୧୫ ମିନିଟ୍ ବିଳମ୍ବ ହୋଇଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ବନ୍ୟାସ୍ରୋତରେ ଭାସିଯାଇଥାନ୍ତା।
୮୦ ରୁ ୧୦୦ ଫୁଟ୍ ଉଚ୍ଚର ପ୍ରଳୟଙ୍କରୀ ଲହଡ଼ି ଓ ଆଖି ଆଗରେ ଶବର ଶୋଭାଯାତ୍ରା
ନେପାଳ ବନ୍ୟାର ସେହି ଛାତିଥରା ଦୃଶ୍ୟ ମନେ ପକାଇ ରମେଶ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି:
1. ଅତଳ ଜଳରାଶି : ପାହାଡ଼ ଉପରୁ ପ୍ରାୟ ୮୦ ରୁ ୧୦୦ ଫୁଟ୍ ଉଚ୍ଚରେ ଗର୍ଜନ କରି ବନ୍ୟାପାଣି ତଳକୁ ମାଡ଼ିଆସୁଥିଲା। ବନ୍ୟାର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ସ୍ରୋତରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ବସ୍, ଟ୍ରକ୍, କଲଭର୍ଟ, ପୋଲ ଏବଂ ଘରଦ୍ୱାର ତାସଘର ଭଳି ଭାଙ୍ଗି ଭାସିଯାଉଥିଲା।
2. ଚିତ୍କାର ଓ କାନ୍ଦବୋବାଳି : ବସ୍ ଭିତରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଯାତ୍ରୀ ଆଖି ଆଗରେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦେଖି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଥିଲେ। ରାସ୍ତାକଡ଼ରେ ଶହ ଶହ ଲୋକଙ୍କ ମୃତଦେହ ଭାସୁଥିବା ବେଳେ ବହୁ ପଶୁପକ୍ଷୀ ପ୍ରାଣ ହରାଇ ଭାସିଯାଉଥିଲେ।
3. ମୋବାଇଲ୍ ନେଟୱାର୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଠପ୍ : ବନ୍ୟା ଯୋଗୁଁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଏବଂ ଟେଲିକମ୍ ଟାୱାର୍ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିବାରୁ ମୋବାଇଲ୍ ଯୋଗାଯୋଗ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ନିଜ ଘରଲୋକଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ତ ଦୂରର କଥା, ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି ବୋଲି ବାର୍ତ୍ତା ପଠାଇବା ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନଥିଲା।
ହୋଟେଲ୍ରେ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଡାକି କଟିଥିଲା ରାତି
କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇ ସେମାନେ ଫେରିଆସି ପୋଖରା ସହରର ଏକ ହୋଟେଲ୍ରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ। ମାତ୍ର ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ବିପଦ ଟଳିନଥିଲା। ପରଦିନ ମନକାମନା ମନ୍ଦିର ନିକଟକୁ ଯିବା ସମୟରେ ପୁଣି ଥରେ ବନ୍ୟା ସତର୍କତା ଜାରି ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସେନା ପକ୍ଷରୁ ସେହି ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଭୋକଶୋଷ ଓ ମାନସିକ ଆତଙ୍କ ଭିତରେ କେବଳ ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ ଓ ଗ୍ରାମ ଦେବତା ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କାଟିଥିଲେ।
ଘରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ: ଷ୍ଟେସନ୍ରେ ଭାବବିହ୍ୱଳ ପରିବେଶ
/odishatv/media/media_files/2026/09/01/bhd-2026-09-01-09-34-25.jpg)
ଭାରତ ସରକାର ଓ ଉଦ୍ଧାରକାରୀ ଦଳଙ୍କ ସହାୟତାରେ ନେପାଳରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇ ଟ୍ରେନ୍ ଯୋଗେ ଭଦ୍ରକ ରେଳଷ୍ଟେସନ୍ରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ସେଠାରେ ଏକ ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ନିଜ ସାନଭାଇ ଏବଂ ଆତ୍ମୀୟସ୍ୱଜନଙ୍କୁ ଦେଖି ରମେଶ କୋହ ସମ୍ଭାଳି ପାରିନଥିଲେ।
ଅଶ୍ରୁଳ ଆଖିରେ ସେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି,“ମୁଁ ବୁଲିବାକୁ ଯାଇଥିଲି ସତ, କିନ୍ତୁ ଆଜି ମୋ ମନରେ ଟିକିଏ ହେଲେ ବି ଖୁସି ନାହିଁ। ମୋ ଆଖି ଆଗରେ ହଜାର ହଜାର ନିରୀହ ଲୋକଙ୍କର ସେହି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଓ ଭାସିଯାଉଥିବା ଶବଗୁଡ଼ିକ ମୋତେ ସାରା ଜୀବନ କନ୍ଦାଇବ। କେବଳ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ କୃପା ଯୋଗୁଁ ମୁଁ ଆଜି ଜୀବନ ଫେରିପାଇ ନିଜ ପରିବାର ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିପାରିଛି।”
ରମେଶଙ୍କ ଏହି ଛାତିଥରା ଅନୁଭୂତି ନେପାଳ ବିପର୍ଯ୍ୟୟର ଭୟାବହତା ଏବଂ ପ୍ରକୃତିର କରାଳ ରୂପ ଆଗରେ ମଣିଷ କେତେ ଅସହାୟ, ତାହା ପୁଣି ଥରେ ଦର୍ଶାଇଦେଇଛି।
