ଚିଲ ନା ଗୁପ୍ତଚର ଡ୍ରୋନ୍? ଯୁଦ୍ଧର ଭବିଷ୍ୟତ ବଦଳାଇଦେବ କି ଏହି ଟେକ୍ନୋଲୋଜି?
ଆପଣ କେବେ ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିବା ଏକ ଚିଲ ବା ଇଗଲ୍କୁ ଦେଖି ସନ୍ଦେହ କରିଛନ୍ତି କି, ଯେ ସେଇଟା ପ୍ରକୃତରେ ଏକ ପକ୍ଷୀ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ଗୁପ୍ତଚର ଯନ୍ତ୍ର? ଭବିଷ୍ୟତର ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଟ୍ୟାଙ୍କ, ମିସାଇଲ୍ ଏବଂ ଫାଇଟର ଜେଟ୍ ସହିତ ପକ୍ଷୀ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଛୋଟ ଛୋଟ ଗୁପ୍ତଚର ଡ୍ରୋନ୍ ମଧ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭୂମିକା ନେଇପାରନ୍ତି?
ଏମିତି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଯାହାକୁ ଆଜିର ଦୁନିଆରେ “ବାୟୋନିକ୍ ସ୍ପାଏ ଇଗଲ୍” ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି। କିଛି ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଯାହା କେବଳ ସାଇନ୍ସ-ଫିକ୍ସନ୍ ବା ବୈଜ୍ଞାନିକ କଳ୍ପକାହାଣୀ ସିନେମାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା, ତାହା ଆଜି ବାସ୍ତବତାର ରୂପ ନେବାକୁ ଯାଉଛି। ସେଥିପାଇଁ ଆଜି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି— କଣ ଏହି ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଯୁଦ୍ଧର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ବଦଳାଇଦେବ?
ଗତ କିଛିବର୍ଷ ଧରି ବିଶ୍ୱରେ ଯୁଦ୍ଧର ସ୍ୱରୂପ ଖୁବ୍ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବଦଳିବାରେ ଲାଗିଛି। ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁଠି ସୈନିକମାନେ ସୀମାରେ ଦିନରାତି ଠିଆ ହୋଇ ନିଜ ଆଖିରେ ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ନଜର ରଖୁଥିଲେ, ଏବେ ସେହି କାମ ବହୁତ ସହଜରେ କରୁଛି ଡ୍ରୋନ୍ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି। ଆପଣ ରୁଷ-ୟୁକ୍ରେନ୍ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖନ୍ତୁ କିମ୍ବା ମଧ୍ୟ-ପ୍ରାଚ୍ୟ ବା ପଶ୍ଚିମ ଏସିଆର ସଂଘର୍ଷକୁ ଦେଖନ୍ତୁ, ସବୁଠି ଡ୍ରୋନ୍ର ଗୁରୁତ୍ୱ କେତେ ଅଧିକ, ତାହା ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇସାରିଛି। ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଗୁପ୍ତ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରିବା, ଶତ୍ରୁର ଗତିବିଧି ଉପରେ ନଜର ରଖିବା ଏବଂ ସଠିକ୍ ଟାର୍ଗେଟ୍ ଚିହ୍ନଟ କରିବାରେ ଏହି ଉଡ଼ନ୍ତା ଯନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବଡ଼ ବଡ଼ ମିସାଇଲ୍ଠାରୁ ବି ଅଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ଏହି ସାଧାରଣ ଡ୍ରୋନ୍ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଭିତରେ ଏକ ବଡ଼ ସମସ୍ୟା ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ସେହି ସମସ୍ୟାଟି କଣ? ସମସ୍ୟା ହେଉଛି, ସାଧାରଣ ଡ୍ରୋନ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ଆକାଶରେ ସହଜରେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇପାରେ। ଏହାର ପଙ୍ଖାର ଶବ୍ଦ, ଏହାର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗ ଡିଜାଇନ୍ ଏବଂ ଏହାର ଗତିବିଧି ଦେଖି ଶତ୍ରୁ ପକ୍ଷର ରାଡାର୍ କିମ୍ବା ସୈନିକମାନେ ତୁରନ୍ତ ସତର୍କ ହୋଇଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ତାକୁ ଆକାଶରେ ହିଁ ଗୁଳି କରି ଖସାଇ ଦିଅନ୍ତି।
ତେଣୁ ଏବେ ଦୁନିଆର ସୁପରପାୱାର ଦେଶମାନେ ଏମିତି ଡ୍ରୋନ୍ ତିଆରି କରିବା ଉପରେ କାମ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ପ୍ରକୃତିର ଏକ ଅଂଶ ଭଳି ଦେଖାଯିବ। ଯାହାକୁ ଦେଖିଲେ ମଣିଷ ତ ଦୂରର କଥା, ପ୍ରକୃତ ପକ୍ଷୀମାନେ ବି ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଯିବେ। ଏହି ଚିନ୍ତାଧାରାରୁ ହିଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି “ବାୟୋନିକ୍ ସ୍ପାଏ ଇଗଲ୍” ବା ବାୟୋମିମେଟିକ୍ ଡ୍ରୋନ୍।
ଆକାଶରେ ଏକ ଚିଲ ଉଡୁଛି। ସେ ଶତ୍ରୁ ଶିବିର କିମ୍ବା ସୀମାନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚକ୍କର ଲଗାଉଛି। ଶତ୍ରୁ ସୈନ୍ୟ ତାକୁ ଆକାଶରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କାହାରି ମନରେ ଟିକେ ହେଲେ ବି ସନ୍ଦେହ ଆସୁନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା କେବଳ ଏକ ସାଧାରଣ ଶିକାରୀ ପକ୍ଷୀ।
କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ, ସେହି ବାୟୋନିକ୍ ଚିଳର କୃତ୍ରିମ ଶରୀର ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଛି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଧୁନିକ ହାଇ-ରେଜୋଲୁସନ୍ ମିଲିଟାରୀ କ୍ୟାମେରା, ଅତ୍ୟାଧୁନିକ AI ସେନ୍ସର ଏବଂ ରିଅଲ୍-ଟାଇମ୍ ଡାଟା ଟ୍ରାନ୍ସମିସନ୍ ସିଷ୍ଟମ୍। ସେହି ଯନ୍ତ୍ରଟି ଶତ୍ରୁର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୁପ୍ତ ଠିକଣା, ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଗତିବିଧିକୁ ଚୁପଚାପ୍ ରେକର୍ଡ କରୁଛି ଏବଂ ମାଇଲ୍ ମାଇଲ୍ ଦୂରରେ ଥିବା ନିଜ ଦେଶର ମିଲିଟାରୀ କଣ୍ଟ୍ରୋଲ୍ ରୁମ୍କୁ ସିଧାସଳଖ ସେହି ସୂଚନା ପଠାଉଛି। ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କଥା ହେଉଛି, ଏହି ଡ୍ରୋନ୍ ଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ପକ୍ଷୀ ଭଳି ଦେଖାଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ଏମାନଙ୍କର ଉଡ଼ିବା ଶୈଳୀ ଏବଂ ଡେଣା ହଲାଇବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏକ ପ୍ରକୃତ ପକ୍ଷୀ ସହିତ ସମାନ ହୋଇଥାଏ।
ବିଜ୍ଞାନର ଭାଷାରେ ଏହାକୁ “ବାୟୋମିମିକ୍ରି” (Biomimicry) କୁହାଯାଏ। ଏହାର ସହଜ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପ୍ରକୃତିର ସଂରଚନା ଏବଂ ଜୀବଜନ୍ତୁଙ୍କ ନକଲ କରି ମାନବ ସେବା ବା ପ୍ରତିରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯନ୍ତ୍ର ତିଆରି କରିବା। ଏହାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ‘ଷ୍ଟେଲ୍ଥ’ ବା ଗୁପ୍ତତା। ଯଦି ଶତ୍ରୁ ଜାଣିହିଁ ପାରିବ ନାହିଁ ଯେ ତା’ ଉପରେ ନଜର ରଖାଯାଉଛି, ତେବେ ସେ ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କରିବାର କୌଣସି ସୁଯୋଗ ପାଇବ ନାହିଁ।
ଆଜିକାଲି ଏହି ବାୟୋନିକ୍ ଡ୍ରୋନରେ ଆର୍ଟିଫିସିଆଲ୍ ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ ବା AI କୁ ମଧ୍ୟ ସାମିଲ କରାଯାଉଛି। AI ସାହାଯ୍ୟରେ ଏହି ପ୍ରକାର ଗୁପ୍ତଚର ଚିଳ ନିଜେ ନିଜର ରାସ୍ତା ଖୋଜିପାରିବ, ଖରାପ ପାଗରେ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ସନ୍ତୁଳିତ ରଖିପାରିବ ଏବଂ କୌଣସି ସନ୍ଦିଗ୍ଧ ଗତିବିଧି ଦେଖିଲେ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଭାବେ ନିଜର କ୍ୟାମେରା ଜୁମ୍ କରି ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରିପାରିବ। ଏଥିପାଇଁ କଣ୍ଟ୍ରୋଲ୍ ରୁମ୍ରେ ବସିଥିବା ଅପରେଟରଙ୍କୁ ସବୁବେଳେ ଜଏଷ୍ଟିକ ଧରି ଚଲାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ।
ଏଭଳି ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଆମ ଦେଶ ଭାରତ ପାଇଁ କେତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ?
ଭାରତର ଭୌଗୋଳିକ ସ୍ଥିତି ଏବଂ ସୀମା ବହୁତ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ। ଗୋଟିଏ ପଟେ ପାକିସ୍ତାନର ଅସ୍ଥିର ସୀମା ଏବଂ ଅନ୍ୟପଟେ ଚୀନ୍ର ଏଲ୍ଏସି (LAC) ବା ପ୍ରକୃତ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରେଖା। ଏହି ଦୁଇଟି ସୀମାରେ ଭାରତୀୟ ସେନାକୁ ୨୪ ଘଣ୍ଟା ସତର୍କ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ବିଶେଷ କରି ଜମ୍ମୁ-କାଶ୍ମୀରର ଦୁର୍ଗମ ପାହାଡ଼ିଆ ଅଞ୍ଚଳ ହେଉ କିମ୍ବା ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ଓ ଲଦାଖର ବରଫାବୃତ ଶୀତଳ ମରୁଭୂମି— ଏମିତି ଅନେକ ସ୍ଥାନ ଅଛି ଯେଉଁଠି ସୈନିକମାନେ ସବୁବେଳେ ପହଞ୍ଚିବା କିମ୍ବା ନଜର ରଖିବା ସମ୍ଭବ ହୁଏନାହିଁ। ସେହିଭଳି ଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରେ ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀମାନେ ସହଜରେ ଲୁଚି ରହିପାରନ୍ତି।
ଏଭଳି ସ୍ଥିତିରେ, ଯଦି ଭାରତୀୟ ସେନା ପାଖରେ ଏହି “ବାୟୋନିକ୍ ସ୍ପାଏ ଇଗଲ୍” ଭଳି ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଥାଏ, ତେବେ ସୀମା ଆରପାରିର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଚାଲ୍କୁ ଆମେ ସହଜରେ ବିଫଳ କରିପାରିବା। ଚୀନ୍ କିମ୍ବା ପାକିସ୍ତାନ ସୀମାରେ ଯଦି କୌଣସି ସନ୍ଦିଗ୍ଧ ନିର୍ମାଣ କିମ୍ବା ଆତଙ୍କବାଦୀ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଚାଲିଥାଏ, ତେବେ ଏହି ଛୋଟ ପକ୍ଷୀ ରୂପୀ ଡ୍ରୋନ୍ ସେମାନଙ୍କ ସବୁ ଗୁପ୍ତ ତଥ୍ୟ ଆଣି ଭାରତୀୟ ସେନାକୁ ଦେଇପାରିବ। ଏହାଦ୍ୱାରା ଆମ ସୈନିକମାନଙ୍କ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଧୁନିକ ପ୍ରଯୁକ୍ତିର ଯେମିତି କିଛି ବଡ଼ ଲାଭ ଥାଏ, ତା ସହିତ କିଛି ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ବା ଚିନ୍ତାଜନକ ଦିଗ ମଧ୍ୟ ଥାଏ। ବାୟୋନିକ୍ ସ୍ପାଏ ଡ୍ରୋନ୍ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ କିଛି ବଡ଼ ଆହ୍ୱାନ ରହିଛି।
ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି:
1. ଅତ୍ୟଧିକ ନିର୍ମାଣ ମୂଲ୍ୟ: ଏଭଳି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଏବଂ ପ୍ରକୃତି ସହ ହୁବହୁ ମିଶିଯାଉଥିବା ଯନ୍ତ୍ର ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ବହୁତ ବଡ଼ ଅଙ୍କର ଅର୍ଥ ଏବଂ ଉନ୍ନତ ଗବେଷଣା ଆବଶ୍ୟକ।
2. ବ୍ୟାଟେରୀ ବ୍ୟବସ୍ଥା: ଏହି ଛୋଟ ଡ୍ରୋନ୍ଗୁଡ଼ିକର ଆକାର ଛୋଟ ହୋଇଥିବାରୁ ଏଥିରେ ବଡ଼ ବ୍ୟାଟେରୀ ଲଗାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ତେଣୁ ଏମାନେ ବହୁ ସମୟ ଧରି ଆକାଶରେ ଉଡ଼ିବା କଷ୍ଟକର।
3. ଗୋପନୀୟତା ଉପରେ ବିପଦ: ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସାମାଜିକ ଚିନ୍ତା ହେଉଛି ଗୋପନୀୟତା ବା ପ୍ରାଇଭେସି। ଯେଉଁ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ନଜର ରଖିବା ପାଇଁ ତିଆରି ହେଉଛି, ଭବିଷ୍ୟତରେ ତାହାର ଅପବ୍ୟବହାର କରାଯାଇ ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ନଜର ରଖାଯାଇପାରେ।
ଆଜିର ଦୁନିଆରେ ଯୁଦ୍ଧ କେବଳ କେତେଟା ବନ୍ଧୁକ, କେତେଟା ଟ୍ୟାଙ୍କ କିମ୍ବା ବୋମାରେ ସୀମିତ ହୋଇ ରହିନାହିଁ। ଆଜିର ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଛି ‘ତଥ୍ୟ’ର ବା ଡାଟାର। ଯେଉଁ ଦେଶ ପାଖରେ ଶତ୍ରୁର ସବୁଠାରୁ ସଠିକ୍ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ସୂଚନା ପହଞ୍ଚିବ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେହି ଦେଶ ହିଁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହେବ। ସେଥିପାଇଁ ଡ୍ରୋନ୍, ଆର୍ଟିଫିସିଆଲ୍ ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ ଏବଂ ବାୟୋନିକ୍ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଆଗାମୀ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱର ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏକ ବଡ଼ ଅଂଶ ହେବାକୁ ଯାଉଛି ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତେବେ ଆଗକୁ ଏମିତି ଦିନ ଆସିବ, ଯେତେବେଳେ ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚିଳ କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀକୁ ଆମେ ଏକ ସାଧାରଣ ଜୀବ ବୋଲି ଭାବିବୁ, ନା କୌଣସି ଦେଶର ଅଦୃଶ୍ୟ ଗୁପ୍ତଚର? ଏହା କେବଳ ସମୟ ହିଁ କହିବ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/has-the-odisha-bjp-moved-away-from-hindutva/
ହିନ୍ଦୁତ୍ୱଠାରୁ ଦୂରେଇ ଗଲାଣି କି ଓଡ଼ିଶା ବିଜେପି? || Has the Odisha BJP moved away from Hindutva?
