ଏହା ଏକ ଦୁଃଖଦ ଏବଂ ଚିନ୍ତାଜନକ ଘଟଣା, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରେମର ନାମରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏକ ସମ୍ପର୍କ ଶେଷରେ ନିଷ୍ଠୁର ହତ୍ୟାରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଘଟଣା କେବଳ ଜଣେ ଯୁବତୀଙ୍କ ଜୀବନକୁ ସମାପ୍ତ କରିନଥିଲା, ବରଂ ସମଗ୍ର ପ୍ରଣାଳୀ ଉପରେ ଗୁରୁତର ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଥିଲା।
ଏହା ଜଣେ ୧୮ ବର୍ଷୀୟା ଝିଅର କାହାଣୀ। ସେ ଥିଲେ ଏକ ସାଧାରଣ ପରିବାରର ସନ୍ତାନ—ସ୍ୱପ୍ନ ଛୋଟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଆଶା ବଡ଼। ସେ ପଢ଼ାଶୁଣାରେ ମନ ଦେଉଥିଲେ, ଜୀବନକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ ଏବଂ ପରିବାର ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆସକ୍ତ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ଜଣେ ଯୁବକ।
ପ୍ରଥମେ ସମ୍ପର୍କଟି ଏକ ସାଧାରଣ ମିତ୍ରତା ଭାବେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା—ଫୋନ କଲ୍, ମିଠା କଥାବାର୍ତ୍ତା, ଆସ୍ଥା ଓ ନିକଟତା। କିନ୍ତୁ ଦିନ କଟିବା ସହିତ ସେହି ମିତ୍ରତା ପ୍ରେମରେ ପରିଣତ ହେଲା। ଏଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ସମସ୍ୟାର ମୂଳ। ଯୁବକଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ଧୀରେ ଧୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା—ସନ୍ଦେହ, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ମାନସିକ ଚାପ ସମ୍ପର୍କକୁ ଆବୃତ କରିଦେଲା।
ଝିଅଟି ବାହାରୁ ସାଧାରଣ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଭିତରେ ଭିତରେ ସେ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିଲେ। ଶେଷରେ ସେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ ଯେ, ଏହି ସମ୍ପର୍କରୁ ବାହାରିବା ଆବଶ୍ୟକ। କିନ୍ତୁ ସେ ଜାଣିନଥିଲେ ଯେ, ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ତାଙ୍କ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭୁଲ ସାବିତ ହେବ।
ଗତ ବର୍ଷ ଜୁଲାଇ ମାସରେ ସେ ହଠାତ୍ ନିଖୋଜ ହୋଇଗଲେ। ପରିବାର ଭୟଭୀତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ମାଙ୍କ ନିଦ ଉଡ଼ିଗଲା, ବାପା ପୋଲିସ ଷ୍ଟେସନର ଦ୍ୱାର ଖଟଉଥିଲେ। ଅଭିଯୋଗ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ପୋଲିସ ଏହାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ସହ ନେଲେ ନାହିଁ।
ଦିନ କଟିଗଲା, ସପ୍ତାହ ହେଲା, ଏବଂ ସେହି ସପ୍ତାହ ମାସରେ ପରିଣତ ହେଲା। ପୂରା ୮ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ସଠିକ୍ ସନ୍ଧାନ ମିଳିଲା ନାହିଁ। ପରିବାର ପୁଣିପୁଣି ଅନୁରୋଧ କଲେ ଯେ, ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ମାମଲା ନୁହେଁ, କିଛି ଗୁରୁତର ଘଟିଛି—କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ କଥାକୁ ଅବହେଳା କରାଗଲା।
ଶେଷରେ, ୮ ମାସ ପରେ ଗୋଟିଏ ଜଙ୍ଗଲ ଅଞ୍ଚଳରୁ ମିଳିଲା ଗୋଟିଏ ମୃତଦେହ—ଯାହା ସେହି ଝିଅର ଥିଲା। ପରିବାର ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିଲେ। ମାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଓ କ୍ରୋଧ ଏକେ ସମୟରେ ଫୁଟିଉଠିଲା। ସେ କହିଲେ, “ମୋ ଝିଅ ମରିନାହିଁ… ତାକୁ ମାରାଯାଇଛି।”
ତଦନ୍ତ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପରେ ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା। ଯେଉଁ ଯୁବକଙ୍କୁ ସେ ଭଲପାଉଥିଲେ, ସେହି ଲୋକଟି ହିଁ ଏହି ହତ୍ୟାର ପଛରେ ଥିଲେ। ପ୍ରେମର ନାମରେ ସେ ଝିଅକୁ ଫସାଇଲେ ଏବଂ ଶେଷରେ ସତ୍ୟକୁ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। କାରଣ ସେ ଝିଅଟି ସମ୍ପର୍କରୁ ବାହାରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ଏବଂ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ।
ଏହି ଘଟଣା ପରେ ଆଦାଲତ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁତର ମତ ପ୍ରକାଶ କଲା। ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଲା—ଯଦି ପୋଲିସ ସମୟରେ ଠିକ୍ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଥାନ୍ତା, ତେବେ କି ଏହି ଝିଅଟିର ଜୀବନ ବଞ୍ଚିପାରୁନଥାନ୍ତା? ତଦନ୍ତରେ ତ୍ରୁଟି, ଅବହେଳା ଓ ଦୁର୍ନୀତିର ଅଭିଯୋଗ ଆସିଲା।
ଏହା ପରେ ପୋଲିସ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଅସନ୍ତୋଷ ବ୍ୟକ୍ତ ହେଲା। କିଛି କର୍ମଚାରୀ କହିଲେ ଯେ, ନିମ୍ନସ୍ତରର ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେଇ ମୂଳ ଅପରାଧୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରାଯାଉଛି। ଉଚ୍ଚସ୍ତରର ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ।
ପୀଡିତାଙ୍କ ମା କହିଲେ—“ମୋ ଝିଅକୁ କେବଳ ଅଭିଯୁକ୍ତ ମାରିନାହିଁ, ସମଗ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଦାୟୀ।” ସେ ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ ଦାବି କଲେ ଏବଂ ଦୋଷୀମାନଙ୍କୁ କଠୋର ଶାସ୍ତି ଦେବାକୁ ଆବାହନ କଲେ।
ଏହି ଘଟଣା ଆମକୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ। ପ୍ରେମର ନାମରେ ଅନ୍ଧା ଭାବେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା କି ସଠିକ୍? ପୋଲିସ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଦୁର୍ବଳତା କେତେ ଗୁରୁତର? ଏମିତି ଘଟଣା ଆଉ କେତେଦିନ ଚାଲିଥିବ?
ଏହା କେବଳ ଏକ ହତ୍ୟା ଘଟଣା ନୁହେଁ—ଏହା ଭଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସ, ଅବହେଳିତ ପ୍ରଣାଳୀ ଏବଂ ଜଣେ ମାର ଅଶ୍ରୁର କାହାଣୀ।
ପ୍ରେମ ଯଦି ସତ୍ୟ ହୁଏ, ସେ ରକ୍ଷା କରେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରେମ ଯଦି ଭୁଲ ହୁଏ, ସେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥାଏ।
ଏହି କାହାଣୀ ଆମକୁ ସଚେତନ କରେ—ଭୁଲ ଲୋକଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭୁଲ ହୋଇପାରେ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/modis-sweaty-and-sweet-politics-in-bengal-elections/
