ମାଦ୍ରାସ ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ତରଫରୁ ଏକ ବୈପ୍ଳବିକ ଏବଂ ସୁଦୂରପ୍ରସାରୀ ରାୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି, ଯାହା ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ଚର୍ଚ୍ଚାର ବିଷୟ ପାଲଟିଛି। କୋର୍ଟ ନିଜ ରାୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଇସଲାମ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମୁସଲିମ୍ ସମୁଦାୟ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଛୁଆ ବର୍ଗ (Backward Class Muslim) ସଂରକ୍ଷଣର ଫାଇଦା ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ଶୁଭେନ୍ଦୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜାତୀୟ ବିଷୟ ପରେ ଏବେ ଏହି ଆଇନଗତ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ନେଇ କାହିଁକି ଦେଶର ରାଜନୀତି ଓ ପ୍ରଶାସନରେ ହଲଚଲ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ଆସନ୍ତୁ ସେ ବିଷୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତଥ୍ୟ ଆଲୋଚନା କରିବା।
କ’ଣ ଥିଲା ତାମିଲନାଡୁ ସରକାରଙ୍କ ସେହି ବିବାଦୀୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ?
ଘଟଣାଟି ହେଉଛି ତାମିଲନାଡୁର, ଯେଉଁଠାରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ୨୦୨୪ ମସିହା ମାର୍ଚ୍ଚ ୯ ତାରିଖରେ ଏକ ସରକାରୀ ଆଦେଶ (Government Order – GO) ଜାରି କରିଥିଲେ। ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାମା ଅନୁଯାୟୀ, ଯଦି ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର କୌଣସି ପଛୁଆ ବର୍ଗ (BC), ଅତି ପଛୁଆ ବର୍ଗ (MBC), ଅଣ-ଅଧିସୂଚିତ ସମୁଦାୟ (DNC) କିମ୍ବା ଅନୁସୂଚିତ ଜାତି (SC) ର ବ୍ୟକ୍ତି ଇସଲାମ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୀମିତ ସଂରକ୍ଷଣ ସୁବିଧା ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟରେ ଚିହ୍ନିତ ଥିବା ସାତୋଟି ‘Backward Class Muslim’ ସେକ୍ଟ ବା ସମୁଦାୟ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିକର ଜାତି ପ୍ରମାଣପତ୍ର ମିଳିପାରିବ।
ସରକାରଙ୍କ ଯୁକ୍ତି ଥିଲା ଯେ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସାମାଜିକ ସୁରକ୍ଷା ଓ ପୂର୍ବରୁ ପାଉଥିବା ସଂରକ୍ଷଣ ସୁବିଧାର ନିରନ୍ତରତା ବଜାୟ ରହିବ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଆଦେଶକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରି ହୋଇଥିବା ଏକ ଆବେଦନର ଶୁଣାଣି କରି ମାଦ୍ରାସ ହାଇକୋର୍ଟ ଏହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଅସାମ୍ବିଧାନିକ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରି ରଦ୍ଦ କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ମାଦ୍ରାସ ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ସ୍ପଷ୍ଟୋକ୍ତି: “ସେ କେବଳ ଜଣେ ମୁସଲିମ୍”
ଜଷ୍ଟିସ୍ ଜି.ଆର. ସ୍ୱାମୀନାଥନ୍ ଏବଂ ଜଷ୍ଟିସ୍ ପି.ବି. ବାଲାଜୀଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ ଡିଭିଜନ ବେଞ୍ଚ ଏହି ମାମଲାର ଶୁଣାଣି କରି ଅତି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି। କୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି:
“ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଇସଲାମ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ସଂରକ୍ଷଣ ସୁବିଧା ପାଇବା ପାଇଁ ମୁସଲିମ୍ ଧର୍ମ ଭିତରେ ଥିବା କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜାତି ବା ଗୋଷ୍ଠୀର ସଦସ୍ୟତା ଦାବି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଇସଲାମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ ସେ କେବଳ ଜଣେ ମୁସଲିମ୍, ସେତିକି ହିଁ ତାଙ୍କର ପରିଚୟ ଏବଂ ତା’ଠାରୁ ଅଧିକ କିଛି ନୁହେଁ।”
କୋର୍ଟ ଏହି ମାମଲାରେ ୧୯୫୧ ମସିହାର ଏକ ପୁରୁଣା ଆଇନଗତ ନଜିର (G. Michael v. S. Venkateswaran) ର ଉଦାହରଣ ଦେଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ କୁହାଯାଇଥିଲା କି ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ ମୁସଲିମ୍ ହେବା ପରେ ସେ କେବଳ ‘ଜଷ୍ଟ ଅ ମୁସଲମାନ’ ହୋଇଯାନ୍ତି। ତେଣୁ କାର୍ଯ୍ୟପାଳିକା ବା ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଏକ ସାଧାରଣ ସରକାରୀ ଆଦେଶ (GO) ଜାରି କରି ପୂର୍ବରୁ ସ୍ଥିର ହୋଇଥିବା ନ୍ୟାୟିକ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ବଦଳାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ।
କୋର୍ଟଙ୍କ ଶକ୍ତ ଟିପ୍ପଣୀ: “ଏହି ଆଦେଶ ଅସାମ୍ବିଧାନିକ ଏବଂ ଅଣ-ଇସଲାମୀୟ”
ହାଇକୋର୍ଟ ସରକାରଙ୍କ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ କେବଳ ସାମ୍ବିଧାନିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଧାର୍ମିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ମଧ୍ୟ ଭୁଲ୍ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି। କୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ମିଶନାରୀ ଏବଂ ଇସଲାମ ଧର୍ମ ପ୍ରଚାରକମାନେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ପ୍ରଚାର କରି ଆସୁଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଧର୍ମରେ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଭଳି କୌଣସି ଜାତିପ୍ରଥା ବା ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ଭେଦଭାବ ନାହିଁ ଏବଂ ସେଠାରେ ସାମାଜିକ ସମାନତା ରହିଛି। ତେଣୁ ଧର୍ମାନ୍ତରୀକରଣ ପାଇଁ ଏଭଳି ସମାନତାର ଆଧାର ନେବା ପରେ, ପୁଣି ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଇସଲାମ ଭିତରେ ସାମାଜିକ ସ୍ତରୀକରଣ କିମ୍ବା ଆଗୁଆ-ପଛୁଆ ଶ୍ରେଣୀର ଦାବି କରିବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଯୌକ୍ତିକ ଓ ବିରୋଧାଭାସପୂର୍ଣ୍ଣ।
କୋର୍ଟଙ୍କ ମତରେ, ଇସଲାମରେ ସମସ୍ତେ ସମାନ ଏବଂ ସେଠାରେ କୌଣସି ସାମାଜିକ ସୋପାନ ବା ଜାତିଗତ ପାହଚ ନାହିଁ। ତେଣୁ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ପବିତ୍ର କୋରାନର ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀର ମଧ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧ, ଯାହା ଏହାକୁ ‘ଅଣ-ଇସଲାମୀୟ’ (Un-Islamic) ପ୍ରମାଣିତ କରୁଛି।
ଜନ୍ମଗତ ପରିଚୟକୁ ବଦଳାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ
କୋର୍ଟ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ମୁସଲିମ୍ ସମାଜରେ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଗୋଷ୍ଠୀ ଯେପରିକି ରାଉଥର (Rowther), ଲବ୍ବାଇ (Lebbai), ମରକାୟାର (Marakkayar) କିମ୍ବା ଡେକାନୀ (Deccani) ମୁସଲିମ୍ ଭଳି ପରିଚୟ କେବଳ ଜନ୍ମରୁ ହିଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଥାଏ। ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜର ଧର୍ମ ବଦଳାଇ ପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ସେ କେବେ ବି କେବଳ ଧର୍ମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ଜନ୍ମଗତ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କୌଣସି ମୁସଲିମ୍ ଜାତି ବା ସେକ୍ଟର ସଦସ୍ୟ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଏପରି ଭାବେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଜାତି ପ୍ରମାଣପତ୍ର ଦେବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହାସ୍ୟାସ୍ପଦ ଏବଂ ବେଆଇନ।
ମାଦ୍ରାସ ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ଏହି ରାୟ ସଂରକ୍ଷଣ ନୀତିର ଦୁରୁପଯୋଗକୁ ରୋକିବା ଏବଂ ସାମ୍ବିଧାନିକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ରକ୍ଷା ଦିଗରେ ଏକ ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଛି ଯେ, ସଂରକ୍ଷଣର ଲାଭ ପାଇବା ପାଇଁ ଧର୍ମ ପରିବର୍ତ୍ତନର ସାହାରା ନେଇ ସାମାଜିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସହ ଖେଳାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/open-play-of-administrative-power/
ପ୍ରଶାସନିକ କ୍ଷମତାର ଖୋଲା ଖେଳ! || Open play of administrative power!
