ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ବା ତତୋଧିକ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ତଥା ଉତ୍ତେଜନା ବଢ଼ିଥାଏ, ତାର ନିଆଁ କେବଳ ସୀମା ବା ସ୍ଥଳଭାଗ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ରହେ ନାହିଁ। ଏହାର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ସମୁଦ୍ର ମାର୍ଗ ଏବଂ ସେଠାରେ ଯାତାୟାତ କରୁଥିବା ବ୍ୟବସାୟିକ ଜାହାଜଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ପଡ଼ିଥାଏ। ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଜରୁରୀ ସାମଗ୍ରୀ, ଇନ୍ଧନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଯୋଗାଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟବସାୟିକ ମାଲବାହୀ ଜାହାଜ (ମର୍ଚାଣ୍ଟ ଶିପ୍) ର ଚାଳକ ଦଳ ତଥା ନାବିକ (ସି-ଫେୟାରର୍ସ) ମାନେ ଏବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସହାୟ ଓ ବିପଜ୍ଜନକ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଜୀବନ ବିତାଉଛନ୍ତି। ଇରାନ, ଇସ୍ରାଏଲ, ଆମେରିକା ତଥା ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟରେ ଲାଗି ରହିଥିବା ସଂଘର୍ଷ ଯୋଗୁଁ ଷ୍ଟ୍ରେଟ୍ ଅଫ୍ ହର୍ମୁଜ୍, ଓମାନ ଉପସାଗର ଏବଂ ଲୋହିତ ସାଗର (ରେଡ୍ ସି) ରେ ବାରମ୍ବାର ମାଲବାହୀ ଜାହାଜ ଉପରେ ଡ୍ରୋନ୍ ଓ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ଆକ୍ରମଣ ଘଟୁଛି। ଫଳରେ ସମୁଦ୍ର ବକ୍ଷରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ନାବିକଙ୍କ ପାଇଁ ଏବେ ଚାକିରି କେବଳ ଏକ ବୃତ୍ତି ହୋଇ ରହିନାହିଁ, ବରଂ ଜୀବନ ସହ ଖେଳ ପାଲଟିଛି।
ଡ୍ରୋନ୍ ଓ ମିସାଇଲ୍ ଆକ୍ରମଣର ନିରନ୍ତର ଆତଙ୍କ
ସମୁଦ୍ର ଯାତ୍ରାରେ ଥିବା ନାବିକମାନେ ନିଜର ଭୟାନକ ଅନୁଭୂତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରି କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଘରୁ ବାହାରି ଜାହାଜକୁ ଗଲାବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥାଏ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଘରକୁ ଫେରିବା। କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନର ଯୁଦ୍ଧ ପରିସ୍ଥିତି ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମୃତ୍ୟୁର ଆଶଙ୍କା ଭିତରେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଛି:
ଆକାଶରୁ ଅଜଣା ବିପଦ :
ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭୟ ହେଉଛି, ଜାହାଜ କେତେବେଳେ ଏଭଳି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ସାମୁଦ୍ରିକ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଯେକୌଣସି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମିସାଇଲ୍ କିମ୍ବା ଆତ୍ମଘାତୀ ଡ୍ରୋନ୍ ଖସିପାରେ। କେଉଁ ଦିଗରୁ କେତେବେଳେ ଆକ୍ରମଣ ହେବ, ତାହା କେହି ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଜୀବନ୍ତ ଫେରିବାର ସନ୍ଦେହ :
ଜଣେ ନାବିକ ନିଜ ଦୁଃଖ ପ୍ରକାଶ କରି କହିଛନ୍ତି— “ଯେତେବେଳେ ଆକାଶରେ ସାଇରନ୍ ବାଜେ କିମ୍ବା ଡ୍ରୋନ୍ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ନିଜ ପରିବାର ଓ ପିଲାଛୁଆଙ୍କ କଥା ମନେପଡ଼େ। ମନ ଭିତରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ, ଆମେ କ’ଣ କେବେ ଜୀବନ୍ତ ଘରକୁ ଫେରିପାରିବୁ?”
ମୃତ୍ୟୁର ଖୋଲା ରାସ୍ତା :
ସେମାନଙ୍କ ମତରେ, ଏହି ସାମୁଦ୍ରିକ ଯାତ୍ରା ଏବେ ଏପରି ଏକ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ପଥ ସଦୃଶ, ଯେଉଁଠାରେ ଚାରିଆଡ଼େ ବାରୁଦୀ ସୁଡ଼ଙ୍ଗ ବିଛା ହୋଇଛି ଏବଂ ଆପଣଙ୍କୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ସେହି ରାସ୍ତା ଦେଇ ଯିବାକୁ ହିଁ ପଡ଼ିବ।
ହର୍ମୁଜ୍ ଷ୍ଟ୍ରେଟ୍ ପାର୍ ହେବାକୁ ଲକ୍ଷାଧିକ ଟଙ୍କାର ଅଫର୍ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ
ପରିସ୍ଥିତି କେତେ ଗମ୍ଭୀର, ତାହା ଗୋଟିଏ ଉଦାହରଣରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାପଡ଼ୁଛି। ଜଣେ ଭାରତୀୟ ନାବିକ ଜଣାଇଛନ୍ତି ଯେ, ଷ୍ଟ୍ରେଟ୍ ଅଫ୍ ହର୍ମୁଜ୍ ଦେଇ ଗୋଟିଏ ତୈଳ ଟ୍ୟାଙ୍କର ଜାହାଜକୁ ଥରେ ନେଇଯିବା ଏବଂ ଥରେ ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ୨୫,୦୦୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର (ପ୍ରାୟ ୨୧ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଭାରତୀୟ ଟଙ୍କା) ର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅଫର୍ ମିଳିଥିଲା। ମାତ୍ର ମୃତ୍ୟୁର ବିପଦ ଏତେ ଅଧିକ ଥିଲା ଯେ ସେ ମୋଟା ଅଙ୍କର ଟଙ୍କାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ନିଜ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଶ୍ରେୟସ୍କର ମଣିଥିଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ କୌଣସି ନାବିକ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଏହି ସବୁ ସାମୁଦ୍ରିକ ଚୋକ୍-ପଏଣ୍ଟ୍ ଦେଇ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି।
ବନ୍ଦରରେ ବି ମିଳୁନି ସୁରକ୍ଷା: ସଲାଲାହ ବନ୍ଦର ଘଟଣା
- ଜାହାଜ କେବଳ ସମୁଦ୍ରରେ ନୁହେଁ, ବନ୍ଦରରେ ଲାଗିଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ରହୁନାହିଁ। ଜଣେ ନାବିକ ଓମାନର ସଲାଲାହ ବନ୍ଦରରେ ଘଟିଥିବା ଏକ ଲୋମହର୍ଷଣକାରୀ ଘଟଣା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।
- ବନ୍ଦରର ତୈଳ ଭଣ୍ଡାର କୁ ଟାର୍ଗେଟ୍ କରି ଡ୍ରୋନ୍ ଆକ୍ରମଣ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ ପାଖରେ କନଫେନର ଓ ତୈଳ ଟ୍ୟାଙ୍କର ସମେତ ଅନେକ ଜାହାଜ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିଲା।
- ଭୟର ବାତାବରଣ ଏପରି ଥିଲା ଯେ ଗୋଟିଏ ଜାହାଜ କୂଳରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ମୋରିଂ ଦଉଡ଼ିକୁ କାଟି, ନିଜ ଜାହାଜର ଢାଙ୍କୁଣୀ ମଧ୍ୟ ବନ୍ଦ ନକରି ପ୍ରାଣଭୟରେ ବନ୍ଦର ଛାଡ଼ି ପଳାଇଥିଲା।
କାମର ବୋଝ, ଛୁଟି ନମିଳିବା ଏବଂ ମାନସିକ ଚାପ
ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ନାବିକମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟା କେବଳ ଆକ୍ରମଣରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ:
1. ଶୋର୍ ଲିଭ୍ ବନ୍ଦ :
ଆକ୍ରମଣ ଭୟରେ ସୁରକ୍ଷା କାରଣରୁ ନାବିକମାନଙ୍କୁ କୂଳକୁ ଯାଇ ସାମାନ୍ୟ ବିଶ୍ରାମ ନେବାର ସୁଯୋଗ ମିଳୁନାହିଁ। ମାସ ମାସ ଧରି ସେମାନେ ଜାହାଜର କଳକବ୍ଜା ଭିତରେ ବନ୍ଦୀ ଜୀବନ ବିତାଉଛନ୍ତି।
2. ସ୍ପେୟାର ପାର୍ଟସ୍ ଓ ରାସନ ଅଭାବ :
ଯୁଦ୍ଧ ପରିସ୍ଥିତି ଯୋଗୁଁ ଜାହାଜ ପାଇଁ ଜରୁରୀ ଯନ୍ତ୍ରାଂଶ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ପହଞ୍ଚିବାରେ ମାତ୍ରାଧିକ ବିଳମ୍ବ ହେଉଛି।
3. ସାମୁଦ୍ରିକ ସୁରକ୍ଷା କନଭୟର ଆବଶ୍ୟକତା :
ନାବିକମାନେ ଦାବି କରିଛନ୍ତି ଯେ ଏଭଳି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ମାର୍ଗରେ ବ୍ୟବସାୟିକ ଜାହାଜଗୁଡ଼ିକୁ ଏକାକୀ ନଛାଡ଼ି କନଭୟ (ଦଳବଦ୍ଧ ଭାବେ) ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳାଚଳ କରାଯାଉ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଭାରତୀୟ ନୌସେନା ଭଳି ଯୁଦ୍ଧପୋତଗୁଡ଼ିକୁ ମୁତୟନ କରାଯାଉ।
ବିଶ୍ୱ ଅର୍ଥନୀତିର ଚକକୁ ସଚଳ ରଖୁଥିବା ଏହି ନିରୀହ ନାବିକମାନେ ଆଜି ଭୌଗୋଳିକ ରାଜନୀତି ଓ ଯୁଦ୍ଧର ବଳି ପଡ଼ୁଛନ୍ତି। ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସମୁଦାୟ ଓ ନୌସେନା ସଂଗଠନଗୁଡ଼ିକ ଏହି ସି-ଫେୟାରର୍ସମାନଙ୍କ ଜୀବନ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ଠୋସ୍ ନୀତି ନଆଣିଲେ ବିଶ୍ୱ ସାମୁଦ୍ରିକ ବାଣିଜ୍ୟ ଏକ ବିରାଟ ସଙ୍କଟ ଭିତରକୁ ଠେଲି ହୋଇଯିବ।
