ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିର ଯେଉଁ ସ୍ବର ଦିନେ ସବୁଠାରୁ ତୀବ୍ର ଥିଲା, ଯେଉଁ ଦଳ ଦିନେ ରାଜ୍ୟର ଶାସନ ଡୋରି ସମ୍ଭାଳୁଥିଲା ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମୁଖ୍ୟ ବିରୋଧୀଙ୍କ ଭୂମିକାରେ ପ୍ରଶ୍ନବାଣ ବିନ୍ଧୁଥିଲା—ଆଜି ସେହି କଂଗ୍ରେସ କାହିଁକି ହଠାତ୍ ନୀରବ ହୋଇଯାଇଛି?
ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ବିରୋଧୀ ଦଳ ହେଉଛନ୍ତି ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସ୍ବର। ଶାସକ ଦଳ ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ ବଡ଼ ନୀତି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଏ, ଯେତେବେଳେ ନୂଆ ଆଇନ ଆସେ, କିମ୍ବା ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ବିବାଦୀୟ ପ୍ରସଙ୍ଗ ସାମ୍ନାକୁ ଆସେ—ସେତେବେଳେ ମୁଖ୍ୟ ବିରୋଧୀ ଦଳର ଦାୟିତ୍ୱ ହେଉଛି ସରକାରଙ୍କୁ କାଠଗଡ଼ାରେ ଠିଆ କରିବା।
ମାତ୍ର ଓଡ଼ିଶାରେ ଆଜି ଆମେ କ’ଣ ଦେଖୁଛେ? ରାଜ୍ୟର ପ୍ରମୁଖ ବିରୋଧୀ ଦଳ କଂଗ୍ରେସ ଆଜି ଆଲୋଚନାରୁ ଗାୟବ। ନା କୌଣସି ଜୋରଦାର ଆନ୍ଦୋଳନ, ନା ଶାସକ ଦଳର ଆଖିରେ ଆଖି ମିଶାଇ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାର ସାହସ!
ଇଏ କ’ଣ କଂଗ୍ରେସର କୌଣସି ରଣନୀତିକ ନୀରବତା, ନା ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ନେତୃତ୍ବହୀନତା ଓ କନ୍ଦଳ ଯୋଗୁଁ ଦଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରିସାରିଛି?
ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିର ଏହି ହାଇ-ଷ୍ଟେକ୍ସ ଖେଳରେ ଏକ ଗାଢ଼ କଳା ଛାଇ କଂଗ୍ରେସ ଦଳ ଉପରେ ମାଡ଼ି ଆସିଛି।ଗୋଟିଏ ପଟେ ଶାସକ ଦଳ ରାଜ୍ୟର ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟପଟେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିରୋଧୀ ଗୋଷ୍ଠୀ ନିଜର ସ୍ଥାନ ପାକ୍କା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି। ମାତ୍ର କଂଗ୍ରେସ ଯେପରି ଏକ “ଭୂତ” ବା ଆଭାସୀ ସତ୍ତା ପାଲଟିଯାଇଛି।
ଯେତେବେଳେ ବିଧାନସଭାରେ ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଲ୍ ଆସୁଛି, ଯେତେବେଳେ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସ୍ବାର୍ଥ ଜଡ଼ିତ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉଠୁଛି, ସେତେବେଳେ କଂଗ୍ରେସର ଦୃଢ଼ ବିରୋଧ କେଉଁଠି?
୧. ପ୍ରସଙ୍ଗହୀନ ବିରୋଧ?
୨. ଗୁପ୍ତ ବୁଝାମଣା?
୩. କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନିରାଶା?
ରାଜନୈତିକ ସମୀକ୍ଷକମାନେ ଏବେ ଏକ ବଡ଼ ସନ୍ଦେହ ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ନୀରବତା ପଛରେ କ’ଣ କୌଣସି ଗୁପ୍ତ ବୁଝାମଣା ରହିଛି? କାହିଁକି କଂଗ୍ରେସର ବରିଷ୍ଠ ନେତାମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ମୁହଁ ଖୋଲିବାକୁ ପଛାଉଛନ୍ତି? ସରକାରଙ୍କ ନୀତି ଓ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, କଂଗ୍ରେସର ସ୍ବର ଏତେ ଦୁର୍ବଳ କାହିଁକି ଶୁଣାଯାଉଛି?
ଯେଉଁ ଦଳ ଦିନେ ଗାଁ ଗାଁରେ, ଛକ ଛକରେ ସରକାରଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଆନ୍ଦୋଳନ କରୁଥିଲା, ସେହି ଦଳ ଆଜି କେବଳ କାଗଜପତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରେସମିଟ୍ ଭିତରେ ସୀମିତ ହୋଇ ରହିଯାଇଛି। ଇଏ କେବଳ ଏକ ସାଧାରଣ ନୀରବତା ନୁହେଁ, ଏହା ହେଉଛି ଓଡ଼ିଶାରେ କଂଗ୍ରେସର ସ୍ଥିତି ପ୍ରତି ଏକ ଗମ୍ଭୀର ସଙ୍କଟ।
ଓଡ଼ିଶା କଂଗ୍ରେସର ଏହି ସାଙ୍ଗଠନିକ ପାରାଲିସିସ୍ କିମ୍ବା ନୀରବତା ପଛରେ ତିନୋଟି ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ରହିଛି:
୧. ନେତୃତ୍ବହୀନତା ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଦିଗଦର୍ଶନ (Leadership Void)
କଂଗ୍ରେସର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଦୁର୍ବଳତା ହେଉଛି ଏହାର ଶୀର୍ଷ ନେତୃତ୍ୱର ଅସ୍ଥିରତା। ନିର୍ବାଚନ ଆସିଲେ ନେତା ବଦଳନ୍ତି, ସଙ୍ଗଠନ ବଦଳେ, ମାତ୍ର ନୀତି ବଦଳେ ନାହିଁ। କୌଣସି ଜଣେ ନେତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାୟୀ ଭାବେ ନେତୃତ୍ୱ ନେବାକୁ ସୁଯୋଗ ନମିଳିବା କାରଣରୁ କର୍ମୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ସ୍ପଷ୍ଟ ଦିଗଦର୍ଶନ ରହୁନାହିଁ।
୨. କ୍ରମାଗତ ଗୋଷ୍ଠୀକନ୍ଦଳ (Internal Fractures)
ଓଡ଼ିଶା କଂଗ୍ରେସର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶତ୍ରୁ ବାହାରେ ନାହାନ୍ତି, ଦଳ ଭିତରେ ହିଁ ଅଛନ୍ତି। ଗୋଟିଏ ଗୋଷ୍ଠୀ ଅନ୍ୟ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ସାଙ୍ଗଠନିକ ଭାବେ ନିଚ୍ଛକ ବିରୋଧ କରିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ। ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଘେରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ଭିତରେ କ୍ଷମତା ଦଖଲ ପାଇଁ ଲଢ଼େଇ ଚାଲିଛି।
୩. ଜନସମ୍ପର୍କର ଅଭାବ (Loss of Grassroots Connection)
ଦିନେ ଯେଉଁ କଂଗ୍ରେସର ସଂଗଠନ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୃଢ଼ ଥିଲା, ଆଜି ସେହି ସଂଗଠନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୁଶୁଡ଼ି ପଡ଼ିଛି। ଯୁବ ଓ ଛାତ୍ର କଂଗ୍ରେସର ସ୍ବର ଆଜି ରାଜପଥରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁନାହିଁ। ଫଳରେ, ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ଆଶା ଓ ଭରସା କଂଗ୍ରେସ ଉପରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଠିଯାଇଛି।
ନେତୃତ୍ବହୀନତା ଗୋଷ୍ଠୀକନ୍ଦଳ ଜନସମ୍ପର୍କର ଅଭାବ
ଯେତେବେଳେ ମୁଖ୍ୟ ବିରୋଧୀ ଦଳ ନିଜର ଦାୟିତ୍ୱ ଭୁଲିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟର ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଭାରସାମ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଶାସକ ଦଳ ଯାହା ଚାହାନ୍ତି, ତାହା ବିନା କୌଣସି ବାଧାରେ ପାରିତ କରିନିଅନ୍ତି। ନୀତି ଆୟୋଗର ରିପୋର୍ଟ ହେଉ, ଆଇନ ଶୃଙ୍ଖଳା ପରିସ୍ଥିତି ହେଉ, କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଥନୈତିକ ନିଷ୍ପତ୍ତି—କଂଗ୍ରେସର କୌଣସି ବିକଳ୍ପ ରୋଡମ୍ୟାପ୍ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିପାରୁନାହିଁ। ଇଏ କ’ଣ ଏକ ବିରାଟ ବିଫଳତା ନୁହେଁ?ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ଶାସକ ଦଳ ଯେତିକି ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମାନ ଭାବେ ଏକ ଜାଗ୍ରତ ବିରୋଧୀ ଦଳ ମଧ୍ୟ ସେତିକି ଆବଶ୍ୟକ।
ଯଦି ବିରୋଧୀ ଦଳ ନୀରବ ରହିବ, ତେବେ:
- ସରକାରଙ୍କ ମନମୁଖୀ ଶାସନ: ଶାସକ ଦଳ ଉପରେ କୌଣସି ଚାପ ରହିବ ନାହିଁ, ଯାହା ଗଣତନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ବିପଜ୍ଜନକ।
- ଲୋକଙ୍କ ସ୍ବର ଦବିଯିବ: ବେକାରୀ, ମହଙ୍ଗା ମାଡ଼, ଚାଷୀ ସମସ୍ୟା ଓ ଶିକ୍ଷା-ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଭଳି ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରସଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଆଲୋଚନାରୁ ବାଦ୍ ପଡ଼ିଯିବ।
- ବିକଳ୍ପର ଅଭାବ: ଜନସାଧାରଣ ନିଜ ସମସ୍ୟା ନେଇ କାହା ପାଖକୁ ଯିବେ, ତାହା ବୁଝିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଯେଉଁ ଦେଶ କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟରେ ବିରୋଧୀ ଦଳ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେଠାରେ ଗଣତନ୍ତ୍ର କେବଳ ନାମକୁ ମାତ୍ର ରହିଯାଏ।
କଂଗ୍ରେସର ଏହି ଆତ୍ମସମର୍ପଣ ଭଳି ମନୋଭାବ ଯୋଗୁଁ ଆଜି ଓଡ଼ିଶାରେ ରାଜନୈତିକ ସ୍ପେସ୍ ଅନ୍ୟ ଦଳଗୁଡ଼ିକ ହାତକୁ ଚାଲିଯାଉଛି। ଯେଉଁ କଂଗ୍ରେସ ଦିନେ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟ ଧାରା ଥିଲା, ତାହା ଆଜି ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନକୁ ଖସିଆସିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଚେତା ପଶୁନାହିଁ। ନେତାମାନେ ଦିଲ୍ଲୀ ଗସ୍ତ କରୁଛନ୍ତି, ବୈଠକ ପରେ ବୈଠକ ହେଉଛି, ହେଲେ ଫଳାଫଳ ଶୂନ୍ୟ!
ଏହି ନୀରବତା କ’ଣ କେବଳ ଭୟ ଯୋଗୁଁ, ନା ନିଜର ବଜେଟ୍ ଓ ସମ୍ବଳର ଅଭାବ ଯୋଗୁଁ? ନା ଏହା ପଛରେ ରହିଛି କୌଣସି ବିରାଟ ରାଜନୈତିକ ସମୀକରଣ?
ରାଜନୀତିରେ କୌଣସି ଶୂନ୍ୟସ୍ଥାନ ବେଶୀ ଦିନ ରହେନାହିଁ। ଯଦି କଂଗ୍ରେସ ନିଜର ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲାଇବାରେ ବିଫଳ ହେବ, ତେବେ ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ।
କଂଗ୍ରେସ ପାଇଁ ଏବେ ବି ସମୟ ଅଛି:
- ନିଜର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ କନ୍ଦଳକୁ ବୁଝାଇ ସଙ୍ଗଠନକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବା।
- ଯୁବ ନେତୃତ୍ବକୁ ଆଗକୁ ଆଣି ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଲଢ଼େଇ କରିବା।
- କେବଳ ବିବୃତି ନଦେଇ ରାଜପଥରେ ଓହ୍ଲାଇ ସରକାରଙ୍କୁ ଜବାବ ମାଗିବା।
ଯଦି ଏହା ନହୁଏ, ତେବେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିର ଇତିହାସରେ କଂଗ୍ରେସ କେବଳ ଏକ ସ୍ମୃତି ହୋଇ ରହିଯିବ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/congress-love-is-getting-expensive/
ମହଙ୍ଗା ପଡ଼ିବ କଂଗ୍ରେସ ପ୍ରୀତି! || Congress love is getting expensive!
