ଗତ ୩୦ ବର୍ଷରେ ଓଡ଼ିଶାର ମୋଟ ଋଣ ପରିମାଣ ପ୍ରାୟ ୭୦ ଗୁଣରୁ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ୧୯୯୫-୯୬ ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷରେ ଯେଉଁଠାରେ ରାଜ୍ୟର ଋଣ ମାତ୍ର ୯୨୧୮.୫୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ଥିଲା, ସେହି ରାଶି ୨୦୨୩-୨୪ରେ ବଢ଼ି ୯୬,୩୧୦.୪୦ କୋଟି ଟଙ୍କାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ଚଳିତ ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଏହା ୧,୩୪,୯୧୩ କୋଟି ୮୪ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାକୁ ଛୁଇଁପାରେ ବୋଲି ସରକାରୀ ସ୍ତରରେ ଆକଳନ କରାଯାଇଛି।
ସଂଖ୍ୟା ଦେଖିଲେ ଏହା ଚିନ୍ତାଜନକ ଲାଗିପାରେ। କିନ୍ତୁ ଆର୍ଥିକ ସର୍ଭେ ରିପୋର୍ଟ କୁହୁଛି—ଏହି ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଋଣ ସତ୍ତ୍ୱେ ଓଡ଼ିଶାର ଋଣ ଚାପ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ତୁଳନାରେ ଏବେବି ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛି। ଏହା କିପରି ସମ୍ଭବ? ଏହାର ପଛରେ କ’ଣ ରହିଛି—ଆର୍ଥିକ ଶୃଙ୍ଖଳା, ଜିଏସଡିପିର ଦ୍ରୁତ ବୃଦ୍ଧି, ନା ତୁଳନାତ୍ମକ ଆର୍ଥିକ ସୁବ୍ୟବସ୍ଥାପନ?
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଆଧାର କରି ଓଡ଼ିଶାର ଋଣ ଗାଥାକୁ ବିଶ୍ଲେଷଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଜିଏସଡିପିର ଲମ୍ବା ଲମ୍ଫ: ଋଣକୁ ବୁଝିବାର ମୂଳ ଚାବି
ଋଣର ପରିମାଣ ବୃଦ୍ଧି ହେବା ଏକ ଦିଗ। କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ଜିଏସଡିପି (Gross State Domestic Product) ସହ ତୁଳନା କଲେ ପ୍ରକୃତ ଚିତ୍ର ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ।
- ୨୦୦୫-୦୬ରେ ଓଡ଼ିଶାର ଜିଏସଡିପି ୧ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଟଙ୍କାରୁ କମ୍ ଥିଲା।
- ୨୦୧୫-୧୬ରେ ଏହା ୩.୨୯ ଲକ୍ଷ କୋଟିକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
- ୨୦୨୫-୨୬ରେ ଏହା ୯.୮୮ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଟଙ୍କା ହେବାର ଆକଳନ।
ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧିରେ ଜିଏସଡିପି ପ୍ରାୟ ଦଶ ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି। ଏହା ଅର୍ଥନୀତିର ଆକାର ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ବଢ଼ିବାର ପ୍ରମାଣ।
ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଋଣର ଜିଏସଡିପି ସହ ସମ୍ପର୍କ (Debt-to-GSDP Ratio) ଦେଖିବା ଜରୁରୀ।
- ୨୦୨୨-୨୩ରେ ଋଣ ବୋଝ ଜିଏସଡିପିର ୧୨.୩%
- ୨୦୨୩-୨୪ରେ ୧୧.୦୭%କୁ ହ୍ରାସ
- ୨୦୨୪-୨୫ରେ ପୁଣି ୧୨.୩%
- ୨୦୨୫-୨୬ରେ ୧୩.୬% ହେବାର ଆକଳନ
ଏଫଆରବିଏମ୍ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ସୀମା ୨୫% ମଧ୍ୟରେ ରହିବାକୁ ଥିବାବେଳେ ଓଡ଼ିଶା ୧୩-୧୪% ମଧ୍ୟରେ ଅଛି—ଅର୍ଥାତ୍ ସୁରକ୍ଷିତ ସୀମାରେ।
ଏଫଆରବିଏମ୍ ଆଇନ: ଆର୍ଥିକ ଶିଷ୍ଟାଚାରର ମାନକ
Fiscal Responsibility and Budget Management (FRBM) ଆଇନ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆର୍ଥିକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବା ପାଇଁ ପ୍ରଣୀତ। ଏହା ଦୁଇଟି ମୂଳ ନିୟମ ଦେଉଛି:
- ଋଣ ଜିଏସଡିପିର ୨୫% ମଧ୍ୟରେ
- ଆର୍ଥିକ ଘାଟତି ୩.୫% ମଧ୍ୟରେ
ଓଡ଼ିଶା ଏଯାବତ୍ ଏହି ସୀମା ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି। ଅର୍ଥାତ୍ ରାଜ୍ୟ ଅତିରିକ୍ତ ଋଣ ନେଇ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଖର୍ଚ୍ଚ କରୁନାହିଁ।
ସୁଧ ପରିଶୋଧ: ଓଡ଼ିଶାର ମଜବୁତ ସ୍ଥିତି
ଋଣ ନେବା ଏକ କଥା, କିନ୍ତୁ ତାହାର ସୁଧ ଦେବା କ୍ଷମତା ଅନ୍ୟ କଥା।
ଓଡ଼ିଶା ତାହାର ମୋଟ ରାଜସ୍ୱ ଆୟର କେବଳ ୨.୮% ସୁଧ ପରିଶୋଧରେ ବ୍ୟୟ କରୁଛି।
ତୁଳନା କଲେ—
- ପଞ୍ଜାବ: ୨୨.୪%
- କେରଳ, ତାମିଲନାଡୁ, ହରିଆନା: ୨୦% ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ
- ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ: ୧୮.୩%
- ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ: ୧୬.୧%
- ଗୁଜୁରାଟ: ୧୨.୪%
ଏହାର ଅର୍ଥ—ଓଡ଼ିଶାର ଋଣ ସୁଧ ଚାପ ଅତ୍ୟନ୍ତ କମ୍। ଏହା ରାଜ୍ୟର ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିରତାକୁ ଦର୍ଶାଏ।
କେନ୍ଦ୍ର ଓ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ସାମୂହିକ ଋଣ ଚିତ୍ର
ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ମୋଟ ଋଣ ପ୍ରାୟ ୨୦୦ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଟଙ୍କା। ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମୋଟ ଋଣ ମିଶି ୧୦୦ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଟଙ୍କାକୁ ଛୁଇଁବାକୁ ଯାଉଛି।
ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଓଡ଼ିଶାର ୧.୩୪ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଟଙ୍କା ଋଣ ତୁଳନାତ୍ମକ ଭାବେ ଛୋଟ।
୩୦ ବର୍ଷର ଯାତ୍ରା: ୯ ହଜାର କୋଟିରୁ ୧.୩୪ ଲକ୍ଷ କୋଟି
୧୯୯୫-୯୬ → ୯୨୧୮.୫୦ କୋଟି
୨୦୨୩-୨୪ → ୯୬,୩୧୦.୪୦ କୋଟି
୨୦୨୫-୨୬ → ୧,୩୪,୯୧୩ କୋଟି (ଆକଳନ)
ଏହି ବୃଦ୍ଧିର ପଛରେ ଅଛି—
- ପ୍ରାକୃତିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ (ସାଇକ୍ଲୋନ, ବନ୍ୟା)
- ଢଞ୍ଚାଗତ ନିବେଶ
- ସାମାଜିକ କଳ୍ୟାଣ ଯୋଜନା
- ପ୍ରଶାସନିକ ବିସ୍ତାର
ଏହାକୁ “ଋଣ ବିସ୍ଫୋରଣ” କୁହିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, ବରଂ “ଆର୍ଥିକ ଆକାର ବୃଦ୍ଧି ସହ ଋଣ ବୃଦ୍ଧି” କୁହିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଓଡ଼ିଶାର ମଡେଲ୍: ଋଣ କମ୍, ବୃଦ୍ଧି ଅଧିକ?
ଓଡ଼ିଶାର ଅର୍ଥନୀତିର ମୂଳ ଶକ୍ତି—
- ଖଣିଜ ସମ୍ପଦ
- ଶିଳ୍ପୀକରଣ
- କୃଷି ଉତ୍ପାଦନ
- ଉଦ୍ୟୋଗ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ
- ନିବେଶ ଆକର୍ଷଣ
ଏହାର ପରିଣାମ—ରାଜସ୍ୱ ଆୟ ବୃଦ୍ଧି, ଯାହା ଋଣ ଚାପକୁ ସୀମିତ ରଖିବାରେ ସହାୟକ।
ଚିନ୍ତାର କାରଣ କ’ଣ?
ତଥାପି କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ ରହିଯାଏ—
- ଜିଏସଡିପି ବୃଦ୍ଧି ଯଦି ଧୀର ହୋଇଯାଏ?
- ପ୍ରାକୃତିକ ବିପଦ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ?
- ନୂତନ କଳ୍ୟାଣ ଯୋଜନା ଋଣ ବଢ଼ାଇଦେଲେ?
ଯଦି ରାଜସ୍ୱ ବୃଦ୍ଧି ଅବ୍ୟାହତ ରହେ, ତେବେ ଏହି ଋଣ ଚାପ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରହିବ। ନଚେତ ଚାପ ବଢ଼ିପାରେ।
ରାଜନୀତିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ
ଶାସକ ଦଳ ଏହାକୁ ଆର୍ଥିକ ଶିଷ୍ଟାଚାରର ଫଳ ବୋଲି ପ୍ରଚାର କରୁଛି। ବିରୋଧୀ କହୁଛନ୍ତି—ଋଣ ବୃଦ୍ଧି ଏକ ଭବିଷ୍ୟତ ଜୋଖିମ।
ସତ୍ୟ ହେଲା—ସଂଖ୍ୟା ଦୁହେଁ ପକ୍ଷକୁ କିଛି ଯଥାର୍ଥ ଦେଉଛି।
ନିଷ୍କର୍ଷ: ଆତଙ୍କ ନୁହେଁ, ସତର୍କତା ଆବଶ୍ୟକ
ଓଡ଼ିଶାର ଋଣ ୭୦ ଗୁଣ ବଢ଼ିଛି—ଏହା ତଥ୍ୟ।
କିନ୍ତୁ ଋଣ ଚାପ ଜିଏସଡିପି ତୁଳନାରେ କମ୍—ଏହା ମଧ୍ୟ ତଥ୍ୟ।
ଏହାକୁ ନ ଅତିରଞ୍ଜିତ ଆତଙ୍କରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ, ନା ଅତ୍ୟଧିକ ଆତ୍ମତୁଷ୍ଟିରେ। ଆର୍ଥିକ ଶିଷ୍ଟାଚାର ଜାରି ରହିଲେ ଓଡ଼ିଶା ତାହାର ଋଣକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିପାରିବ।
କିନ୍ତୁ ଯଦି ବୃଦ୍ଧି ଧୀର ହୋଇଯାଏ କିମ୍ବା ଅତିରିକ୍ତ ବ୍ୟୟ ବଢ଼ିଯାଏ, ତେବେ ଏହି ସୁରକ୍ଷିତ ଅବସ୍ଥା ଦୀର୍ଘକାଳ ରହିପାରିବ ନାହିଁ।
ଏହିପରି ସ୍ଥିତିରେ ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଶବ୍ଦ— ବୃଦ୍ଧି, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ଦୀର୍ଘମିୟାଦୀ ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିରତା।
Also readhttps://purvapaksa.com/dharmendras-regional-arrow-to-mohan/
