ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ କେତେକ ବୟାନ କେବଳ ତତ୍କାଳିକ ବିବାଦ ସୃଷ୍ଟି କରେ ନାହିଁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦଳର ଚିନ୍ତାଧାରା, ରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଓ ରାଜନୈତିକ ଦାୟିତ୍ୱବୋଧକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଇଥାଏ। କଂଗ୍ରେସ ନେତା ପୃଥ୍ୱୀରାଜ ଚୌହାନଙ୍କ ଭେନେଜୁଏଲା–ଆମେରିକା ଉଦାହରଣ ଟାଣି ଆଣି ଭାରତ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ କରାଯାଇଥିବା ମତାମତ ଠିକ୍ ଏହିପରି ଏକ ବୟାନ। “ଟ୍ରମ୍ପ ଯଦି ଭେନେଜୁଏଲାରେ ଯାହା କଲେ, ସେହିପରି କିଛି ଭାରତରେ କରିପାରିବେ?”—ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରି ସେ କେବଳ ଏକ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀକ ଘଟଣାକୁ ଭୁଲ୍ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ ତାହା ନୁହେଁ, ବରଂ ଭାରତର ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱ, ଲୋକତନ୍ତ୍ର ଓ ସଂସ୍ଥାଗତ ସ୍ୱାଧୀନତା ପ୍ରତି ଅସମ୍ମାନଜନକ ବାର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ଦେଇଦେଲେ।

ଭେନେଜୁଏଲା ଓ ଭାରତ: ତୁଳନା କି ରାଜନୈତିକ ଭ୍ରମ?
ଭେନେଜୁଏଲା ଏକ ଦୀର୍ଘ ସମୟରୁ ଆର୍ଥିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ସଙ୍କଟରେ ଜଡ଼ିତ ଦେଶ। ସେଠାରେ ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ନିର୍ବାଚନୀ ସ୍ୱଚ୍ଛତା, ସେନା–ସରକାର ସମ୍ପର୍କ ଓ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଚାପ—ସବୁକିଛି ଏକ ଜଟିଳ ସମୀକରଣର ଅଂଶ।
ନିକୋଲାସ ମାଦୁରୋଙ୍କ ସରକାର ଉପରେ ଆମେରିକା ଓ ପଶ୍ଚିମାତ୍ୟ ଦେଶମାନଙ୍କ ଅନେକ ଅଭିଯୋଗ ରହିଛି। ଆମେରିକୀୟ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ ଏହି ଦେଶ ପ୍ରତି କଠୋର ନୀତି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା- ସେଥିରେ ଆର୍ଥିକ ପ୍ରତିବନ୍ଧ, କୂଟନୀତିକ ଚାପ ଓ ସେନା ହସ୍ତକ୍ଷେପର ଆଶଙ୍କା ମଧ୍ୟ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହି ଭେନେଜୁଏଲାକୁ ଭାରତ ସହିତ ତୁଳନା କରିବା ନିଜେ ଏକ ରାଜନୈତିକ ଅବିବେକ। ଭାରତ ହେଉଛି ୧.୪ ବିଲିୟନ ଜନସଂଖ୍ୟାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଲୋକତନ୍ତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସଂବିଧାନ, ସ୍ୱାଧୀନ ନ୍ୟାୟବ୍ୟବସ୍ଥା, ସଶକ୍ତ ସେନା ଓ ଦୀର୍ଘ ପରମ୍ପରାର ରାଜନୈତିକ ସଂସ୍ଥା ସହିତ ରହିଛି। ଏପରି ଏକ ଦେଶରେ “ବିଦେଶୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିନେବେ” ବୋଲି ଭାବନା କରିବା କେବଳ ଅସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ, ଏହା ଜନମନରେ ଅନାବଶ୍ୟକ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଅପଚେଷ୍ଟା।
ପୃଥ୍ୱୀରାଜ ଚୌହାନ: ଅଭିଜ୍ଞତା ସତ୍ତ୍ୱେ ଅସାବଧାନ ବୟାନ
ପୃଥ୍ୱୀରାଜ ଚୌହାନ କେବଳ ଏକ ସାଧାରଣ ନେତା ନୁହଁନ୍ତି। ସେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ରହିଛନ୍ତି, କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ରାଜନୈତିକ ଅଭିଜ୍ଞତା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି। ଏପରି ଏକ ଅଭିଜ୍ଞ ନେତାଙ୍କ ଠାରୁ ଏପରି ବୟାନ ଆସିବା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ।
ସେ ଯେଉଁ ସମୟରେ ଏହି ବୟାନ ଦେଲେ, ସେଥିରେ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଥିଲା ଆମେରିକା ଲାଗୁ କରୁଥିବା ଉଚ୍ଚ ଟାରିଫ। ୫୦% ଟାରିଫ ଉପରେ ତାଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ଆଶଙ୍କା ଉଠାଇବା ସଠିକ୍ ରାଜନୈତିକ ଅଧିକାର। କିନ୍ତୁ ସେହି ଆର୍ଥିକ ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ ଭେନେଜୁଏଲା ଓ ସାମରିକ ଅପହରଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯିବା ରାଜନୈତିକ ଭାବେ ଅପରିପକ୍ୱ।
ଏସ୍ପି ବୈଦଙ୍କ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା: ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଅପମାନ?
ଚୌହାନଙ୍କ ବୟାନକୁ ସବୁଠାରୁ ତୀବ୍ର ଭାବେ ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ ଜମ୍ମୁ–କଶ୍ମୀରର ପୂର୍ବତନ ପୁଲିସ୍ ମୁଖିଆ ଏସ୍ପି ବୈଦ। ସେ ସିଧାସଳଖ କହିଥିଲେ—ଏହି ବୟାନ ଦେଶ ପାଇଁ ଅପମାନଜନକ। ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପ୍ରତିଫଳିତ ହେଲା। “ବ୍ରେନ ଡେଡ୍”, “ନିର୍ବୋଧ”, “ରାଷ୍ଟ୍ରବିରୋଧୀ ଚିନ୍ତାଧାରା”—ଏପରି ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲା। ଯଦିଓ ଏପରି ଶବ୍ଦ ରାଜନୈତିକ ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ ଅଧିକ ବିଷାକ୍ତ କରେ, ତଥାପି ଏହା ଦେଖାଇଦେଲା ଯେ ଦେଶର ଜନମନ ଏପରି ବୟାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନୁହେଁ।
କଂଗ୍ରେସ ଓ ବିଦେଶୀ ଭରସାର ଅଭିଯୋଗ
ପୃଥ୍ୱୀରାଜ ଚୌହାନଙ୍କ ବୟାନକୁ ନେଇ ଯେଉଁ ରାଜନୈତିକ ଆକ୍ରମଣ ହେଉଛି, ସେଥିରେ ଏକ ବଡ଼ ଅଭିଯୋଗ ପୁଣିଥରେ ମୁଣ୍ଡ ଟେକିଛି- କଂଗ୍ରେସ କ’ଣ ଦେଶର ଆନ୍ତରିକ ରାଜନୀତିରେ ବିଦେଶୀ ହସ୍ତକ୍ଷେପକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି?
ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ବିରୋଧୀଦଳ ଓ ଶାସକ ଦଳ ଉଭୟ ରାହୁଳ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ବିଦେଶ ଯାତ୍ରା ଓ ବିଦେଶୀ ମଞ୍ଚରେ ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତି ଉପରେ କଥାବାର୍ତ୍ତାକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରୁଛନ୍ତି। ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ ଅନେକଥର ବିଦେଶରେ ଭାରତୀୟ ଲୋକତନ୍ତ୍ର, ସଂସ୍ଥାଗତ ସ୍ୱାଧୀନତା ଓ ସରକାରୀ ନୀତିକୁ ସମାଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି। କଂଗ୍ରେସ ଏହାକୁ “ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମତ ଆଦାନ–ପ୍ରଦାନ” ବୋଲି କହୁଥିବାବେଳେ, ବିରୋଧୀମାନେ ଏହାକୁ “ଦେଶକୁ ବଦନାମ କରିବା” ଭାବେ ଦେଖୁଛନ୍ତି।
ଟାରିଫ, ବାଣିଜ୍ୟ ଓ ବାସ୍ତବ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ
ଚୌହାନଙ୍କ ବୟାନରେ ଯେଉଁ ଏକମାତ୍ର ଯୁକ୍ତିସଂଗତ ଦିଗ ଥିଲା, ସେହା ହେଉଛି ଟାରିଫ ଓ ବାଣିଜ୍ୟ ଉପରେ ଚିନ୍ତା। ଉଚ୍ଚ ଟାରିଫ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଭାରତୀୟ ରପ୍ତାନୀକାରୀଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିପାରେ। ବିକଳ୍ପ ବଜାର ଖୋଜିବା, ବାଣିଜ୍ୟ ଚୁକ୍ତି ପୁନର୍ବିଚାର କରିବା—ଏହା ସବୁ ଦେଶର ଆର୍ଥିକ ନୀତିର ଅଂଶ। କିନ୍ତୁ ଆର୍ଥିକ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜକୁ ସାମରିକ ଭୟ ଓ ଅପହରଣ ଭଳି ଅତିରଞ୍ଜିତ ଉଦାହରଣ ସହିତ ମିଶାଇଦେବା ଦେଶର ଆଲୋଚନାକୁ ଭ୍ରମିତ କରେ।
ରାଜନୈତିକ ପରିଣାମ: କଂଗ୍ରେସ କ’ଣ ଶିଖିବ?

ଏହି ସମଗ୍ର ଘଟଣାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ—କଂଗ୍ରେସ ଏଠାରୁ କ’ଣ ଶିଖିବ?
ଏକ ଦେଶବ୍ୟାପୀ ଦଳ ଭାବେ କଂଗ୍ରେସର ଦାୟିତ୍ୱ ଥିଲା ଆର୍ଥିକ ଓ କୂଟନୀତିକ ମୁଦ୍ଦାରେ ଗମ୍ଭୀର, ସଂଯମୀ ଓ ତଥ୍ୟାଧାରିତ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା। କିନ୍ତୁ ଏପରି ବୟାନ ଦଳକୁ ଅଧିକ କ୍ଷତି କରୁଛି ବୋଲି ରାଜନୈତିକ ବିଶ୍ଳେଷକମାନେ କହୁଛନ୍ତି।
ଭୟ ନୁହେଁ, ଭରସା ଦରକାର
ଭାରତ ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ, ସାର୍ବଭୌମ ଓ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସୀ ଦେଶ। ଏହି ଦେଶର ରାଜନୀତି ଭୟ ଓ ଅନୁମାନରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଟ୍ରମ୍ପ, ଭେନେଜୁଏଲା କିମ୍ବା କୌଣସି ବିଦେଶୀ ଶକ୍ତିକୁ ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିର ମଧ୍ୟକେନ୍ଦ୍ରରେ ରଖି ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଏକ ଅସଫଳ ରଣନୀତି। କଂଗ୍ରେସ ଯଦି ନିଜକୁ ଏକ ବିକଳ୍ପ ଶାସକ ଦଳ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ତେବେ ତାକୁ ଏପରି ଅତିରଞ୍ଜିତ ବୟାନରୁ ଦୂରେଇ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ନଚେତ୍, “ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଭରସାରେ କଂଗ୍ରେସ” ଭଳି ଶୀର୍ଷକ ଆଉ ଆଉ ଲେଖାଯିବ ଏବଂ ସେଥିରେ କଂଗ୍ରେସର ରାଜନୈତିକ ଅସହାୟତା ଆଉ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ।
also read https://purvapaksa.com/then-cake-dessert-now/


