ଯୁବ ମୁହଁ, ଥିଲା ବଡ଼ ଆଶା—ଏବଂ ଶେଷରେ ମିଳିଛି ତୀବ୍ର ନିରାଶା। ଧାମନଗର ବିଧାୟକ ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶୀ ସୂରଜ ଯେତେବେଳେ ଓଡ଼ିଶାର ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷାମନ୍ତ୍ରୀ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟର ଛାତ୍ରସମାଜ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ “ଯୁବ ଆଶା” ଭାବେ ଦେଖିଥିଲା। ଦୀର୍ଘବର୍ଷ ଧରି ଜମା ହୋଇଥିବା ଅସନ୍ତୋଷ—ଅଧ୍ୟାପକ ଅଭାବ, ବନ୍ଦ ଛାତ୍ର ସଂସଦ, ନିରୁତ୍ସାହ କ୍ୟାମ୍ପସ୍ ଜୀବନ—ସବୁ ଏବେ ବଦଳିବ ବୋଲି ଆଶା କରାଯାଇଥିଲା।
କିନ୍ତୁ ସମୟ ବିତିବା ସହିତ ସେଇ ଆଶା ଧୀରେଧୀରେ ଭାଙ୍ଗିବାରେ ଲାଗିଛି। ଆଜି ଦଳୀୟ ମହଲ ଓ ଶିକ୍ଷାଜଗତରେ ଯେଉଁ ଆଲୋଚନା ଚାଲିଛି, ସେହି ଆଲୋଚନାର ମୁଖ୍ୟ ନିଷ୍କର୍ଷ—ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶୀ ସୂରଜ ବିଫଳ ମନ୍ତ୍ରୀ ତାଲିକାର ଶୀର୍ଷରେ। ଆପଣମାନେ ଦେଖୁଥାଆନ୍ତୁ ପୂର୍ବପକ୍ଷ।
ଛାତ୍ର ସଂସଦ ନିର୍ବାଚନ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପାଣିର ଗାର
ବିଜେଡି ସରକାର ଅମଳରୁ ବନ୍ଦ ପଡ଼ିଥିବା ଛାତ୍ର ସଂସଦ ନିର୍ବାଚନ ବିଜେପିର ନିର୍ବାଚନୀ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା। ବିଜେପି ଛାତ୍ରସମାଜକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ ଏହାକୁ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର କରିଥିଲା। ସରକାର ଆସିବା ପରେ ଦୁଇଥର ଛାତ୍ର ସଂସଦ ନିର୍ବାଚନ ହେବାର ସଙ୍କେତ ମିଳିଲା—କିନ୍ତୁ ଦୁଇଥର ମଧ୍ୟ ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏହାକୁ ଏଡ଼ାଇ ଯିବା ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ମନରେ ଗଭୀର ଅସନ୍ତୋଷ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି। ନିର୍ବାଚନ ନ ହେଲେ ବି ଶିକ୍ଷା ଚାଲିପାରେ—କିନ୍ତୁ ନିର୍ବାଚନ ନ ହେବା ମାନେ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ମତ, ଅସନ୍ତୋଷ ଓ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ଅଣଦେଖା କରିବା। ଏଠି ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବିଫଳତା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ଅଧ୍ୟାପକ ଅଭାବ: ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଥିଲା, ସମାଧାନ ନାହିଁ
ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ମୂଳ ହେଉଛନ୍ତି ଅଧ୍ୟାପକ। ରାଜ୍ୟର ଅନେକ କଲେଜ ଓ ୟୁନିଭର୍ସିଟିରେ ଶତାଧିକ ପଦବୀ ଖାଲି—ଏହି କଥାକୁ ନିଜେ ମନ୍ତ୍ରୀ ସୂରଜ ବିଧାନସଭାରେ ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ପରେ ଯାହା ହେବା ଦରକାର ଥିଲା, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇନାହିଁ।
ନୂଆ ନିଯୁକ୍ତି, ଅସ୍ଥାୟୀ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଅତିଥି ଅଧ୍ୟାପକଙ୍କ ସୁଦୃଢ଼ ନୀତି—କିଛି ମଧ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇନାହିଁ। ଫଳରେ କ୍ଲାସ୍ରୁମ୍ ଖାଲି, କ୍ୟାମ୍ପସ୍ ନିରବ।
ଶୂନ୍ୟ ପ୍ରବେଶ: ବିଫଳତାର ସର୍ବାଧିକ ଭୟଙ୍କର ପରିଣାମ
ଏହି ଅଦୂରଦର୍ଶୀ ନୀତିର ପରିଣାମ ଏବେ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ୨୦୨୫–୨୬ ଶିକ୍ଷାବର୍ଷରେ ଆଠଟି ଜିଲ୍ଲାର ଅତି କମ୍ରେ ୧୦ଟି ଡିଗ୍ରୀ କଲେଜ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ର ନାମ ଲେଖାଇ ନ ଥିବା ରିପୋର୍ଟ କରିଛନ୍ତି। ଏହା ଶିକ୍ଷା ଜଗତ ପାଇଁ ଏକ ଅପମାନଜନକ ରେକର୍ଡ।
ଏହି ୧୦ଟି କଲେଜ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ସରକାରୀ କଲେଜ ରହିବା ସରକାର ପାଇଁ ଅଧିକ ଲଜ୍ଜାଜନକ। କାରଣ ସରକାରୀ କଲେଜ ମାନେ ସରକାରୀ ଦାୟିତ୍ୱର ସିଧା ପ୍ରତିବିମ୍ବ।
୧,୦୪୭ କଲେଜ—କିନ୍ତୁ ଆସ୍ଥା କମୁଛି
ଓଡ଼ିଶାରେ ପ୍ରାୟ ୧,୦୪୭ଟି ଡିଗ୍ରୀ କଲେଜ ରହିଛି—୪୯ଟି ସରକାରୀ, ବାକିଗୁଡ଼ିକ ସହାୟତାପ୍ରାପ୍ତ, ଅଣ-ସହାୟତାପ୍ରାପ୍ତ ଓ ସେଲ୍ଫ ଫାଇନାନ୍ସିଂ। ଏତେ ବଡ଼ ସଂଖ୍ୟା ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଯଦି କିଛି କଲେଜରେ ଜଣେ ବି ଛାତ୍ର ନାମ ଲେଖାଉ ନାହାନ୍ତି, ତେବେ ସେହି କେବଳ ସେଇ କଲେଜର ଦୋଷ ନୁହେଁ—ଏହା ସରକାରଙ୍କର ବିଶେଷ କରି ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ବିଭାଗର ନୀତିଗତ ବିଫଳତା।
କେଉଁ କଲେଜ, କେଉଁ ଜିଲ୍ଲା: ଏକ ଲଜ୍ଜାଜନକ ତାଲିକା
ଶୂନ୍ୟ ପ୍ରବେଶ ରେକର୍ଡ କରିଥିବା କଲେଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—
• ଗଜପତି ଜିଲ୍ଲାର ଗୁମ୍ମା ସରକାରୀ ଡିଗ୍ରୀ କଲେଜ
• ଯାଜପୁର ରୋଡର ଜାଭିୟର ଡିଗ୍ରୀ କଲେଜ
• କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା (ବାରୋ)ର ଓମ୍ ଶାନ୍ତି କଲେଜ
• କେନ୍ଦୁଝରର ଲର୍ଡ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଡିଗ୍ରୀ ବିଜ୍ଞାନ କଲେଜ
• ପୁରୀର ସେଣ୍ଟ ଜାଭିୟର ଡିଗ୍ରୀ କଲେଜ
• କଟକର IPSR, KMBB ଡିଗ୍ରୀ କଲେଜ
• ଗଞ୍ଜାମର ରୟାଲ୍ ଡିଗ୍ରୀ କଲେଜ
• ଭୁବନେଶ୍ୱରର ଟାଇମ୍ସ କଲେଜ ଅଫ୍ ଯୁକ୍ତ–୩ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ବାଣିଜ୍ୟ
ଏହି କଲେଜମାନଙ୍କର ମଞ୍ଜୁରୀପ୍ରାପ୍ତ ଶକ୍ତି ୯୬ରୁ ୨୨୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—କିନ୍ତୁ ଆସନ ଖାଲି।
ଗତ ବର୍ଷର ତଥ୍ୟ: ଏହା ହଠାତ୍ ଘଟଣା ନୁହେଁ
ସୂତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ, ଏହି କଲେଜଗୁଡ଼ିକରେ ଖରାପ ଆଡମିଶନ ଧାରା ଗତ କିଛି ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲିଆସୁଛି। ପୂର୍ବ ଶିକ୍ଷାବର୍ଷରେ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ଜଣେ ବି ଛାତ୍ର ନ ଥିଲେ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ ମଧ୍ୟ ଗଣନାଯୋଗ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା ନ ଥିଲା। ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ—ସରକାର ଆଗରୁ ସତର୍କ ହେବା ଉଚିତ ଥିଲା।
ତଦନ୍ତ ନାଟକ: ଦୋଷ ଛଡ଼ାଇବାର ଅପଚେଷ୍ଟା?
ପରିସ୍ଥିତି ହାତରୁ ଖସିବା ପରେ ଓଡ଼ିଶା ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ବିଭାଗ ତଦନ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲା। ଯୁଗ୍ମ ସଚିବ ମୌସୁମୀ ନାୟକ ଆଞ୍ଚଳିକ ଶିକ୍ଷା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକମାନଙ୍କୁ କାରଣ ଦର୍ଶାଅ ନୋଟିସ ଜାରି କରିବାକୁ କହିଲେ।
ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି—ତଦନ୍ତ କାହା ବିରୋଧରେ? କଲେଜ ମୁଖ୍ୟଙ୍କ ବିରୋଧରେ ନା ସେହି ନୀତିର ବିରୋଧରେ ଯାହା ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦୂରେଇଦେଲା?
ସାମ୍ସ ଓ ପ୍ରବେଶ ପ୍ରଣାଳୀର ଅନ୍ୟାୟ
ଷ୍ଟଚଡେଣ୍ଟ ଏକାଡେମିକ ମ୍ୟାନେଜମେଣ୍ଟ ସିଷ୍ଟମ (ସାମ୍ସ) ଅଧୀନରେ ଅନେକ ସ୍ୱୟଂ-ଅର୍ଥପ୍ରାପ୍ତ କଲେଜ କମନ ଆପ୍ଳିକେସନ ଫର୍ମ ସମୟରେ ନାମ ଦେଖାଇ ପରେ ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ ନ ଦେବା—ଏହା ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ୟାୟ। ଏହା ଛାତ୍ରମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଭାଙ୍ଗୁଛି, ଏବଂ ସମଗ୍ର ପ୍ରଣାଳୀକୁ ପ୍ରଶ୍ନବିଦ୍ଧ କରୁଛି।
ମୂଳ ପ୍ରଶ୍ନ: ଦାୟିତ୍ୱ କାହାର?
ଶେଷରେ ପ୍ରଶ୍ନଟି ସରଳ—
• ଅଧ୍ୟାପକ ନାହାନ୍ତି—ଦାୟିତ୍ୱ କାହାର?
• ଛାତ୍ର ସଂସଦ ନାହିଁ—ଦାୟିତ୍ୱ କାହାର?
• କଲେଜ ଖାଲି—ଦାୟିତ୍ୱ କାହାର?
ଉତ୍ତର ମଧ୍ୟ ସରଳ—ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷାମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କର।
ଯୁବ ମନ୍ତ୍ରୀ, କିନ୍ତୁ ପୁରୁଣା ବିଫଳତା
ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶୀ ସୂରଜ ଯୁବ ମନ୍ତ୍ରୀ—କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଶାସନ ଧାରା ପୁରୁଣା ବିଫଳତାକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରୁଛି। ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷାରେ ସଂସ୍କାର ପାଇଁ ସାହସିକ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଦରକାର; କିନ୍ତୁ ଏଠି ଦେଖାଯାଉଛି ଦ୍ୱିଧା, ଅନିଷ୍ପତ୍ତି ଓ ଦାୟିତ୍ୱ ଏଡ଼ାଇବାର ପ୍ରବୃତ୍ତି।
ଖାଲି କଲେଜ କେବଳ ଢାଞ୍ଚାର ବିଫଳତା ନୁହେଁ—ଏହା ନେତୃତ୍ୱର ବିଫଳତା।
also read https://purvapaksa.com/mamata-banerjee-gets-a-shock-in-the-kolkata-ipac-raid-case/
