ବଲୁଚିସ୍ତାନ ବିନା ପାକିସ୍ତାନର କୌଣସି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରହିବ ନାହିଁ!… ଏହା କେବଳ ଏକ ରାଜନୈତିକ ବକ୍ତବ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ବର୍ତ୍ତମାନର ସତ୍ୟତା। ଶହ ଶହ ବର୍ଷର ଶୋଷଣ, ସେନାର ବୁଟ୍ ତଳେ ଦଳିତ ହେଉଥିବା ମାନବାଧିକାର, ଏବଂ ନିଜର ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦର ଲୁଟ୍ ବିରୋଧରେ ବଲୁଚିସ୍ତାନର ଜନସାଧାରଣ ଏବେ ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ବିଦ୍ରୋହର ବିଗୁଲ୍ ବଜାଇ ସାରିଛନ୍ତି।
ଅଗଷ୍ଟ ୧୧ ତାରିଖରେ, ଯେତେବେଳେ ସମଗ୍ର ବଲୁଚିସ୍ତାନରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିବସ ପାଳନ କରାଗଲା ଏବଂ ପାକିସ୍ତାନଠାରୁ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବେ ଅଲଗା ହେବାର ଘୋଷଣା ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଇସଲାମାବାଦ୍ର ଶାସକ ଏବଂ ରାୱଲପିଣ୍ଡିର ସେନା ମୁଖ୍ୟାଳୟରେ ଭୂକମ୍ପ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି।
ନିଜର ସୈନ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଟ୍ୟାଙ୍କ, ଓ ଯୁଦ୍ଧବିମାନର ନିଶାରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ପାକିସ୍ତାନ ସେନା ନିଜର ‘ଆତ୍ମା’କୁ ପ୍ରତିଦିନ ହତ୍ୟା କରୁଛି। କିନ୍ତୁ ଆଜିର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି— ଯଦି ବଲୁଚିସ୍ତାନ ପାକିସ୍ତାନରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଲଗା ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ପାକିସ୍ତାନର କ’ଣ ହେବ? ପାକିସ୍ତାନ ମାନଚିତ୍ରରେ ରହିବ ତ? ନା ଏହା ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ବାଂଲାଦେଶ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ଭଳି ପୁଣି ଥରେ ଖଣ୍ଡ-ବିଖଣ୍ଡିତ ହୋଇଯିବ?
ଘଟଣାର ଗାମ୍ଭୀର୍ଯ୍ୟକୁ ବୁଝିବାକୁ ହେଲେ ପ୍ରଥମେ ସେହି ଦିନକୁ ମନେ ପକାଇବାକୁ ହେବ। ଅଗଷ୍ଟ ୧୧… ବଲୁଚିସ୍ତାନର ନାଗରିକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା କେବଳ ଏକ ତାରିଖ ନୁହେଁ, ଏହା ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କ ଆତ୍ମସମ୍ମାନ ଓ ଆଜାଦୀର ଦିନ।
୧୯୪୭ ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ବ୍ରିଟିଶମାନେ ଭାରତ ଛାଡିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ କଲାତ (Kalat) ବା ବଲୁଚିସ୍ତାନ ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ରାଷ୍ଟ୍ର ଭାବେ ଆତ୍ମପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ୧୯୪୮ ମସିହାରେ ପାକିସ୍ତାନ ସେନା ବଳପୂର୍ବକ ବଲୁଚିସ୍ତାନକୁ କବଜା କରିନେଇଥିଲା। ସେହି ଦିନଠାରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଲୋଚ ନାଗରିକମାନେ ପାକିସ୍ତାନର ଦାସତ୍ବକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନାହାନ୍ତି।
ଗତ ଅଗଷ୍ଟ ୧୧ ତାରିଖରେ ବଲୁଚିସ୍ତାନର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ— କ୍ବେଟା (Quetta) ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଗ୍ଵାଦର (Gwadar) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସାହର ସହିତ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିବସ ପାଳନ କରାଯାଇଛି। ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି, ବଲୁଚିସ୍ତାନର ଅଧିକାଂଶ ଅଞ୍ଚଳରୁ ପାକିସ୍ତାନ ସେନାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହଟିବାରେ ଲାଗିଛି।
ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନାର ବାରାକ୍ଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ବଲୋଚ ଲିବରେସନ୍ ଆର୍ମି (BLA) ଏବଂ ବଲୋଚ ନାଗରିକଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ମଜବୁତ୍ ହେଉଛି। ଯେଉଁ ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନା ବନ୍ଧୁକ ବଳରେ ସ୍ୱର ଦବାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା, ସେହି ସେନା ଆଜି ନିଜ କ୍ୟାମ୍ପ ଭିତରୁ ବାହାରିବାକୁ ଭୟ କରୁଛି।
ଗଣିତ ଏବଂ ଭୂଗୋଳର ତଥ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟାନକ। ପାକିସ୍ତାନର ମୋଟ ଭୌଗୋଳିକ କ୍ଷେତ୍ରଫଳର ୪୩.୬ ପ୍ରତିଶତ କେବଳ ବଲୁଚିସ୍ତାନ!
ଗୋଟିଏ ରାଷ୍ଟ୍ରର ମୋଟ ଆୟତନର ପ୍ରାୟ ଅଧା ଅଞ୍ଚଳ ଯଦି ରାତିାରାତି ଗାୟବ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ସେହି ଦେଶର ସ୍ଥିତି କ’ଣ ହେବ?
ପାକିସ୍ତାନ ଯେଉଁ ବଡ଼ ଭୂଖଣ୍ଡର ଅହଂକାର ଦେଖାଏ, ସେହି ଅହଂକାରର ମୂଳ ଭିତ୍ତିଭୂମି ହେଉଛି ବଲୁଚିସ୍ତାନ। ବଲୁଚିସ୍ତାନ ହଟିଗଲେ ପାକିସ୍ତାନ କେବଳ ପଞ୍ଜାବ, ସିନ୍ଧ ଏବଂ ଖାଇବର ପାଖତୁନଖ୍ୱାର ଏକ ସାନ ଦେଶ ହୋଇ ରହିଯିବ। ପାକିସ୍ତାନ ନିଜର ସାମରିକ ଗଭୀରତା ବା ‘Strategic Depth’ କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ହରାଇବ।
ପାକିସ୍ତାନ ଯେଉଁ ଆଞ୍ଚଳିକ ଶକ୍ତି ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛି, ବଲୁଚିସ୍ତାନ ବିନା ସେହି ସ୍ୱପ୍ନ ଏକ ଜଳଛବିରେ ପରିଣତ ହୋଇଯିବ।
ବିଷୟଟି କେବଳ କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ବା ଭୂଖଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ। ବଲୁଚିସ୍ତାନ ହେଉଛି ପାକିସ୍ତାନର ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦର ଗଚ୍ଛାଗାର। ସୋନା, ତମ୍ବା, ପ୍ରାକୃତିକ ଗ୍ୟାସ୍, କୋଇଲା ଏବଂ ଅସଂଖ୍ୟ ବହୁମୂଲ୍ୟ ଖନିଜ ପଦାର୍ଥରେ ସମୃଦ୍ଧ ଏହି ମାଟି।
ପାକିସ୍ତାନର ଅର୍ଥନୀତି ଗତ କେତେକ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ବଲୁଚିସ୍ତାନର ସୁଇ ଗ୍ୟାସ୍ (Sui Gas) ଏବଂ ରେକୋ ଦିକ୍ (Reko Diq) ସୁନା-ତମ୍ବା ଖଣି ଉପରେ ଚାଲିଆସିଛି। ଇସଲାମାବାଦ୍ ଏବଂ ପଞ୍ଜାବୀ ଶାସକ ଗୋଷ୍ଠୀ ବଲୁଚିସ୍ତାନରୁ ବିଲିୟନ୍ ବିଲିୟନ୍ ଡଲାରର ସମ୍ପଦ ଲୁଟ୍ କରି ନିଜର ପକେଟ୍ ଗରମ କରିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିବଦଳରେ ବଲୁଚିସ୍ତାନର ଗରିବ ନାଗରିକଙ୍କୁ କ’ଣ ମିଳିଛି?
ଅଭାବ, ଅନାହାର, ଗରିବୀ ଏବଂ ସେନାର ନିର୍ଯାତନା!
ବଲୁଚିସ୍ତାନ ହେଉଛି ପାକିସ୍ତାନର ସବୁଠାରୁ କମ୍ ଜନସଂଖ୍ୟା ଥିବା ଅଞ୍ଚଳ, କିନ୍ତୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଆର୍ଥିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ପଛୁଆ ଅଞ୍ଚଳ। ଏଠାରେ ସମ୍ପଦ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ସମ୍ପଦ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କାହାର? ଲାହୋର ଏବଂ ଇସଲାମାବାଦ୍ର!
ଏହାସହିତ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଛି ଗ୍ଵାଦର ବନ୍ଦର (Gwadar Port)।
ଗ୍ଵାଦର ବନ୍ଦର ଏବଂ ବଲୁଚିସ୍ତାନର ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ର ତଟରେଖା ଯୋଗୁଁ ପାକିସ୍ତାନ ନିଜକୁ ଆରବ ସାଗର ଏବଂ ଭାରତୀୟ ମହାସାଗରରେ ଜିଓ-ଷ୍ଟ୍ରାଟେଜିକ୍ ଖେଳାଳି ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରେ। ଚୀନ୍ ଯେଉଁ ୬୨ ବିଲିୟନ୍ ଡଲାରର CPEC (China-Pakistan Economic Corridor) ପ୍ରକଳ୍ପ ନିର୍ମାଣ କରୁଛି, ତାହାର ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନ ହେଉଛି ଏହି ଗ୍ଵାଦର।
ଯଦି ବଲୁଚିସ୍ତାନ ପାକିସ୍ତାନରୁ ଅଲଗା ହୋଇଯାଏ, ତେବେ:
1. ପାକିସ୍ତାନ ନିଜର ଅର୍ଦ୍ଧାଧିକ ସମୁଦ୍ର ତଟରେଖା ହରାଇବ।
2. CPEC ପ୍ରକଳ୍ପ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧୂଳିସାତ୍ ହୋଇଯିବ।
3. ଚୀନ୍ର ଶହ ଶହ କୋଟି ଡଲାରର ନିବେଶ ବୁଡ଼ିଯିବ।
4. ପାକିସ୍ତାନ ଆର୍ଥିକ ଭାବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେବାଳିଆ ହୋଇ କଙ୍ଗାଳ ହୋଇଯିବ।
କୌଣସି ଦେଶ କେବଳ ସୀମାରେଖା, ମାନଚିତ୍ର ବା ସେନାର ବନ୍ଧୁକ ବଳରେ ତିଷ୍ଠି ରହିପାରେ ନାହିଁ। ଦେଶ ଗଠନ ହୁଏ ସେଠାକାର ନାଗରିକଙ୍କ ବିଶ୍ବାସ ଏବଂ ଭାବପ୍ରବଣତାକୁ ନେଇ। କିନ୍ତୁ ପାକିସ୍ତାନ ସେନା ବଲୁଚିସ୍ତାନରେ ଯେଉଁ ନୃଶଂସତା ରଚନା କରିଛି, ତାହା ମାନବ ଇତିହାସରେ ବିରଳ।
ଆଜି ବଲୁଚିସ୍ତାନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସଙ୍କଟ ହେଉଛି— ‘Enforced Disappearances’ ବା ନାଗରିକଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ଗାୟବ କରିଦେବା!
ଜାତିସଂଘ (UN) ଏବଂ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମାନବାଧିକାର ସଂଗଠନ (Amnesty International) ର ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ, ବଲୁଚିସ୍ତାନରେ ହଜାର ହଜାର ବଲୋଚ ଯୁବକ, ଛାତ୍ର, ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ, ଶିକ୍ଷକ, ଓ ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କୁ ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନା ଏବଂ ତା’ର ଗୁପ୍ତଚର ସଂସ୍ଥା ISI ଗାୟବ କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ରାତିର ଅନ୍ଧକାରରେ ଘର ଭିତରୁ ପାକିସ୍ତାନୀ ସୈନିକମାନେ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନିଅନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ପତ୍ତା ମିଳେ ନାହିଁ। ମାସ ମାସ, ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ସେମାନଙ୍କର ବିଚାରହୀନ ହତ୍ୟା କରାଯାଏ, ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲ ଓ ପାହାଡ଼ରୁ ସେମାନଙ୍କର ଗଳିତ ଶବ ମିଳେ।
ଆଜି ବଲୁଚିସ୍ତାନର ରାଜରାସ୍ତାରେ ଯେଉଁ ଚିତ୍କାର ଶୁଣାଯାଉଛି, ତାହା କୌଣସି ନେତାଙ୍କର ନୁହେଁ। ତାହା ହେଉଛି ସେହି ଶୋକସନ୍ତପ୍ତ ମା’, ଭଉଣୀ, ଓ ଝିଅମାନଙ୍କର, ଯେଉଁମାନେ ହାତରେ ନିଜ ନିଖୋଜ ପୁଅ ଏବଂ ଭାଇଙ୍କ ଫଟୋ ଧରି ଶୀତ, କାକର, ବର୍ଷାରେ ଶହ ଶହ କିଲୋମିଟର ପାଦରେ ଚାଲି ଇସଲାମାବାଦ୍ରେ ନ୍ୟାୟ ମାଗୁଛନ୍ତି।
ମାହରଙ୍ଗ ବଲୋଚ (Mahrang Baloch) ଙ୍କ ଭଳି ଯୁବ ନେତ୍ରୀମାନେ ଆଜି ବଲୋଚ ଆନ୍ଦୋଳନର ନେତୃତ୍ବ ନେଉଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ଜାତିର ମା’ ଓ ଭଉଣୀମାନେ ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ ରାଜରାସ୍ତାକୁ ଓହ୍ଲାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ ସେହି ଦେଶ ସାମରିକ ଓ ନୈତିକ ଭାବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେବାଳିଆ ହୋଇସାରିଛି।
ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନା ବଲୋଚ ନାଗରିକଙ୍କୁ ନିଜର ଦେଶବାସୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିନାହିଁ, ବରଂ ସେମାନଙ୍କୁ ‘ଶତ୍ରୁ’ ଏବଂ ‘ଦ୍ବିତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ନାଗରିକ’ ଭାବେ ଦେଖିଛି। ଫଳରେ, ବଲୋଚ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ମନରୁ ପାକିସ୍ତାନ ପ୍ରତି ଥିବା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ବାସ ଓ ଆସ୍ଥା ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି।
ବଲୁଚିସ୍ତାନର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥାନ (Geographical Location) କୁ ଟିକିଏ ଧ୍ୟାନର ସହିତ ଦେଖନ୍ତୁ।
ବଲୁଚିସ୍ତାନର ସୀମା:
• ଗୋଟିଏ ପାଶ୍ୱରେ ଇରାନ୍ (Iran),
• ଅନ୍ୟ ପାଶ୍ୱରେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନ (Afghanistan),
• ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣରେ ଆରବ ସାଗର (Arabian Sea)।
ଏହି ବିଶେଷ ଅବସ୍ଥାନ ଯୋଗୁଁ ବଲୁଚିସ୍ତାନ ହେଉଛି ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆ, ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟ (Middle East) ଏବଂ ମଧ୍ୟ ଏସିଆ (Central Asia) ର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଛକ।
ଯଦି ବଲୁଚିସ୍ତାନ ସ୍ୱାଧୀନ ହୁଏ, ତେବେ ବିଶ୍ବ ରାଜନୀତି ଓ ଭୂ-ସାମରିକ ସମୀକରଣ (Geopolitical Equations) ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଳି ଯିବ:
1. ଚୀନ୍ ପାଇଁ ମାରାତ୍ମକ ଝଟ୍କା:
ଚୀନ୍ ନିଜର ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଗ୍ଵାଦର ବନ୍ଦର ଏବଂ CPEC କୁ ବ୍ୟବହାର କରୁଛି। ସ୍ୱାଧୀନ ବଲୁଚିସ୍ତାନ ହେଲେ ଚୀନ୍ର ଭାରତୀୟ ମହାସାଗରକୁ ସିଧାସଳଖ ପହଞ୍ଚିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଚୂରମାର୍ ହୋଇଯିବ। ବଲୋଚ ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ଚୀନ୍ ନାଗରିକ ଓ ପ୍ରକଳ୍ପ ଉପରେ କ୍ରମାଗତ ଆକ୍ରମଣ କରି ଚୀନ୍କୁ ସୂଚାଇ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ବଲୋଚ ଜମିରେ ଚୀନ୍ର ଦାଦାଗିରି ବରଦାସ୍ତ କରାଯିବ ନାହିଁ।
2. ଭାରତ ପାଇଁ ଷ୍ଟ୍ରାଟେଜିକ୍ ଫାଇଦା:
ପାକିସ୍ତାନ ସଦାସର୍ବଦା କାଶ୍ମୀରରେ ଆତଙ୍କବାଦ ପ୍ରସାରିତ କରି ଭାରତକୁ ଅସ୍ଥିର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। କିନ୍ତୁ ନିଜ ଘରେ ବଲୁଚିସ୍ତାନ ସ୍ୱାଧୀନ ହେଲେ, ପାକିସ୍ତାନ ନିଜ ସୀମା ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆତୁର ହୋଇପଡ଼ିବ। ଭାରତ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସାମରିକ ସନ୍ତୁଳନ ସୃଷ୍ଟି କରିବ।
3. ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ଓ ଇରାନ୍ ସମୀକରଣ:
ତାଲିବାନ୍ ଶାସିତ ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ସହିତ ପାକିସ୍ତାନର ଡ୍ୟୁରାଣ୍ଡ ଲାଇନ୍ (Durand Line) ବିବାଦ ପୂର୍ବରୁ ଚାଲିଛି। ବଲୁଚିସ୍ତାନରେ ଅସ୍ଥିରତା ବଢ଼ିଲେ ପାକିସ୍ତାନ ଦୁଇଟି ସୀମାରେ ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବ, ଯାହା ପାକିସ୍ତାନ ସେନା ପାଇଁ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ବଲୁଚିସ୍ତାନ ହଟିଗଲେ ପାକିସ୍ତାନ ନିଜର ଭୂଖଣ୍ଡ, ସମ୍ପଦ ଓ ସାମରିକ ଗଭୀରତା ହରାଇବ। କିନ୍ତୁ ତା’ଠାରୁ ବଡ଼ କଥା ହେଉଛି, ବଲୁଚିସ୍ତାନ ସହିତ ରହି ପାକିସ୍ତାନ ଆଜି କ’ଣ ବନିଯାଇଛି?
୧୯୪୭ ମସିହାରେ ପାକିସ୍ତାନ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଦର୍ଶ ଓ ଧର୍ମୀୟ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ନେଇ ଗଠିତ ହୋଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଆଜି ପାକିସ୍ତାନ ପ୍ରମାଣିତ କରିଦେଇଛି ଯେ ସେ ନିଜର ନାଗରିକଙ୍କୁ ଏକ ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ରଖିବାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଫଳ ହୋଇଛି।
ଯେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ରାଷ୍ଟ୍ର ନିଜର ନାଗରିକ, ନିଜର ଭାଇ-ଭଉଣୀଙ୍କ ଉପରେ ଯୁଦ୍ଧବିମାନରୁ ବୋମା ବର୍ଷଣ କରେ, ସେତେବେଳେ ସେହି ରାଷ୍ଟ୍ର ନିଜର ବୈଧତା (Legitimacy) ହରାଏ।
ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନା ସୈନ୍ୟ ବଳର ନିଶାରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ନିଜ ଦେଶର ‘ଆତ୍ମା’କୁ ହତ୍ୟା କରୁଛି। ନାଗରିକଙ୍କୁ ଗାୟବ କରି, ହତ୍ୟା କରି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱରକୁ ଦବାଇ କୌଣସି ଦେଶ ବେଶୀ ଦିନ ତିଷ୍ଠି ରହିପାରିବ ନାହିଁ।
୧୯୭୧ ମସିହାରେ ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ତାନ (ଅଧୁନା ବାଂଲାଦେଶ) ରେ ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନା ସମାନ ଅତ୍ୟାଚାର କରିଥିଲା। ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ ପାକିସ୍ତାନ ଭାଙ୍ଗି ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଥିଲା। ଆଜି ୨୦୨୬ ମସିହାରେ, ବଲୁଚିସ୍ତାନରେ ସେହି ସମାନ ଇତିହାସର ପୁନରାବୃତ୍ତି ହେବାକୁ ଯାଉଛି।
ଦର୍ଶକବନ୍ଧୁ, ସାରାଂଶରେ କହିବାକୁ ଗଲେ— ବଲୁଚିସ୍ତାନର ଅଗଷ୍ଟ ୧୧ ସ୍ୱାଧୀନତା ଉତ୍ସବ ଏବଂ ବଲୋଚ ନାଗରିକଙ୍କ ସଂଗ୍ରାମ ପାକିସ୍ତାନ ପାଇଁ ଏକ ଅନ୍ତିମ ସାବଧାନବାଣୀ।
ବଲୁଚିସ୍ତାନ ବିନା ପାକିସ୍ତାନ:
• ଆରବ ସାଗରରେ ନିଜର ସାମରିକ ପହଞ୍ଚ ହରାଇବ।
• ନିଜର ୪୩.୬% ଭୂଖଣ୍ଡ ହରାଇବ।
• ଗ୍ୟାସ୍, ସୁନା, ଓ ତମ୍ବା ଭଳି ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ ଆର୍ଥିକ ଭାବେ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯିବ।
• ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କଥା— ବିଶ୍ବ ମାନଚିତ୍ରରେ ଏକ ବିଫଳ ରାଷ୍ଟ୍ର (Failed State) ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ ହେବ।
ପାକିସ୍ତାନ ସେନା ଯେତେ ବୋମା ବର୍ଷଣ କଲେ ବି, ଯେତେ ଯୁବକଙ୍କୁ ଗାୟବ କଲେ ବି, ଆଜି ବଲୋଚିସ୍ତାନର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଘରେ ଆଜାଦୀର ଯେଉଁ ନିଆଁ ଜଳିସାରିଛି, ତାହାକୁ ନିଭାଇବା ଇସଲାମାବାଦ୍ ବା ରାୱଲପିଣ୍ଡି ପାଇଁ ଅସମ୍ଭବ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/22-gen-z-voters-all-parties-concerned-elections-in-8-states-ahead/
