ପୁଣି ଏକ ଐତିହାସିକ ନିଷ୍ପତି | ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ନେଲେ ଏକ ବିରଳ ନିଷ୍ପତ୍ତି | ଇଚ୍ଛା ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରକାର ନୂଆ ଢଙ୍ଗର ନ୍ୟାୟ ଶୁଣେଇଛନ୍ତି ମାନ୍ୟବର ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ | ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ କ୍ଲିନିକାଲ୍ ଆସିଷ୍ଟାଡ୍ ପୁଷ୍ଟିସାର ଚିକିତ୍ସା ଭାବରେ ଏହା ଯୋଗ୍ୟ | କିନ୍ତୁ ଯଦି ମେଡିକାଲ୍ ବୋର୍ଡ ସୁପାରିଶ କରନ୍ତି ତେବେ ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରାଯାଇପାରିବ | ପୁଣି କହିଛନ୍ତି ଯେ ମୁଖ୍ୟ ହେଉଛି ଚିକିତ୍ସା ଜାରି ରଖିବା ଆଉ ଦେଖିବା କି ଏହା ରୋଗୀଙ୍କ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ କାମ କରେ କି ନାହିଁ ।
ତେବେ ଘଟଣା କ୍ରମେ ୧୩ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ପଡ଼ିଯିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଲାଗିଥିଲା ଗୁରୁତର ମସ୍ତିଷ୍କ ଆଘାତ | ଯେଉଁପାଇଁ ଏହା ଦେଶରେ କୋର୍ଟ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛାମୃତ୍ୟୁର ପ୍ରଥମ ମାମଲା । ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛାମୃତ୍ୟୁର ବୈଧତାକୁ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଥିବା ରାୟର ଅନେକ କିଛି ଦିଗକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଚି | ଏହି ରାୟ ବିଚାରପତି ଜେବି ପାରଦିୱାଲା ଏବଂ କେଭି ବିଶ୍ୱନାଥନ ନିଜର ଏକ ଭାବପ୍ରବଣ ଖଣ୍ଡପୀଠ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି। ତେବେ ଆଜିର ରାୟ ଏକ ଐତିହାସିକ ରାୟ ହେବ କାରଣ ଏହା ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛାମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ୨୦୧୮ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀକୁ ଆଗକୁ ନେଇଛି । ହରିଶ ରାଣାଙ୍କ ରାୟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛି ଯେ ତାଙ୍କ ଜୀବନକୁ ଖାଦ୍ୟ ଟ୍ୟୁବ୍ ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥନ କରାଯାଉଥିବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛାମୃତ୍ୟୁ କିପରି ପ୍ରୟୋଗ କରାଯିବା ଉଚିତ ଯାହା ନେଇ ହୋଇଛି ବିଚାର |
ହରିଶଙ୍କ ମାମଲାରେ ଡାକ୍ତରୀ ମତାମତ ଅନୁଯାଇ ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ସାରା ଜୀବନ ଏପରି ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ରହିବ | ଡାକ୍ତରୀ ଟ୍ୟୁବ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ଯୋଗାଣ ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ଜୀବନକୁ ସମର୍ଥନ କରାଯାଉଥିବା ଘଟଣା ୨୦୧୮ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ ଅଧୀନରେ କୁହାଯାଇନଥିଲା । ଫଳସ୍ୱରୂପ , ପୂର୍ବ ରାୟ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିବା ଭେଣ୍ଟିଲେଟର ଭଳି ଜୀବନ ସମର୍ଥନ ବ୍ୟବସ୍ତାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ନକରିବା ଫଳରେ ହସ୍ପିଟାଲ ସ୍ତରରେ ରାଣାଙ୍କ ମାମଲାରେ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛାମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଏହା ହିଁ ହରିଶ ରାଣାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କୁ କୋର୍ଟକୁ ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା। ସେମାନଙ୍କର ଆବେଦନ ଶେଷରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା | ଯାହା ଆଜି ତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ହରିଶ ରାଣାଙ୍କୁ ହସ୍ପିଟାଲ ସେଟିଂରେ ଚିକିତ୍ସା ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲା | ଯାହା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭାବରେ ୩୨ବର୍ଷୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନର ସହିତ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲା।
ଜୀବନ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ପ୍ରତିଫଳନ ସହିତ କୋର୍ଟ ନିଜ ରାୟ ଖୋଲିଲେ
ତାଙ୍କର ଖଣ୍ଡପୀଠରେ ଜୀବନ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର ଜଟିଳତା ଉପରେ ପ୍ରତିଫଳନ ସହିତ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏଥିରେ ଆମେରିକୀୟ ପ୍ରଚାରକ ହେନରୀ ୱାର୍ଡ ବିଚରଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ ଉଦ୍ଧୃତ କରାଯାଇଥିଲା : “ଈଶ୍ୱର କୌଣସି ମଣିଷକୁ ପଚାରନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ସେ ଜୀବନକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବ କି ନାହିଁ । ଏହା ଏକ ପସନ୍ଦ ନୁହେଁ । ଆପଣଙ୍କୁ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପଡିବ । ତେବେ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି କିପରି ?” ବିଚାରପତିମାନେ ଶେକ୍ସପିୟରଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ “ହେବା କିମ୍ବା ନହେବା” ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ, ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଜୀବନର ଶେଷ ମାମଲାଗୁଡ଼ିକର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବା ପାଇଁ କୋର୍ଟମାନଙ୍କୁ କେତେକ ସମୟରେ ସମାନ କଷ୍ଟକର ପ୍ରଶ୍ନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ।
ତା’ପରେ କୋର୍ଟ ହରିଶ ରାଣା ମାମଲାର ମୂଳରେ ଥିବା ଏକ ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରସଙ୍ଗର ସ୍ପଷ୍ଟିକରଣ ଦେଇଥିଲେ | ଏହା କହିଥିଲେ ଯେ କ୍ଲିନିକାଲ୍ ପରିଚାଳିତ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଜଳୀୟ ଭାଗ – ଖାଦ୍ୟ ଟ୍ୟୁବ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ଯୋଗାଣ ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ସମେତ ଚିକିତ୍ସା ଉପରେ ବି ବିଶେଷ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ | ଯେହେତୁ ଏପରି ଶରୀର ପାଇଁ ପୁଷ୍ଟି ଡାକ୍ତରୀ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ମାଧ୍ୟମରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ନିରୀକ୍ଷଣ ଏବଂ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ , ତେଣୁ ଯଦି ପ୍ରାଥମିକ ଏବଂ ମାଧ୍ୟମିକ ଡାକ୍ତରୀ ବୋର୍ଡ ଉଭୟ ନିଷ୍କର୍ଷ କରନ୍ତି ଯେ ଏହାକୁ ଜାରି ରଖିବା ରୋଗୀଙ୍କ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ୱାସ୍ଥର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ନୁହେଁ ତେବେ ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରାଯାଇପାରିବ।
ହରିଶ ରାଣା ମାମଲାର ମୂଳ କାହାଣୀ
୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଏକ କୋଠାର ଚତୁର୍ଥ ମହଲାରୁ ପଡ଼ିଯାଇଥିଲେ ହରିଶ ରଣା | ସେ ସମୟରେ ସେ ୨୦ ବର୍ଷ ବୟସର ଥିଲେ। ଏହି ଦୁର୍ଘଟଣା ତାଙ୍କୁ ୧୦୦% କ୍ୱାଡ୍ରିପ୍ଲେଜିଆ ସହିତ କୋମା ଅବସ୍ଥାକୁ ଠେଲି ଦେଇଥିଲା । କୋର୍ଟ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଡାକ୍ତରୀ ରିପୋର୍ଟରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ରାଣାଙ୍କ ଶୋଇବା ଚେଇଁବା ସମାନ | ଆଉ ସେ କେଉଁଆଡେ ବି ନିଜସ୍ୱ ଚାଲବୁଲ କରି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ | ଦୁର୍ଘଟଣା ପରଠାରୁ, ତାଙ୍କୁ ଏକ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ PEG ଫିଡିଂ ଟ୍ୟୁବ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିବା କ୍ଲିନିକାଲ୍ ପ୍ରଶାସିତ ଖାଦ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ଏବେ ଯାଏଁ ତାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖାଯାଇଛି। ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି, ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥାରେ କୌଣସି ଉନ୍ନତି ନଆସିବାରୁ, ରାଣାଙ୍କ ପିତାମାତା ଭେଣ୍ଟିଲେଟର ଚିକିତ୍ସା ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଲୋଡ଼ି କୋର୍ଟଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଯୁକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପୁଅକୁ କୃତ୍ରିମ ଭାବରେ ଜୀବିତ ରଖାଯାଇଛି ଏବଂ ଚିକିତ୍ସା ଜାରି ରଖିବାର କୌଣସି ଉର୍ନ୍ନତି ରାସ୍ତା ଆମକୁ ଦିଶୁ ନାହିଁ | ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ସେମାନଙ୍କ ଆବେଦନକୁ ମଞ୍ଜୁର କରିବା ସହିତ ଏହା ମଧ୍ୟ ଜୋର ଦେଇ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଏପରି କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି ମୃତ୍ୟୁ ନିଜେ ରୋଗୀଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥ କି ଚିକିତ୍ସା ଜାରି ରଖିବା ରୋଗୀଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥ ! କୋର୍ଟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଡାକ୍ତରମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା ଏବେ ବି ଜାରି ରହିଛି | ତେବେ ବୈଧ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି କୌଣସି ପ୍ରକାର ଶାରୀରିକ ଉର୍ନ୍ନତି ଦେଖା ଦେଏ ତେବେ ଏହାକୁ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରାଯାଇପାରେ |
also read : https://purvapaksa.com/chickenpox-cases-reported-in-gajapati/
ଗଜପତିରେ ହାଡ଼ଫୁଟି ଆତଙ୍କ , ଆରମ୍ଭ ହେଲା ପ୍ରାଥମିକ ଚିକିତ୍ସା | Chickenpox cases reported in Gajapati
