ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ଏକ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ମାମଲାର ଶୁଣାଣି କରି ଜନଜାତି ସମ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ପାରମ୍ପରିକ ପ୍ରଥାକୁ ନେଇ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଇନଗତ ରାୟ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କ ମଉସାଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ କେବଳ ‘ଘର ଜ୍ୱାଇଁ’ ବା ‘ଘର ଜାମାତା’ ହେବାର ଆଧାର ଦର୍ଶାଇ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଆଇନଗତ ଅଧିକାର କିମ୍ବା ମାଲିକାନା ଦାବି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ବିଶେଷ କରି ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ଓ ଆଖପାଖ ଅଞ୍ଚଳରେ ରହୁଥିବା ‘ଓରାଓଁ’ ଆଦିବାସୀ ଜନଜାତିର ପାରମ୍ପରିକ ପ୍ରଥା ଓ ରୀତିନୀତି ଅନୁଯାୟୀ ଏଭଳି ଦାବି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବୈଧ ଅଟେ।
ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟର ଜଷ୍ଟିସଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ ଏକ ଖଣ୍ଡପୀଠ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ପୂର୍ବ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ କାଏମ ରଖି ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରାୟ ଶୁଣାଇଛନ୍ତି। କୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସମ୍ପତ୍ତି ହସ୍ତାନ୍ତର କିମ୍ବା ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ସୂତ୍ରର ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପୃକ୍ତ ସମୁଦାୟର ପ୍ରଥା ସହିତ ସଙ୍ଗତିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ଏବଂ ଏଥିରେ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଅଯଥା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ।
କ’ଣ ଥିଲା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାମଲା ଏବଂ ଓରାଓଁ ପ୍ରଥା?
ଏହି ଆଇନଗତ ବିବାଦଟି ଓରାଓଁ ଜନଜାତି ସମୁଦାୟର ଏକ ପରିବାର ମଧ୍ୟରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ସମ୍ପୃକ୍ତ ସମୁଦାୟରେ ପୁତ୍ରହୀନ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତିର ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ତାଙ୍କର ଯତ୍ନ ନେବା ପାଇଁ ‘ଘର ଜ୍ୱାଇଁ’ ରଖିବାର ଏକ ସାମାଜିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି। ଏହି ମାମଲାରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କ ମଉସାଙ୍କ (ଯାହାଙ୍କର କୌଣସି ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ) ଘରେ ରହି ତାଙ୍କର ଦେଖାଶୁଣା କରୁଥିଲେ। ମଉସା ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଉକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଜଣକ ନିଜକୁ ‘ଘର ଜ୍ୱାଇଁ’ ଦର୍ଶାଇ ସମଗ୍ର ଜମିବାଡ଼ି ଓ ସମ୍ପତ୍ତିର ମାଲିକାନା ପାଇଁ ଦାବି କରି କୋର୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରସ୍ଥ ହୋଇଥିଲେ।
ମାତ୍ର ଓରାଓଁ ଜନଜାତିର ପାରମ୍ପରିକ ଆଦିବାସୀ ପ୍ରଥା ଓ ପରିଚାଳନା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି କେବଳ ନିଜର ପ୍ରକୃତ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ (ନିଜ ଝିଅର ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ) ପାଇଁ ହିଁ ସୀମିତ ପରିସ୍ଥିତିରେ ‘ଘର ଜ୍ୱାଇଁ’ ର ମାନ୍ୟତା ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ଅଧିକାର ପାଇପାରିବେ। ଯଦି ସେ ପତ୍ନୀଙ୍କ ମଉସା କିମ୍ବା ପରିବାରର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୂର ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କ ଘରେ ରହୁଛନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ସେହି ସମୁଦାୟର ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ସମ୍ପତ୍ତିର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ସ୍ଥାନୀୟ ଅଦାଲତ ଏବଂ ହାଇକୋର୍ଟ ଏହି ଦାବିକୁ ଖାରଜ କରିଦେବା ପରେ ମାମଲାଟି ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟକୁ ଯାଇଥିଲା।
ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ଆଇନଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତ ଏହି ମାମଲାର ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଅତି ଗମ୍ଭୀରତାର ସହ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିଛନ୍ତି। କୋର୍ଟ ନିଜ ରାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ, କଷ୍ଟମାରୀ ଲ’ ବା ପାରମ୍ପରିକ ପ୍ରଥାଗତ ଆଇନର ପରିସର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ସୀମିତ। ଝିଆରୀର ସ୍ୱାମୀ (ଝିଆରୀ ଜ୍ୱାଇଁ) କଦାପି ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀର ମଉସାଙ୍କ ପାଇଁ ‘ଘର ଜ୍ୱାଇଁ’ ର ସାମାଜିକ ଅଧିକାର ହାସଲ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଜନଜାତି ସମୁଦାୟର ସମ୍ପତ୍ତି ସୁରକ୍ଷା ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କର ବଂଶଗତ ପରମ୍ପରା ଉପରେ ଆଧାରିତ ହୋଇଥାଏ, ଯାହାଫଳରେ ସମ୍ପତ୍ତି ସେହି ସମୁଦାୟ କିମ୍ବା ରକ୍ତ ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ସୀମିତ ରହେ।
କୋର୍ଟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ, କେବଳ ଦେଖାଶୁଣା କରିବା କିମ୍ବା ଏକାଠି ରହିବା ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ସମ୍ପତ୍ତିର ସ୍ୱାଭାବିକ କିମ୍ବା ଆଇନଗତ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହୋଇଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ଯଦି ଏଭଳି ଦାବିକୁ ସ୍ୱୀକୃତି ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ଆଦିବାସୀ ସମୁଦାୟର ମୂଳ ସାମାଜିକ ଢାଞ୍ଚା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥାଗତ ଆଇନର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ବିପନ୍ନ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ରହିଛି।
ଆଦିବାସୀ ସମ୍ପତ୍ତି ଅଧିକାର ଉପରେ ଏହି ରାୟର ପ୍ରଭାବ
ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଜନଜାତି ସମୁଦାୟର ସମ୍ପତ୍ତି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିବାଦଗୁଡ଼ିକର ସମାଧାନ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ଦିଗଦର୍ଶନ ସାଜିବ। ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନର ପଞ୍ଚମ ଏବଂ ଷଷ୍ଠ ଅନୁସୂଚୀ ଅଧୀନରେ ଆଦିବାସୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଥା ଓ ସଂସ୍କୃତିକୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଛି।
କୋର୍ଟଙ୍କ ଏହି ରାୟ ପ୍ରମାଣିତ କରୁଛି ଯେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟ ସାଧାରଣ ଦେବାନୀ ଆଇନ ତୁଳନାରେ ଆଦିବାସୀ ସମୁଦାୟର ସେହି ସ୍ଥାନୀୟ ରୀତିନୀତିକୁ ଅଧିକ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ପରିଚୟ ବଜାୟ ରଖିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଏହି ରାୟ ପରେ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ, ଓଡ଼ିଶା, ବିହାର ଏବଂ ଛତିଶଗଡ଼ ଭଳି ଆଦିବାସୀ ବହୁଳ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ଚାଲିଥିବା ଅନେକ ସମାନ ଧରଣର ଜମିବାଡ଼ି ବିବାଦ ଉପରେ ଏହାର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବ ଏବଂ ବେଆଇନ ଭାବେ ଜନଜାତିଙ୍କ ଜମି ହଡ଼ପ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷଙ୍କ ଉପରେ ଅଙ୍କୁଶ ଲାଗିବ।
Also read : https://purvapaksa.com/india-launches-g-minus-two-campaign-to-counter-us-china-influence/
