ଜରୁରୀକାଳୀନ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଘରୋଇ ହସ୍ପିଟାଲ୍ରେ ଭର୍ତ୍ତି ହେଉଥିବା ସାଧାରଣ ରୋଗୀ ଓ ତାଙ୍କ ପରିବାର କିଭଳି ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଆର୍ଥିକ ଶୋଷଣର ଶିକାର ହେଉଛନ୍ତି, ତାର ଏକ ଚାଞ୍ଚଲ୍ୟକର ତଥ୍ୟ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ମାତ୍ର ୧୧ ରୁ ୧୨ ଟଙ୍କାରେ ହୋଲସେଲ୍ ବଜାରରେ ମିଳୁଥିବା ସାଧାରଣ ‘ଆଇଭି ସେଟ୍’ (IV Infusion Set) ପାଇଁ ଘରୋଇ ହସ୍ପିଟାଲ୍ ବିଲ୍ରେ ରୋଗୀଙ୍କଠାରୁ ୩୨୫ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଦାୟ କରାଯାଉଛି। କେବଳ ଆଇଭି ସେଟ୍ ନୁହେଁ, ସିରିଞ୍ଜ, ତୁଳା, ଗ୍ଲୋଭ୍ସ ଏବଂ ସାଧାରଣ ଜୀବନରକ୍ଷାକାରୀ ଔଷଧ ଉପରେ ହଜାର ହଜାର ପ୍ରତିଶତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲାଭ ପାଉଛନ୍ତି ବହୁ କର୍ପୋରେଟ୍ ହସ୍ପିଟାଲ୍ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ। ଏହି ବେଲଗାମ୍ ଲୁଟ୍ ଉପରେ ଅଙ୍କୁଶ ଲଗାଇବା ଏବଂ ଚିକିତ୍ସା ଖର୍ଚ୍ଚକୁ ସ୍ୱଚ୍ଛ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ନୀତି ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ଏକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ‘୫-ସୂତ୍ରୀ ମଡେଲ’ର ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଛନ୍ତି।
କିପରି ହେଉଛି ଲୁଟ୍? ମେଡିକାଲ୍ ମାଫିଆଙ୍କ କଳା କାରନାମା
ଭାରତୀୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଆୟୋଗ (CCI) ଏବଂ ଜାତୀୟ ଔଷଧ ମୂଲ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ପ୍ରାଧିକରଣ (NPPA) ର ବିଭିନ୍ନ ଯାଞ୍ଚ ରିପୋର୍ଟରୁ ପଦାରେ ପଡ଼ିଛି କର୍ପୋରେଟ୍ ହସ୍ପିଟାଲ୍ଗୁଡ଼ିକର କାରବାର:
ହୋଲସେଲ୍ ବନାମ ଏମ୍ଆର୍ପିର ଖେଳ :
ହସ୍ପିଟାଲ୍ଗୁଡ଼ିକ ଔଷଧ ଓ ଉପକରଣ ପ୍ରସ୍ତୁତକାରୀ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ସହ ମିଳିମିଶି ପ୍ୟାକେଟ୍ ଉପରେ କୃତ୍ରିମ ଭାବେ ଅତ୍ୟଧିକ ଏମ୍ଆର୍ପି (ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଖୁଚୁରା ମୂଲ୍ୟ) ଛପାଇଥାନ୍ତି। ହସ୍ପିଟାଲ୍ ଏହାକୁ ୮୦ ରୁ ୯୦ ପ୍ରତିଶତ କମ୍ ମୂଲ୍ୟରେ କିଣୁଥିବା ବେଳେ ଡିସଚାର୍ଜ ବିଲ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବେଳେ ରୋଗୀଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏମ୍ଆର୍ପି ଆଦାୟ କରିଥାନ୍ତି।
ବାହାରୁ କିଣିବା ଉପରେ କଟକଣା :
ରୋଗୀ ଆଇସିୟୁ କିମ୍ବା ୱାର୍ଡରେ ଥିବା ସମୟରେ ପରିବାର ଲୋକଙ୍କୁ ବାହାର ଔଷଧ ଦୋକାନ କିମ୍ବା ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଜନ ଔଷଧି କେନ୍ଦ୍ରରୁ ଶସ୍ତାରେ ଔଷଧ କିଣିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ। ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଭାବେ ନିଜସ୍ୱ ଇନ୍-ହାଉସ୍ ଫାର୍ମାସିରୁ ଅତ୍ୟଧିକ ମୂଲ୍ୟରେ ସାମଗ୍ରୀ କିଣିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଏ।
ହିଡେନ୍ ଚାର୍ଜେସ୍ ଓ ପ୍ୟାକେଜ୍ ବାହାରେ ଖର୍ଚ୍ଚ :
ସାଧାରଣ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା, ନର୍ସିଂ କେୟାର୍, ଏପରିକି ବେଡ୍ ପାଖରେ ଲାଗିଥିବା ଡଷ୍ଟବିନ୍ ଏବଂ ସାନିଟାଇଜର ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅହେତୁକ ଚାର୍ଜ ଯୋଡ଼ାଯାଉଥିବା ନଜିର ରହିଛି।
ଲୁଟ୍ ରୋକିବା ପାଇଁ ‘୫-ସୂତ୍ରୀ’ ସମାଧାନର ସୂତ୍ର
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରର ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରକ ଏବଂ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ସରକାରଙ୍କ ଆଗରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପାଞ୍ଚ-ଦଫା କାର୍ଯ୍ୟପନ୍ଥା ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି:
1. ଟ୍ରେଡ୍ ମାର୍ଜିନ୍ ଉପରେ ସିଲିଂ :
ଉତ୍ପାଦନ ଖର୍ଚ୍ଚ କିମ୍ବା ପ୍ରଥମ ବିକ୍ରୟ ମୂଲ୍ୟ ଉପରେ ସର୍ବାଧିକ ୩୦ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ମୁନାଫା ରଖିବା ଉପରେ ସରକାରୀ କଟକଣା ଲାଗୁ କରାଯାଉ। ଏହାଦ୍ୱାରା ୧୧ ଟଙ୍କାର ଆଇଭି ସେଟ୍ କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ବି ୧୫ ରୁ ୨୦ ଟଙ୍କାରୁ ଅଧିକରେ ବିକ୍ରି ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ।
2. ମେଡିକାଲ୍ ପ୍ୟାକେଜ୍ର ମାନକୀକରଣ :
ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୋଗ, ସର୍ଜରୀ ଏବଂ ଆଇସିୟୁ ରହଣି ପାଇଁ ଏକ ସ୍ଥିର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଖର୍ଚ୍ଚ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯାଉ। ବିଲ୍ରେ କୌଣସି ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ କିମ୍ବା ଲୁକ୍କାୟିତ ଶୁଳ୍କ ଯୋଡ଼ିବା ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷେଧାଦେଶ ଜାରି ହେଉ।
3. ବାହାରୁ ଔଷଧ କିଣିବାର ମୌଳିକ ଅଧିକାର :
ରୋଗୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କୀୟମାନେ ବାହାର ବଜାର କିମ୍ବା ଜନ ଔଷଧି କେନ୍ଦ୍ରରୁ ଶସ୍ତାରେ ଜେନେରିକ୍ ଔଷଧ ଓ ସର୍ଜିକାଲ୍ ସାମଗ୍ରୀ କିଣି ହସ୍ପିଟାଲ୍କୁ ଯୋଗାଇବାର ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଆନ୍ତୁ। ଏଥିରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ହସ୍ପିଟାଲ୍ ବିରୋଧରେ ତୁରନ୍ତ ଲାଇସେନ୍ସ ରଦ୍ଦ ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହେଉ।
4. ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ନିୟାମକ ପ୍ରାଧିକରଣ ଗଠନ :
ଟେଲିକମ୍ କ୍ଷେତ୍ର ପାଇଁ ଟ୍ରାଇ କିମ୍ବା ବିମା ପାଇଁ ଇରଡା ଭଳି ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଖର୍ଚ୍ଚ ଓ ନୈତିକତା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜାତୀୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ନିୟାମକ କମିଶନ ଗଠନ କରାଯାଉ।
5. ଖୋଲାଖୋଲି ରେଟ୍ ଚାର୍ଟ ପ୍ରଦର୍ଶନ :
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରୋଇ ହସ୍ପିଟାଲ୍ ନିଜ ୱେବସାଇଟ୍ ଏବଂ ରିସେପ୍ସନ ପରିସରରେ ସମସ୍ତ ଔଷଧ, ବେଡ୍ ଚାର୍ଜ, ଡାକ୍ତରୀ ଫି’ ଏବଂ ପରୀକ୍ଷା ଖର୍ଚ୍ଚର ସ୍ପଷ୍ଟ ତାଲିକା ଡିଜିଟାଲ୍ ବୋର୍ଡରେ ଲଗାଇବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରାଯାଉ।
ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚିକିତ୍ସା ଅଧିକାର
ଭାରତରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ କୋଟି କୋଟି ଲୋକ କେବଳ ଚିକିତ୍ସା ଖର୍ଚ୍ଚ ଯୋଗୁଁ ନିଜର ସଞ୍ଚୟ, ସୁନାଗହଣା ଏବଂ ଜମିବାଡ଼ି ବିକ୍ରି କରି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସୀମାରେଖା ତଳକୁ ଖସିଯାଉଛନ୍ତି। ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ‘ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା କୌଣସି ବିଳାସପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସାୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ମଣିଷର ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାର ଏକ ସାମାଜିକ ଦାୟିତ୍ୱ’ ବୋଲି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟ ମଧ୍ୟ ବାରମ୍ବାର କହିସାରିଛନ୍ତି।
ସରକାର ଯଦି ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବିତ ୫-ସୂତ୍ରୀ ମଡେଲକୁ କଡ଼ାକଡ଼ି ଭାବେ ଆଇନଗତ ରୂପ ଦିଅନ୍ତି, ତେବେ କର୍ପୋରେଟ୍ ହସ୍ପିଟାଲ୍ଗୁଡ଼ିକର ଏକଚାଟିଆ ଲୁଟ୍ ରାଜ୍ ବନ୍ଦ ହେବ ଏବଂ ଦେଶର କୋଟି କୋଟି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ତଥା ଗରିବ ପରିବାରକୁ ଉଚିତ୍ ମୂଲ୍ୟରେ ଉନ୍ନତ ଚିକିତ୍ସା ମିଳିପାରିବ।
