୨୪୦୦ କୋଟିର ଚାଉଳ ଦୁର୍ନୀତି ସିବିଆଇ ତଦନ୍ତ କେବେ? || When will the CBI investigate the Rs 2400 crore rice scam?

ଓଡ଼ିଶାର ଗରିବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ “ଖାଦ୍ୟ ସୁରକ୍ଷା ଯୋଜନା”- ଦେଶର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସମାଜିକ ସୁରକ୍ଷା ଯୋଜନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଯୋଜନା ପଛରେ ବର୍ଷବର୍ଷ ଧରି ଏମିତି ଏକ ଅନ୍ଧାର ଅଧ୍ୟାୟ ଚାଲିଆସୁଥିଲା, ଯାହାର ପରିମାଣ କେବଳ ଆକଂକ୍ଷୀ ଅଂକରେ ନୁହେଁ- ବରଂ ‘ରାଜ୍ୟର ରାଜନୀତିକ-ପ୍ରଶାସନିକ ସଂରଚନା’ର ହୋଇଥିବା ଚାଉଳ ଦୁର୍ନୀତିର ଗୁରୁତର ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଛି।

ରାଜ୍ୟର ବର୍ତ୍ତମାନ ଖାଦ୍ୟଯୋଗାଣ ମନ୍ତ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପାତ୍ର ବିଧାନସଭାରେ ଯେଉଁ ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ରଖିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ମାତ୍ର ତଥ୍ୟ ନୁହେଁ- ରାଜ୍ୟ ପ୍ରଶାସନର ଏକ ଦୀର୍ଘ ଅବହେଳା, ସଂଗଠିତ ଦୁର୍ନୀତି, ଅନୁପସ୍ଥିତ ନିରୀକ୍ଷଣ ଓ ରାଜନୈତିକ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିର ଅଭାବର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପ୍ରମାଣ।

୭ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ “ମୃତ ହିତାଧିକାରୀ”: ଚାଉଳ ଉଠାଯାଉଥିଲା କାହା ନାମରେ?

ବିଧାନସଭାରେ ଯୋଗାଣମନ୍ତ୍ରୀ ପାତ୍ରଙ୍କଠାରୁ ମିଳିଥିବା ତଥ୍ୟ ବିସ୍ମୟକର- କାରଣ ମାଗଣା ଚାଉଳ ହିତାଧିକାରୀ ତାଲିକାରେ ଅଛନ୍ତି
• ୬,୯୩,୯୯୫ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତି
• ୨୦ହଜାର ୭୮୫ ସରକାରୀ ଚାକିରିଆ ପରିବାର (୭୫ହଜାରରୁ ଅଧିକ ସଦସ୍ୟ)
• ୧୨ହଜାର ୩୪୩ ଧନୀ/ଆୟକର ଦାତା ପରିବାର (୪୫ହଜାର ସଦସ୍ୟ)
ଏହା ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ହିତାଧିକାରୀମାନେ ନିୟମିତ ଭାବେ ଚାଉଳ ଉଠାଉଥିଲେ।
ଏକ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମରେ ବର୍ଷବର୍ଷ ଧରି ଚାଉଳ ଉଠିବା- ଏହା କୌଣସି ଛୋଟ ଭୁଲ କିମ୍ବା ‘ଗଡ଼ବଡ଼’ ନୁହେଁ; ଏହା ବେନିୟମ ଭାବେ କାମ କରୁଥିବା ଏକ ସଂଗଠିତ ରାକେଟର ଚିତ୍ର।
ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକ ଗୁରୁତର-
• ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବାୟୋମେଟ୍ରିକ୍ କିପରି ହେଉଥିଲା?
• ଡିଲରମାନେ କାହା ସାଥିରେ ମିଶି ଏହା କରୁଥିଲେ?
• ଦସ୍ତାବେଜ ଯାଞ୍ଚ, ଡିଜିଟାଲ ଭେରିଫିକେଶନ କିପରି ହେଉଥିଲା?
• ସ୍ଥାନୀୟ ଯୋଗାଣ ଅଧିକାରୀ? ପ୍ରବନ୍ଧକ? ବ୍ଲକ୍ ଲେଭେଲ ଇନ୍‍ସପେକ୍ଟର କ’ଣ ଜାଣୁନଥିଲେ?
ଏହା ମାସେ କି ଦୁଇ ମାସର ମାମଲା ନୁହେଁ- ଏହି ଚାଉଳ ବାଟମାରଣା ଦୀର୍ଘ ୨୪ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲୁଥିଲା ବୋଲି ମନ୍ତ୍ରୀ ପରୋକ୍ଷରେ ସୂଚନା ଦେଇଛନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ ମାସକୁ ୩୫,୦୦୦ କ୍ୱିଣ୍ଟାଲ ଚାଉଳ ଅଯୋଗ୍ୟ ହିତାଧିକାରୀଙ୍କ ନାମରେ ଉଠୁଥିଲା- ଯାହାର ବାର୍ଷିକ ଅର୍ଥମୂଲ୍ୟ ୯୦ରୁ ୧୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କା। ଏପରି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଗତ ସରକାର ସମୟରେ ଅର୍ଥାତ୍‍ ୨୪ ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲୁଥିଲା। ଏହାର ଅର୍ଥ ରାଜ୍ୟର ଗରିବମାନଙ୍କ ପେଟୁରୁ ବର୍ଷକୁ ୧୦୦ କୋଟିର ଚାଉଳ ଚୋରାଇ ନେଉଥିଲା ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ ନେଟୱର୍କ।

ଏହି ଦୁର୍ନୀତି କେବେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା? କାହିଁକି ରୋକାଯାଇନଥିଲା?

ଏକାଧାରରେ ୭ ଲକ୍ଷ ମୃତ ହିତାଧିକାରୀ ଥିବା ଅର୍ଥ-
• ଏହି ତାଲିକା ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଅପଡେଟ୍‍ ହୋଇନଥିଲା
• ନବିନ-ପାଣ୍ଡିଆନ ଶାସନକାଳରେ ପ୍ରଶାସନ ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭାବେ ଅନ୍ଧ ରହିଥିଲା
• ଗ୍ରାମ ତହସିଲ, ବ୍ଲକ୍, ଜିଲ୍ଲା ଯୋଗାଣ ଅଫିସରଙ୍କ ସମ୍ପୃକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲା।
ଏହା ଉପରେ ସରକାରୀ ନୀରବତା ସଂକେତ କରୁଛି- ଯଦି ଗୋଟିଏ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ ସରକାରୀ ଖାତାରେ ୫, ୧୦, ୧୫ ବର୍ଷ ରହୁଥିଲା- ତାଙ୍କ ନାଁରେ ଚାଉଳ କିଏ ଉଠାଉଥିଲା?
କାହାର ସାଇନ୍? କାହାର ଅଙ୍ଗୁଠି? କାହା ଅଗ୍ରଗତି ରିପୋର୍ଟରେ ଏହା ହେଉଥିଲା କିଛି ଯାଞ୍ଚ ହୋଇଥିଲା କି?
ବିଧାନସଭାରେ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଉତ୍ତର ସ୍ପଷ୍ଟ।
କାହା ଉପରେ ଦାୟିତ୍ୱ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ହେଲା?
କାହା ଉପରେ ଦାୟିତ୍ୱ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ସରକାର କରିନାହାନ୍ତି।
ଏହି ନୀରବତା ଏବଂ ‘କେହି ଦୋଷୀ ନୁହେଁ’ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ସନ୍ଦେହ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି- ଏତେ ବର୍ଷ ଧରି ଚାଉଳ ଲୁଟ୍ ହେଲା; ଆଉ କେହି ଦୋଷୀ ନୁହେଁ?
ଏହା କ’ଣ ସରକାରୀ ଦଳ ଓ କଳର ଜାଣତରେ ତ୍ରୁଟି ହେଉଥିଲା ?
କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାକୃତ ଅବହେଳା?
କିମ୍ବା ରାଜନୈତିକ-ପ୍ରଶାସନିକ ଠକେଇର ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ମେକାନିଜମ୍?

ଇ-କେୱାଇସିରେ ଚିହ୍ନଟ ହେଉଛି ଯାହା ଦଶବର୍ଷ ଧରି ଲୁଚିଥିଲା

ଖାଦ୍ୟଯୋଗାଣ ବିଭାଗର ଇ-କେୱାଇସିର କଡ଼ା ପ୍ରୟୋଗ ପରେ-
• ଅନେକ ଅଯୋଗ୍ୟକୁ ବାଦ୍ କରାଗଲା
• ମୃତକମାନଙ୍କ ତଥ୍ୟ ସଂଶୋଧନ ହେଲା
• ଚାରି ଚକିଆ ଗାଡ଼ି ଧାରୀ ବ୍ୟକ୍ତି/ପରିବାର
• ୬–୧୨ ମାସ ଧରି ରାସନ ନେଇନଥିବା ପରିବାର
• ଆୟକର ଦାତାମାନଙ୍କ ତଥ୍ୟ ସବୁକୁ ଯାଞ୍ଚ କରାଗଲା।
ଏହାପରେ ୧୫.୩୩ ଲକ୍ଷ ନୂଆ ରାସନ କାର୍ଡ ଆବେଦନ ଆସିଥିଲା- କିନ୍ତୁ ସମୀକ୍ଷା ପରେ ମାତ୍ର ୩.୨୩ ଲକ୍ଷ ପରିବାର ଯୋଗ୍ୟ ପାଇଁ ସ୍ୱୀକୃତ ହେଲେ। ବାକି ୭.୩୭ ଲକ୍ଷ ଖାରଜ।
ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ- ରାଜ୍ୟରେ ବର୍ଷବର୍ଷ ଧରି ଅସଂଖ୍ୟ ଅଯୋଗ୍ୟ ରାସନ କାର୍ଡ ଚାଲୁ ଥିଲା।

ବର୍ଷକୁ ୧୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କାର ଚାଉଳ କାହା ପକେଟରେ ପଡ଼ୁଥିଲା?

ଏହା ଆଜିର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ।
ଯେତେବେଳେ ଏତେ ମାସ ଧରି ଚାଉଳ ଉଠାଯାଉଥିଲା- ତାହାର ଭାଗୀଦାର କେବଳ ଗାଁ-ତହସିଲ କି ଡିଲର ନୁହେଁ।
ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ-
• ଗୋଡାଉନ୍
• ଯୋଗାଣ ବିଭାଗ
• ଫେୟାର୍ ପ୍ରାଇସ୍ ସପ
• ଜିଲ୍ଲା ସପ୍ଲାଇ ଅଫିସ
• ଏବଂ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରଶାସନିକ/ରାଜନୈତିକ ଆଶ୍ରୟ
ଏକାଧାରରେ ୯.୯୪ ଲକ୍ଷ ମୃତକଙ୍କ ନାଁରେ ଚାଉଳ ଉଠିବା- ଏହା ମାନବୀୟ ଅସବଧାନତା ନୁହେଁ। ଏହା ସଂଗଠିତ ଲୁଟ୍।
ଏହି ଲୁଟ୍ ବିରୋଧରେ
• କେଉଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସରକାରୀ ସିଷ୍ଟମ୍ ପହଞ୍ଚିଥିଲା?
• ମନ୍ତ୍ରାଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ?
• ପୂର୍ବତନ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଜଡ଼ିତ?
• କେଉଁ ଡିଲର–ଅଫିସର–ମଧ୍ୟସ୍ଥ ନେଟୱର୍କ?
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକର ଉତ୍ତର ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଳିନାହିଁ।

ସରକାର କାହିଁକି କାହାକୁ ଉତ୍ତରଦାୟୀ କରିନାହାନ୍ତି?

ବିଧାନସଭାରେ ସୂଚନା ଦେଇ ସରକାର କାହାର ନାଁ କହିନାହାନ୍ତି। କାହାକୁ ସସ୍ପେଣ୍ଡ କରାଯାଇନାହିଁ। କାହାକୁ ଚାକିରିରୁ ବଞ୍ଚିତ କରାଯାଇନାହିଁ। କାହା ଉପରେ ଦୋଷୀ ଆକ୍ଷେପ ନାହିଁ।
ଏହି ଶିତଳ ନୀରବତା- କାହାକୁ ରକ୍ଷା କରାଯାଉଛି?
ମନ୍ତ୍ରୀ ତଥ୍ୟ ଦେଲେ-କିନ୍ତୁ ଦାୟୀଙ୍କ ନାଁ ନାହିଁ।
ଏକ ସୁସ୍ଥ ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ- ଦେଖାଯାଇଥିବା ଦୁର୍ନୀତି ଅର୍ଥ ହେଲା ଯାଞ୍ଚ ହେବ ଓ ଦଣ୍ଡ ମିଳିବ। କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଦୁର୍ନୀତି ତଥ୍ୟକୁ ସରକାର ସ୍ୱୀକାର କରି ନୀରବତା ଅବଲମ୍ବନ କରୁଛି।
ଏହା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ସଂକେତ ଦେଉଛି- ଖାଦ୍ୟ ରାକେଟ ମାମଲାରେ ‘ବଡ଼ମାନେ’ ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ?

୬. ଗରିବଙ୍କ ପାଇଁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଥିବା ନୂଆ ପଥ: ତଥାପି ଯାଞ୍ଚ ଦରକାର

ଏହି ଅନିୟମିତତା ବାହାରିବା ସହିତ- ଅନେକ ଗରିବ ଲୋକ ଯେଉଁମାନେ ବର୍ଷବର୍ଷ ଧରି ରାସନ ବିନା ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ଖୋଲା।
୩.୨୩ ଲକ୍ଷ ଯୋଗ୍ୟ ନୂଆ ପରିବାରକୁ ସାମିଲ କରିବା ସ୍ୱାଗତଯୋଗ୍ୟ।
କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟ କଥା- ଯଦି ପୂର୍ବରୁ ନୀରବତା ଓ ଦୁର୍ନୀତି ନ ଥାନ୍ତା ଏତେ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ଆଜି ଲାଇନରେ ନ ଥାନ୍ତେ।

ଏବେ ସବୁଠାରୁ ଆବଶ୍ୟକ: ସିବିଆଇ ଯାଞ୍ଚ

ଏହା କେବଳ ଡାଟା ଦୁର୍ନୀତିର ମାମଲାନୁହେଁ।
ଏହା ହେଉଛି- ରାଜ୍ୟର ଗରିବମାନଙ୍କ ଅଧିକାର ଲୁଟିବାର ଏକ ବିଶାଳ ଧନ-ଚୋରୀ ମାମଲା।
ଯଦି ଚାହୁଁଛି ସରକାର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟକୁ ଶେଷ କରିବାକୁ- ତେବେ ଆବଶ୍ୟକ:
1. ସିବିଆଇ/ଏସଆଇଟି ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋଗାଣ ଶୃଙ୍ଖଳ ତଦନ୍ତ
2. ପଛ ୧୦–୧୫ ବର୍ଷର ରାସନ ଲିଫ୍ଟିଂ ରେକର୍ଡ ଯାଞ୍ଚ
3. ଜିଲ୍ଲାସ୍ତରୀୟ ଅଧିକାରୀ-ଡିଲର-ମଧ୍ୟସ୍ଥମାନଙ୍କ ଭୂମିକାର ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ
4. ପ୍ରତିବର୍ଷ ଯୋଗାଣ ଭଣ୍ଡାର ହିସାବର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅଡିଟ୍
5. ମୃତକଙ୍କ ନାଁରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ଚାଉଳର ଅସଲ ଦାୟୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଧିକ ମାମଲା
ଏହା ହେଲେ ମାତ୍ର ଗରିବଙ୍କ ଅଧିକାର ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହେବ।

ଖାଦ୍ୟ ଦୁର୍ନୀତିର ମୂଳ ପ୍ରଶ୍ନ: କିଏ ଦାୟୀ

ଏହି ଅନିୟମିତତା ରାସନ କାର୍ଡ ପରିସରରୁ ବାହାରେ- ଓଡ଼ିଶାରେ ନିୟମ ପାଳନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଅବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଦର୍ଶାଉଛି:
• ଡିଜିଟାଲ ଅବ୍ୟବସ୍ଥା
• ତଥ୍ୟ ଅପଡେଟରେ ଅବହେଳା
• ଜିଲ୍ଲା ଓ ବ୍ଲକ୍ ପ୍ରଶାସନର ଅଯତ୍ନ
• ସିଷ୍ଟମ୍ ଉପରେ ଚାପକୁ କମାଇବା ପାଇଁ ରାଜନୈତିକ ଚାଲାକି
• ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ ନେଟୱର୍କ
ରାସନ ବାଟମାରଣା ଲକ୍ଷଣ ରୋଗଠାରୁ ବହୁତ ବଡ଼।

ରାଜ୍ୟର ଗରିବମାନଙ୍କ ଭୋଜନ ଦାବି- ରାଜ୍ୟର ଅନ୍ତସ୍ତ୍ରାଣର ରହସ୍ୟକୁ ଖୋଲିଦେଉଛି

ଏହା କେବଳ ଚାଉଳ ଦୁର୍ନୀତି ନୁହେଁ। ଏହା ନ୍ୟାୟ, ଅଧିକାର, ଜୀବନ, ଓ ରାଜ୍ୟପାଳନର ମୂଳ ମାନକ।
ବର୍ଷକୁ ୧୦୦ କୋଟିର ଚାଉଳ ଲୁଟ, ସେହି ଗରିବମାନଙ୍କୁ ବଞ୍ଚିତ କରିଥିଲା ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଯୋଜନା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଏହି ଆଖଲୋଚନାର ଶେଷ ପ୍ରଶ୍ନ-
ଯେଉଁ ହାତ ୨୪ ବର୍ଷ ଧରି ଗରିବମାନଙ୍କ ଆହାର ଲୁଟିଛି- ସେହି ହାତକୁ ହାତ କଡ଼ି ପକାଇବାରୁ ଆଉ କେତେଦିନ ରକ୍ଷା କରାଯିବ?
ଏବେ ଉତ୍ତର ଦେବା ଦାୟିତ୍ୱ- ରାଜ୍ୟ ପ୍ରଶାସନ, ମନ୍ତ୍ରାଳୟ, ଓ ସମାଜର।
ଗରିବମାନେ ଆଜି ପଚାରୁଛନ୍ତି- “ମୋର ରାସନ କାର୍ଡ କେଉଁଠାରେ? ଆଉ ମୋର ଚାଉଳ କେଉଁଠାକୁ ଯାଉଥିଲା?”
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ସତ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦେବା ଓଡ଼ିଶାର ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଦାୟିତ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପରୀକ୍ଷା।

AlsoRead; https://purvapaksa.com/terrorists-are-preparing-to-destroy-india/

ଭାରତରେ ବିନାଶ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି ଆତଙ୍କବାଦୀ || Terrorists are preparing to destroy India

NAZMEEN PARWEEN