ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଦିନେ ଯେଉଁ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳକୁ ଗୋଟିଏ ‘ଅପରାଜେୟ ଦୁର୍ଗ’ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁ ଦଳର ସାଂଗଠନିକ ମଜବୁତି ସାମ୍ନାରେ ବିରୋଧୀମାନେ ଛିଡ଼ା ହୋଇପାରୁନଥିଲେ… ଆଜି ସେହି ଦଳ ଭିତରେ କ’ଣ ବଡ଼ ଧରଣର ବିଭାଜନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଛି?
ଦଳର ଯେଉଁ ପୁରୁଣା ଏବଂ ନିଷ୍ଠାପର ନେତାମାନେ ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରରୁ ଦଳକୁ ଗଢ଼ିତୋଳିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆଜି ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଦଳ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି— କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଏବଂ କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି କ’ଣ ଦଳର ନିଜସ୍ୱ ସାଂଗଠନିକ ମୂଳଦୁଆକୁ ଭାଙ୍ଗିବାରେ ଲାଗିଛି? ଏହା କ’ଣ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଗୋଟିଏ ଯୁଗର ଅନ୍ତ, ନା ଏହି ବଡ଼ ବଡ଼ ନେତାଙ୍କ ଦଳତ୍ୟାଗ ସତ୍ତ୍ୱେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ନିଜର ଆଧିପତ୍ୟ ବଜାୟ ରଖିପାରିବ?
ଯେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ଦଳରେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଝାଳ ବୁହାଇଥିବା ପୁରୁଣା କର୍ମୀଙ୍କୁ ନଅବହେଳା କରି ଅନ୍ୟ ଦଳରୁ ଆସିଥିବା ନୂଆ ନେତାଙ୍କୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସେଠାରେ ବିଦ୍ରୋହର ନିଆଁ ଜଳିବା ସ୍ୱାଭାବିକ।
ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ଭିତରେ ଏବେ ଠିକ୍ ଏହିଆ ହିଁ ଚାଲିଛି! ଦଳର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସଂରଚନାରେ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୋଇସାରିଛି— ‘ପୁରୁଣା ଗୋଷ୍ଠୀ’ ବନାମ ‘ନୂଆ ଆଗନ୍ତୁକ’!
ଯେଉଁ ନେତାମାନେ ଗାଁ ଗାଁ ବୁଲି, ଲୋକଙ୍କ ସହ ଯୋଡ଼ିହୋଇ ଦଳକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆଜି ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ କୋଣଠେସା କରାଯାଉଛି। ଅନ୍ୟପଟେ, ଅନ୍ୟ ଦଳରୁ ଆସି ହଠାତ୍ ପଦପଦବୀ ଓ ଟିକେଟ୍ ପାଉଥିବା ନେତାମାନଙ୍କୁ ଦଳୀୟ ନେତୃତ୍ୱ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଏହି ସ୍ୱାର୍ଥପର କ୍ଷମତା ସନ୍ତୁଳନ ଯୋଗୁଁ ଦଳର ଭିତ୍ତିଭୂମି ଦୋହଲିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲାଣି। ଆଉ ଏହି କାରଣରୁ ହିଁ ଶୀର୍ଷସ୍ତରୀୟ ନେତାମାନଙ୍କର ଦଳଛାଡ଼ିବାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି।”
ଗୋଟିଏ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବୁଝନ୍ତୁ। ୨୦୨୭ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ରାଜନୈତିକ ପରିସ୍ଥିତି ଆଗକୁ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ବିଜେଡି ସାମ୍ନାରେ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି— ଦଳର ଆଦର୍ଶ କୁଆଡ଼େ ଗଲା?
ଦିନ ଥିଲା ଯେତେବେଳେ ଆଞ୍ଚଳିକ ସ୍ୱାଭିମାନ, ବିଜୁ ବାବୁଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରା ଏବଂ ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରର ସେବା ଦଳର ମୁଖ୍ୟ ଆଦର୍ଶ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଦଳର ଦ୍ରୁତ ବିସ୍ତାର ଏବଂ କ୍ଷମତା ବଜାୟ ରଖିବାର ଆଶାରେ, ଦଳ ନିଜର ମୂଳ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ସହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝାମଣା କରିନେଲା।
ଆଜିର ବିଜେଡି ଗ୍ରାସରୁଟ୍ ଆଧାରିତ ଦଳ ଅପେକ୍ଷା ଗୋଟିଏ ‘କର୍ପୋରେଟ୍ ଶୈଳୀ’ରେ ଚାଲୁଥିବା ସଂଗଠନ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛି।
ଯେତେବେଳେ ଦଳ ଭିତରୁ ଆଦର୍ଶଗତ ନିଷ୍ଠା କମିଯାଏ ଏବଂ କେବଳ ରାଜନୈତିକ ସୁବିଧାବାଦ ରହିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ନେତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦଳ ଛାଡ଼ିବା ଆଉ କୌଣସି ବଡ଼ କଥା ହୋଇ ରହେନାହିଁ। ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ସେମାନେ ନିଜ ନୀତି ସହ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା କରୁଛନ୍ତି, ବରଂ ସେମାନେ ନିଜର ‘ରାଜନୈତିକ ସୁରକ୍ଷା’ ପାଇଁ ନୂଆ ବାଟ ଖୋଜିନିଅନ୍ତି।”
“BJD ଭିତରେ ଚାଲିଥିବା ଏହି ଅସନ୍ତୋଷର ଆଉ ଏକ ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ହେଉଛି— ଅତି-କେନ୍ଦ୍ରୀକୃତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ପ୍ରକ୍ରିୟା!
ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନେତା, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ନିଜ ଜିଲ୍ଲାରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଜନପ୍ରିୟତା ରହିଛି, ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱାଧୀନତା ଏବଂ ଆତ୍ମସମ୍ମାନକୁ କ୍ଷୁଣ୍ଣ କରାଯାଇଛି। ସମସ୍ତ ନିଷ୍ପତ୍ତି କେବଳ କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶୀର୍ଷ ନେତା କିମ୍ବା ଅଫିସରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଆଯାଉଛି।
ସ୍ଥାନୀୟ ନେତାମାନଙ୍କ ଅଭିଯୋଗ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଦଳ ଭିତରେ କୌଣସି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମାଧ୍ୟମ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ସ୍ଥାନୀୟ ନେତା ଅନୁଭବ କରେ ଯେ ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣାଯାଉନାହିଁ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମାନିବା କର୍ମୀ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି, ସେତେବେଳେ ସେ ଦଳରୁ ଅଲଗା ହୋଇ ନିଜର ଅଲଗା ଗୋଷ୍ଠୀ ବନାଇବାକୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଦଳ ସହ ମିଶିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଏ।”
“ତେବେ ଏହି ସବୁ ଦଳତ୍ୟାଗ ଏବଂ ବିଭାଜନର ପ୍ରଭାବ ଆଗାମୀ ୨୦୨୭ ପଞ୍ଚାୟତ ନିର୍ବାଚନୀ ମାନଚିତ୍ର ଉପରେ କିପରି ପଡ଼ିବ?
୧. ମତଦାତାଙ୍କ ଭରସା ଭାଙ୍ଗିବା: ଯେଉଁ ନେତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକମାନେ ଭୋଟ୍ ଦେଉଥିଲେ, ସେମାନେ ଦଳ ଛାଡ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ଦଳର ଭୋଟ୍ ବ୍ୟାଙ୍କ ସିଧାସଳଖ ପ୍ରଭାବିତ ହେବ।
୨. ଅଭିଯାନ ସଂଗଠନରେ ସଙ୍କଟ: ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରର ସଙ୍ଗଠକମାନେ ନିରାଶ ହୋଇପଡ଼ିଲେ, ନିର୍ବାଚନ ସମୟରେ ବୁଥ୍ ପରିଚାଳନା କରିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡ଼ିବ।
୩. ଗୋଟିଏ ଦଳର ଏକଚାଟିଆ ଶାସନର ଅନ୍ତ: ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ଚାଲିଆସୁଥିବା ‘ସିଙ୍ଗଲ୍ ପାର୍ଟି ଡୋମିନାନ୍ସ’ ବା ଗୋଟିଏ ଦଳର ଆଧିପତ୍ୟ ଏବେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଶେଷ ହେବାକୁ ଯାଉଛି।”
ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ କ’ଣ ନିଜର ଏହି ପୁରୁଣା ଭୁଲକୁ ସୁଧାରି ପୁଣି ଥରେ ତୃଣମୂଳ କର୍ମୀଙ୍କୁ ଆପଣେଇ ପାରିବ? ନା ଏହି ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ କନ୍ଦଳ ଦଳକୁ ଆହୁରି ଦୁର୍ବଳ କରିଦେବ?
AlsoRead; https://purvapaksa.com/big-threat-to-the-security-of-chandipur-missile-range/
