ଭାରତୀୟ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ମହାକୁମ୍ଭ ଅର୍ଥାତ ୫ଟି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜ୍ୟର ନିର୍ବାଚନ ଏବେ ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ମୋଡ଼ରେ। ପୂର୍ବ ଭାରତର ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ଓ ଆସାମଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦକ୍ଷିଣର କେରଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ରାଜନୈତିକ ପାଣିପାଗ ଏବେ ବେଶ୍ ସରଗରମ। ତେବେ ଏହି ଲଢ଼େଇ କେବଳ ଭୋଟ୍ ସଂଗ୍ରହର ନୁହେଁ, ବରଂ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ବିଚାରଧାରା ଏବଂ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ସଂଘର୍ଷ। ଗୋଟିଏ ପଟେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି (ବିଜେପି) ଯିଏ ନିର୍ବାଚନକୁ ଏକ ‘ସାଇଣ୍ଟିଫିକ୍ ମିଶନ୍’ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଅନ୍ୟପଟେ କଂଗ୍ରେସ ଯିଏ ନିଜର ପୁରୁଣା ଗଡ଼ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛି। ଯଦି ଏପରି ହୁଏ ତେବେ ନିର୍ବାଚନୀ ପରାଜୟରେ କଂଗ୍ରେସ ନେତା ରହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ ଶତକ ମାରିବା ଥୟ ବଁଳି ଆଲୋଚନା ହେଉଛି।
ବିଜେପିର ‘୨୪x୭’ ରଣନୀତି: ନିର୍ବାଚନ ଏକ ନିରନ୍ତର ପ୍ରକ୍ରିୟା
ବିଜେପିର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ତା’ର ସାଂଗଠନିକ କଳ। ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଦଳମାନେ ନିର୍ବାଚନ ତାରିଖ ଘୋଷଣା ପରେ ସକ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି, ବିଜେପି ସେଠାରେ ୨୪ ଘଣ୍ଟା ଓ ୩୬୫ ଦିନ ନିର୍ବାଚନୀ ମୋଡ୍ରେ ରହିଥାଏ। ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ଉଦାହରଣ ନିଆଯାଉ। ୨୦୨୧ ନିର୍ବାଚନରେ ପରାଜୟ ପରେ ମଧ୍ୟ ବିଜେପି ନିଜର ରଣନୀତି ବଦଳାଇଛି। ସୁନୀଲ ବଂଶଲଙ୍କ ଭଳି ଦକ୍ଷ ସାଂଗଠନିକ ନେତାଙ୍କୁ ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ଦାୟିତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି। ବେଙ୍ଗଲରେ ଏବେ ବିଜେପି ‘ଶୁଭେନ୍ଦୁ ବନାମ ମମତା’ ମଡେଲରେ କାମ କରୁଛି। ସ୍ଥାନୀୟ ନେତୃତ୍ୱକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା ସହ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦୀଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱକୁ ଏକ ବଡ଼ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି।
ବିଶେଷଜ୍ଞଙ୍କ ମତରେ, ବିଜେପିର ପ୍ରତିଟି ପଦକ୍ଷେପ ପଛରେ ଆରଏସଏସ (RSS)ର ଗଭୀର ଗବେଷଣା ରହିଥାଏ। ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗରେ ସଂଘ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରାୟ ୯୫ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ମହଲା ବୈଠକ କରାଯିବା ଏବଂ ଘରକୁ ଘର ବୁଲି ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କରିବା ବିଜେପିକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଠାରୁ ପୃଥକ କରୁଛି।
ଆସାମର ‘ଅନୁପ୍ରବେଶ’ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଓ କଂଗ୍ରେସର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ
ଆସାମ ରାଜନୀତିରେ ‘ଅନୁପ୍ରବେଶ’ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ଏବଂ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ପ୍ରସଙ୍ଗ। ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହିମନ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଶର୍ମା ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଏକ ଶାଣିତ ରାଜନୈତିକ ଆୟୁଧରେ ପରିଣତ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଅତି ଚତୁରତାର ସହ ‘ଅସମୀୟା ମୁସଲିମ୍’ ଏବଂ ‘ମିଆଁ (ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀ)’ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପାର୍ଥକ୍ୟ ରେଖା ଟାଣିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି।
ବିଡ଼ମ୍ବନାର ବିଷୟ ହେଉଛି, କଂଗ୍ରେସ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ରଖିପାରୁ ନାହିଁ। ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ କିମ୍ବା ଗୌରବ ଗୋଗୋଇ ଜାତୀୟ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଅନୁପ୍ରବେଶ ମୁଦ୍ଦାରେ ନିରବ ରହିବା କିମ୍ବା ରକ୍ଷଣାତ୍ମକ ହେବା, ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କ ମନରେ ଏକ ନକାରାତ୍ମକ ପ୍ରଭାବ ପକାଉଛି। ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ନେତା ଜନତାଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ସମସ୍ୟା ସହ ନିଜକୁ ଯୋଡ଼ିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ଭୋଟ୍ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ଫାଟ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ସ୍ୱାଭାବିକ।
ମୁସଲିମ୍ ଭୋଟ୍ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ବିଭାଜନ: ଏକ ନୂଆ ରାଜନୈତିକ ସମୀକରଣ
ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ଦୀର୍ଘ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଚାଲିଆସିଥିବା ‘ସେକ୍ୟୁଲାର’ ବନାମ ‘କମ୍ୟୁନାଲ’ ଲଢ଼େଇ ଏବେ ଏକ ନୂଆ ମୋଡ଼ ନେଇଛି। ମୁସଲିମ୍ ସମୁଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନୂଆ ଚେତନା ଜାଗ୍ରତ ହେଉଛି। ଆସାଦୁଦ୍ଦିନ ଓଭାଇସିଙ୍କ ଭଳି ନେତାମାନେ ଏବେ ସିଧାସଳଖ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛନ୍ତି ଯେ, କଂଗ୍ରେସ ବା ତୃଣମୂଳ କଂଗ୍ରେସ ଭଳି ଦଳଗୁଡ଼ିକ ମୁସଲିମ୍ ଭୋଟ୍ ନେଇ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହେଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେହି ସମୁଦାୟକୁ କ୍ଷମତାରେ କୌଣସି ଅଂଶୀଦାର କରୁନାହାନ୍ତି।
ଏହି ଚିନ୍ତାଧାରା କଂଗ୍ରେସ ଓ ଆଞ୍ଚଳିକ ଦଳଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ବିପଦ ଘଣ୍ଟି। ଯଦି ମୁସଲିମ୍ ଭୋଟ୍ ବିଭାଜିତ ହୁଏ, ତେବେ ବିଜେପିର ବିଜୟ ପଥ ଅଧିକ ସୁଗମ ହୋଇଯିବ। କେରଳ ଭଳି ରାଜ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ୪୦% ମୁସଲିମ୍ ଜନସଂଖ୍ୟା ରହିଛି, ସେଠାରେ ବିଜେପି ନିଜର ସ୍ଥିତି ମଜବୁତ କରିବା ପଛରେ ଏହି ଭୋଟ୍ ବିଭାଜନ ଏକ ବଡ଼ କାରଣ।
ନେତୃତ୍ୱ ଓ ଯୋଗାଯୋଗର ଅଭାବ
କଂଗ୍ରେସର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ସମସ୍ୟା ହେଉଛି ‘ଯୋଗାଯୋଗ’ ବା Communication। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦୀ ଚା’ ବିକାଳି ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଚା’ ବଗିଚାର ଶ୍ରମିକଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜକୁ ଯୋଡ଼ିବାର କଳା ଜାଣନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଭାଷଣରେ ସେହି ଆନ୍ତରିକତା ବା Connect ର ଅଭାବ ପରିଲକ୍ଷିତ ହେଉଛି। କେରଳରେ ଯାଇ ଧର୍ମ ଏବଂ ମନ୍ଦିର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ବିଜେପିକୁ ଘେରିବା ବେଳେ ସେ ବୋଧହୁଏ ଭୁଲିଯାଉଛନ୍ତି ଯେ, ସାରା ଭାରତରେ ତାଙ୍କର ଚେହେରା ଏବେ ଜଣେ ‘ହିନ୍ଦୁ ବିରୋଧୀ’ ନେତା ଭାବେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇସାରିଛି।
ପରିବର୍ତ୍ତନ ହିଁ ସମାଧାନ
ନିର୍ବାଚନ କେବଳ ପୋଷ୍ଟର ବା ଟିଭି ବିତର୍କରେ ଜିତାଯାଏ ନାହିଁ। ଏଥିପାଇଁ ଦରକାର କଠିନ ପରିଶ୍ରମ, ସ୍ପଷ୍ଟ ବିଚାରଧାରା ଏବଂ ଜନତାଙ୍କ ସହ ସିଧାସଳଖ ସମ୍ପର୍କ। ବିଜେପି ଏହି ଗୁମର ବୁଝିପାରିଛି, କିନ୍ତୁ କଂଗ୍ରେସ ଏବେ ମଧ୍ୟ ନିଜର ପୁରୁଣା ଦୁନିଆରେ ବଞ୍ଚିଛି। ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ, ଆସାମ ଓ କେରଳ ନିର୍ବାଚନର ଫଳାଫଳ କେବଳ ସରକାର ଗଠନ କରିବ ନାହିଁ, ବରଂ ଏହା ଭବିଷ୍ୟତ ଭାରତର ରାଜନୈତିକ ଦିଗ ସ୍ଥିର କରିବ। ଯଦି ବିରୋଧୀ ଦଳଗୁଡ଼ିକ ଏବେ ମଧ୍ୟ ନିଜର କାର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ନକରନ୍ତି, ତେବେ ବିଜେପିର ‘ବିଜୟ ରଥ’ କୁ ରୋକିବା ଅସମ୍ଭବ ହୋଇପଡ଼ିବ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/donald-trumps-escape-from-the-battlefield-or-strategic-victory/
