ଆଜି ଆମେ ଏକ ଏମିତି ବିଷୟ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଯାଉଛୁ, ଯାହା ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଭାରତର ରାଜନୈତିକ ମାନଚିତ୍ରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବଦଳାଇ ଦେଇପାରେ। ଗତ ସପ୍ତାହର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଖବର ଥିଲା ୧୩୧ତମ ସମ୍ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ବିଲ୍, ଯାହା ସଂସଦରେ ବହୁମତ ଅଭାବରୁ ପାରିତ ହୋଇପାରିଲା ନାହିଁ। ଏହାକୁ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ସରକାରଙ୍କ ଗତ ୧୨ ବର୍ଷର ଶାସନ କାଳରେ ସଂସଦ ଭିତରେ ପ୍ରଥମ ବଡ଼ ପରାଜୟ ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି। କିନ୍ତୁ ଏହି ପରାଜୟ ପଛରେ ଲୁଚି ରହିଛି ଏକ ବଡ଼ ରହସ୍ୟ।
ବିରୋଧୀ ଦଳମାନେ ନିଜର ସାମୟିକ ଲାଭ ପାଇଁ ଏହି ବିଲ୍କୁ ବିରୋଧ କରି ଖୁସି ତ ହୋଇଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ବୋଧହୁଏ ଜାଣିନାହାଁନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ନିଜ ଗୋଡ଼ରେ ନିଜେ କୁରାଢ଼ି ମାରିଛନ୍ତି। ବିଶେଷ କରି ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଏହା ଆଗାମୀ ଦିନରେ ବିନାଶକାରୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପାରେ। ଆଲୋଚନା କରିବା କିଭଳି ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଏହା ଆଗାମୀ ଦିନରେ ବିନାଶକାରୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପାରେ।
ପରିସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ (Delimitation) ଏବଂ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ୮୧: ଏକ ରହସ୍ୟ
ଆମ ଦେଶର ସମ୍ବିଧାନ ଅନୁସାରେ ପ୍ରତିଟି ଜନଗଣନା ପରେ ଲୋକସଭା ଏବଂ ବିଧାନସଭା ଆସନଗୁଡ଼ିକର ପୁନଃ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ହେବା କଥା। କିନ୍ତୁ ୧୯୭୧ ପରଠାରୁ ଏହାକୁ ସମ୍ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ମାଧ୍ୟମରେ ୧୯୭୬ରେ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ। କାରଣ ଥିଲା ଜନଗଣନା ପରେ ହିନ୍ଦି ଭାଷୀ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକସଭା ଆସନ ବଢ଼ିବ। ବଢ଼ିଲେ ତାହା କଂଗ୍ରେସ ପାଇଁ ଅଡ଼ୁଆ ସୃଷ୍ଟି କରିବ। ଦକ୍ଷିଣ ରାଜ୍ୟର ବଢ଼ିବ ନାହିଁ। ସେ ସମୟରେ କଂଗ୍ରେସ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ କଂଗ୍ରେସ ସୁଦୃଢ଼ ଥିବାରୁ ସେ ଆସନଗୁଡ଼ିକର ପୁନଃ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ। କାରଣ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ଜନସଂଖ୍ୟା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ। ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟ ଜନସଂଖ୍ୟା କମ୍ କଲେ, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଯେମିତି କମି ନ ଯାଏ, ସେଥିପାଇଁ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ଏବଂ ପରେ ୨୦୦୨ରେ ଅଟଳ ବିହାରୀ ବାଜପେୟୀ ସଂଖ୍ୟା ଅଭାବରୁ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ୨୦୨୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ାଇ ଦେଇଥିଲେ।
କିନ୍ତୁ ୨୦୨୬ ଆଉ ମାତ୍ର ୮ମାସ ବାକି। ଯଦି ବର୍ତ୍ତମାନର ୫୪୩ଟି ଆସନ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ୨୦୨୬ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ପରିସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ହୁଏ, ତେବେ ତାହା ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ବିପତ୍ତି ହେବ।
୨. ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତ ପାଇଁ ବିନାଶକାରୀ ପରିସଂଖ୍ୟାନ
ବର୍ତ୍ତମାନ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ପାଞ୍ଚଟି ରାଜ୍ୟ (ତାମିଲନାଡୁ, କେରଳ, କର୍ଣ୍ଣାଟକ, ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ ଏବଂ ତେଲେଙ୍ଗାନା)ର ସମୁଦାୟ ୧୨୯ଟି ଲୋକସଭା ଆସନ ଅଛି। ଏହା ହେଉଛି ସମୁଦାୟ ଆସନର ପ୍ରାୟ ୨୩.୭୬%।
କିନ୍ତୁ ଯଦି ନୂଆ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ଏହି ୫୪୩ଟି ଆସନ ମଧ୍ୟରେ ପୁନଃ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯାଏ, ତେବେ:
• ତାମିଲନାଡୁର ଲୋକସଭା ଆସନ ୩୯ରୁ କମି ୨୯ ହୋଇଯିବ।
• କେରଳର ୨୦ ରୁ କମି ୧୪ କିମ୍ବା ୧୫ ହୋଇଯିବ।
• ଆନ୍ଧ୍ର ଓ ତେଲେଙ୍ଗାନାର ୪୨ ରୁ କମି ୩୮ ହୋଇଯିବ।
ଫଳସ୍ୱରୂପ, ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ସମୁଦାୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ୨୩.୭୬% ରୁ କମି ମାତ୍ର ୧୯% କୁ ଖସି ଆସିବ।
୩. ଅମିତ ଶାହଙ୍କ ସେହି ‘ମାଷ୍ଟରମାଇଣ୍ଡ’ ଅଫର୍ କ’ଣ ଥିଲା?
ଅମିତ ଶାହ ଯେଉଁ ୧୩୧ତମ ସଂଶୋଧନ ବିଲ୍ ଆଣିଥିଲେ, ସେଥିରେ ଏକ ଚମତ୍କାର ଅଫର୍ ଥିଲା। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ସବୁ ରାଜ୍ୟର ଆସନକୁ ୫୦% ବଢ଼ାଇ ଦିଆଯାଉ। ଅର୍ଥାତ୍:
• ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ୮୦ରୁ ବଢ଼ି ୧୨୦ ହୋଇଥାନ୍ତା।
• ତାମିଲନାଡୁର ୩୯ରୁ ବଢ଼ି ୫୯ ହୋଇଥାନ୍ତା।
ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମୁଦାୟ ଆସନ ସଂଖ୍ୟା ୮୫୦ ପାଖାପାଖି ହୋଇଥାନ୍ତା ଏବଂ ସବୁ ରାଜ୍ୟର ପୁରୁଣା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଅନୁପାତ (Ratio) ବଜାୟ ରହିଥାନ୍ତା। କିନ୍ତୁ ବିରୋଧୀ ଦଳମାନେ ନିଜର ମୂର୍ଖାମୀ କାରଣରୁ ଏହାକୁ ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ ଏବଂ ବିଲ୍କୁ ବିରୋଧ କଲେ।
୪. ୟୁପି ବନାମ ତାମିଲନାଡୁ: ଏକ ଚକିତ କଲା ଭଳି ତୁଳନା
୧୯୭୧ ମସିହାରେ ତାମିଲନାଡୁର ଜନସଂଖ୍ୟା ୪ କୋଟି ୧୨ ଲକ୍ଷ ଥିବାବେଳେ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଜନସଂଖ୍ୟା ୮ କୋଟି ୩୮ ଲକ୍ଷ ଥିଲା। ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରାୟ ଦୁଇଗୁଣା। କିନ୍ତୁ ୨୦୨୬ ଜନଗଣନା ପରେ:
• ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଜନସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ୨୪.୩୪ କୋଟି ହେବ (ଯାହା ବିଶ୍ୱର ୬ଷ୍ଠ ବୃହତ୍ତମ ଦେଶ ନାଇଜେରିଆ ସହ ସମାନ)।
• ତାମିଲନାଡୁର ଜନସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ୭.୭୦ କୋଟି ହେବ।
• ଏବେ ୟୁପିର ଜନସଂଖ୍ୟା ତାମିଲନାଡୁ ତୁଳନାରେ ପ୍ରାୟ ତିନିଗୁଣା ଅଧିକ ହେବ।
• ଯଦି ସମ୍ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ନ ହୁଏ, ତେବେ କେବଳ ୟୁପିରେ ହିଁ ୨୦୦ରୁ ଅଧିକ ଲୋକସଭା ଆସନ ରହିବ।
• ଏହି ଗଣିତ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ରାଜନୈତିକ ପ୍ରାଧାନ୍ୟକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଶେଷ କରିଦେବ।
୫. ବିଜେପିର ଏଥିରେ କ’ଣ ଲାଭ?
ଯଦି ସମ୍ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ନ ହୋଇ ବର୍ତ୍ତମାନର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ପରିସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ହୁଏ, ତେବେ ବିଜେପି ଶାସିତ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷୀ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ଆସନ ସଂଖ୍ୟା ଆପେ ଆପେ ବଢ଼ିଯିବ:
• ରାଜସ୍ଥାନ: ୨୫ ରୁ ୩୦
• ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ: ୨୯ ରୁ ୩୨
• ବିହାର: ୪୦ ରୁ ୪୯
ଏହା ବିଜେପି ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ସୁଯୋଗ। କିନ୍ତୁ କଂଗ୍ରେସର ଚକ୍କରରେ ପଡ଼ି ଡିଏମକେ (DMK) ପରି ଆଞ୍ଚଳିକ ଦଳଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ଗୋଡ଼ରେ ନିଜେ କୁରାଢ଼ି ମାରିଛନ୍ତି।
ତେଣୁ ଯଦି ଆସନ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ନ କରି ଯଦି ଆସନ ପୁନଃନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯାଏ ଏହି ୫୪୩ ମଧ୍ୟରୁ ୟୁପିରେ ପ୍ରାୟ ୯୧ ଏବଂ ୯୨ ଆସନ ହେବ ଏବଂ ତାମିଲନାଡୁରେ କମ୍ ଆସନ ରହିବ, ସେମାନଙ୍କର ଆସନ ୩୯ରୁ ୨୯ ହୋଇଯିବ, ୫୪୩ ଆସନର ଗଣିତ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏହାର ୧୭.୦୩%, ଜନସଂଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ, ୨୦୨୬ରେ, ୟୁପିର ଜନସଂଖ୍ୟା ଦେଶର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟାର ୧୭.୦୩% ହେବ।
ତାମିଲନାଡୁରେ ଦେଶର ଜନସଂଖ୍ୟାର ୫.୪୩% ରହିବ। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସେଠାରେ କେବଳ ୨୯ ଆସନ ରହିବ। ଏହିପରି ସେମାନେ କ୍ଷତି ସହିବେ। ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ବିଜେପି କ୍ଷମତାରେ ଅଛି, ସେଠାରେ କୌଣସି ସାମ୍ବିଧାନିକ ସଂଶୋଧନ ବିନା ଆସନ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଭାବରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ।
ରାଜସ୍ଥାନରେ ଏହା ୨୫ ରୁ ୩୦କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ। ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶରେ ଏହା ୨୯ରୁ ୩୨କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ। ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ, ଆସନ ସଂଖ୍ୟା ୪୮ରୁ ୫୦କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ। ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡରେ ଏହା ୧୪ରୁ ୧୫କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ। ଛତିଶଗଡ଼ରେ କେବଳ ୧୧ ଟି ଆସନ ରହିବ କାରଣ ସେଠାରେ କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇନାହିଁ। ଓଡ଼ିଶାରେ ୨୧ରୁ ୨୩ ହୋଇପାରେ ଏବଂ ଏହିପରି ଆପଣ ଦେଖିପାରିବେ ଯେ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ୧୧ଟି ଆସନ ପାଇବ ଏବଂ ବିହାର ୪୦ ରୁ ୪୯କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ।
ଯଦି ୨୦୧୧ ମଡେଲ କଂଗ୍ରେସ ଶାସିତ ରାଜ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣାଟକରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥାନ୍ତା, ତେବେ କର୍ଣ୍ଣାଟକରେ ଆସନ ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ୨୮ରୁ ୨୭ ଏବଂ ତେଲେଙ୍ଗାନାରେ ପ୍ରାୟ ୧୭ ରୁ ୧୫ ହୋଇଥାନ୍ତା।
ଅର୍ଥାତ୍, ଯଦି ଅମିତ ଶାହ ୨୦୧୧ ଜନସଂଖ୍ୟା ଉପରେ ଆଣିଥିବା ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ଗୋଟିଏ ବ୍ୟକ୍ତି ଗୋଟିଏ ଭୋଟ ଆଇନ ମଧ୍ୟ ସମାନ କଥା କୁହେ ଏବଂ ଯଦି ଆଗାମୀ ସମୟରେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଏଥିରେ ସମ୍ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ନ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଆମେ ଏହି ୫୪୩ଟିରେ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବାକୁ ଯାଉଛୁ, ତେବେ ବିଜେପିକୁ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଲାଭ ମିଳିବ ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଏକାଠି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖାଯିବ ଏବଂ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ଯେ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରେଦଶର ତେଲୁଗୁ ଦେଶମ ପାର୍ଟିର ନେତା ଚନ୍ଦ୍ରବାବୁ ନାଇଡୁ ମଧ୍ୟ ବିଜେପି ମେଣ୍ଟରେ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହାକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ କାରଣ ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ ଯେ ୧୩୧ତମ ସମ୍ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ ଦ୍ୱାରା ୫୦% ଆସନ ବୃଦ୍ଧି କରାଯିବା ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ ଏବଂ ଏହା କେବଳ ମହିଳା ସଂରକ୍ଷଣ ଦେବା ପାଇଁ ନୁହେଁ।
୬. ଆଗକୁ କ’ଣ ହେବ?
• ୨୦୨୬ ଜନଗଣନା ରିପୋର୍ଟ ୨୦୨୭ ଶେଷ ସୁଦ୍ଧା ଆସିଯିବ।
• ଯେତେବେଳେ ପରିସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ଆୟୋଗ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିବେ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଦକ୍ଷିଣୀ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ମୋଦୀ ଏବଂ ଶାହଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିବେ।
• ସେମାନେ ଗୁହାରି କରିବେ ଯେ, “ପ୍ରଭୁ, ସମ୍ବିଧାନ ସଂଶୋଧନ କରି ଆମ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ବଞ୍ଚାନ୍ତୁ।”
• କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳକୁ ବହୁତ ବିଳମ୍ବ ହୋଇସାରିଥିବ।
ଅମିତ ଶାହଙ୍କ ଅଫର୍ ସବୁଠାରୁ ଭଲ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ରାଜନୈତିକ ଅହଂକାର ଆଗରେ ବିଚାର ବୁଦ୍ଧି ହଜିଗଲା। କୁହାଯାଏ, “ବିନାଶ କାଳେ ବିପରୀତ ବୁଦ୍ଧି”। ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତ ପାଇଁ ଆଜି ଏହା ସତ୍ୟ ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଛି।
