ରାଜ୍ୟର ଭବିଷ୍ୟତ—ଆମର କୋମଳମତି ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଯେଉଁ ବହି ପଢ଼ି ଜ୍ଞାନ ଆହରଣ କରିବା କଥା, ସେହି ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକରେ ଯଦି ଶହ ଶହ ନୁହେଁ, ବରଂ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତର ଭୁଲ୍ ରହିଥାଏ, ତେବେ ତାହାଠାରୁ ବଡ଼ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଆଉ କ’ଣ ହୋଇପାରେ? ଆଉ ଯେତେବେଳେ ଏହି ଅବହେଳା କେବଳ ରାଜ୍ୟ ସ୍ତରରେ ସୀମିତ ନରହି ସିଧାସଳଖ ଦେଶର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ବା ପିଏମଓର ନଜରକୁ ଯାଏ, ସେତେବେଳେ ରାଜରାଜୁଡ଼ିଆ ଠାଣିରେ ଚାଲିଥିବା ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ମୂଳଦୁଆ ଦୋହଲିଯିବା ସ୍ୱାଭାବିକ।
ହଁ, ଆଜି ଆମେ ଆଲୋଚନା କରିବା ଓଡ଼ିଶା ଶିକ୍ଷା ଜଗତର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସ୍କାଣ୍ଡାଲ୍ କିମ୍ବା ବେପରୁଆ ତ୍ରୁଟିକୁ ନେଇ, ଯେଉଁଥିରେ ଏବେ ସିଧାସଳଖ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିଛି ପିଏମଓ। ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା କାହିଁକି ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଗଲେଣି ରାଜ୍ୟର ଗଣଶିକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ବରିଷ୍ଠ ଅଧିକାରୀମାନେ।
ଗତ ଶୁକ୍ରବାର ଦିନ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନସଭାରେ ଗଣଶିକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରୀ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ଗଣ୍ଡ ଏକ ଲିଖିତ ଉତ୍ତର ରଖିଥିଲେ। ସେହି ଉତ୍ତର ପରେ ଯେଉଁ ପରଦାଫାଶ ହେଲା, ତାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରିଦେଲା।
ମନ୍ତ୍ରୀ ମହୋଦୟଙ୍କ ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରଥମରୁ ଅଷ୍ଟମ ଶ୍ରେଣୀ ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକରେ ମୋଟ ୧,୭୪୧ଟି ଗୁରୁତର ଭୁଲ୍ ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଛି! ଭାବନ୍ତୁ ତ, ଗୋଟିଏ କି ଦୁଇଟି ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକହଜାର ସାତଶୋ ଏକଚାଳିଶଟି ଭୁଲ୍! ବର୍ଣ୍ଣବୋଧ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଗଣିତ, ଇତିହାସ, ବିଜ୍ଞାନ ଭଳି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକରେ ଏତେ ପରିମାଣର ତ୍ରୁଟି ରହିବା ମାନେ ପିଲାମାନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ସହିତ ଏକ ପ୍ରକାର ଖେଳ ଖେଳାଯାଇଛି।
ଏହି ବହିଗୁଡ଼ିକର ଛପା ଏବଂ ପ୍ରକାଶନ ପାଇଁ ସରକାରୀ କୋଷାଗାରରୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଆପଣ ଆମର ଟିକସ ପଇସାରୁ ମୋଟ ୧୭୫ କୋଟି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରାଯାଇଥିଲା। ଏତେ ବିପୁଳ ପରିମାଣର ଟଙ୍କା ବ୍ୟୟ ହେବା ସତ୍ତ୍ବେ ଯଦି ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକରେ ଏତେ ଭୁଲ୍ ରହେ, ତେବେ ଏହାକୁ ଆମେ କେବଳ ଏକ ସାମାନ୍ୟ ମାନବିକ ଭୁଲ୍ ବୋଲି କହି କିପରି ଖସିଯାଇପାରିବା? ଏହା ପଛରେ ରହିଛି ଏକ ବଡ଼ଧରଣର ଦୁର୍ନୀତି, ଅବହେଳା ଏବଂ ଦାୟିତ୍ୱହୀନତାର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ।
ଯେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟ ସ୍ତରରେ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଚାପି ଦେବାକୁ ବା ପ୍ରାଥମିକ ସ୍ତରରେ ଘଟଣାକୁ ହାଲୁକା ଭାବେ ନେବାର ପ୍ରୟାସ ଚାଲିଥିଲା, ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ଏହି ଖବର ପହଞ୍ଚିଗଲା ଦିଲ୍ଲୀ। ଦେଶର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ—ଯାହାକୁ ଆମେ ପିଏମଓ ବୋଲି କହୁଛୁ, ସେମାନେ ଏହି ମାମଲାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତର ସହ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କା ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା ଏହି ବହିଗୁଡ଼ିକର ମାନ ଏବଂ ସେଥିରେ ହୋଇଥିବା ଅବହେଳାକୁ ନେଇ ପିଏମଓ ସିଧାସଳଖ ରାଜ୍ୟ ଗଣଶିକ୍ଷା ବିଭାଗକୁ କୈଫିୟତ ତଲବ କରିଛି। କେବଳ କୈଫିୟତ ମାଗି ରହିଯାଇ ନାହିଁ ପିଏମଓ, ବରଂ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ କଡ଼ା ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାମା ଜାରି କରାଯାଇଛି।
ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ:
• ଏହି ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ତ୍ରୁଟି ମାମଲାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସବିଶେଷ ତଥ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉ।
• ଏତେ ବଡ଼ ଭୁଲ୍ କାହିଁକି ଏବଂ କିପରି ହେଲା?
• ଏହି ସମଗ୍ର ପ୍ରକଳ୍ପରେ ବାସ୍ତବରେ କେତେ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଏହାର ଅଡିଟ୍ ରିପୋର୍ଟ କ’ଣ?
• ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କଥା—ଏହି ଅବହେଳା ଏବଂ ଦୁର୍ନୀତି ପାଇଁ କେଉଁ କେଉଁ ଅଧିକାରୀ, ପ୍ରକାଶକ କିମ୍ବା ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ ସିଧାସଳଖ ଦାୟୀ, ସେମାନଙ୍କର ନାମ ଓ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଉ।
ଏହି କଡ଼ା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଆସିବା ପରେ ପରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କରିଡରରେ ଏକପ୍ରକାର କମ୍ପନ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଯାଇଛି।
ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଅଫିସରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାହିଁକି ବଢ଼ିଲା ଚିନ୍ତା?
ଆପଣମାନେ ଜାଣିଥିବେ ଯେ ସାଧାରଣତଃ ଏଭଳି ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ ରାଜ୍ୟସ୍ତରରେ କିଛି ନା କିଛି ଗୋଲମାଲ୍ କରି ମାମଲାକୁ ଦାବି ଦିଆଯାଏ କିମ୍ବା କୌଣସି ଜଣେ ନିମ୍ନସ୍ଥ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଉପରେ ଦୋଷ ଲଦି ଦିଆଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଏଥର ମାମଲାଟି ପିଏମଓ ହାତରେ ଥିବାରୁ ସେହି ପୁରୁଣା ଖେଳ ଆଉ ଚାଲିବ ନାହିଁ।
ଏବେ ବିଭାଗୀୟ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବରିଷ୍ଠ ଆଇଏଏସ୍ ଅଧିକାରୀ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ବିଭାଗର ବଡ଼ବଡ଼ ବାବୁମାନେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଯାଇଛନ୍ତି। କାରଣ ଯଦି ପିଏମଓ ନିକଟରେ ସନ୍ତୋଷଜନକ ଉତ୍ତର ରଖା ନଯାଏ, ତେବେ କେବଳ ବଦଳି କିମ୍ବା ନିଲମ୍ବନ ନୁହେଁ, ବରଂ ବଡ଼ଧରଣର ଆଇନଗତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଏବଂ ସିବିଆଇ ବା କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ତଦନ୍ତର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡ଼ିପାରେ। ଯେଉଁ ଅଧିକାରୀମାନେ ପ୍ରକାଶନ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ଠିକା ଦେଲାବେଳେ ମୋଟା ଅଙ୍କର କମିଶନ୍ ଚକ୍କରରେ ଥିଲେ, ଆଜି ସେମାନଙ୍କ ଗୋଡ଼ତଳୁ ମାଟି ଖସିଯାଇଛି।
ଆସନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଟିକିଏ ଗଭୀର ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରିବା। ଟଙ୍କା ତ ସରକାରୀ ଖଜଣାରୁ ୧୭୫ କୋଟି ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଗଲା, ତାହା ପୁଣି ଜନସାଧାରଣଙ୍କର ଟିକସ ପଇସା। କିନ୍ତୁ ସବୁଠାରୁ ଦୁଃଖଦ ଏବଂ ଗମ୍ଭୀର କଥାଟି କ’ଣ ଜାଣିଛନ୍ତି? ଆମ ରାଜ୍ୟର ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ କୋମଳମତି ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ— ଯେଉଁମାନେ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଓଡ଼ିଶାର ଏବଂ ଦେଶର ଭବିଷ୍ୟତ ଗଢ଼ିବେ—ସେମାନେ ଏହି ଭୁଲ୍ ଏବଂ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ବହିଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଭାବନ୍ତୁ ତ, ଜଣେ ପ୍ରଥମ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ପିଲା ଯେତେବେଳେ ବର୍ଣ୍ଣବୋଧ କିମ୍ବା ବ୍ୟାକରଣରେ ଭୁଲ୍ ଶବ୍ଦ କିମ୍ବା ଭୁଲ୍ ବନାନ ପଢ଼ିବ, ତେବେ ତା’ର ମାନସିକ ସ୍ତରରେ ଏହାର କେତେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବ! ଗାଆଁ ଗଣ୍ଡାର ଦରିଆ ପକାଇ ପଢୁଥିବା ଗରୀବ ପିଲାଟି ପାଖରେ ତ ବାହାରୁ ଅତିରିକ୍ତ ବହି କିଣିବାର କ୍ଷମତା ନାହିଁ। ସେ ସରକାର ଦେଇଥିବା ଏହି ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକକୁ ହିଁ ସର୍ବସର୍ବା ବୋଲି ମାନିଥାଏ। ଯଦି ସେହି ବହିରେ ହିଁ ଭୁଲ୍ ଥାଏ, ତେବେ ସେ କ’ଣ ଶିଖିବ ଏବଂ କିପରି ଜଣେ ଆଦର୍ଶ ନାଗରିକ ହେବ? ଏହାର ଦାୟୀ କିଏ? କ’ଣ ଏହାର କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ ଅଛି?
ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଥର ପ୍ରକାଶନ ଏବଂ ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ଛପାରେ ଅନିୟମିତତା ନେଇ ଅଭିଯୋଗ ହୋଇଆସିଛି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିଥର ରାଜନୈତିକ ପୃଷ୍ଠପୋଷକତା ଏବଂ ଅଫିସରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟସ୍ଥତା ଯୋଗୁଁ ମାମଲାଗୁଡ଼ିକ ଚାପି ହୋଇଯାଏ।
କିନ୍ତୁ ଏଥର ପରିସ୍ଥିତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ। ପିଏମଓର ସିଧାସଳଖ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ଏକଥା ପ୍ରମାଣ କରୁଛି ଯେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଏହି ଘଟଣାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠାର ଭାବେ ନେଇଛନ୍ତି। ଯଦି ୧୭୫ କୋଟି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଗୁଣାତ୍ମକ ମାନ ରକ୍ଷା କରାଯାଇପାରିଲା ନାହିଁ, ତେବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି—ଏହି ବହିଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଦ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ପ୍ରେସ୍ କିମ୍ବା ପ୍ରକାଶନ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଦାୟିତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେମାନଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟତା କ’ଣ ଥିଲା? କୌଣସି ପ୍ରକାର ଟେଣ୍ଡର୍ ନିୟମକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାଯାଇଥିଲା କି? କେଉଁ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ ବିନା ଯାଞ୍ଚରେ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ମଞ୍ଜୁର କଲେ? ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ବର୍ତ୍ତମାନ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କୁ ପିଏମଓ ଆଗରେ ଦାଖଲ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଆମେ ଆଶା କରୁଛୁ ଯେ ପିଏମଓର ଏହି ଦୃଢ଼ ପଦକ୍ଷେପ ଫଳରେ କେବଳ କାଗଜପତ୍ରରେ ଜବାବ ମଗାଯିବ ନାହିଁ, ବରଂ ବାସ୍ତବରେ ଦୋଷୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏଭଳି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟତରେ କାହାରିକୁ ମଧ୍ୟ ପିଲାମାନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ସହ ଖେଳିବାକୁ ସାହସ ଦେବ ନାହିଁ। ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ହେଉଥିବା ଏହିଭଳି ଦୁର୍ନୀତି ଓ ଅବହେଳାକୁ ଆଉ ଆଖିବୁଜି ବରଦାସ୍ତ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/aam-aadmi-party-ashutosh-ranka-and-pakistani-links/
