“ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କ ଅନୁପସ୍ଥିତି ଏବଂ ଭୋଟିଂ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ କମ ସେ କମ ଦୁଇ-ତୃତୀୟାଂଶ ବହୁମତ ନମିଳିବା କାରଣରୁ ଏହି ସମ୍ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ବିଧେୟକ ଗୃହୀତ ହୋଇପାରିଲା ନାହିଁ। ତେଣୁ ଏହି ବିଲ୍ ଉପରେ ଆଗକୁ ଆଉ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ।”
ଏମିତି କିଛି ଘୋଷଣା ସହ ଗତ ଏପ୍ରିଲ ୨୦୨୬ରେ ଲୋକସଭାରେ ଗୋଟିଏ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଲ୍ କାଟ୍ ଖାଇଯାଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ଆମେ ‘ଡିଲିମିଟେସନ୍ ବିଲ୍’ ବା ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ବିଲ୍ ବୋଲି କହୁଛୁ। କିନ୍ତୁ କାହାଣୀ ଏତିକିରେ ସରିନାହିଁ। ଆସନ୍ତା ଜୁଲାଇ ୨୦ ତାରିଖରୁ ସଂସଦର ମନ୍ସୁନ୍ ବା ମୌସୁମୀ ଅଧିବେଶନ ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ଆଉ ଏହି ଅଧିବେଶନ ପୂର୍ବରୁ ଦେଶର ରାଜନୈତିକ ମହଲରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଚର୍ଚ୍ଚା ଜୋର ଧରିଛି ଯେ, ମୋଦୀ ସରକାର ପୁଣିଥରେ ଏହି ଡିଲିମିଟେସନ୍ ବିଲ୍କୁ ଗୃହରେ ଆଣିପାରନ୍ତି।
ଏଠାରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି—ମାତ୍ର ଦୁଇ ମାସ ଭିତରେ ଏମିତି କଣ ବଦଳିଗଲା ଯେ ସରକାର ପୁଣି ସେହି ବିଲ୍ ଆଣିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଗୃହରେ ପାସ୍ ହୋଇପାରିନଥିଲା? ସରକାରଙ୍କ ପାଖରେ କଣ ଏବେ ଦୁଇ-ତୃତୀୟାଂଶ ବହୁମତ ଅଛି? ଲୋକସଭା ଏବଂ ରାଜ୍ୟସଭାରେ ସଂଖ୍ୟାର ଗଣିତ କଣ କହୁଛି? ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଏହି ଅଧିବେଶନରେ ଆଉ କେଉଁ କେଉଁ ବଡ଼ ବିଲ୍ ଆସିପାରେ ଏବଂ ବିରୋଧୀ ଦଳମାନେ କେଉଁ ସବୁ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ନେଇ ସଂସଦରେ ହଙ୍ଗାମା କରିପାରନ୍ତି? ଆସନ୍ତୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୀକରଣକୁ ସହଜ ଭାଷାରେ ବୁଝିବା।
ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଆମକୁ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ, ଯଦି ସରକାର ସଂସଦରେ କୌଣସି ସମ୍ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ବିଲ୍ ବା ଡିଲିମିଟେସନ୍ ବିଲ୍ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ତେବେ ତାକୁ ପାସ୍ କରାଇବା ପାଇଁ ଗୃହରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ଏବଂ ଭୋଟ୍ ଦେଉଥିବା ସାଂସଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅତି କମରେ ଦୁଇ-ତୃତୀୟାଂଶ (୨/୩) ସଦସ୍ୟଙ୍କ ସମର୍ଥନ ଆବଶ୍ୟକ।
ଚାଲନ୍ତୁ ଏବେ ଲୋକସଭାର ଆସନ ସଂଖ୍ୟା ଉପରେ ନଜର ପକାଇବା। ଲୋକସଭାର ମୋଟ ଆସନ ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ୫୪୩। କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ୩ଟି ଆସନ ଖାଲି ପଡ଼ିଛି। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ବର୍ତ୍ତମାନ ଗୃହର ପ୍ରଭାବୀ ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ୫୪୦। ଏହି ୫୪୦ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ହିସାବରେ ଯଦି ଆମେ ଦୁଇ-ତୃତୀୟାଂଶ ବହୁମତ ବାହାର କରିବା, ତେବେ ବିଲ୍ ପାସ୍ କରିବା ପାଇଁ ସରକାରଙ୍କୁ କମ୍ ସେ କମ୍ ୩୬୦ଟି ଭୋଟ୍ ଆବଶ୍ୟକ ପଡ଼ିବ।
ଏବେ ଦେଖିବା ଏନଡିଏ (NDA) ମେଣ୍ଟ ପାଖରେ କେତେ ସାଂସଦ ଅଛନ୍ତି:
• ବିଜେପିର ନିଜସ୍ୱ ସାଂସଦ: ୨୪୦
• ଟିଡିପି (TDP): ୧୬
• ଜେଡିୟୁ (JDU): ୧୨
• ଏକନାଥ ସିନ୍ଦେଙ୍କ ଶିବସେନା: ୭
• ଏଲଜେପି (LJP): ୫
• ଜେଡିଏସ (JDS): ୨
• ଜେଏସପି (JSP): ୨
• ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛୋଟ ଦଳ: ୮
ଏହି ସବୁକୁ ମିଶାଇଲେ ଏନଡିଏ ପାଖରେ ମୋଟ ସାଂସଦ ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ୨୯୨। କିନ୍ତୁ ନିକଟରେ ରାଜନୀତିରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଓଲଟପାଲଟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି। ଟିଏମସି (TMC) ର ୨୦ ଜଣ ସାଂସଦ ଦଳରୁ ଅଲଗା ହୋଇ NCPI ରେ ସାମିଲ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ଏନଡିଏ ସରକାରଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରିବାକୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। ଏହା ସହିତ ଉଦ୍ଧବ ଠାକରେଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀର ୬ ଜଣ ସାଂସଦ ମଧ୍ୟ ଦଳ ଛାଡ଼ି ଏକନାଥ ସିନ୍ଦେଙ୍କ ଶିବସେନା ସହ ଆସିଛନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ସମର୍ଥନ ମଧ୍ୟ ସରକାରଙ୍କୁ ମିଳିବ।
ଏହି ନୂଆ ସମୀକରଣ ପରେ ଏନଡିଏର ମୋଟ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ୩୧୮ ରେ ପହଞ୍ଚିଛି। କିନ୍ତୁ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ବିଲ୍ ପାସ୍ କରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ୩୬୦ ଭୋଟ୍। ଅର୍ଥାତ୍ ଏବେ ବି ସରକାରଙ୍କ ପାଖରେ ୪୨ ଜଣ ସାଂସଦଙ୍କ ଅଭାବ ରହିଛି।
ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଦୁଇଟି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗ ସାମ୍ନାକୁ ଆସୁଛି। ପ୍ରଥମ କଥା ହେଲା, ସମ୍ବିଧାନ ଅନୁଯାୟୀ “ଗୃହରେ ସେହି ସମୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ଏବଂ ଭୋଟ୍ ଦେଉଥିବା” ସାଂସଦମାନଙ୍କର ୨/୩ ବହୁମତ ଦରକାର। ଗତ ଦୁଇମାସ ପୂର୍ବେ ଯେତେବେଳେ ଏହି ବିଲ୍ ଆସିଥିଲା, ସେତେବେଳେ ପ୍ରାୟ ଏକ ଡର୍ଜନରୁ ଅଧିକ ସାଂସଦ ଗୃହରେ ଅନୁପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଯଦି ଏଥର ମଧ୍ୟ ଭୋଟିଂ ସମୟରେ ବିରୋଧୀ ଦଳର କିଛି ସାଂସଦ ଗୃହରେ ଅନୁପସ୍ଥିତ ରୁହନ୍ତି ବା ୱାକ୍ଆଉଟ୍ କରନ୍ତି, ତେବେ ବହୁମତ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସଂଖ୍ୟା ୩୬୦ ରୁ କମିଯିବ ଏବଂ ସରକାରଙ୍କ ପାଇଁ ବିଲ୍ ପାସ୍ କରିବା ସହଜ ହୋଇପାରେ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ବଡ଼ ସମ୍ଭାବନା ହେଉଛି ଡିଏମକେ (DMK) ଦଳକୁ ନେଇ। ଗତଥର ଯେତେବେଳେ ଏହି ବିଲ୍ ଆସିଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଡିଏମକେ ବିରୋଧୀ ଇଣ୍ଡି (I.N.D.I.A.) ମେଣ୍ଟର ସହିତ ଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ୨୨ ଜଣ ସାଂସଦ ଅଛନ୍ତି। ଡିଏମକେର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଦାବି ଥିଲା ଯେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ଯେତିକି ଆସନ ଅଛି, ସେହି ଅନୁପାତରେ ସିଧାସଳଖ ୫୦ ପ୍ରତିଶତ ଆସନ ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଉ। ଗତଥର ସରକାର ଏହି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି କେବଳ ମୌଖିକ ଭାବେ ଦେଉଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଏଥର ସରକାର ଏହି ସର୍ତ୍ତକୁ ବିଲ୍ର ଲିଖିତ ଦଲିଲ୍ରେ ସାମିଲ କରିଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ହୋଇପାରେ ଡିଏମକେ ସରକାରଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରିଦେବ। ଯଦି ଏମିତି ହୁଏ, ତେବେ ବିଲ୍ ପାସ୍ ହେବାରେ ଆଉ କୌଣସି ବାଧା ରହିବ ନାହିଁ।
ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଉଚ୍ଚ ସଦନ ଅର୍ଥାତ୍ ରାଜ୍ୟସଭା କଥା ବୁଝିବା। ୨୪୫ ଆସନ ବିଶିଷ୍ଟ ରାଜ୍ୟସଭାରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ୨୪୨ଟି ଆସନ ପୂରଣ ଅଛି। ଏଠାରେ ଦୁଇ-ତୃତୀୟାଂଶ ବହୁମତ ପାଇଁ ଅତିକମରେ ୧୬୧ ଜଣ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ସମର୍ଥନ ଆବଶ୍ୟକ। କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏନଡିଏ ସପକ୍ଷରେ ମାତ୍ର ୧୫୧ ଜଣ ସଦସ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଅର୍ଥାତ୍ ରାଜ୍ୟସଭାରେ ମଧ୍ୟ ସରକାରଙ୍କୁ ୧୧ଟି ସିଟ୍ର ଅଭାବ ପଡ଼ୁଛି। ଏଭଳି ସ୍ଥିତିରେ ଡିଏମକେ (DMK) ଏବଂ ୱାଇଏସଆରସିପି (YSRCP) ଭଳି ଦଳଗୁଡ଼ିକର ଆଭିମୁଖ୍ୟ କଣ ରହୁଛି—ସେମାନେ ବିଲ୍କୁ ବିରୋଧ କରୁଛନ୍ତି, ସମର୍ଥନ କରୁଛନ୍ତି ନା ଗୃହରେ ଅନୁପସ୍ଥିତ ରହୁଛନ୍ତି, ତାହା ଦେଖିବା ବେଶ୍ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଆପଣ ଭାବୁଥିବେ ସରକାର ଏହି ଡିଲିମିଟେସନ୍ ବିଲ୍ ପାଇଁ ଏତେ ପରିଶ୍ରମ କାହିଁକି କରୁଛନ୍ତି? ଏହା ପଛର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କାରଣ ହେଉଛି ୩୩ ପ୍ରତିଶତ ମହିଳା ସଂରକ୍ଷଣ ବିଲ୍ (ନାରୀଶକ୍ତି ବନ୍ଦନ ଅଧିନିୟମ)। ଏହି ଐତିହାସିକ ଆଇନକୁ ଦେଶରେ ଲାଗୁ କରିବାକୁ ହେଲେ ସଂସଦରେ ଆସନ ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ ଏବଂ ଆସନ ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ବା ଡିଲିମିଟେସନ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶେଷ କରିବା ନିହାତି ଜରୁରୀ। ତେଣୁ ସରକାର ଏହି ବିଲ୍କୁ କେମିତି ବି ହେଉ ପାସ୍ କରାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ଏହି ମୌସୁମୀ ଅଧିବେଶନରେ କେବଳ ଡିଲିମିଟେସନ୍ ବିଲ୍ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆଉ ଏକ ବଡ଼ ବିଲ୍ ଆସିବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଛି, ଯାହା ଦେଶର ରାଜନୀତିରେ ନିଆଁ ଲଗାଇ ଦେଇପାରେ। ଏହା ହେଉଛି ‘୧୩୦ତମ ସମ୍ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ୨୦୨୫ ବିଧେୟକ’।
ଏହି ବିଲ୍ରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ପ୍ରାବଧାନ ରହିଛି ଯେ, ଯଦି ଦେଶର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ, କୌଣସି ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା କ୍ୟାବିନେଟ୍ ମନ୍ତ୍ରୀ କୌଣସି ଗମ୍ଭୀର ଅପରାଧିକ ମାମଲାରେ ଗିରଫ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଲଗାତାର ୧ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ୍ରେ ରୁହନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ପଦବୀ ଆପେ ଆପେ ଚାଲିଯିବ।
ସରକାରଙ୍କୁ ଏହି ବିଲ୍ କାହିଁକି ଆଣିବାକୁ ପଡ଼ିଲା, ତାହା ଆପଣମାନେ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣିଛନ୍ତି। ଆମ ଦେଶରେ ଅରବିନ୍ଦ କେଜ୍ରିୱାଲଙ୍କ ଭଳି ନେତା ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଅନେକ ମାସ ଜେଲ୍ରେ ରହିବା ପରେ ବି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ପଦରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇନଥିଲେ। ପୂର୍ବରୁ ଦେଶରେ କେବେ ଏମିତି ପରିସ୍ଥିତି ଆସିନଥିଲା, କାରଣ ସାଧାରଣତଃ ନୈତିକତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଜେଲ୍ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଦିଅନ୍ତି। କିନ୍ତୁ କେଜ୍ରିୱାଲଙ୍କ ଏହି ଆଭିମୁଖ୍ୟ ପରେ କୋର୍ଟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ଯେ, ଜେଲ୍ରୁ ସରକାର ଚଲାଇବା ନୈତିକ ଭାବେ ଭୁଲ୍ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପଦରୁ ହଟାଇବା ପାଇଁ ସମ୍ବିଧାନରେ ଏମିତି କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଇନ ନାହିଁ।
ଏହି ଆଇନଗତ ଦୁର୍ବଳତାର ସୁଯୋଗ ଯେମିତି ଆଗକୁ କେହି ନ ନେବେ, ସେଥିପାଇଁ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୨୫ରେ ଗୃହମନ୍ତ୍ରୀ ଅମିତ ଶାହ ଏହି ବିଲ୍କୁ ଲୋକସଭାରେ ଆଣିଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ବିରୋଧୀଙ୍କ ପ୍ରବଳ ହଙ୍ଗାମା ଯୋଗୁଁ ଏହାକୁ ଜେପିସି (JPC – Joint Parliamentary Committee) ବା ମିଳିତ ସଂସଦୀୟ କମିଟି ପାଖକୁ ପଠାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏବେ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଛି ଯେ କମିଟି ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ନିଜର ରିପୋର୍ଟ ଦେବାକୁ ଯାଉଛି ଏବଂ ଏହି ରିପୋର୍ଟ ଆଧାରରେ ମନ୍ସୁନ୍ ସେସନ୍ରେ ସରକାର ଏହି ବିଲ୍ ପୁଣି ଆଣିପାରନ୍ତି।
ଏହି ସବୁ ସମୀକରଣକୁ ଦେଖିଲେ ଗୋଟିଏ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାପଡ଼ୁଛି ଯେ, ଆସନ୍ତା ମୌସୁମୀ ଅଧିବେଶନ ବେଶ୍ ଗରମାଗରମ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। କେବଳ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଲ୍ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ବିରୋଧୀ ଦଳମାନେ ମଧ୍ୟ ସରକାରଙ୍କୁ ଘେରିବା ପାଇଁ ପୂରା ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି। ବରିଷ୍ଠ ସାମ୍ବାଦିକମାନଙ୍କ ମତରେ, ନିକଟରେ ରାମ ମନ୍ଦିରରେ ହୋଇଥିବା ଚୋରି ଘଟଣା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ନେଇ ବିରୋଧୀ ସଂସଦରେ ପ୍ରବଳ ହଙ୍ଗାମା କରିପାରନ୍ତି।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/what-is-the-identity-of-the-pandian-in-venezuela/
କେଉଁ ପରିଚୟରେ ଭେନେଜୁଏଲାରେ ପାଣ୍ଡିଆନ୍? || What is the identity of the Pandian in Venezuela?
