ଓଡ଼ିଶାରେ ବଙ୍ଗଭାଷୀ ଶ୍ରମିକ ଏବଂ ବାଂଲାଦେଶୀ ଶରଣାର୍ଥୀମାନଙ୍କ ପ୍ରସଙ୍ଗ ପୁଣିଥରେ ତୀବ୍ର ରାଜନୈତିକ ବିତର୍କର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ହୋଇପଡ଼ିଛି । ଏବେ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗ କେବଳ ଓଡ଼ିଶାର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ନୀତିରେ ସୀମିତ ରହିନାହିଁ ଏହା ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ–ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୈତିକ ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ମଧ୍ୟ ନୂତନ ଆଗ୍ନେୟଗିରିର ରୂପ ଦେଉଛି । ଏହାର ମୂଳରେ ଅଛନ୍ତି – ତୃଣମୂଳ କଂଗ୍ରେସ ସାଂସଦ ମହୁଆ ମୋଇତ୍ରୋ । ସେ ଓଡ଼ିଶା ପୁଲିସ ଉପରେ ଆରୋପ ଆଣିଛନ୍ତି ଯେ ‘ବଙ୍ଗଳା ଭାଷା’ କହିବାକୁ ପାପ ବୋଲି ଅଭିହିତ କରି ନୟାଗଡ଼ରୁ ବଙ୍ଗଭାଷୀ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରାଯାଇଛି। ଅନ୍ୟପଟେ, ଓଡ଼ିଶା ଶାସନରେ ଥିବା ବିଜେପି ସରକାର ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ପୁଲିସ ଏହି ଆରୋପକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ‘ଭିତ୍ତିହୀନ’ ବୋଲି କହି ଖାରଜ କରିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏହି ସମସ୍ତ ବିବାଦ ଭିତରୁ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ତାହା ହେଲା- ମୋହନ ସରକାର ସତରେ ବେଆଇନ ବାଂଲାଦେଶୀ ଅନୁପ୍ରବେଶକୁ ନେଇ ସଠିକ ପଦକ୍ଷେପ ନେଉଛି କି?
କିମ୍ବା ରାଜନୀତି ସିନେମା ପରି ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ନାଟକ ଅଧିକ, କାର୍ଯ୍ୟ କମ୍ ହେଉଛି?
୨୦୨୩ର ତଥ୍ୟ–ବିବରଣୀ: ରାଜ୍ୟକୁ ଚିନ୍ତାରେ ପକାଇଥିବା ସଂଖ୍ୟା
୨୦୨୩ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୩ରେ ବିଧାନସଭାରେ ତତ୍କାଳୀନ ଘରୋଇ ବିଭାଗର ରାଷ୍ଟ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ତୁଷାରକାନ୍ତି ବେହେରାଙ୍କ ବକ୍ତବ୍ୟ ରାଜ୍ୟର ଆନ୍ତଃସୁରକ୍ଷା ନୀତିକୁ ନେଇ ଗୁରୁତର ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଥିଲା।
ସେ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ ଯେ –
• ୧ଲକ୍ଷ ୫୭ହଜାର ୪୩୨ଜଣ ବାଂଲାଦେଶୀ ଶରଣାର୍ଥୀ ଓଡ଼ିଶାରେ ରହୁଛନ୍ତି।
• ମାଲକାନଗିରିରେ ୧ଲକ୍ଷ ୪ହଜାର ୨୩୩ ଜଣ (ସର୍ବାଧିକ) ରହିଛନ୍ତି।
• ନବରଙ୍ଗପୁରରେ ୪୬ ହଜାର ୮୪୮ଜଣ
• ଖୋର୍ଦ୍ଧାରେ ୪ହଜାର ୬୫୩ ଜଣ ରହିଛନ୍ତି।
ଏହା ହେଉଛି ଅନୁମୋଦିତ / ରେଜିଷ୍ଟରରେ ଥିବା ଶରଣାର୍ଥୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା। କିନ୍ତୁ ସେହି ତଥ୍ୟରେ ଗୁରୁତର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଅଛି:-
୩,୭୪୦ ବେଆଇନ ଭାବରେ ଅନୁପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ବାଂଲାଦେଶୀ ନାଗରିକ ଓଡ଼ିଶାରେ ରହୁଛନ୍ତି।
ସମୟ କେତେ ବିତିଗଲାଣି। ତଥାପି ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଅଦ୍ୟାବଧି ମାତ୍ର ୫୧ ଜଣଙ୍କୁ ଦେଶାନ୍ତର କରିପାରିଛି।
ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଲା- ୩,୬୮୯ ବେଆଇନ ବାଂଲାଦେଶୀ ରାଜ୍ୟରୁ ‘ଗାଏବ’ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ନା ସରକାର ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଶାନ୍ତର କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ କୁଆଡ଼େ ଗଲେ ସେହି ବେଆଇନ ଭାବରେ ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀ ବାଂଲାଦେଶୀ? କେହି ଜାଣି ନାହାନ୍ତି। ସରକାରଙ୍କ ପାଖରେ କୌଣସି ଖବର ବି ନାହିଁ। ସରକାର ସୂଚନା ଦେଇଛନ୍ତି “ଏହି ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀ ବାଂଲାଦେଶୀଙ୍କୁ ଏବେ ଖୋଜିବା ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରୁନାହିଁ।” ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଏ ତାହା ହେଲା ରାଜ୍ୟରେ ବିଦେଶୀ ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀଙ୍କୁ ନେଇ ଏତେ ବଡ଼ ସୁରକ୍ଷା ଗ୍ୟାପ୍ ଅଛି କି? କିମ୍ବା ଏହା ଉପରେ ନୀତିଗତ ଭାବରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଆଯାଉନାହିଁ?
ମୋହନ ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ: ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କି ନିର୍ବାଚନୀ ଗଣିତ?
ବିଜେପି ନିର୍ବାଚନୀ ପ୍ରଚାରରେ, ବିଶେଷ କରି ସିଏଏ–ଏନଆରସି ପରି ବିଷୟରେ, ଦେଶବ୍ୟାପୀ ଅନୁପ୍ରବେଶକୁ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରସଙ୍ଗ କରିଥିଲା।
ଏମିତିବେଳେ ଓଡ଼ିଶାରେ:
• ବେଆଇନ ଅନୁପ୍ରବେଶ
• ବାଂଲାଦେଶୀ ସେଟଲମେଣ୍ଟ
• ନକଲି ପରିଚୟପତ୍ର
• ଭୋଟର ଲିଷ୍ଟରେ ମାନିପୁଲେସନ ଏହି ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀ ବାଂଲାଦେଶୀଙ୍କ ପାଇଁ ସହଜରେ ହୋଇପାରୁଛି।
ସବୁ ଥିଲା ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରସଙ୍ଗ- ତଥାପି ମୋହନ ସରକାର ଏହାକୁ ନେଇ କୌଣସି ନୂତନ ସର୍ଭେ, ନୂତନ ଡାଟା କଲେକ୍ସନ, ପୁଲିସ–ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ ସହ ମିଳିତ ଅଭିଯାନ କରିଥିବା ରେକର୍ଡ ନାହିଁ।
ବିଜେପିର ମୁଖ୍ୟ ରାଜନୈତିକ ପ୍ରଚାର ଥିଲା-
“ଅନୁପ୍ରବେଶ ବନ୍ଦ କରିବୁ, ଜାତୀୟ ସୁରକ୍ଷା ବଢ଼ାଇବୁ।”
କିନ୍ତୁ ଓଡ଼ିଶାରେ – ତଥ୍ୟ ନା ଆଖିକୁ ଦେଖାଯାଉଛି, ନା ସରକାରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୂନ୍ୟ ପ୍ରାୟ।
ଏହା ମିଶ୍ରିତ ବାର୍ତ୍ତା ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି। ବିଜେପି ସରକାରଙ୍କ ମେସେଜ ଓ ପଲିସି ବିରୋଧାଭାସୀ।
ଏହି ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ବିରୋଧାଭାସକୁ ନେଇ ଟିଏମସି ସାଂସଦ ମହୁଆ ମୋଇତ୍ରୋ ରାଜନୈତିକ ଖେଳରେ ବେଶ୍ ଭଲ ଲାଭ ଉଠାଇବାକୁ ଅପଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି।
ମହୁଆ ମୋଇତ୍ରାଙ୍କ ‘ପଲିଟିକାଲ ପୋଷ୍ଚରିଂ’ କିମ୍ବା ବାସ୍ତବ ଚିନ୍ତା?
ଏକ୍ସରେ ମହୁଆଙ୍କ ପୋଷ୍ଟ ରାଜନୀତିକ ପ୍ରତିଘାତ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି। ତାଙ୍କ ଅଭିଯୋଗ ହେଲା-
• ଚାରିଜଣ ବଙ୍ଗଳାଭାଷୀଙ୍କୁ ‘ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀ’ ଭାବରେ ଅଭିହିତ କରି ରାଜ୍ୟରୁ ବାହାର କରାଯାଇଛି।
• ‘କେବଳ ବଙ୍ଗାଳୀ’ ହୋଇଥିବା ପାଇଁ ଏହା ଘଟିଛି।
• ଏଥିପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ପୁଲିସ ଏବଂ ଡିଜିପି ଦାୟୀ।
• “ବଙ୍ଗ ରାଜ୍ୟରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଓ ସ୍ନେହରେ ରହିବା ପରେ ଓଡ଼ିଶା କିପରି ଏମିତି ଆଚରଣ କରିପାରିବ?”
ଏହି ବକ୍ତବ୍ୟ ଭାବନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ-
ଏହା ମୁଖ୍ୟତଃ ରାଜନୈତିକ ମନୋଭାବକୁ ପରିପ୍ରକାଶ କରିବା ଏବଂ ବିଜେପିକୁ ଡେଫେନ୍ସିଭ୍ କରିବାର ଚେଷ୍ଟା।
ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ- ଓଡ଼ିଶା ପୁଲିସ ସତରେ ଏପରି କିଛି କରିଥିଲା କି?
ପୁଲିସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖଣ୍ଡନ କଲା।
କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଜୋରଜବରଦସ୍ତ ବିସ୍ଥାପନ କରାଯାଇନାହିଁ ବୋଲି କହିଛି।
ଏବେ ଦୁଇ ପକ୍ଷର ବକ୍ତବ୍ୟ—
୧. ଟିଏମସିର ଆରୋପ
୨ . ପୁଲିସର ଖଣ୍ଡନ
ତଥାପି ବାଂଲାଦେଶୀ ଅନୁପ୍ରବେଶ ବିବାଦ ତଥ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ ରାଜନୈତିକ ଇକୋସିଷ୍ଟମ ମଧ୍ୟରେ ଝୁଲି ରହିଛି।
ବିଜେପିର ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ: ଭାଷାଭିତ୍ତିକ ରାଜନୀତି ନା କଂପ୍ଲେକ୍ସ୍ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରସଙ୍ଗ?
ବିଜେପି ବିଧାୟକ ସନ୍ତୋଷ ଖଟୁଆ ମହୁଆଙ୍କୁ ବକ୍ତବ୍ୟ ପାଇଁ କଡ଼ା ସମାଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି-
• ସେ ଆରୋପକୁ ‘ଅତିରଞ୍ଜିତ’ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
• ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ସରକାର ଅବୈଧ ବାଂଲାଦେଶୀଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉଛି ବୋଲି ପ୍ରତିଆରୋପ କରିଛନ୍ତି।
• ମହୁଆଙ୍କ ମନ୍ତବ୍ୟ ‘ଉତ୍ତେଜନା ସୃଷ୍ଟି’ କରୁଛି ବୋଲି ମତ ରଖିଛନ୍ତି।
ଏହି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସତ୍ତ୍ୱେ ମୂଳ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା-
କାହିଁକି ବେଆଇନ ଅନୁପ୍ରବେଶ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହେଉନାହିଁ?
କାହିଁକି ଟ୍ରାକିଂ ଏବଂ ଡିପୋର୍ଟେସନ ସଂଖ୍ୟା ଶୂନ୍ୟ ପ୍ରାୟ?
କାହିଁକି ଏହାର ଡାଟା ଅପଡେଟ୍ ହୋଇପାରୁନାହିଁ?
ଅନୁପ୍ରବେଶ: ବଙ୍ଗ ଓ ଓଡ଼ିଶା ଗଠନର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବଡ଼ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ଏକ ଅନ୍ୟ ଦିଗ ହେଲା ମହୁଆଙ୍କ ବକ୍ତବ୍ୟରେ ଲୁଚି ରହିଛି-
ଓଡ଼ିଆ–ବଙ୍ଗାଳୀ ପରିଚୟକୁ ନେଇ ନିଜ ନିଜ ଭିତରେ ଲଢ଼ିବା।
ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗରେ ପ୍ରାୟ ୧.୫ରୁ୨ ଲକ୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ବାସ କରନ୍ତି।
ଓଡ଼ିଶାରେ ଲକ୍ଷାଧିକ ବଙ୍ଗ ଭାଷୀ ଲୋକ କାମ କରନ୍ତି-
• ନିର୍ମାଣ କାମ
• ମାଛ–ଖାଦ୍ୟ ପ୍ଲାଣ୍ଟ
• ଛୋଟ ବ୍ୟବସାୟ
• ବାଜାର ବ୍ୟବସାୟ
ଏହା ଦୁଇ ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଥନୈତିକ ସମ୍ପର୍କ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।
ତେଣୁ ମହୁଆଙ୍କ ଚେତାବନୀ-
“ଆପଣ ଯଦି ବଙ୍ଗାଳୀଙ୍କୁ ଏମିତି ବ୍ୟବହାର କରିବେ ତେବେ ବଙ୍ଗ ସରକାର ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ଉପରେ କଡ଼ା ହୋଇଯିବ”।
ଏହା ଏକ ଭୟଙ୍କର, ଏବଂ ବେଶ୍ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ବକ୍ତବ୍ୟ।
ଏହା ଦୁଇ ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ସାମାଜିକ ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରେ।
ଭାଷାଭିତ୍ତିକ ରାଜନୀତିର ନୂଆ ଦିଗ ଖୋଲିପାରେ ଯାହା ଦୁଇ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଖୁବ୍ ଖରାପ ହେବ।
ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ଘଟଣା ଓ ଧାରାବାହିକ ବିବାଦ
ଏହା ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ମହୁଆ ଓଡ଼ିଶା ଉପରେ ବେଶ୍ କଡ଼ା ଭାବରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ। ଝାରସୁଗୁଡ଼ାରେ ବଙ୍ଗାଳୀ ଭାଷୀ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ ହଇରାଣ କରାଯାଇଥିବା ଅଭିଯୋଗ ହୋଇଥିଲା। ମହୁଆ ମଧ୍ୟ ସେଥିରେ ମୁଣ୍ଡ ପୁରାଇ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରକୁ କଡ଼ା ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ।
ଏହା ଜଣାଏ ଯେ- ଏହା ଆକସ୍ମିକ ରାଜନୈତିକ ଘଟଣା ନୁହେଁ- ଏକ ଧାରାବାହିକ ପୋଲାରାଇଜେସନ।
ମୁଖ୍ୟ ସମସ୍ୟା: ପ୍ରମାଣ ଅଭାବ, ନୀତି ଅଭାବ, ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତର ଅଭାବ
(୧) ତଥ୍ୟକୁ ଅପଡେଟ କରାଯାଉନାହିଁ। ୨୦୨୩ ପରେ ଏହାର ଅପଡେଟ୍ ସାର୍ବଜନିକ ହୋଇନାହିଁ। କେବଳ ସ୍ଥିତି ଅନୁମାନ ଆଧାରରେ ଚାଲିଛି।
(୨) ଡିପୋର୍ଟେସନ ସଂଖ୍ୟା ଅଧାଧୁରା ରହିଛି। ମାତ୍ର ୫୧ ଜଣଙ୍କୁ ଦେଶାନ୍ତର ଏକ ଦଶକ ପାଇଁ ଏତେ କମ୍ ସଂଖ୍ୟା ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ।
(୩) ଅନୁପ୍ରବେଶ ପ୍ରବାହ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟଦଳ ଖୋଲାଯାଇନାହିଁ। ରାଜ୍ୟ ସୀମା, ନଦୀ ଏବଂ ସମୁଦ୍ର ପ୍ରବେଶ ନୀତି ଶୂନ୍ୟ।
(୪) ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଦଳୀୟ ରାଜନୀତି ଭିତରେ ଏ ବିଷୟରେ ଚାପ ପଡ଼ୁଛି। କେତେକ ସ୍ଥାନୀୟ ନେତାମାନଙ୍କ ସହ ଅବୈଧ ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀଙ୍କର ଯୋଗାଯୋଗ ଥିବା ଆରୋପ କରାଯାଉଛି।
ଲୁଚିଥିବା ଧକ୍କା: ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସୁରକ୍ଷା ଓ ନିର୍ବାଚନୀ ଲାଣ୍ଡସ୍କେପ୍
ଅବୈଧ ଅନୁପ୍ରବେଶ କେବଳ ଏକ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବିଷୟ ନୁହେଁ। ଏହା ସହ ରହିଛି:
• ଜାତୀୟ ସୁରକ୍ଷା
• ଲ’ ଅର୍ଡର
• ଅବୈଧ ଜମି ଦଖଲ
• ମାଦକ ଦ୍ରବ୍ୟ କାରବାର
• ଆଇଡେଣ୍ଟିଟି ଫ୍ରଡ୍
• ନକଲି ଆଧାର–ଭୋଟର କାର୍ଡ
ଏହାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଯଦି ଦକ୍ଷ ଭାବେ ନ ହୋଇପାରେ- ତେବେ ୨୦୨୯ ନିର୍ବାଚନରେ ଏହା ରାଜନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଜେପି ପାଇଁ ବୁମେରାଂ ହୋଇପାରେ।
ମୋହନ ସରକାର ଏବେ କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ?
୧. ରାଜ୍ୟବ୍ୟାପୀ ତନଖି ଓ ଡିଜିଟାଲ ମ୍ୟାପିଂରେ ପ୍ରତି ଜିଲ୍ଲାରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଅବୈଧ ବାଂଲାଦେଶୀମାନଙ୍କ ସଠିକ୍ ତଥ୍ୟ ଆକଳନ।
୨. ପୁଲିସ–ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ ସଂଯୁକ୍ତ ସେଲ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଫେକ୍ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟ ଓ ଅନୁପ୍ରବେଶ ଉପରେ ରୋକ ଲଗାଇବା।
୩. କାର୍ଯ୍ୟଦଳ ଦ୍ୱାରା ସଠିକ୍ ରିପୋର୍ଟିଂ କରାଯାଇ ପ୍ରତି ମାସରେ ବିଧାନସଭାକୁ ସ୍ଥିତି ଅପଡେଟ୍ କରାଯାଉ।
୪. ଟିଏମସି ସହ ବାକ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ନୁହେଁ, ପ୍ରମାଣ ଆଧାରିତ ପଲିସି ଉତ୍ତର ଦିଆଯାଉ।
– ସତ୍ୟ ଯଦି ମୋହନ ସରକାର ପକ୍ଷରେ ଅଛି, ପ୍ରମାଣ ଦେଖାଉ।
୫. ଓଡ଼ିଆ–ବଙ୍ଗାଳୀ ସାମାଜିକ ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେଲେ ଭାଷାଭିତ୍ତିକ ପୋଲାରାଇଜେସନ କେବେ ମଧ୍ୟ ଦୁଇ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଭଲ ନୁହେଁ।
ଅନୁପ୍ରବେଶ ପ୍ରସଙ୍ଗ—ନୀତିର ପରୀକ୍ଷା, ରାଜନୀତିର ରଣକ୍ଷେତ୍ର
ମହୁଆ ମୋଇତ୍ରୋଙ୍କ ଆକ୍ରମଣ ଏକ ରାଜନୈତିକ ଚାଲ, କିନ୍ତୁ ଏହା ତଥ୍ୟବିହୀନ ତଥା ଭାଷା–ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଆକ୍ରୋଶକୁ ଜ୍ୱାଲାମୁଖୀ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରୟାସ। ତଥାପି, ଏହି ଆରୋପକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିବା ସହିତ ମୋହନ ସରକାରଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ ଶେଷ ହେଉନାହିଁ।
ଏହା ରାଜ୍ୟ ସୁରକ୍ଷାର ମୂଳ ପ୍ରସଙ୍ଗ।
ଏହା ନିର୍ବାଚନୀ ଭବିଷ୍ୟତର ମୂଳ ପ୍ରସଙ୍ଗ।
ଏହା ଦୁଇ ରାଜ୍ୟର ସାମାଜିକ ସମ୍ବନ୍ଧର ମୂଳ ପ୍ରସଙ୍ଗ।
ଯେତେବେଳେ ଟିଏମସି ଆକ୍ରମଣ କରୁଛି, ସେତେବେଳେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ- ତଥ୍ୟ, ପ୍ରମାଣ, ସୁରକ୍ଷା, ଓ ଦୃଢ଼ତା ପଦକ୍ଷେପ।
ଯଦି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ବେଆଇନ ସଂଖ୍ୟାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରାନଯିବ, ତେବେ ଆସନ୍ତା ଦିନରେ ଏହା ରାଜନୀତିକ ବିପଦ, ସୁରକ୍ଷା ବିପଦ ଏବଂ ସାମାଜିକ ବିପଦ ହୋଇପାରେ।
ଓଡ଼ିଶାର ସୁରକ୍ଷା ଓ ପରିଚୟ-ଦୁହିଁକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବାକୁ ସମୟ ଏବେ ଆସିଯାଇଛି।
also read https://purvapaksa.com/strict-laws-on-fake-news/
strict laws on fake news ।। ମିଥ୍ୟା ଖବର ଉପରେ କଠୋର ଆଇନ ପାଇଁ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କ ଦାବି
