ଆଜି ଆମେ ଏକ ଅତି ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଗର୍ବର ବିଷୟ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିବା। ଆପଣ ହୁଏତ ଭାବୁଥିବେ ଯେ ଭାରତ ପାଖରେ ଏବେ ଯାଏଁ ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିର (5th Gen) ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନ ନାହିଁ, ତେବେ ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର (6th Gen) କଥା କାହିଁକି ଉଠୁଛି? ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନ ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ଏବଂ ଏହା କାହିଁକି ବିଶ୍ଵକୁ ଚକିତ କରିଛି?
ଭାରତ ଏବେ କେବଳ ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନ କିଣିବା ଉପରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନ ନିଜେ ବିକଶିତ କରିବା ପାଇଁ ବିଶ୍ଵର ବଡ଼ ବଡ଼ ଦେଶମାନଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରୁଛି। ସଂସଦୀୟ ପ୍ରତିରକ୍ଷା କମିଟି ପ୍ରତିରକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରାଳୟକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ଭାରତକୁ ଏବେ ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ଲଢ଼ୁଆ ବିମାନ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ରଣନୀତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଦରକାର।
ଭାରତ ଏହି ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ପାଇଁ କେଉଁ ଦେଶମାନଙ୍କ ସହ ହାତ ମିଳାଇପାରେ ଏବଂ ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ବିମାନ ଗୁଡ଼ିକରେ ଏମିତି କ’ଣ ଖାସ୍ ରହିଛି, ଯାହା ଶତ୍ରୁ ଦେଶକୁ ଭୟଭୀତ କରିଦେଇଛି।
ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନର ପିଢ଼ି ଓ ବିବର୍ତ୍ତନ
ଏହି ‘ଜେନେରେସନ୍’ ବା ପିଢ଼ି କ’ଣ। ଏହା କୌଣସି ବୟସ ଅନୁସାରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ବଦଳିଲେ ଏହାର ପିଢ଼ି ବଦଳିଥାଏ।
ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ଵିତୀୟ ପିଢ଼ିର ବିମାନ କେବଳ ବୋମା ପକାଇବା କାମରେ ଆସୁଥିଲା। ତୃତୀୟ ପିଢ଼ିରେ ‘ବିୟଣ୍ଡ ଭିଜୁଆଲ୍ ରେଞ୍ଜ୍’ (Beyond Visual Range) ମିସାଇଲ୍ ଆସିଲା, ଯାହା ଶତ୍ରୁକୁ ନ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ଦୂରରୁ ଆକ୍ରମଣ କରିପାରୁଥିଲା। ଏବେ ବିଶ୍ଵରେ ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିର ବିମାନ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଛି।
ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବିଶେଷତ୍ଵ ହେଉଛି ‘ଷ୍ଟିଲ୍ଥ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି’ (Stealth Technology), ଯାହା ଦ୍ଵାରା ବିମାନ ଶତ୍ରୁର ରାଡାର୍ରେ ଧରାପଡ଼େ ନାହିଁ। ଆମେରିକାର F-35, ରୁଷର ସୁଖୋଇ-୫୭ ଏବଂ ଚୀନର J-20 ହେଉଛି ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିର ଉଦାହରଣ। ଭାରତ ମଧ୍ୟ ତାର AMCA (Advanced Medium Combat Aircraft) ପ୍ରକଳ୍ପ ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜସ୍ଵ ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିର ବିମାନ ତିଆରି କରୁଛି।
ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ି କାହିଁକି ଏତେ ବିପଜ୍ଜନକ?
ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିରେ ଏମିତି କ’ଣ ଅଛି? ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ବିମାନକୁ ଆପଣ ‘ଡ୍ରୋନ୍ର ବାପା’ କହିପାରିବେ। ଏଥିରେ ଆର୍ଟିଫିସିଆଲ୍ ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ (AI) ଏବଂ ମାନବରହିତ ଉଡ଼ାଣର (Unmanned flight) କ୍ଷମତା ରହିବ। ଅର୍ଥାତ୍ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନ ବିନା ପାଇଲଟ୍ରେ ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁ ଶିବିରରେ ପଶି ଆକ୍ରମଣ କରିପାରିବ।
ଏହା ସହିତ ଏହି ବିମାନଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଵୟଂଚାଳିତ ଭାବେ ଶତ୍ରୁକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିବେ ଏବଂ ରାଡାର୍କୁ ଚକମା ଦେବାରେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ। ଜିପିଏସ୍ ଜାମିଂ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା କ୍ଵାଣ୍ଟମ୍ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ବ୍ୟବହାର କରି ନିଜର ରାସ୍ତା ଖୋଜିପାରିବ। ବିଶ୍ଵରେ ଏବେ ଯେଉଁଭଳି ଭାବେ ଡ୍ରୋନ୍ ଯୁଦ୍ଧର ଧାରା ବଦଳାଇ ଦେଇଛି, ସେଥିପାଇଁ ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଧିକ ମନେହେଉଛି।
ଭାରତର ବର୍ତ୍ତମାନର ଶକ୍ତି ଓ ଆବଶ୍ୟକତା
ଭାରତୀୟ ବାୟୁସେନା ବିଶ୍ଵର ଚତୁର୍ଥ ବଡ଼ ବାୟୁସେନା। ଭାରତ ପାଖରେ ଏବେ ରାଫେଲ୍ (Rafale) ଏବଂ ସୁଖୋଇ-୩୦ (Sukhoi 30) ଭଳି ୪.୫ ପିଢ଼ିର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିମାନ ରହିଛି। କିନ୍ତୁ ଏହା ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ଯଦି ଭାରତକୁ ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଚୀନ୍ ଏବଂ ପାକିସ୍ତାନ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପଡ଼େ, ତେବେ ଆମକୁ ୪୨ଟି ସ୍କ୍ଵାଡ୍ରନ୍ (Squadron) ଦରକାର। କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତ ପାଖରେ ମାତ୍ର ୨୯ଟି ସ୍କ୍ଵାଡ୍ରନ୍ ଅଛି।
ଏହି ଶୂନ୍ୟସ୍ଥାନ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଭାରତ ‘ତେଜସ’ (Tejas) ବିମାନର ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ାଉଛି ଏବଂ ଆମେରିକୀୟ ଇଞ୍ଜିନ ବ୍ୟବହାର କରି AMCA ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ଉପରେ କାମ କରୁଛି। AMCA ପ୍ରୋଜେକ୍ଟରେ ଏବେ ଟାଟା (Tata) ଏବଂ ଏଲ୍ ଆଣ୍ଡ ଟି (L&T) ଭଳି ଘରୋଇ କମ୍ପାନୀଙ୍କୁ ସାମିଲ କରାଯାଇଛି, ଯେମିତି କି ୨୦୩୫ ସୁଦ୍ଧା ଆମ ପାଖରେ ନିଜସ୍ଵ ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିର ବିମାନ ରହିବ।
ଭାରତର ଆଗାମୀ ବିକଳ୍ପ ଓ ରଣନୀତି
ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ବିକାଶ ପାଇଁ ଭାରତ ପାଖରେ ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ବିକଳ୍ପ ଅଛି: ୧. ବ୍ରିଟେନ୍, ଇଟାଲୀ ଏବଂ ଜାପାନର ‘ଗ୍ଲୋବାଲ୍ କମ୍ବାଟ୍ ଏୟାର୍ ପ୍ରୋଗ୍ରାମ୍’ (GCAP)। ୨. ଫ୍ରାନ୍ସ, ଜର୍ମାନୀ ଏବଂ ସ୍ପେନ୍ର ‘ଫ୍ୟୁଚର୍ କମ୍ବାଟ୍ ଏୟାର୍ ସିଷ୍ଟମ୍’ (FCAS)।
ସୂଚନା ଅନୁସାରେ, ଭାରତ ଫ୍ରାନ୍ସ ସହ ମିଶି କାମ କରିବାକୁ ଅଧିକ ଆଗ୍ରହୀ। ଯଦି ଜର୍ମାନୀ ଏହି ପ୍ରୋଜେକ୍ଟରୁ ଓହରିଯାଏ, ତେବେ ଭାରତ ଏଥିରେ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ କରି ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ବିମାନ ତିଆରି କରିବାରେ ବଡ଼ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିପାରେ। ପାକିସ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ଚୀନ୍ ସହ ମିଶି ଏଥିପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ଭାରତର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଏବେ ବହୁତ ଆଗରେ ରହିଛି।
ଯୁଦ୍ଧ ଏବେ କେବଳ ସୀମାରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ମଇଦାନରେ ମଧ୍ୟ ଲଢ଼ାଯାଉଛି। ବିଶ୍ଵର ସାମ୍ପ୍ରତିକ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଦେଖିଲେ ଲାଗୁଛି ଯେ କୌଣସି ବି ଦେଶ ଏହି ଦୌଡ଼ରୁ ପଛରେ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି। ଭାରତ ମଧ୍ୟ ନିଜର ଆତ୍ମନିର୍ଭରତା ଏବଂ ସାମରିକ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ଵ ଦେଉଛି।
ଆପଣଙ୍କୁ କ’ଣ ଲାଗୁଛି? ଭାରତ କ’ଣ ନିଜର ଷଷ୍ଠ ପିଢ଼ିର ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନ ତିଆରି କରିବାରେ ସଫଳ ହେବ?
also read : https://purvapaksa.com/tata-power-in-odisha-rank-among-top-performers-in-national-dur-report/
