ଭାରତୀୟ ରେଳବାଇର ଇତିହାସରେ ବନ୍ଦେ ଭାରତ ଟ୍ରେନ୍କୁ ଦେଶର ଗୌରବ, ଆଧୁନିକତା ଓ ଆତ୍ମନିର୍ଭରତାର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ପ୍ରଚାର କରାଯାଇଛି । ସେମି-ବୁଲେଟ୍ ଗତି, ଉଚ୍ଚ ପ୍ରଯୁକ୍ତି, ଏରୋଡାଇନାମିକ୍ ଡିଜାଇନ୍, ଆଧୁନିକ କୋଚ୍— ସବୁମିଶି ଏହାକୁ ଭାରତୀୟ ରେଳବାଇର ଫ୍ଲାଗ୍ଶିପ୍ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ କରିଛି । କିନ୍ତୁ ଏବେ ଯଦି ଦୁଇଟି ବନ୍ଦେ ଭାରତ ଟ୍ରେନ୍କୁ “ସବୁଦିନ ପାଇଁ” ବନ୍ଦ କରାଯାଉଛି ବୋଲି ସୂଚନା ଆସେ, ସେଥିରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିବା ନିଶ୍ଚିତ।
କେଉଁ ଟ୍ରେନ୍ ବନ୍ଦ ହେଉଛି?
୧୩ ଓ ୧୪ ଫେବୃଆରୀ ପରେ ନିମ୍ନଲିଖିତ ଦୁଇଟି ବନ୍ଦେ ଭାରତ ଟ୍ରେନ୍ ଶେଷ ଥର ପାଇଁ ଚାଲିବାକୁ ଥିବା ସୂଚନା ମିଳିଛି—
• ୨୦୯୭୯/୮୦ – ଉଦୟପୁର ସିଟି ↔ ଜୟପୁର
• ୨୦୯୮୧/୮୨ – ଉଦୟପୁର ସିଟି ↔ ଆଗ୍ରା କ୍ୟାଣ୍ଟ
IRCTC ୱେବସାଇଟ୍ରେ ମଧ୍ୟ ୧୩-୧୪ ଫେବୃଆରୀ ପରବର୍ତ୍ତୀ ରିଜର୍ଭେସନ୍ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥିବା ଖବର ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ ଆହୁରି ତିବ୍ର କରିଛି।
ପ୍ରଶ୍ନ: ବନ୍ଦେ ଭାରତ ଫେଲ୍ କି?
ଏହି ଖବର ସହିତ ଦୁଇଟି ମୂଳ ପ୍ରଶ୍ନ ଆଗକୁ ଆସୁଛି—
• ବନ୍ଦେ ଭାରତ ଟ୍ରେନ୍ କି ଯାତ୍ରୀ ଆକର୍ଷଣରେ ବିଫଳ ହୋଇଗଲା?
• କିମ୍ବା ରୁଟ୍ ଚୟନରେ ରେଳବାଇ ପକ୍ଷରୁ ଯୋଜନାଗତ ତ୍ରୁଟି ହୋଇଛି?
ଉପଲବ୍ଧ ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ରୁଟ୍ରେ ବନ୍ଦେ ଭାରତ ଟ୍ରେନ୍ର ଅକ୍ୟୁପାନ୍ସି ହାର ଆଶାଯୋଗ୍ୟ ଥିଲା ନାହିଁ । ବହୁଦିନ ଧରି ସିଟ୍ ଖାଲି ରହୁଥିବା, କୋଚ୍ରେ ଯାତ୍ରୀ ସଂଖ୍ୟା କମ୍ ଥିବା ଓ ଚାଳନ ଖର୍ଚ୍ଚ ଉଚ୍ଚ ଥିବା ସୂଚନା ଆସୁଥିଲା।
ଅର୍ଥନୈତିକ ଯୁକ୍ତି
ଏକ ବନ୍ଦେ ଭାରତ ଟ୍ରେନ୍ର ଚାଳନ ଖର୍ଚ୍ଚ ସାଧାରଣ ଏକ୍ସପ୍ରେସ୍ ଟ୍ରେନ୍ଠାରୁ ଅଧିକ । ଉଚ୍ଚ ପ୍ରଯୁକ୍ତି, ଉନ୍ନତ ରକ୍ଷାଣାବେକ୍ଷଣ, ଉଚ୍ଚ ଗତି— ସବୁମିଶି ଖର୍ଚ୍ଚ ବଢ଼ାଇଥାଏ । ଯଦି ଯାତ୍ରୀ ନଥାନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ଖର୍ଚ୍ଚ ରେଳବାଇ ପାଇଁ ଅର୍ଥନୈତିକ ଭାର ହୋଇଯାଏ। ରେଳବାଇ ଏକ ସରକାରୀ ସଂସ୍ଥା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିରତା ଧ୍ୟାନରେ ରଖି ଚାଲିବାକୁ ହୁଏ। ଖାଲି କୋଚ୍ ସହ ହାଇ-ଟେକ୍ ଟ୍ରେନ୍ ଚଳାଇବା ଲମ୍ବା ସମୟ ପାଇଁ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ରୁଟ୍ ଚୟନରେ ତ୍ରୁଟି?
ଏଠାରେ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି— ରୁଟ୍ ଚୟନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଯାତ୍ରୀ ଚାହିଦା ସମୀକ୍ଷା କରାଯାଇଥିଲା କି ?
ଉଦୟପୁର-ଜୟପୁର ଓ ଉଦୟପୁର-ଆଗ୍ରା ରୁଟ୍ରେ ପୂର୍ବରୁ ସାଧାରଣ ଟ୍ରେନ୍ ଓ ସଡକ ଯାତାୟାତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲା । ବନ୍ଦେ ଭାରତର ଭଡ଼ା ତୁଳନାମୂଳକ ଅଧିକ। ସମ୍ଭବତଃ ଯାତ୍ରୀମାନେ ଶସ୍ତା ବିକଳ୍ପକୁ ପସନ୍ଦ କରିଥିବେ ।
ଯଦି ଚାହିଦା ଓ ଆୟର ସମୀକ୍ଷା ବ୍ୟବହାରିକ ଭାବେ ନ ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ଏହା ଯୋଜନାଗତ ତ୍ରୁଟି ଭାବେ ଦେଖାଯାଇପାରେ।
ବନ୍ଦ କରାଯିବା ମାନେ ବିଫଳତା ନୁହେଁ?
କୌଣସି ସେବା ଯଦି ଚାହିଦା ନ ମିଳିବାରୁ ବନ୍ଦ କରାଯାଏ, ତାହା ସବୁବେଳେ ବିଫଳତାର ପରିଚୟ ନୁହେଁ।
ବନ୍ଦେ ଭାରତ ପ୍ରକଳ୍ପକୁ ବଡ଼ ପ୍ରଚାର ମିଳିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହି ଘଟଣା ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ସନ୍ଦେଶ ଦେଉଛି— କେବଳ ଆଧୁନିକ ଟ୍ରେନ୍ ରହିଲେ ହେବ ନାହିଁ; ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକତା, ଭଡ଼ା ସମର୍ଥ୍ୟ, ଏବଂ ଲୋକାଲ ଡିମାଣ୍ଡକୁ ବୁଝି ଯୋଜନା କରିବା ଦରକାର।
ପ୍ରକଳ୍ପର ଚମକ-ଧମକ ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱ; କିନ୍ତୁ ଅର୍ଥନୈତିକ ଟିକାଉପନ ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ। ଦୁହେଁର ସମତୁଳନ ହେଲେ ହିଁ ସଫଳତା ନିଶ୍ଚିତ।
ସିଷ୍ଟମ ପାଇଁ ଚେତାବନୀ
ଏହି ଘଟଣାକୁ ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥାଗତ ଶିକ୍ଷା ଭାବେ ନିଆଯାଇପାରେ—
• ଯୋଜନା ପୂର୍ବରୁ ଗଭୀର ଡିମାଣ୍ଡ ଅନାଲିସିସ୍ ଆବଶ୍ୟକ।
• ଭଡ଼ା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣରେ ଲୋକଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତିକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଦରକାର।
• ଚାଳନ ଖର୍ଚ୍ଚ ଓ ଆୟର ସମନ୍ୱୟ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ବନ୍ଦେ ଭାରତ ଟ୍ରେନ୍ର ଦୁଇଟି ରୁଟ୍ ବନ୍ଦ ହେବା ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା। ଏହାକୁ ନିର୍ମମ ବିଫଳତା ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଦେବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ; ତେବେ ଏହାକୁ ଚେତାବନୀ ଭାବେ ନେବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଭାରତୀୟ ରେଳବାଇ ଯଦି ଏହି ଅନୁଭବରୁ ଶିଖି ଭବିଷ୍ୟତ ରୁଟ୍ରେ ବ୍ୟବହାରିକ ଯୋଜନା କରେ, ତେବେ ବନ୍ଦେ ଭାରତ ଦୀର୍ଘକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଫଳ ହେବ।
ଅନ୍ୟଥା, ଚମକଦାର ପ୍ରକଳ୍ପ ମଧ୍ୟ ଖାଲି କୋଚ୍ରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ମେସିନ୍ରେ ପରିଣତ ହୋଇଯିବ।
ସତ୍ୟ ହେଉଛି— ରେଳ ଚକ୍ର ଗତି କରିବା ପାଇଁ ଯାତ୍ରୀ ଦରକାର; କେବଳ ପ୍ରଚାର ନୁହେଁ।
also readhttps://purvapaksa.com/guava-benefits/
ଏହି ରୋଗୀମାନେ ଭୁଲରେ ବି ଖାଆନ୍ତୁ ନାହିଁ ପିଜୁଳି ।। guava benefits
