ନୀତିନ ନବୀନ ବିଜେପିର ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସଭାପତି ହେବା କେବଳ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପଦୋନ୍ନତି ଭାବେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ “ପିଢ଼ିଗତ ପରିବର୍ତ୍ତନ” ବୋଲି ଯାହାକୁ କୁହାଯାଉଛି। ସେହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ବିଚାର କରିବା ନୀତିନ ନବୀନ ଓ ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିର ପିଢ଼ିଗତ ପରିବର୍ତ୍ତନର ସତ୍ୟ କ’ଣ ରହିଛି। ଭାରତର ରାଜନୀତି ଏମିତି ଏକ ଇତିହାସ ଧାରଣ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଢ଼ି ପରିବର୍ତ୍ତନ କେବଳ ନୂଆ ମୁହଁ ନେଇ ଆସିନାହିଁ; ସେମାନେ ନୂଆ ଭାଷା, ନୂଆ ଆକାଂକ୍ଷା ଓ ଅନେକ ସମୟରେ ନୂଆ ରାଜନୈତିକ ନୀତିକୁ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଇତିହାସ ଦେଖିଲେ, ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ ଓ ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଷ ଏକ ସମୟରେ କଂଗ୍ରେସ ଦଳର “ଯୁବ ନେତା” ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଉତ୍ଥାନ କେବଳ ବୟସ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ନୁହେଁ, ଚିନ୍ତାଧାରାର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ମଧ୍ୟ ଏକ ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଥିଲା। ସେହି ପିଢ଼ି କଂଗ୍ରେସକୁ ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ ଅଧୀନରେ ସୀମିତ ରିହାତି ଦାବି କରୁଥିବା ଏକ ଅଭିଜିତ ମଞ୍ଚରୁ ଟାଣି ଆଣି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଦାବି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚାଇଥିଲା। ସେଠାରେ ଯୁବନେତୃତ୍ୱମାନେ କେବଳ ଶକ୍ତି ନୁହେଁ, ଧାରଣାର ଦୃଢ଼ତା ଥିଲା। ଏବେ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଶାସନ କ୍ଷମତାରେ ଥିବା ବିଜେପି ମଧ୍ୟ ଆଗାମୀ ଦିନକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖି ସେହି ଯୁବ ପିଢ଼ି ଉପରେ ଭରସା କରିଛି, ସତ କିନ୍ତୁ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ସେପରି କିଛି ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲା ଭଳି ମନେ ହୁଏ ନାହିଁ।
ପିଢ଼ିଗତ ପରିବର୍ତ୍ତନ: ନାମ ନୁହେଁ, ଧାରଣା
ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ପିଢ଼ିଗତ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ଅର୍ଥ କେବଳ ପୁରୁଣା ନେତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ନୂଆ ମୁହଁ ଆସିବା ନୁହେଁ। ଏହା ଏକ ଧାରଣାତ୍ମକ ପରିବର୍ତ୍ତନ। ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଆଧୁନିକତା ବିରୋଧୀ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ସହିତ, ନେହେରୁଙ୍କ ଆଧୁନିକତାମୂଳକ ଭିଜନ ଏବଂ ସେଥିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମାଜବାଦୀ ନୀତି-ଏସବୁ ମିଶି ଭାରତର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଦଶନ୍ଧିଗୁଡ଼ିକୁ ଆକାର ଦେଇଥିଲା।
୧୯୫୦ର ଶେଷ ଭାଗ ଓ ୧୯୬୦–୭୦ ଦଶକରେ, ରାମ ମନୋହର ଲୋହିଆ, ବିଭିନ୍ନ ସମାଜବାଦୀ ଚିନ୍ତକ, ଉଦୀୟମାନ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ନେତା, ଜନସଂଘର ପ୍ରଖର ପ୍ରବକ୍ତା—ସମସ୍ତେ ମିଶି ଜାତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ଏକ ନୂଆ ଗତି ଆଣିଥିଲେ। ଏହି ପିଢ଼ି ପୂର୍ବ ପିଢ଼ିକୁ କେବଳ ପ୍ରତିସ୍ଥାପିତ କରିନଥିଲା; ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରତିରୋଧର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲା। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକ ପଡ଼ିଲେ ବିରୋଧ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କ ଉତ୍ଥାନ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ମୋଡ଼। ତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ କଠୋର ସମାଲୋଚକମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ ସେ ଦେଶରେ କେବଳ ସରକାର ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିନଥିଲେ, ବରଂ କ୍ଷମତା ଓ ସାମାଜିକ ଗତିଶୀଳତାର ଅର୍ଥକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ।
ବିଜେପିର ଦାବି: ପ୍ରତିଭା ନା ଆନୁଗତ୍ୟ?
ବିଜେପି ଏହା ଦାବି କରିପାରେ ଯେ ସେ ଆଦର୍ଶଗତ ଆନୁଗତ୍ୟ ଓ ସଂଗଠନାତ୍ମକ ପ୍ରତିଭାକୁ ପୁରସ୍କୃତ କରେ। ଯୋଗୀ ଆଦିତ୍ୟନାଥ ଓ ହିମନ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଶର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ରୁତ ଉତ୍ଥାନ, ଏବଂ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ଯାତ୍ରା—ଏହି ଦାବିର ସମର୍ଥନରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ଉଦାହରଣ।
ଦଳ ଏବଂ ଏହାର ସମର୍ଥକମାନେ ପ୍ରାୟତଃ କହନ୍ତି ଯେ ଏହି ମେରିଟୋକ୍ରେସି ବିଜେପିକୁ ଅନ୍ୟ ଦଳଠାରୁ ଅଲଗା କରେ। ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ନୀତିନ ନବୀନଙ୍କୁ ଏକ ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ପିଢ଼ିଗତ ପରିବର୍ତ୍ତନର ମୁହଁ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଉଛି। ଏଥିରେ ପୁଷ୍କର ସିଂହ ଧାମି, ରେଖା ଗୁପ୍ତା, ମୋହନ ଚରଣ ମାଝୀ ଭଳି ଅପେକ୍ଷାକୃତ କମ୍ ପରିଚିତ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି।।
କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଏହି ଆଲୋଚନାରୁ ପ୍ରାୟ ଏକ ମୂଳ ପ୍ରଶ୍ନ ରହିଛି ଯାହାର ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତର ମିଳି ନାହିଁ ତାହା ହେଲା—ଏହି “ଯୁବ” ନେତାମାନେ ଦଳରେ କ’ଣ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣୁଛନ୍ତି? ସେମାନେ କ’ଣ ନୂଆ ଭାବନା, ନୂଆ ନୀତି, କିମ୍ବା ନୂଆ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଉଛନ୍ତି?
ମୋଦୀ–ଶାହ ଯୁଗ: ଏକ ମୌଳିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ
ମୋଦୀ–ଶାହଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ବିଜେପି ଆଡଭାନୀ–ବାଜପେୟୀ ଯୁଗରୁ ମୌଳିକ ଭାବରେ ଭିନ୍ନ। ପ୍ରଥମତଃ, ଏଠାରେ କ୍ଷମତା ଅତ୍ୟଧିକ କେନ୍ଦ୍ରୀକୃତ। ପୂର୍ବରୁ ଦଳ ଭିତରେ ଦ୍ୱୈତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲା—ବହୁ କେନ୍ଦ୍ର, ବହୁ ଶକ୍ତି ଥିଲା। ସେହି ଅଭାବରେ, ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କ ପରି ଏକ ଯୁବ ନେତା ଉଭା ହୋଇଥିଲେ।
ଆଜିର ଦିନରେ ବିଜେପିର ପରିସ୍ଥିତି ଭିନ୍ନ। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଲୋକପ୍ରିୟତାରୁ କ୍ଷମତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱସ୍ତତା—ହୁଏତ ପ୍ରତିଭାଠାରୁ ଅଧିକ—ପ୍ରାଥମିକ ଯୋଗ୍ୟତା ହୋଇଯାଇଛି। ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଜଣେ ଯୁବ ଦଳୀୟ ସଭାପତି ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିପାରିବେ?
ହସ୍ତକ୍ଷେପ କାହିଁକି? ନା କାହିଁକି ନୁହେଁ?
ଦ୍ୱିତୀୟତଃ, ବିଜେପି ଆଜି ଭାରତର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାଜନୈତିକ ଶକ୍ତି। ସରଳ ଭାଷାରେ—ଯଦି ସବୁକିଛି “ଭଲ ଚାଲିଛି”, ତେବେ ମୌଳିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ କାହିଁକି? ପୂର୍ବରୁ ଦଳୀୟ ନେତାଙ୍କୁ ସହଯୋଗୀ, ବିରୋଧୀ, ବ୍ୟବସାୟୀ ଓ ଆରଏସଏସ ସହ ସମନ୍ୱୟ କରିବା ଦକ୍ଷତା ଦରକାର ଥିଲା। ଆଜି, ହାଇକମାଣ୍ଡଙ୍କ ସମର୍ଥନ ହିଁ ପ୍ରାୟ ଯଥେଷ୍ଟ।
ଏଠାରେ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାର ପ୍ରଶ୍ନ ଆସେ। କୌଣସି ଦଳୀୟ ନେତା ସରକାରଙ୍କୁ ସମାଲୋଚନା କରିପାରିବେ କି? ଦଳ ଭିତରେ ଅସମ୍ମତି ପାଇଁ କିଛି ସ୍ଥାନ ଅଛି କି?
ଏକ ଦୃଢ଼ କୋଠା ଉପରେ ରଙ୍ଗ କାମ
ତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଗୁଜରାଟ, ରାଜସ୍ଥାନ ଏବଂ ହରିୟାଣାର ଅପେକ୍ଷାକୃତ କମ୍ ଜଣାଶୁଣା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପରି ନୀତିନ ନବୀନଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ମନୋନୀତ କରାଯାଇଛି। ତାଙ୍କର ନିଯୁକ୍ତି ଦଳ ଭିତରେ ଏବଂ ବାହାରେ ଉଭୟକୁ ସୂଚିତ କରେ ଯେ ହାଇକମାଣ୍ଡ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉତ୍ସ ଏବେ ଏହାର ଇଚ୍ଛାକୁ ବିରୋଧ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କର ନିର୍ବାଚନୀ ସଫଳତାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି, ମୋଦି-ଶାହ ଯୋଡ଼ି ହୁଏତ ଦଳ ଏବଂ ସରକାରୀ ପଦବୀ ସମ୍ପର୍କରେ ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଯଥାର୍ଥ। କିନ୍ତୁ ଏହାର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ପ୍ରଚାର ସତ୍ତ୍ୱେ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ବିଜେପି ପାଇଁ ଏହାର ନୂତନ ସଭାପତିଙ୍କ ଗୁରୁତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞ। ନୀତିନ ନବୀନଙ୍କୁ ଯୁବପିଢ଼ିର ନେତା, ବିଜେପି ସଭାପତି ଭାବରେ ପ୍ରଚାର କରାଯାଉଛି। ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଦଳ ଭିତରେ ତାଙ୍କର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବା ଅସମ୍ଭବ। ଜଣେ ଦଳୀୟ କର୍ମୀ, ଯେତେ ସକ୍ଷମ ହେଉନା କାହିଁକି, ଚିନ୍ତାଶୀଳ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ତେଣୁ, ‘ନୂତନ ମୁହଁ’ ନାମରେ ଯାହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଉଛି, ସେଥିରେ ଯଦି ‘ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତାଧାରା’ ଅବିକଳ ରହିଥାଏ, ତେବେ ଏହାକୁ ପିଢ଼ିଗତ ପରିବର୍ତ୍ତନ କୁହାଯାଇପାରେ ନାହିଁ। ନୀତିନ ନବୀନଙ୍କ ଉତ୍ଥାନ ଏକ ନୂଆ ରାଜନୀତିର ଜନ୍ମ ନୁହେଁ; ଏହା କେବଳ ଏକ ଦୃଢ଼ କୋଠା ଉପରେ ରଙ୍ଗ ମାରିବା କାମ।
also read https://purvapaksa.com/explosion-in-pakistan/
Explosion in Pakistan ।। ପାକିସ୍ତାନରେ ବିବାହ ଉତ୍ସବ ସମୟରେ ଭୟଙ୍କର ଆତ୍ମଘାତୀ ବିସ୍ଫୋରଣ
