ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଭାଗରେ ଯେତେବେଳେ ପାକିସ୍ତାନ ନିଜକୁ ଏକ “ଇସଲାମିକ୍ ଆଣବିକ ଶକ୍ତି” ଭାବେ ଘୋଷଣା କଲା, ସେତେବେଳେ ତା’ର ଶାସକମାନେ ଦାବି କରିଥିଲେ ଯେ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱର ସୁରକ୍ଷା କବଚ। କିନ୍ତୁ ଆଜି ୨୦୨୬ ମସିହାରେ ପହଞ୍ଚିବା ବେଳକୁ ସେହି ସୁରକ୍ଷା କବଚ ଏବେ ଦେଶ ପାଇଁ ଏକ ବୋଝ ପାଲଟିଛି। ଗୋଟିଏ ପଟେ ପାକିସ୍ତାନ ନିଜର ମିସାଇଲ୍ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ବିଶ୍ୱକୁ ଚମକାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି, ଅନ୍ୟପଟେ ସେଠାକାର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ବିଶ୍ୱ ଦରବାରରେ “ଭିକ୍ଷା ଥାଳି” ଧରି ଋଣ ପାଇଁ ଆକୁଳ ନିବେଦନ କରୁଛନ୍ତି। ପାକିସ୍ତାନର ଏହି ଦ୍ୱୈତ ରୂପ ଏବେ ବିଶ୍ୱ ସମୁଦାୟ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି।
୧. ଭିକ୍ଷାବୃତ୍ତିର କୂଟନୀତି: ହାତରେ ଆଟମ୍ ବମ୍, କାନ୍ଧରେ ଝୋଲା
ନିକଟରେ ପାକିସ୍ତାନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ସେହବାଜ ସରିଫ୍ଙ୍କ ଏକ ଭିଡିଓ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଚର୍ଚ୍ଚାର ବିଷୟ ପାଲଟିଛି। ସରିଫ୍ ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଯେତେବେଳେ ସେ କୌଣସି ବନ୍ଧୁ ଦେଶକୁ ଗସ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ନୁହେଁ ବରଂ “ଟଙ୍କା ମାଗିବାକୁ ଆସିଥିବା ଅତିଥି” ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି। ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ବିଡ଼ମ୍ବନା ଆଉ କ’ଣ ହୋଇପାରେ? ଯେଉଁ ଦେଶ ନିଜର ପ୍ରତିରକ୍ଷା ବଜେଟ୍ ପାଇଁ ଅର୍ବୁଦ ଅର୍ବୁଦ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରେ, ସେହି ଦେଶର ଜନତା ଆଜି ଅଟା ଏବଂ ଚିନି ପାଇଁ ରାଜପଥରେ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛନ୍ତି। ଖାଡ଼ି ଦେଶଗୁଡ଼ିକ (Gulf Countries) ପାକିସ୍ତାନକୁ ବାରମ୍ବାର ସାହାଯ୍ୟ କରି ଆସିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଶେଷ ହେବାକୁ ବସିଲାଣି।
୨. ଧର୍ମର ଆଢୁଆଳରେ ବିଫଳତା: ରିଜୱାନ୍ ଏବଂ ପାକିସ୍ତାନୀ ମାନସିକତା
ପାକିସ୍ତାନରେ ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ବା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ବିଫଳ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଅତି ସହଜରେ “ଧର୍ମ କାର୍ଡ” ଖେଳିଥାନ୍ତି। ଏହାର ସଦ୍ୟତମ ଉଦାହରଣ ହେଉଛନ୍ତି କ୍ରିକେଟର ମହମ୍ମଦ ରିଜୱାନ୍। ପିଏସଏଲ୍ (ପିଏସଏଲ)ରେ ନିଜ ଦଳକୁ ଶୋଚନୀୟ ପରାଜୟ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯିବା ପରେ, ସେ ଖେଳ ପଡ଼ିଆ ଅପେକ୍ଷା ମସଜିଦ୍ରେ ଅଧିକ ସମୟ ବିତାଇବାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉଛନ୍ତି। ଏହା କେବଳ ଭକ୍ତି ନୁହେଁ, ବରଂ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସମାଲୋଚନାରୁ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଏକ ରଣନୀତି। ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନା ମଧ୍ୟ ଦଶନ୍ଧି ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଏହି ସମାନ ନୀତି ଆପଣାଇ ଆସିଛି। ୧୯୭୧ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଜ୍ଜାଜନକ ପରାଜୟ ହେଉ କିମ୍ବା ବର୍ତ୍ତମାନର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ବିଦ୍ରୋହ, ସେନା ସବୁବେଳେ ଧର୍ମକୁ ଢାଲ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରି ନିଜର ପାପ ଢାଙ୍କିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ।
୩. ଅନ୍ଧକାରମୟ ଭବିଷ୍ୟତ: ୨୦ ଘଣ୍ଟାର ଲୋଡ୍ ସେଡିଙ୍ଗ୍
ପାକିସ୍ତାନର ଅର୍ଥନୈତିକ ଦୁରାବସ୍ଥାର ପ୍ରକୃତ ପ୍ରତିଫଳନ ସେଠାକାର ବିଜୁଳି ସଙ୍କଟରୁ ଜଣାପଡ଼େ। ୨୦୨୬ ମସିହାରେ ମଧ୍ୟ ପାକିସ୍ତାନର ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ୨୦ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଜୁଳି ରହୁନାହିଁ। ଶିଳ୍ପାନୁଷ୍ଠାନଗୁଡ଼ିକ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲାଣି, ବେକାରୀ ହାର ଆକାଶଛୁଆଁ ହୋଇଛି। କିନ୍ତୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା, ପାକିସ୍ତାନୀ ମିଡିଆ ଏବଂ ସରକାର ନିଜ ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖିବା ପାଇଁ ଭାରତ ବିଷୟରେ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରଚାର କରୁଛନ୍ତି। “ଭାରତରେ ଖାଇବାକୁ ନାହିଁ, ଭାରତରେ ବିଜୁଳି ନାହିଁ” – ଏଭଳି ମିଥ୍ୟା ସୂଚନା ଦେଇ ସେମାନେ ନିଜର ବିଫଳତାକୁ ସୁସଜ୍ଜିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି।
୪. ସାମାଜିକ ବିଭୀଷିକା: ୨୨% ବେକାରୀ ଏବଂ ୪୫% ଗରିବୀ
ଅର୍ଥନୀତିଜ୍ଞ ଡକ୍ଟର ହାଫିଜ୍ ପାଶାଙ୍କ ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର। ପାକିସ୍ତାନର ୪୫% ଜନସଂଖ୍ୟା ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସୀମାରେଖା ତଳେ ରହିବା ଏବଂ ୨୫ ମିଲିୟନ୍ ପିଲା ସ୍କୁଲ୍ ଶିକ୍ଷାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ଏକ ବିସ୍ଫୋରକ ସ୍ଥିତି। ଯେଉଁ ଦେଶର ଯୁବପିଢ଼ି ବେକାର ଏବଂ ଶିକ୍ଷାହୀନ, ସେହି ଦେଶର ଭବିଷ୍ୟତ କେବଳ “ଆତଙ୍କବାଦୀ କାରଖାନା”ରେ ପରିଣତ ହେବା ସ୍ୱାଭାବିକ। ପାକିସ୍ତାନ ଆଜି ସେହି ମୋଡ଼ରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଛି ଯେଉଁଠୁ ଫେରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
୫. ଆମେରିକା ଏବଂ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଖେଳ
ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ନିକଟତମ ବୟାନ ପାକିସ୍ତାନ ପାଇଁ ସାମାନ୍ୟ ଆଶ୍ୱସ୍ତି ଆଣିଥିଲେ ହେଁ, ଏହା ବାସ୍ତବରେ ଏକ କୂଟନୈତିକ ଚାଲ୍। ଆମେରିକା ସବୁବେଳେ ପାକିସ୍ତାନକୁ ନିଜର ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିଆସିଛି। ପାକିସ୍ତାନୀ ଶାସକମାନେ ଟଙ୍କା ପାଇଁ ନିଜର ସ୍ୱାଭିମାନ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ପଛାନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁଦିନ ଆମେରିକାର ସ୍ୱାର୍ଥ ଶେଷ ହୋଇଯିବ, ସେଦିନ ପାକିସ୍ତାନ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟର ସବୁ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇଯିବ।
ପାକିସ୍ତାନ ଆଜି ଏକ “ଜମ୍ବି ଷ୍ଟେଟ୍” (Zombie State) ରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି। ଏଠାରେ ନା ଅଛି ଗଣତନ୍ତ୍ର, ନା ଅଛି ସ୍ଥିର ଅର୍ଥନୀତି। କେବଳ ସେନା ଏବଂ ଧର୍ମାନ୍ଧତାର ଏକ ମାରାତ୍ମକ ମିଶ୍ରଣ ଦେଶକୁ ଧ୍ୱଂସ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଉଛି। ଭାରତ ପାଇଁ ସତର୍କ ରହିବା ଜରୁରୀ, କାରଣ ଏଭଳି ଦେବାଳିଆ ପଡୋଶୀ ଯେକୌଣସି ସମୟରେ ନିଜର ବିଫଳତାକୁ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ସାମରିକ ଉତ୍ତେଜନା ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ। ପାକିସ୍ତାନର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଏବେ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ, ଆଣବିକ ବୋମା ପେଟ ଭରେନାହିଁ, ଶାନ୍ତି ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ହିଁ ପ୍ରଗତିର ଏକମାତ୍ର ପଥ।
ପାକିସ୍ତାନର ପତନ ବିଶ୍ୱ ଇତିହାସ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ଶିକ୍ଷା – “ଯିଏ ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ଗାତ ଖୋଳେ, ସେ ନିଜେ ସେଥିରେ ପଡ଼େ।” ପଡୋଶୀ ଦେଶରେ ଆତଙ୍କବାଦ ବୁଣିବା ପାକିସ୍ତାନକୁ ଆଜି ଭିକାରୀ କରିଦେଇଛି।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/why-is-abhishek-sharma-being-praised-everywhere/
ଅଭିଷେକ ଶର୍ମାଙ୍କୁ ଚାରିଆଡୁ ପ୍ରଶଂସା କାହିଁକି? || Why is Abhishek Sharma being praised everywhere?
