ଆମେ ସେହି ରହସ୍ୟମୟ ତାରିଖଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନାର କରିବା, ଯାହା ବୋଧହୁଏ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରିଦେବ। କୁହାଯାଏ “ତାରିଖ କେବେ ମିଛ କହେନି”, କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେହି ତାରିଖଗୁଡ଼ିକୁ ସୁଚିନ୍ତିତ ଭାବେ ଖଞ୍ଜା ଯାଇଥାଏ, ତେବେ ଏହା ଏକ ବଡ଼ ରାଜନୈତିକ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରର ସଂକେତ ଦିଏ।
ଭାବନ୍ତୁ ତ, ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଫେବୃଆରୀ ୧୧ ତାରିଖରେ ଏକ ଆରଟିଆଇ ଫାଇଲ୍ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଠିକ୍ ୧୬ ଦିନ ପରେ ଅର୍ଥାତ୍ ଫେବୃଆରୀ ୨୭ରେ କୋର୍ଟ ଏକ ବଡ଼ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଶୁଣାଉଛନ୍ତି। ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଜଣକ କ’ଣ କୌଣସି ଜ୍ୟୋତିଷ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ପାଖରେ କୌଣସି ‘ଟାଇମ୍ ମେସିନ୍’ ଅଛି? ନା ଏହା ଏକ ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍କ୍ରିପ୍ଟର ଅଂଶ? ଆଜି ଆମେ ଦିଲ୍ଲୀ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଅରବିନ୍ଦ କେଜ୍ରିୱାଲ ଏବଂ ହାଇକୋର୍ଟ ଜଷ୍ଟିସ୍ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣକାନ୍ତା ଶର୍ମାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଥିବା ଏହି ବିବାଦ ପଛର ଅସଲ କାହାଣୀ ଜଣାଇବୁ।
ରହସ୍ୟମୟ ଆରଟିଆଇ ଟାଇମଲାଇନ
କାହାଣୀ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ୩୧ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୨୫ରୁ। ସେଦିନ ଦିଲ୍ଲୀ ହାଇକୋର୍ଟର ମୁଖ୍ୟ ବିଚାରପତି ଏକ ସାମାନ୍ୟ ପ୍ରଶାସନିକ ରୋଷ୍ଟର ଜାରି କଲେ ଯେ, ଜାନୁଆରୀ ୫ ତାରିଖରୁ ସାଂସଦ ଏବଂ ବିଧାୟକଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅପରାଧିକ ମାମଲା ଜଷ୍ଟିସ୍ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣକାନ୍ତା ଶର୍ମା ଶୁଣାଣି କରିବେ। ସେତେବେଳେ କୌଣସି ବଡ଼ ରାୟ କିମ୍ବା ସିବିଆଇର ଆବେଦନ ବିଷୟରେ କେହି ଜାଣି ନ ଥିଲେ।
ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ୧୧ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୨୬କୁ। ସୌରଭ ଦାସ ନାମକ ଜଣେ ଇନଭେଷ୍ଟିଗେଟିଭ୍ ଜର୍ନାଲିଷ୍ଟ ଏକ ଆରଟିଆଇ ଦାୟର କଲେ। ପ୍ରଶ୍ନଟି ଥିଲା ଅତି ସ୍ପଷ୍ଟ— “ଗତ ୩ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସରକାରୀ ପ୍ୟାନେଲ୍ ଓକିଲମାନଙ୍କୁ କେତେ କେସ୍ ଦିଆଯାଇଛି?” ତାରିଖଟି ମନେ ରଖନ୍ତୁ— ୧୧ ଫେବୃଆରୀ।
ଏହାର ଠିକ୍ ପରଦିନ, ଅର୍ଥାତ୍ ୧୨ ଫେବୃଆରୀରେ ତଳ କୋର୍ଟ ଅବକାରୀ ଦୁର୍ନୀତି ମାମଲାରେ ‘ଡିସଚାର୍ଜ ଅର୍ଡର’ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିଲେ। ଆଉ ୨୭ ଫେବୃଆରୀରେ ସେହି ଐତିହାସିକ ରାୟ ଆସିଲା, ଯେଉଁଥିରେ କେଜ୍ରିୱାଲ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ୨୨ ଜଣ ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଗଲା। ସେହିଦିନ ହିଁ ସିବିଆଇ ହାଇକୋର୍ଟରେ ରିଭିଜନ ପିଟିସନ ଦାୟର କଲା।
ଜଣେ ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କ ଆରଟିଆଇ ଏବଂ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରର ଗନ୍ଧ
ଏଠାରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି— ୧୧ ଫେବୃଆରୀରେ ସୌରଭ ଦାସଙ୍କୁ କିଏ ଲିଡ୍ ଦେଇଥିଲା? କିଏ କହିଥିଲା ଯେ ଆଗକୁ ସରକାରୀ ଓକିଲଙ୍କ ଡାଟା ଦରକାର ପଡ଼ିବ? କାରଣ ସେତେବେଳେ ତ ରାୟ ବି ଆସି ନ ଥିଲା! ଏଥିରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାପଡ଼ୁଛି ଯେ ଏହା ୨୭ ଫେବୃଆରୀ ପରର କାମ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅନ୍ତରାଳରେ ବହୁ ଆଗରୁ ଏକ ପ୍ଲାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା। ନ୍ୟାୟପାଳିକାକୁ କାଠଗଡ଼ାରେ ଠିଆ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଆରଟିଆଇ ଏକ ‘ଅସ୍ତ୍ର’ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିଲା କି?
ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଏବଂ ଅନଲାଇନ୍ କ୍ୟାମ୍ପେନ
ଆଗକୁ ଦେଖନ୍ତୁ, ୧୧ ମାର୍ଚ୍ଚରେ କେଜ୍ରିୱାଲ ଜଷ୍ଟିସ୍ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣକାନ୍ତା ଶର୍ମାଙ୍କୁ ଏହି ମାମଲାରୁ ଓହରିଯିବାକୁ ମୁଖ୍ୟ ବିଚାରପତିଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। କିନ୍ତୁ ୧୩ ମାର୍ଚ୍ଚରେ ସେ ସିଧା ମନା କରିଦେଲେ। ଏହାପରେ କେଜ୍ରିୱାଲ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ୨୨ ମାର୍ଚ୍ଚରେ ନିଜ ଆବେଦନ ଫେରାଇ ଆଣିଲେ। ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ଯଦି ଅଭିଯୋଗରେ ସତ୍ୟତା ଥିଲା, ତେବେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରୁ କାହିଁକି ଫେରି ଆସିଲେ?
ଅସଲ ଖେଳ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ୯ ଏପ୍ରିଲରେ। ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ଜଷ୍ଟିସ୍ ଶର୍ମାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଅଭିଯାନ ଚଲାଗଲା। ତାଙ୍କ ପିଲାମାନଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ଟାର୍ଗେଟ୍ କରାଗଲା। ଆଉ ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ୨ ମାସ ତଳର ଆରଟିଆଇ ଡାଟାକୁ ବାହାର କରାଗଲା। ଏହା କୌଣସି ସଂଯୋଗ ନୁହେଁ, ଏହା ଏକ ପରିକଳ୍ପିତ ଯୋଜନା।
ଜଷ୍ଟିସ୍ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣକାନ୍ତା ଶର୍ମା କ’ଣ ସତରେ ପାତରଅନ୍ତର କରନ୍ତି?
ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ସେହି ମିଛ ଉପରକୁ, ଯାହା ଆପଣଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର କୁହାଯାଉଛି। କୁହାଯାଉଛି ଯେ ଜଷ୍ଟିସ୍ ଶର୍ମା ‘ବାୟସଡ୍’ ଅର୍ଥାତ୍ ଏକତରଫା। କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଜାଣିଛନ୍ତି କି, ଏହି ସେହି ବିଚାରପତି ଯିଏ ଏହି ଅବକାରୀ ଦୁର୍ନୀତି ମାମଲାର ଅନ୍ୟତମ ଅଭିଯୁକ୍ତ ଅରୁଣ ରାମଚନ୍ଦ୍ରନ ପିଲ୍ଲାଇଙ୍କୁ ଏକାଧିକ ଥର ଜାମିନ ଦେଇଛନ୍ତି? ଖୋଦ୍ ସିବିଆଇ କୋର୍ଟରେ ଏହା ସ୍ୱୀକାର କରିଛି। ଯଦି ସେ ଏକତରଫା ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଜାମିନ କାହିଁକି ଦେଇଥାନ୍ତେ?
ଜଷ୍ଟିସ୍ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣକାନ୍ତା ଶର୍ମାଙ୍କ ୩୦ ବର୍ଷର କ୍ୟାରିୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ମଳ। ସେ କୌଣସି ଦୁର୍ବଳ ଶୃଙ୍ଖଳ ନୁହଁନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ବିଚାରପତି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଏବଂ ଆଇନ ଅନୁସାରେ କାମ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଚରିତ୍ର ସଂହାରର ଶିକାର କରାଯାଏ କାହିଁକି?
ରାଜନୀତିରେ ଚାଲାକି ଚଳିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଏହା ନ୍ୟାୟପାଳିକା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ସେତେବେଳେ ଗଣତନ୍ତ୍ର ବିପଦରେ ପଡ଼େ। କେଜ୍ରିୱାଲଙ୍କ ଏହି ଷ୍ଟ୍ରାଟେଜି ବୋଧହୁଏ ତାଙ୍କୁ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ରାଜନୈତିକ ଫାଇଦା ଦେଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଜନତା ଏହି ଆରଟିଆଇ ଏବଂ ତାରିଖର ଖେଳ ବୁଝିବା ଦରକାର।
ତାରିଖ ମିଛ କହେନି, କିନ୍ତୁ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରକାରୀ ମିଛ କହିପାରେ। ଆପଣଙ୍କୁ କ’ଣ ଲାଗୁଛି? ଏହା କେବଳ ଏକ ଆରଟିଆଇ ରିପୋର୍ଟ ଥିଲା ନା ଏହା ପଛରେ କୌଣସି ବଡ଼ ରାଜନୈତିକ ଡିଜାଇନ୍ ଅଛି?
