୨୦୧୬ ମସିହାର ସେହି ଶୀତୁଆ ସକାଳ ଆଜି ପୁଣି ଥରେ ଭାରତୀୟଙ୍କ ମନରେ ସତେଜ ହୋଇଉଠିଛି। ସେତେବେଳେ ଲୋକେ ନିଜ କଷ୍ଟଲବ୍ଧ ଟଙ୍କାକୁ ବଦଳାଇବା ପାଇଁ ବ୍ୟାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଧାଡ଼ି ବାନ୍ଧିଥିଲେ। ଆଜି, ପ୍ରାୟ ଏକ ଦଶନ୍ଧି ପରେ, ପୁଣି ଥରେ ସେହି ସମାନ ଦୃଶ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ଏଥର କାରଣଟି ଭିନ୍ନ। ଏବେ ଲୋକେ ଲାଇନରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଛନ୍ତି ନିଜ ଘରର ଚୁଲି ଜଳାଇବା ପାଇଁ। ଗ୍ୟାସ ସିଲିଣ୍ଡର ପାଇଁ ଦେଶର କୋଣ ଅନୁକୋଣରେ ଦେଖାଦେଇଥିବା ଏହି ଅସ୍ୱାଭାବିକ ସ୍ଥିତିକୁ ଅନେକ ସମାଲୋଚକ ‘ନୋଟବନ୍ଦୀ ୨.୦’ ବୋଲି ଆଖ୍ୟା ଦେଇଛନ୍ତି।
ସଙ୍କଟର ମୂଳ କାରଣ: ଇ-କେୱାଇସି (E-KYC) ର ଅଭିଶାପ?
ଏବେ ଗ୍ୟାସ ସଙ୍କଟ ପଛରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କାରଣ ହେଉଛି ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଲାଗୁ କରାଯାଇଥିବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଇ-କେୱାଇସି। ରନ୍ଧନ ଗ୍ୟାସରେ ମିଳୁଥିବା ସବସିଡିର ସୁବିଧା ପାଇବାକୁ ହେଲେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାହକଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଆଧାର କାର୍ଡ ସହ ବାୟୋମେଟ୍ରିକ୍ ଯାଞ୍ଚ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ସରକାରଙ୍କ ଯୁକ୍ତି ହେଉଛି ଯେ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଜାଲ୍ ସଂଯୋଗକୁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇପାରିବ ଏବଂ ପ୍ରକୃତ ହିତାଧିକାରୀଙ୍କ ପାଖରେ ଟଙ୍କା ପହଞ୍ଚିବ।
କିନ୍ତୁ ସମସ୍ୟା ନିୟମରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତାରେ ରହିଛି। ଭାରତର ଅଧିକାଂଶ ଗ୍ୟାସ ଏଜେନ୍ସି ପାଖରେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ବାୟୋମେଟ୍ରିକ୍ ମେସିନ୍ ନାହିଁ। ଅନେକ ସମୟରେ ସର୍ଭର ଡାଉନ୍ ରହୁଥିବାରୁ ଜଣେ ଗ୍ରାହକଙ୍କୁ ଯାଞ୍ଚ କରିବା ପାଇଁ ଘଣ୍ଟା ଘଣ୍ଟା ସମୟ ଲାଗୁଛି। ଶ୍ରମିକ ଏବଂ ଦିନମଜୁରିଆମାନେ ନିଜ କାମ ଛାଡ଼ି ଲାଇନରେ ଛିଡ଼ା ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ଆର୍ଥିକ ଅବସ୍ଥାକୁ ଅଧିକ ଦୋହଲାଇ ଦେଉଛି।
ଯୋଗାଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ବିଭ୍ରାଟ
କେବଳ କେୱାଇସି ନୁହେଁ, ବରଂ ଗ୍ୟାସ ସିଲିଣ୍ଡର ଯୋଗାଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବା ସପ୍ଲାଇ ଚେନ୍ରେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଧରଣର ବିଭ୍ରାଟ ଦେଖାଦେଇଛି। ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, ଗତ କିଛି ମାସ ହେବ ବିଭିନ୍ନ ବୋଟଲିଂ ପ୍ଲାଣ୍ଟରେ ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ପରିବହନ ଶୁଳ୍କକୁ ନେଇ ଟ୍ରକ୍ ମାଲିକଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ ଯୋଗୁଁ ସିଲିଣ୍ଡର ପହଞ୍ଚିବାରେ ବିଳମ୍ବ ହେଉଛି। ଯେଉଁଠି ଗ୍ରାହକ ଜଣକ ବୁକିଂ କରିବାର ୨୪ ରୁ ୪୮ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ସିଲିଣ୍ଡର ପାଉଥିଲେ, ଏବେ ସେଥିପାଇଁ ୮ ରୁ ୧୨ ଦିନ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି।
ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ
ଏହି ସମସ୍ୟା କେବଳ ଏକ ପ୍ରଶାସନିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ହୋଇ ରହିନାହିଁ, ଏହା ଏକ ମାନବୀୟ ସଙ୍କଟରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି। ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଲୋକେ ପୁଣି ଥରେ କାଠ ଚୁଲି ଆଡକୁ ମୁହାଁଉଥିବା ବେଳେ ସହରାଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାର ପାଇଁ ହୋଟେଲରୁ ଖାଦ୍ୟ କିଣିବା ଏକ ବଡ଼ ବୋଝ ପାଲଟିଛି। ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଗ୍ୟାସର କଳାବଜାରୀ ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲାଣି। ଜରୁରୀ ସମୟରେ ସିଲିଣ୍ଡର ପାଇବା ପାଇଁ ଲୋକେ ଅଧିକ ଟଙ୍କା ଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରଶାସନର ଭୂମିକା ଓ ସମାଧାନର ବାଟ
ପ୍ରଶାସନ ପକ୍ଷରୁ କୁହାଯାଉଛି ଯେ ସ୍ଥିତି ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ସ୍ୱାଭାବିକ ହେବ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ନୂଆ ନିୟମ ଲାଗୁ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ତାହାର ପରିଣାମ ବିଷୟରେ ପୂର୍ବରୁ କାହିଁକି ଚିନ୍ତା କରାଯାଏ ନାହିଁ?
୧. ଅନଲାଇନ୍ ସୁବିଧା: ବାୟୋମେଟ୍ରିକ୍ ବଦଳରେ ଓଟିପି (OTP) ଆଧାରିତ ଯାଞ୍ଚ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା ଦରକାର।
୨. ଅଧିକ କର୍ମଚାରୀ: ଗ୍ୟାସ ଏଜେନ୍ସି ଗୁଡ଼ିକରେ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ାଇବା ସହ କାଉଣ୍ଟର ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ।
୩. ସମୟ ସୀମା ବୃଦ୍ଧି: ଇ-କେୱାଇସି ପାଇଁ ଥିବା ସମୟ ସୀମାକୁ ବୃଦ୍ଧି କଲେ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ଚାପ କମିବ।
ଭାରତ ଏକ ଡିଜିଟାଲ୍ ଅର୍ଥନୀତି ଆଡକୁ ଗତି କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ଏହି ଗତିରେ ଯଦି ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କୁ ‘ଧାଡ଼ି’ର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େ, ତେବେ ସେହି ବିକାଶର ମୂଲ୍ୟ କଣ? ଗ୍ୟାସ ସିଲିଣ୍ଡର ସଙ୍କଟ କେବଳ ଏକ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ସମସ୍ୟା ନୁହେଁ, ଏହା ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଛିଦ୍ରକୁ ପଦାରେ ପକାଇ ଦେଇଛି। ସରକାର ଶୀଘ୍ର ଏହି ‘ଧାଡ଼ି’ରୁ ଜନତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ।
AlsoReadhttps://purvapaksa.com/will-there-be-a-bjd-congress-marriage/
ହେବକି ‘ବିଜେଡି-କଂଗ୍ରେସ ବିବାହ’? || Will there be a ‘BJD-Congress marriage’?
