ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିକୁ ଯଦି ଆମେ ଦେଖିବା, ଏହା ଏକ ରୋମାଞ୍ଚକର ଯାତ୍ରା ପରି। କେତେବେଳେ ଜଣଙ୍କର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ ତ କେତେବେଳେ କାହାର ଅସ୍ତ। ଗତ ୧୨ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ କେମିତି ଜଣକ ପରେ ଜଣେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନେତା ରାଜନୀତିର ମଇଦାନରୁ ପ୍ରାୟତଃ ହଜିବାକୁ ବସିଲେଣି? ଏବଂ କେମିତି ବିଜେପି ଏକ ଅପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ଶକ୍ତି ଭାବରେ ଉଭା ହୋଇଛି?
ରାଜନୀତିର ତିନିଟି କାଳଖଣ୍ଡ
ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିକୁ ଆମେ ମୁଖ୍ୟତଃ ତିନିଟି ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟି ପାରିବା।
୧. ପ୍ରଥମ କାଳଖଣ୍ଡ: ସ୍ୱାଧୀନତା ପରଠାରୁ କଂଗ୍ରେସର ଏକଚାଟିଆ ଶାସନ।
୨. ଦ୍ୱିତୀୟ କାଳଖଣ୍ଡ: ୧୯୬୭ ପରଠାରୁ ଯେତେବେଳେ କଂଗ୍ରେସ ଦୁର୍ବଳ ହେଲା ଏବଂ ଆଞ୍ଚଳିକ ଦଳମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ହେଲା।
୩. ତୃତୀୟ କାଳଖଣ୍ଡ: ୨୦୧୪ ପରଠାରୁ, ଯେଉଁଠାରେ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ବିଜେପିର ଆଧିପତ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଆମେ ଯଦି ଦ୍ୱିତୀୟ କାଳଖଣ୍ଡକୁ ଦେଖିବା, ୧୯୮୯ ପରେ ଭାରତରେ ମେଣ୍ଟ ସରକାରର ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ ବିଶ୍ୱନାଥ ପ୍ରତାପ ସିଂ, ମୁଲାୟମ ସିଂ ଯାଦବ, ଲାଲୁ ପ୍ରସାଦ, ଏଚଡି ଦେବଗୌଡାଙ୍କ ଭଳି ନେତାମାନେ ଦିଲ୍ଲୀ ଦରବାରରେ ନିଜର ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ବିନା କେନ୍ଦ୍ରରେ ସରକାର ଗଢ଼ିବା ଅସମ୍ଭବ ଥିଲା।
୨୦୧୪ ପରେ ବଦଳିଲା ଚିତ୍ର
୨୦୧୪ରେ ଯେତେବେଳେ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିଲେ, ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିର ତୃତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏହାର ପ୍ରଥମ ଶିକାର ହେଲା ଜାତୀୟ ଦଳ କଂଗ୍ରେସ। କିନ୍ତୁ କଂଗ୍ରେସ ପରେ ଯେଉଁମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହେଲେ, ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଆମ ଦେଶର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଞ୍ଚଳିକ ନେତା।
ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶର ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ: ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ ପରି ବଡ଼ ରାଜ୍ୟରେ ମାୟାବତୀ ଏବଂ ମୁଲାୟମ ସିଂଙ୍କ ପରିବାରର ରାଜୁତି ଚାଲୁଥିଲା। ମାୟାବତୀ ଚାରିଥର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆଜି ତାଙ୍କ ଦଳ ‘ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜର’ ଭାବରେ ବି ରହିନାହିଁ। ସେହିପରି ଅଖିଳେଶ ଯାଦବଙ୍କ ସମାଜବାଦୀ ପାର୍ଟି ଗତ ୫ଟି ନିର୍ବାଚନ ମଧ୍ୟରୁ ୪ଟିରେ ପରାଜୟର ସ୍ୱାଦ ଚାଖିଛି।
ବିହାରରୁ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର – ସବୁଠି ସଙ୍କଟ
ଲାଲୁ ଯାଦବଙ୍କ ପରିବାର ଆଜି ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚିଛି, ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ୧୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭାବ କ୍ରମଶଃ ହ୍ରାସ ପାଉଛି। ଅନ୍ୟପଟେ ନୀତିଶ କୁମାର, ଯିଏ ବିହାର ରାଜନୀତିରେ ‘ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ପାଦ’ ଭଳି ଜମି ରହିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଜେପି ରାଜ୍ୟ ରାଜନୀତିରୁ ଏକ ପ୍ରକାର ଦୂରେଇ ଦେଇଛି।
ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ରାଜନୀତିର ଚାଣକ୍ୟ କୁହାଯାଉଥିବା ଶରଦ ପାୱାର ଆଜି ଏକ ‘ବିଲୁପ୍ତ ପ୍ରଜାତି’ର ପ୍ରତୀକ ସାଜିଛନ୍ତି।
ନିଜ ଦଳର ସମର୍ଥନ ଅଭାବରୁ ତାଙ୍କୁ କଂଗ୍ରେସ ଓ ଉଦ୍ଧବ ଠାକରେଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ନେବାକୁ ପଡ଼ୁଛି। ସେହିପରି ଉଦ୍ଧବ ଠାକରେଙ୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟ କେତେବେଳେ ଉଦୟ ହୋଇ ଅସ୍ତ ହେଲା, ତାହା ଜାଣିବା ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡ଼ିଛି।
ଦିଲ୍ଲୀରୁ ଓଡ଼ିଶା – ପରିବର୍ତ୍ତନର ପବନ
ଆମେ ଯଦି ଅରବିନ୍ଦ କେଜ୍ରିୱାଲଙ୍କ କଥା କହିବା, ଯିଏ ଏକ ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଆଶା ନେଇ ଆସିଥିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଆଜି ଅନେକ ଅସୁବିଧାରେ। ପଞ୍ଜାବକୁ ଛାଡ଼ିଲେ ତାଙ୍କର ରାଜନୈତିକ ଭବିଷ୍ୟତ ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ।
ଓଡ଼ିଶାର ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନ: ଆମ ଓଡ଼ିଶା କଥା ବିଚାର କରନ୍ତୁ। ୧୯୯୯ରୁ ୨୦୨୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଦୀର୍ଘ ୨୫ ବର୍ଷ ଧରି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଥିବା ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ସିତାରା ମଧ୍ୟ ଏହି ୨୦୨୪ ନିର୍ବାଚନରେ ଧୀମେଇ ଯାଇଛି।
ତାଙ୍କ ଦଳ ବିଜେଡି ଆଜି କ୍ଷମତାରୁ ବାହାରେ ଏବଂ ରାଜ୍ୟରେ ବିଜେପିର ଏକଚାଟିଆ ପ୍ରଭାବ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ଲୋକସଭାର ୨୧ଟି ଆସନ ମଧ୍ୟରୁ ୨୦ଟି ବିଜେପି ହାତକୁ ଯାଇଛି। ଏହା ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ଆଞ୍ଚଳିକ ଦଳର ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଆଜି ଶେଷ ହେବାକୁ ଯାଉଛି।
ଶେଷ ସଂଗ୍ରାମ – ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ଏବଂ ତାମିଲନାଡୁ
ବର୍ତ୍ତମାନ ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ମାତ୍ର ଦୁଇଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଞ୍ଚଳିକ ନେତା ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି – ଜଣେ ହେଉଛନ୍ତି ତାମିଲନାଡୁର ଏମ.କେ. ଷ୍ଟାଲିନ ଏବଂ ଅନ୍ୟଜଣେ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ମମତା ବାନାର୍ଜୀ। କିନ୍ତୁ ଆଗାମୀ ନିର୍ବାଚନର ଫଳାଫଳ ସେମାନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ନିର୍ଧାରଣ କରିବ। ଯଦି ସେମାନେ ନିର୍ବାଚନ ହାରନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ହୁଏତ ସେମାନଙ୍କ ରାଜନୈତିକ କ୍ୟାରିୟରର ଶେଷ ନିର୍ବାଚନ ହୋଇପାରେ।
ତେବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି – ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ଆଞ୍ଚଳିକ ଦଳଗୁଡ଼ିକର କଣ ଆଉ କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟତ ନାହିଁ? ବିଜେପି କଣ ଦେଶକୁ ଏକ ‘ସିଙ୍ଗଲ ପାର୍ଟି ଡୋମିନାନ୍ସ’ ବା ଏକ ଦଳୀୟ ଆଧିପତ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଉଛି? ମଇ ୪ ତାରିଖର ଫଳାଫଳ ହୁଏତ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଇପାରେ। ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/is-it-very-painful/
