ଆତଙ୍କବାଦ — ଏକ ଶବ୍ଦ ଯାହା ଦେଶର ମାନସିକ ସୀମାକୁ କମ୍ପାଇ ଦେଇଛି। ଗତ ତିନି ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଆମେ ଯେତେ ଆତଙ୍କବାଦ ଘଟଣା ଦେଖିଛୁ, ସେଠାରେ ପ୍ରାୟତଃ ଏକ ମୌଳବାଦୀ ଚିନ୍ତାଧାରା, ଧର୍ମୀୟ ଭାବନା ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ଗଭୀର ସଂସ୍ପର୍ଶ ରହିଛି। କିନ୍ତୁ ଏବେ ଆତଙ୍କବାଦ ଏକ ନୂତନ ରୂପ ନେଇଛି — ତାହା ହେଲା “ହ୍ୱାଇଟ୍ କୋଲାର ଆତଙ୍କବାଦ”।
ଏହା ସେହି ଆତଙ୍କବାଦୀ ବାହାରୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ବୋମା ତିଆରି କରୁଥିବା ହାତରେ କୋଇଲଊା ଧୂଳି ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ଲ୍ୟାପଟପ, ଏକ ମେଡିକାଲ କିଟ୍, କିମ୍ବା ଏକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ନୋଟବୁକ୍ ରହିଥାଏ।
ପୁରୁଣା ଆତଙ୍କର ଅନୁଭବ
୧୯୯୦ର ଦଶକ ଓ ୨୦୦୦ର ପ୍ରଥମ ଦିନଗୁଡିକ ଭାରତ ପାଇଁ ଆତଙ୍କବାଦୀ ତାଣ୍ଡବର ଯୁଗ ଥିଲା। କାଶ୍ମୀରରୁ ମୁମ୍ବାଇ, ଦିଲ୍ଲୀରୁ ଆସମ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଅନେକ ଯୁବକମାନେ ମୌଳବାଦୀ ସଂଗଠନଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରଲୋଭନରେ ଆସିଥିଲେ।
ତାଙ୍କୁ “ଜିହାଦ” ବୋଲି ମିଥ୍ୟା ଧାରଣା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେ ଧର୍ମର ନାମରେ ହିଁ ହିଂସା ସତ୍ୟ ଅଟେ।
ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଶିକ୍ଷାହୀନ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟପୀଡ଼ିତ ଓ ବେକାର ଥିଲେ।
ଏହି ଯୁଗରେ ଆତଙ୍କବାଦ ଥିଲା “ମଇଳା ହାତର ଯୁଦ୍ଧ” — ଯେଉଁଠି ବୋମା ଓ ବନ୍ଧୁକ ଥିଲା ପ୍ରଧାନ ଅସ୍ତ୍ର।
ଶିକ୍ଷିତ ଆତଙ୍କବାଦର ଆରମ୍ଭ
ପରେ ଏକ ନୂଆ ଧାରା ଆସିଲା — ଶିକ୍ଷିତ ମୁସଲମାନ ଯୁବକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ୁଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଜାଲରେ ପଡ଼ିଲେ। ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ, ଆଲିଗଡ଼ ଓ ଜାମିଆ ମିଲିଆର କିଛି ଘଟଣା ଦେଖାଇଲା ଯେ, ମାତ୍ର ଅଶିକ୍ଷା ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନୁହେଁ, ମୌଳବାଦୀ ଚିନ୍ତାଧାରା ଏକ “ମନୋବିଜ୍ଞାନିକ ରୋଗ” ହୋଇ ପଢ଼ୁଛି।
ଏହି ଶିକ୍ଷିତ ମୁସଲମାନ ଯୁବକମାନେ ଆତଙ୍କକୁ “ବୁଦ୍ଧି ରୂପେ” ପ୍ରୟୋଗ କଲେ — ସେମାନେ ବୋମା ନିର୍ମାଣ, ସାଇବର ଆକ୍ରମଣ, ଅନଲାଇନ ରିକ୍ରୁଟମେଣ୍ଟ ଇତ୍ୟାଦିରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ।
ଏବେ ହ୍ୱାଇଟ୍ କୋଲାର ଆତଙ୍କବାଦୀ
ଦେଶ ଏବେ ଦେଖୁଛି ଆତଙ୍କର ତୃତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟ — ହ୍ୱାଇଟ୍ କୋଲାର ଆତଙ୍କବାଦ।
ଏମାନେ ନୁହେଁ ଯେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଲୁଚିଛନ୍ତି କିମ୍ବା ଗୋପନ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି; ବରଂ ସେମାନେ ଆମ ସହିତ, ଆମ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ, ଆମ ଅଫିସରେ, ଏବଂ ଆମ ସାମାଜିକ ବଳୟରେ ରହୁଛନ୍ତି।
ସେମାନେ ମେଡିକାଲ ଛାତ୍ର, ଇଞ୍ଜିନିୟର, ସାଇବର ଏକ୍ସପର୍ଟ — ଦେଶର “ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ଉଚ୍ଚବର୍ଗ”ର ଅଂଶ।
ଗତକାଲି ଦିଲ୍ଲୀର ଲାଲକିଲ୍ଲା ଅଞ୍ଚଳରେ ହୋଇଥିବା ବିସ୍ଫୋରଣ ଏହି ଚିତ୍ରକୁ ଆହୁରି ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଲା।
ଗିରଫ ହୋଇଥିବା ଯୁବକଯୁବତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଡାକ୍ତରୀ ପାଠ ପଢ଼ୁଥିଲେ। ଏହା ଦେଶ ପାଇଁ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତର ସଙ୍କେତ।
ସାମାଜିକ ଏବଂ ରାଜନୀତିକ ପ୍ରେରକ ତତ୍ତ୍ୱ
ଏମାନେ କାହିଁକି ଏମିତି ରାସ୍ତା ବାଛୁଛନ୍ତି?
ଏହାର ଉତ୍ତର ସାଧାରଣ ନୁହେଁ।
ଏକ ଦିଗରୁ ସାମାଜିକ ଅସମତା ଓ ଧର୍ମୀୟ ଅଭିନିବେଶ, ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ ରାଜନୀତିକ ଦଲମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା “ଭିକ୍ଟିମ ନାରେଟିଭ୍” ତିଆରି — ଏହି ଦୁଇର ମିଶ୍ରଣ ହେଉଛି ମୌଳବାଦର ଭସ୍ମୀଭୂତ ଆଗ।
ଯେତେବେଳେ ଏକ ଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକମାନେ ଭାବିଥାଏ ଯେ ଏହି ସମାଜରେ ନିଜର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ, ତାହାହିଁ ମନୋବିଜ୍ଞାନିକ ଭାବେ ଆତଙ୍କୀ ହେବାର ପଥରେ ଯାଏ। ସେଠାରେ ଅନଲାଇନ ପ୍ରୋପାଗାଣ୍ଡା ଏକ “ଆଦର୍ଶ ଶିକ୍ଷକ” ହୋଇଯାଏ।
ସରକାର ଓ ସମାଜ ପାଇଁ ଚାଲେଞ୍ଜ
ହ୍ୱାଇଟ୍ କୋଲାର ଆତଙ୍କବାଦୀ ଏହି ଦେଶ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ଆତଙ୍କୀଠାରୁ ଅଧିକ ବିପଦଜନକ।
କାରଣ ସେମାନେ ମେଡିକାଲ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ବିସ୍ଫୋରକ ତିଆରି କରିପାରନ୍ତି, ସାଇବର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ତଥ୍ୟ ଚୋରି କରିପାରନ୍ତି, ଓ ସାମାଜିକ ମାଧ୍ୟମ ମାଧ୍ୟମରେ ଜନମାନସକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରନ୍ତି।
ସରକାର ପାଇଁ ଏହି ଆତଙ୍କୀଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଅଧିକ ଦୁର୍ଲଭ, କାରଣ ସେମାନେ “ଗୋପନ ଯୋଦ୍ଧା” — ସଫେଦ କୋଟ୍ ପିନ୍ଧି ହିଁ ହିଂସା ଯୋଜନା କରୁଛନ୍ତି।
ଧର୍ମ ନୁହେଁ, ମନୋଭାବ ହେଉଛି ମୂଳ
ଏଠାରେ ଧର୍ମ ନୁହେଁ, ଏକ “ନିରାଶାପୂର୍ଣ୍ଣ ମନୋଭାବ” ହେଉଛି ମୂଳ କାରଣ।
ଆତଙ୍କବାଦୀ ହେବା ଏକ ଆଦର୍ଶର ପ୍ରଶ୍ନ ନୁହେଁ, ଏହା ଏକ ମାନସିକ ଅସମତା।
ଯେତେବେଳେ ଦେଶର ଯୁବପିଢି ନିଜକୁ ବିମୁଖ ଓ ଅସହାୟ ଭାବେ ଅନୁଭବ କରିଥାଏ, ଆତଙ୍କୀ ଦଳ ତାହାକୁ “ନୀତି” ବୋଲି ଅଭିନିତ କରି ଭୁଲ ଦିଗରେ ନେଇଯାଏ।
ହ୍ୱାଇଟ୍ କୋଲାର ଆତଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟତ
ଏବେ ସରକାରଙ୍କ ପାଇଁ ଚାଲେଞ୍ଜ ହେଉଛି — କେବଳ ବୋମା ଓ ଗୁଳି ଦ୍ୱାରା ରୋକିବା ନୁହେଁ, ବରଂ ବିକୃତ ଧାରଣା ଓ ବିଶ୍ୱାସକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଶିକ୍ଷା ସଂସ୍ଥାନ, ପରିବାର ଓ ସାମାଜିକ ସଂଗଠନମାନେ ଏହି ନୂତନ ଆତଙ୍କ ରୂପକୁ ଚିହ୍ନଟ କରି, ମନୋବିଜ୍ଞାନିକ ସୁସ୍ଥତା ଓ ସଚେତନତା ଦିଗରେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର।
ହ୍ୱାଇଟ୍ କୋଲାର ଆତଙ୍କବାଦୀ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ନୂତନ ମୁହଁ — ଯେଉଁଠି ଜ୍ଞାନ ଓ ମୌଳବାଦ ମିଶି ହିଂସାର ଅଭିନବ ରାସ୍ତା ତିଆରି କରୁଛି।
ଦେଶ ଯଦି ଏହାକୁ ଅବହେଳା କରିବ, ତେବେ ଆଗାମୀ ଆତଙ୍କୀ ବୋମା ତିଆରି ହେବ ଲାବରେଟରୀରେ, କ୍ଲାସରୁମ୍ରେ, ଅଫିସ ଡେସ୍କରେ — ମସ୍ଜିଦ୍ କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ନୁହେଁ।
also read https://purvapaksa.com/how-did-salman-arrive-in-mohammed-umars-a20-car/
How did Salman arrive in Mohammed Umar’s A20 car? ।। ମହମ୍ମଦ ଉମରଙ୍କ ଆ୨୦ କାରରେ ସଲମାନ କିପରି ପହଞ୍ଚିଲେ?
