ସାମ୍ପ୍ରତିକ ସମାଜରେ ମୁସ୍କାନ, ସୋନମ ରଘୁବଂଶୀ ଏବଂ ଏବେ ସିୟା ଗୋୟଲ ମାମଲାକୁ ନେଇ ଚାରିଆଡ଼େ ଚର୍ଚ୍ଚା ଲାଗିରହିଛି। ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ଏମାନଙ୍କୁ ନେଇ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ମିମ୍ସ ଓ ଥଟ୍ଟାମଜା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଉଛି, ଯାହାକୁ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ଉପଭୋଗ ମଧ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି। ମାତ୍ର ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, କେବଳ ଏହି ଉପହାସ ବା ସମାଲୋଚନା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସେହି ଗମ୍ଭୀର ସାମାଜିକ ସମସ୍ୟାରୁ ବାହାରି ପାରିବା କି, ଯାହା ସହ ଆମ ସମାଜ ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ସଂଘର୍ଷ କରୁଛି? ଏହି ତିନୋଟି ଯାକ ମାମଲାରେ ସଂପୃକ୍ତ ଯୁବତୀମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ‘Gen-Z’ ବା ଆଧୁନିକ ପୀଢ଼ିର। ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଦୋଷୀ କି ନୁହଁନ୍ତି, ତାହା ଅଦାଲତ ସ୍ଥିର କରିବେ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପାରିବାରିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଏବଂ ସାମାଜିକ ମାନସିକତା ଉପରେ ଏକ ବିରାଟ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି।
ବିବାହରୁ ମନା କିମ୍ବା ତଲାକ ବଦଳରେ ହତ୍ୟା କାହିଁକି ?
ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ଏହା ଯେ, ଜଣେ ଶିକ୍ଷିତ ତଥା ଆଧୁନିକ ଚିନ୍ତାଧାରାର ଯୁବତୀକୁ ନିଜ ମନପସନ୍ଦର ପୁରୁଷ ସହ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ପରିବାର ଆଗରେ ପ୍ରତିବାଦ କରିବା ଅପେକ୍ଷା, ନିଜ ପ୍ରେମିକ ସହ ମିଶି ହେବାକୁ ଥିବା ସ୍ୱାମୀ ବା ମଙ୍ଗେତରକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ସହଜ କାହିଁକି ମନେହେଉଛି? ସେହିପରି ବିବାହ ପରେ ମଧ୍ୟ ଯଦି କୌଣସି ମହିଳା ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି, ତେବେ ସେ ଆଇନଗତ ଭାବେ ତଲାକ ବା ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦର ପନ୍ଥା ଗ୍ରହଣ ନକରି, ଏଭଳି କ୍ରୂର ଓ ଭୟଙ୍କର ରାସ୍ତା କାହିଁକି ବାଛୁଛନ୍ତି? ସର୍ବଶେଷ ସିୟା ଗୋୟଲ ମାମଲାରେ ପୋଲିସର ଅନୁସନ୍ଧାନରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି ଯେ, ସିୟା ଓ ତାର ପ୍ରେମିକ ଚାହିଁଥିଲେ ଘରୁ ପଳାଇ ଯାଇପାରିଥାନ୍ତେ, ମାତ୍ର ପରିବାରର ବଦନାମୀ ଓ ସାମାଜିକ ଅପମାନର ଭୟ ସିୟାକୁ ଏଭଳି ଏକ ହୀନ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ରଚିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା।
ପରିବାରର ‘ଇଜ୍ଜତ’ ଏବଂ ସଂଳାପର ଅଭାବ
ଏହି ସମସ୍ତ ମାମଲା କେବଳ କୌଣସି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ପ୍ରେମ ତ୍ରିକୋଣ କାହାଣୀ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଭାରତୀୟ ପରିବାରଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସଂଳାପ ବା କଥାବାର୍ତ୍ତାର ଅଭାବ ଏବଂ ‘ପରିବାରର ଇଜ୍ଜତ’ ନାମକ ଏକ କୁତ୍ସିତ ମାନସିକତାକୁ ଦର୍ଶାଉଛି। ଆମ ସମାଜରେ ଆଜି ବି ପିଲାମାନେ ନିଜ ମନର କଥା, ନିଜର ଭଲପାଇବା ବା ପସନ୍ଦ-ନାପସନ୍ଦ ବିଷୟରେ ପିତାମାତାଙ୍କ ସହ ମୁକ୍ତ ଭାବେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଭୟ କରୁଛନ୍ତି। ପରିବାରରେ ଯଦି ଏଭଳି ଏକ ସହଜ ପରିବେଶ ଥାଆନ୍ତା, ଯେଉଁଠି ପିଲାମାନେ ବିନା କୌଣସି ଭୟରେ ନିଜ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଜଣାଇ ପାରନ୍ତେ, ତେବେ ହୁଏତ ଅନେକ ନିରୀହ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିଯାଇପାରନ୍ତା।
ଯୁବପୀଢ଼ିଙ୍କ ପାଇଁ ବାର୍ତ୍ତା
ଅପରପକ୍ଷରେ, ଆଜିର ଯୁବପୀଢ଼ିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ, ପରିବାରର ବିରୋଧର ସାମ୍ନା କରିବା କିମ୍ବା ଏକ ଅବାଞ୍ଛିତ ସମ୍ପର୍କରୁ ବାହାରିବା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କଷ୍ଟକର ହୋଇପାରେ; କିନ୍ତୁ ସାମାଜିକ ଅପମାନରୁ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଜଣେ ନିରୀହ ବ୍ୟକ୍ତିର ଜୀବନ ନେବା କଦାପି ଏହାର ସମାଧାନ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ। କ୍ଷଣିକ ସୁଖ ଏବଂ ଭୁଲ୍ ନିଷ୍ପତ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ସମାଜ ଆଗରେ କେବଳ ଅପରାଧୀ ଭାବେ ଛିଡ଼ା କରାଉଛି। ତେଣୁ ସମାଜ, ପରିବାର ଏବଂ ବୈଜ୍ଞାନିକ ସ୍ତରରେ ଏହି ବଦଳୁଥିବା କ୍ରୂର ମାନସିକତାର ଗଭୀର ଆତ୍ମସମୀକ୍ଷା କରିବାର ସମୟ ଆସିଯାଇଛି।
