“ଦେଶରେ ଗୁଣାତ୍ମକ ରୋଜଗାର ଓ ନିଯୁକ୍ତି ସୁଯୋଗର ଅଭାବ କାରଣରୁ ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷୋଭ ଓ ନିରାଶା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ବର୍ତ୍ତମାନର ‘ଜେନ୍-ଜି’ (Gen Z) କୁହାଯାଉଥିବା ନୂତନ ପିଢ଼ିର ଆକାଂକ୍ଷା, ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝିବାରେ ସରକାର ଏବଂ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରକମାନେ ବିଫଳ ହେଉଥିବା ନେଇ ଶିକ୍ଷାବିତ୍ ଓ ବିଶ୍ଲେଷକମାନେ ମତପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି।”
ଦେଶର ଭବିଷ୍ୟତ କୁହାଯାଉଥିବା ଯୁବପିଢ଼ି ଆଜି ନିଯୁକ୍ତି ଏବଂ ଭଲ ରୋଜଗାର ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛନ୍ତି। ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ହାସଲ କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟତା ଅନୁସାରେ ଭଲ ଚାକିରୀ ନ ମିଳିବା କାରଣରୁ ଯୁବ ସମାଜ ମଧ୍ୟରେ ଅସନ୍ତୋଷ ଓ ଆକ୍ରୋଶ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି। ବିଶେଷ କରି ୧୯୯୭ରୁ ୨୦୧୨ ମସିହା ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ‘ଜେନ୍-ଜି’ (Gen Z) ବା ନୂତନ ପିଢ଼ିର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଓ ଯୁବକମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟାକୁ ସରକାର ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିବାରେ ଭୁଲ୍ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ସମାଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି।
କେବଳ ଚାକିରି ନୁହେଁ, ‘ଭଲ ଚାକିରି’ର ଅଭାବ
ଆଜିର ଯୁବପିଢ଼ି କେବଳ ଯେକୌଣସି ଗୋଟିଏ ନିଯୁକ୍ତି ଚାହୁଁନାହାଁନ୍ତି, ବରଂ ସେମାନେ ସମ୍ମାନଜନକ, ଆର୍ଥିକ ଭାବେ ସୁରକ୍ଷିତ ଏବଂ ନିଜ ଯୋଗ୍ୟତା ଅନୁରୂପ ‘ଭଲ ଚାକିରି’ (Good Jobs) ପାଇଁ ଦାବି କରୁଛନ୍ତି। ଆଜିର ଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକମାନେ ନିମ୍ନ ବେତନ, ଅସ୍ଥାୟୀ ନିଯୁକ୍ତି କିମ୍ବା ଆତ୍ମ-ସନ୍ତୋଷ ନ ମିଳୁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇପାରୁନାହାଁନ୍ତି।
ସରକାରୀ ଓ ବେସରକାରୀ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପଦବୀ ଖାଲି ପଡ଼ିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିୟମିତ ନିଯୁକ୍ତି ପ୍ରକ୍ରିୟା ହୋଇନପାରିବା, ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରଶ୍ନପତ୍ର ଲିକ୍ ହେବା ଏବଂ ନିଯୁକ୍ତି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ବିଳମ୍ବ ହେବା ଯୋଗୁଁ ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟଚ୍ୟୁତି ଘଟୁଛି। ଏହି କାରଣରୁ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ଛାତ୍ର ଓ ଯୁବ ଆନ୍ଦୋଳନ ତୀବ୍ର ହେବାରେ ଲାଗିଛି।
‘ଜେନ୍-ଜି’ର ମାନସିକତା ଓ ସରକାରଙ୍କ ଆଭିମୁଖ୍ୟ
ବିଶ୍ଲେଷକମାନଙ୍କ ମତରେ, ବର୍ତ୍ତମାନର ନୂତନ ପିଢ଼ି ବା ‘ଜେନ୍-ଜି’ ପୂର୍ବ ପିଢ଼ିଗୁଡ଼ିକ ଅପେକ୍ଷା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ। ସେମାନେ ଡିଜିଟାଲ୍ ଜଗତ ସହ ଯୋଡ଼ିହୋଇ ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷା ଅଧିକ ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜର ଅଧିକାର ବିଷୟରେ ବେଶ୍ ସଚେତନ। ସେମାନେ କେବଳ କାଗଜପତ୍ରର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି କିମ୍ବା ପୁରୁଣା ପଦ୍ଧତିର ଯୋଜନାକୁ ସହଜରେ ଗ୍ରହଣ କରୁନାହାଁନ୍ତି।
ସରକାର ପ୍ରାୟତଃ ବେକାରୀ ହାର କମୁଥିବା ଏବଂ ନୂଆ ରୋଜଗାର ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିବା ଦାବି କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେହି ରୋଜଗାରଗୁଡ଼ିକର ଗୁଣାତ୍ମକ ମାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିମ୍ନ। ଗିଗ୍ ଏକୋନୋମି କିମ୍ବା ସାମୟିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ ଯୁବକମାନେ ସାମାଜିକ ସୁରକ୍ଷା ଓ ସ୍ଥାୟୀ ଭବିଷ୍ୟତରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ବୁଝିବାରେ ସରକାର ଏବଂ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରକମାନେ ଭୁଲ୍ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ଯୁବସମାଜ ମଧ୍ୟରେ ଅସନ୍ତୋଷର ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ସାଜିଛି।
ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ନିଯୁକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟବଧାନ
ଦେଶର ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନଗୁଡ଼ିକରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଗ୍ରାଜୁଏଟ୍ ବାହାରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଶିଳ୍ପ ଜଗତର ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଯାୟୀ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ କୌଶଳର ଅଭାବ ରହୁଛି। ଅନ୍ୟପଟେ, ବଜାରରେ ଉପଯୁକ୍ତ ନିଯୁକ୍ତି ସୁଯୋଗ ନଥିବାରୁ ଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକମାନେ ହତାଶ ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି ଶିକ୍ଷା ଓ ନିଯୁକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବ୍ୟବଧାନକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସରକାର ଯେଉଁ ପଦକ୍ଷେପ ନେଉଛନ୍ତି, ତାହା ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ।
ସମାଧାନର ଆବଶ୍ୟକତା
ଶିକ୍ଷାବିତ୍ ଓ ଅର୍ଥନୀତିଜ୍ଞମାନେ ଚେତାବନୀ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ଯଦି ସରକାର ତୁରନ୍ତ ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ ଏହି ଅସନ୍ତୋଷକୁ ଗମ୍ଭୀରତାର ସହ ନ ନିଅନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ଏକ ବଡ଼ ସାମାଜିକ ଓ ଆର୍ଥିକ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ।
ଏହି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ ସରକାରଙ୍କୁ
- ସ୍ଥାୟୀ ଏବଂ ଗୁଣାତ୍ମକ ନିଯୁକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ।
- ପରୀକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ସମୟବଦ୍ଧ କରିବାକୁ ହେବ।
- ‘ଜେନ୍-ଜି’ର ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଯାୟୀ ନୂତନ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଓ କୌଶଳ ଆଧାରିତ ନିଯୁକ୍ତି ନୀତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ କ୍ଷୋଭକୁ କେବଳ ରାଜନୈତିକ କୋଲାହଲ ନ ଭାବି, ସେମାନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ନୀତି ପ୍ରଣୟନ କରିବାର ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।
