କଥାରେ ଅଛି—ପାଣିରେ ଘର କରି କୁମ୍ଭୀର ସହିତ ଝଗଡ଼ା କରାଯାଏ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଓଡ଼ିଶାର ସାମ୍ପ୍ରତିକ ରାଜନୀତିରେ ଏମିତି ଜଣେ ନେତାଙ୍କ ଉଦୟ ଘଟିଛି, ଯିଏ କି ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଭିତରେ ରହି ତା’ର ଅସାରତାକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛନ୍ତି, ତା’ର ଭୁଲକୁ ଆଙ୍ଗୁଳି ଦେଖାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କଥା—ଲୋକଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ନିଜର ରାଜନୀତିର ମୂଳ ଧାରା କରିଛନ୍ତି। ସେହି ନେତା ହେଲେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ନୟାଗଡ଼ ବିଧାୟକ ଡ. ଅରୁଣ କୁମାର ସାହୁ।
ଓଡ଼ିଶାର ରାଜନୀତିରେ ଜିତିବା ପରେ ନେତାମାନେ ସାଧାରଣତଃ ଦୁଇଟି ପଥ ଧରନ୍ତି। ପ୍ରଥମ—ଶକ୍ତି, ପଦ, ପ୍ରଭାବ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସହିତ ସନ୍ଧି। ଦ୍ୱିତୀୟ—ନିର୍ବାଚନ ଶେଷ ହେଲେ ଜନତାଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯିବା, ମାତ୍ର ଆଗାମୀ ଭୋଟ ସମୟ ଆସିଲେ ପୁଣି ଦର୍ଶନ। କିନ୍ତୁ ଅରୁଣ ସାହୁ ଏହି ଦୁଇଟି ପଥକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି। ଦଳ କ୍ଷମତାରୁ ହଟିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ରହିବାର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିକୁ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି। ତା’ର ପ୍ରମାଣ—ମାତ୍ର କିଛି ମାସର ବ୍ୟବଧାନରେ ଲୋକଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ନେଇ ଦୁଇଟି ବହି, ଏବଂ ଗତକାଲି ଉନ୍ମୋଚିତ ଦ୍ୱିତୀୟ ବହି—‘ପୀଡ଼ା’।
ଏହି ‘ପୀଡ଼ା’ କ’ଣ? କାହାର ପୀଡ଼ା? କାହିଁକି ଏହି ପୀଡ଼ା ଏତେ ଗଭୀର? ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ—ଏହି ପୀଡ଼ା କେବଳ ଗୋଟିଏ ଦଳ, ଗୋଟିଏ ନେତୃତ୍ୱ କିମ୍ବା ଗୋଟିଏ ସରକାର ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ, ନା ଏହା ସମଗ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏକ ଆଇନା?
‘ପୀଡ଼ା’: ଏକ ପୁସ୍ତକ ନୁହେଁ, ଏକ ଅଭିଯୋଗପତ୍ର
‘ପୀଡ଼ା’ ବହିରେ ଅରୁଣ ସାହୁ କୌଣସି ରାଜନୈତିକ ଭାଷଣ କିମ୍ବା ଦଳୀୟ ସ୍ଲୋଗାନ ଦେଇନାହାନ୍ତି। ସେ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି ଏକ ଚରିତ୍ର—ନୂଆପଡ଼ା ନିର୍ବାଚନମଣ୍ଡଳୀର ଭୋଟର ନୋଚା ଲାଖି। ଏହି ଲାଖି କୌଣସି କଳ୍ପିତ ଚରିତ୍ର ନୁହେଁ; ସେ ହେଉଛି ଆମ ସମାଜର ଗଣ ମୁହଁ, ଗଣ ସ୍ୱର। ଯାହାଙ୍କ ଜୀବନରେ ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଅବହେଳା, ଅସାର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଓ ଅପମାନ ଲେଖା ହୋଇଯାଏ।
ଲେଖକ ଏହି ଚରିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଏକ ମୂଳ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଛନ୍ତି—ଆମ ରାଜ୍ୟକୁ, ଆମ ଦେଶକୁ ଅସଲରେ କିଏ ଚଳାଉଛି? ଭୋଟରେ ଜିତିଥିବା ନେତା, ନା ରାଜ୍ୟର ଫାଇଲ୍ ଧରି ବସିଥିବା ଅମଲାରୂପୀ ଶିକ୍ଷିତ ଲୋକ?
ଅମଲାତନ୍ତ୍ର: ଯାହାକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିହେବ ନାହିଁ
‘ପୀଡ଼ା’ର ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶ ହେଉଛି ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ଉପରେ ଲେଖକଙ୍କ ଅଭିଯୋଗ। ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଲେଖିଛନ୍ତି—ଆମ ସମାଜରେ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷିତ, ସୁସଂସ୍କୃତ, ଇଂରାଜୀଭାଷୀ ଲୋକମାନେ ହେଲେ ଅମଲା ବା ଅଫିସର। ଏମାନେ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଚଳାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏମାନେ ଉତ୍ତରଦାୟୀ ନୁହଁନ୍ତି।
ଏହା ହେଉଛି ଗଣତନ୍ତ୍ରର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବିଡ଼ମ୍ବନା। ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଲୋକମାନେ ଭୋଟ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଲୋକମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଫାଇଲ୍ ଚଳାନ୍ତି, ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ଧୀର କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଲୋକଙ୍କ ଅଧିକାରକୁ ଅଟକାଇ ରଖନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାର ଅଧିକାର ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ନାହିଁ। କାରଣ ସେମାନେ ଭୋଟ ନେଇ ଆସିନାହାନ୍ତି।
ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବିଡ଼ମ୍ବନା ହେଲା—ଲୋକଙ୍କ ଭୋଟରେ ନିର୍ବାଚିତ ନେତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅମଲାତନ୍ତ୍ରର ହାତରେ ବନ୍ଧକ ହୋଇଯାଆନ୍ତି। ଫଳରେ ନେତା ଓ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଦୂରତା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ, ତାହାର ମୂଳ କାରଣ ହେଉଛି ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା।
ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା: ରଙ୍ଗ ଲଗାଇ ଜ୍ଞାନ ଆସେନି
‘ପୀଡ଼ା’ ବହିରେ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ନେଇ ଅରୁଣ ସାହୁଙ୍କ ଉଦବେଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ। ସେ ଲେଖିଛନ୍ତି—ଭଲ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗ କୋଠା କରିଦେଲେ ପାଠପଢ଼ା ହୁଏ ନାହିଁ। ସ୍ମାର୍ଟ କ୍ଲାସ୍ର ନାମ ଲେଖିଦେଲେ ଶିକ୍ଷା ଗୁଣମାନ ବଢ଼େ ନାହିଁ। ଏପରିକି ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ ଦେଲେ ପିଲାଙ୍କର ଅଧାରୁ ପାଠପଢ଼ା ବନ୍ଦ ହୋଇଯିବ—ଏଭଳି ଭାବିବା ବୋକାମୀ ବୋଲି ସେସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଛନ୍ତି।
ଏହା ଏକ କଠୋର ସତ୍ୟ। ଶିକ୍ଷାକୁ ଆମେ ଯୋଜନାରେ ବାନ୍ଧି ଦେଇଛୁ, କିନ୍ତୁ ଶିକ୍ଷକ, ପାଠ୍ୟବସ୍ତୁ ଓ ଚିନ୍ତାଶକ୍ତିର ଉନ୍ନତି ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇନାହୁଁ।
ସରକାରୀ ଚାକିରି: ସମ୍ମାନ ଓ ସଙ୍କଟ
ଅରୁଣ ସାହୁ ଲେଖିଛନ୍ତି—ଏତେସବୁ ସମସ୍ୟା ସତ୍ତ୍ୱେ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାଠପଢ଼ିବାର ଆଗ୍ରହ ଅଛି। କାହିଁକି? କାରଣ ଏବେବି ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ଧାରଣା ରହିଛି—ପାଠ ପଢ଼ିଲେ ସରକାରୀ ଚାକିରି ମିଳିବ। ଏହି ସରକାରୀ ଚାକିରି ହିଁ ଲୋକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଛି।
କିନ୍ତୁ ସେହି ସରକାରୀ ଚାକିରିଆ ହିଁ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଚଳାଇ କେବଳ ନିଜର ଫାଇଦା ଦେଖୁଛି—ଏହା ଲେଖକଙ୍କ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଅଭିଯୋଗ। ଏହି ବାକ୍ୟ ଅନେକଙ୍କୁ ଅସୁବିଧାରେ ପକାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ଅନସ୍ୱୀକାର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟକୁ ଉଜାଗର କରେ।
ଅପପୁଷ୍ଟି: ଯୋଜନା ଅଛି, ପହଞ୍ଚ ନାହିଁ
‘ପୀଡ଼ା’ର ଆଉ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶ ହେଉଛି ଅପପୁଷ୍ଟି। ରାଜ୍ୟରେ ଅପପୁଷ୍ଟି ରୋକିବା ପାଇଁ ସରକାର ଯେତେସବୁ ଯୋଜନା ଚଳାଉଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଭୁଲ ଯୋଗୁ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିପାରୁନାହିଁ। ସନ୍ତୁଳିତ ଖାଦ୍ୟର ଅଭାବରେ ଶରୀର ଓ ମସ୍ତିଷ୍କର ବିକାଶ ଭଲରେ ହୋଇପାରୁନାହିଁ—ଏହା କେବଳ ଶରୀରିକ ସମସ୍ୟା ନୁହେଁ, ଏହା ଭବିଷ୍ୟତର ରାଜନୀତି ଓ ଅର୍ଥନୀତି ସହିତ ଜଡ଼ିତ। ଲେଖକ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି—ଦେଶର ନେତା ଓ ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ଦକ୍ଷ, ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଯୋଜନା ତିଆରି ହୁଏ। କିନ୍ତୁ କେଉଁଠି ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରୟୋଗ ହେଉଛି?
‘ପୀଡ଼ା’ କେବଳ ବିଜେଡି ବିରୋଧୀ?
କେତେକ ଗଣମାଧ୍ୟମ କହୁଛନ୍ତି—‘ପୀଡ଼ା’ କେବଳ ବିଜେଡି ଶାସନ ଓ ଭୈରବ କାର୍ତ୍ତିକେୟନ ପାଣ୍ଡିଆନଙ୍କ ମାୟାଜାଲକୁ ନେଇ ଲେଖାଯାଇଛି। ଯଦି ଏହା ସତ୍ୟ ହୁଏ, ତେବେ ଆଜିର ଶାସକ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ଓ ଏହାର ନେତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହା ଏକ ସତର୍କ ଘଣ୍ଟି। କାରଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏକାକାର। ଯଦି ବିଜେପି ନେତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଘାଣ୍ଟି ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଜେଡି ଭଳି ଅବସ୍ଥା ଭୋଗିବେ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅରୁଣ ସାହୁ କ’ଣ ବିପଦ?
ଅରୁଣ ସାହୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ ବିପଦ, କାରଣ ସେ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଭିତରେ ରହି ତା’ର ନଗ୍ନ ସତ୍ୟକୁ ଦେଖାଉଛନ୍ତି। ସେ ରାସ୍ତାରେ ନାରା ଦେଉନାହାନ୍ତି, ସେ ଏକ ପୁସ୍ତକ ଲେଖୁଛନ୍ତି। ସେ ଶତ୍ରୁ ନୁହେଁ, ସେ ଆଇନା। ‘ପୀଡ଼ା’ କେବଳ ଗୋଟିଏ ବହି ନୁହେଁ। ଏହା ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ—ଆମେ କେମିତି ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ବଞ୍ଚୁଛୁ? ଏବଂ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେତା, ଅମଲା ଓ ଶାସକ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅସୁବିଧା ଦେଉଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅରୁଣ ସାହୁଙ୍କ ରାଜନୀତି ଜୀବନ୍ତ ରହିବ। କାରଣ ସତ୍ୟ ସଦା ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ ଅସୁବିଧାଜନକ।
also read https://purvapaksa.com/do-your-feet-smell-bad-after-taking-off-your-shoes-heres-how-to-treat-it/
