ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟକୁ ନେଇ ପାକିସ୍ତାନୀ କଳାକାର ସୀମା କିରମାନୀଙ୍କ ବୟାନକୁ ଘିରି ବିବାଦ; ଓଡ଼ିଶୀର ଉତ୍ସ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ପରିଚୟ ନେଇ ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆରେ ଚର୍ଚ୍ଚା ତୀବ୍ର
ଭାରତର ପ୍ରାଚୀନ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ଶୈଳୀ ‘ଓଡ଼ିଶୀ’କୁ ନେଇ ପାକିସ୍ତାନୀ କଳାକାର ସୀମା କିରମାନୀଙ୍କ ଏକ ବୟାନ ପରେ ନୂଆ ବିବାଦ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି। ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆ ଓ ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ ମଞ୍ଚରେ ଏହାକୁ ନେଇ ଚର୍ଚ୍ଚା ଜୋର ଧରିଛି। ଅନେକ ଓଡ଼ିଶୀ ଗବେଷକ, କଳାକାର ଏବଂ ସଂସ୍କୃତିପ୍ରେମୀ ସୀମା କିରମାନୀଙ୍କ ମତକୁ ନେଇ ଆପତ୍ତି ଉଠାଇଛନ୍ତି।
ପାକିସ୍ତାନର କ୍ଲାସିକାଲ୍ ଡାନ୍ସର ଏବଂ ସାମାଜିକ କର୍ମୀ ସୀମା କିରମାନୀ ନିକଟରେ ଏକ ଆଲୋଚନାରେ କହିଥିଲେ ଯେ, ସେ ଯେଉଁ ନୃତ୍ୟ ପରମ୍ପରା ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି, ତାହାର ଐତିହାସିକ ସମ୍ପର୍କ ସିନ୍ଧୁ ସଭ୍ୟତା ସହ ରହିଛି। ଏହି ବୟାନ ପରେ ଭାରତରେ, ବିଶେଷକରି ଓଡ଼ିଶାରେ, ଏହାକୁ ନେଇ ତୀବ୍ର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି।
ICCR ସ୍କଲାରସିପ୍ ଓ ଭାରତରେ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା
ସୂଚନାଯୋଗ୍ୟ ଯେ, ସୀମା କିରମାନୀ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ Indian Council for Cultural Relations (ICCR) ସ୍କଲାରସିପ୍ରେ ଭାରତକୁ ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଲୀଲା ସାମସନଙ୍କ ନିକଟରୁ ଭରତନାଟ୍ୟମ୍ ଓ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ଏହାକୁ ନେଇ କିଛି ସଂସ୍କୃତି ମହଳରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି ଯେ, ଭାରତରେ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା କଳାକାରମାନେ ଯଦି ପରେ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ କଳାର ଉତ୍ସ ଓ ପରିଚୟକୁ ନେଇ ଭିନ୍ନ ଦାବି କରନ୍ତି, ତେବେ ସେଥିରେ ସଠିକ୍ ଐତିହାସିକ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଚର୍ଚ୍ଚା ଆବଶ୍ୟକ।
‘ଡାନ୍ସିଂ ଗର୍ଲ’ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନେଇ ବିବାଦ
ଏହି ସମଗ୍ର ବିବାଦର କେନ୍ଦ୍ରରେ ରହିଛି ସିନ୍ଧୁ ସଭ୍ୟତାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାଂସ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ‘ଡାନ୍ସିଂ ଗର୍ଲ’। ମହେଞ୍ଜୋଦାରୋରୁ ମିଳିଥିବା ଏହି ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ଆବିଷ୍କାର ଆଜିର ପାକିସ୍ତାନ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ସିନ୍ଧୁ ସଭ୍ୟତା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ।
କିଛି ମହଳ ଦାବି କରୁଛନ୍ତି ଯେ, ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ଉପମହାଦେଶର ପ୍ରାଚୀନ ନୃତ୍ୟ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ପରମ୍ପରାର ପ୍ରତୀକ। ଅନ୍ୟପଟେ ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତି ଗବେଷକମାନଙ୍କ ମତ ହେଉଛି, ଆଜିର ରାଜନୈତିକ ସୀମାକୁ ଆଧାର କରି ହଜାର ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ସଭ୍ୟତାକୁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦେଶ ସହ ଯୋଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଗବେଷକମାନେ ଏହା ମଧ୍ୟ କହୁଛନ୍ତି ଯେ, ସିନ୍ଧୁ ସଭ୍ୟତା ଉପମହାଦେଶର ସାମୁହିକ ଐତିହ୍ୟର ଅଂଶ ଏବଂ ତାହାର ସାଂସ୍କୃତିକ ପ୍ରଭାବ ଆଜିର ଭାରତୀୟ ପରମ୍ପରାରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।
ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ଐତିହ୍ୟ ଓ ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତି
ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ଭାରତର ଆଠଟି ପ୍ରମୁଖ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। ଏହାର ମୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ମନ୍ଦିର ପରମ୍ପରା, ମାହାରୀ ସଂସ୍କୃତି ଓ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଉପାସନା ସହ ଗଭୀର ଭାବେ ଜଡ଼ିତ।
ନୃତ୍ୟର ‘ଚୌକ’ ଓ ‘ତ୍ରିଭଙ୍ଗ’ ଭଳି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକ ଓଡ଼ିଶାର ମନ୍ଦିର ମୂର୍ତ୍ତିଶିଳ୍ପ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପରମ୍ପରାରୁ ପ୍ରେରଣା ପାଇଥିବା କୁହାଯାଏ।
ଗୁରୁ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ର, ଗୁରୁ ପଙ୍କଜ ଚରଣ ଦାସ, ଗୁରୁ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ଦାସ, ଗୁରୁ ମାୟାଧର ରାଉତ, ସଂଯୁକ୍ତା ପାଣିଗ୍ରାହୀ ଓ ସୋନାଲ ମାନସିଂହଙ୍କ ଭଳି ବିଶିଷ୍ଟ କଳାକାରମାନେ ଓଡ଼ିଶୀକୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ପରିଚିତ କରାଇଥିଲେ।
ସରକାରୀ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ମହଳର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଅପେକ୍ଷାରେ
ଏହି ବିବାଦକୁ ନେଇ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର କିମ୍ବା କେନ୍ଦ୍ର ସଂସ୍କୃତି ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ପକ୍ଷରୁ କୌଣସି ଅଧିକାରିକ ବୟାନ ଆସିନାହିଁ। କିଛି ସଂସ୍କୃତିପ୍ରେମୀ ଓ କଳାକାର ଏହା ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ମତ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଦାବି କରୁଛନ୍ତି।
ଏହାସହିତ, କିଛି ମହଳ ICCR ପକ୍ଷରୁ ବିଦେଶୀ କଳାକାରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ସ୍କଲାରସିପ୍ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଆଦାନ-ପ୍ରଦାନ ନୀତିକୁ ନେଇ ମଧ୍ୟ ନୂଆ ଚର୍ଚ୍ଚା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି।
ସାଂସ୍କୃତିକ ଐତିହ୍ୟ ଉପରେ ନୂଆ ଚର୍ଚ୍ଚା
ଏହି ସମଗ୍ର ପ୍ରସଙ୍ଗ ପୁନର୍ବାର ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଛି ଯେ, ଉପମହାଦେଶର ପ୍ରାଚୀନ ସଭ୍ୟତା ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଐତିହ୍ୟର ଅଧିକାର କାହାର? ଏବଂ ଆଧୁନିକ ରାଜନୈତିକ ସୀମା କି ପ୍ରାଚୀନ ସାଂସ୍କୃତିକ ପରମ୍ପରାର ପରିଚୟକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିପାରିବ?
ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟକୁ ନେଇ ଚାଲିଥିବା ଏହି ଚର୍ଚ୍ଚା ଏବେ ସାଂସ୍କୃତିକ ପରିଚୟ, ଐତିହ୍ୟ ଓ ଇତିହାସକୁ ନେଇ ଏକ ବଡ଼ ଆଲୋଚନାର ରୂପ ନେଇଛି।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/danger-for-pakistan-agni-1/
