ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ‘ଆମ୍ ଆଦମୀ ପାର୍ଟି’ର ଆବିର୍ଭାବ ଏକ ବିକଳ୍ପ ରାଜନୀତିର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସମୟ ସ୍ରୋତରେ ସେହି ସ୍ୱପ୍ନ ଏବେ ଅଭିଯୋଗ, ଆରୋପ ଏବଂ ବିବାଦର ଏକ ଚକ୍ରବ୍ୟୁହରେ ଫସିଯାଇଛି। ବିଶେଷ କରି ଦିଲ୍ଲୀ ଅବକାରୀ ଦୁର୍ନୀତି ମାମଲାରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଅରବିନ୍ଦ କେଜ୍ରିୱାଲଙ୍କ ସମ୍ପୃକ୍ତି ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆଇନଗତ ଗତିବିଧି ଏବେ ସାମ୍ବିଧାନିକ ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ନେଇ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି। ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଘଟଣାକ୍ରମରେ କେଜ୍ରିୱାଲ ଦିଲ୍ଲୀ ହାଇକୋର୍ଟର ମୁଖ୍ୟ ବିଚାରପତିଙ୍କୁ ଏକ ପତ୍ର ଲେଖି ଯେଉଁ ବିବାଦ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ନ୍ୟାୟପାଳିକା ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ସାହସ ନା ନିଜର ଅସହାୟତାକୁ ଲୁଚାଇବାର ଏକ ରଣନୀତି, ତାହା ଏବେ ଏକ ବଡ଼ ବିତର୍କର ବିଷୟ ପାଲଟିଛି।
ପକେଟରେ ପ୍ରମାଣ: ଏକ ପୁରୁଣା ଅଭ୍ୟାସ
ଅରବିନ୍ଦ କେଜ୍ରିୱାଲଙ୍କ ରାଜନୈତିକ ଜୀବନୀକୁ ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶୈଳୀ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ସେ ସବୁବେଳେ କୁହନ୍ତି, “ମୋ ପକେଟରେ ପ୍ରମାଣ ଅଛି”। ମନେ ପକାନ୍ତୁ ୨୦୧୩ ମସିହାର ସେହି ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ, ଯେତେବେଳେ ସେ ତତ୍କାଳୀନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଶୀଲା ଦୀକ୍ଷିତଙ୍କ ବିରୋଧରେ ୨୭୦ ପୃଷ୍ଠାର ଦୁର୍ନୀତି ଫାଇଲ୍ ଥିବା ଦାବି କରି ଦିଲ୍ଲୀର ଗଳିକନ୍ଦିରେ ବୁଲୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିବା ପରେ ସେହି ଫାଇଲ୍ର କୌଣସି ପତ୍ତା ମିଳିଲା ନାହିଁ। ଏହା ପରେ ନିତିନ ଗଡ଼କରୀ, ଅରୁଣ ଜେଟଲୀ ଏବଂ ବିକ୍ରମ ମଜିଠିଆଙ୍କ ଭଳି ନେତାଙ୍କ ଉପରେ ଆରୋପ ଲଗାଇ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ କୋର୍ଟରେ କ୍ଷମା ମାଗିବା ତାଙ୍କର ଏକ ନିୟମିତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପାଲଟିଛି।
ଏବେ ସେହି ସମାନ ରଣନୀତି ସେ ନ୍ୟାୟପାଳିକା ବିରୋଧରେ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି। ଦିଲ୍ଲୀ ହାଇକୋର୍ଟର ବିଚାରପତି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣକାନ୍ତା ଶର୍ମାଙ୍କ ଉପରେ ପକ୍ଷପାତିତାର ଆରୋପ ଲଗାଇ ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏହାର ପ୍ରମାଣ ଅଛି। ରାଜନୈତିକ ବିଶ୍ଳେଷକଙ୍କ ମତରେ, ଏହା କୌଣସି ସଚ୍ଚୋଟତାର ପ୍ରମାଣ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ସୁଚିନ୍ତିତ ‘ଭିକ୍ଟିମ୍ କାର୍ଡ’। ଯେତେବେଳେ କୋର୍ଟଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଯାଉଛି, ସେତେବେଳେ ସେ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଦୋଷ ଦେଇ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସହାନୁଭୂତି ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି।
ଆଇନର ଅଜ୍ଞତା ନା ଅରାଜକତା?
ଜଣେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ କେଜ୍ରିୱାଲଙ୍କଠାରୁ ଆଶା କରାଯାଏ ଯେ ସେ ଦେଶର ଆଇନ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବେ। ଯଦି ଜଣେ ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କୁ ମନେହୁଏ ଯେ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଚାରପତିଙ୍କଠାରୁ ସେ ନ୍ୟାୟ ପାଇବେ ନାହିଁ, ତେବେ ତା ପାଇଁ ଆଇନଗତ ପନ୍ଥା ଉନ୍ମୁକ୍ତ ରହିଛି। ଭାରତୀୟ ନାଗରିକ ସୁରକ୍ଷା ସଂହିତା (BNSS) ର ଧାରା ୪୪୭ ଅନୁସାରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଟ୍ରାନ୍ସଫର ପିଟିସନ୍ ଦାଖଲ କରି ମାମଲାକୁ ଅନ୍ୟ ଜଜ୍ଙ୍କ ପାଖକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିପାରିବେ।
କିନ୍ତୁ କେଜ୍ରିୱାଲ ଆଇନର ଗଳିବାଟ ଛାଡ଼ି ମୁଖ୍ୟ ବିଚାରପତିଙ୍କୁ ଚିଠି ଲେଖିବା ଏବଂ ତାହାକୁ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଚାର କରିବା ଏକ ‘ବେଞ୍ଚ ହଣ୍ଟିଂ’ (Bench Hunting) ର ପ୍ରୟାସ ବୋଲି ଆଇନଜୀବୀମାନେ କହୁଛନ୍ତି। ଏହାଦ୍ୱାରା ସେ ବିଚାରପତିଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ପ୍ରକାର ମାନସିକ ଚାପ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଯାହା ଗଣତନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଏକ ବିପଜ୍ଜନକ ସଙ୍କେତ। ଜଣେ ଦାୟିତ୍ୱବାନ ନେତାଙ୍କ ଏଭଳି ଆଚରଣକୁ ବିଶ୍ଳେଷକମାନେ ‘ରାଜନୈତିକ ଅରାଜକତା’ ବୋଲି ଅଭିହିତ କରୁଛନ୍ତି।
ପଞ୍ଜାବର ରାଜକୋଷ ଓ ବିଜ୍ଞାପନର ପ୍ରଭାବ
କେଜ୍ରିୱାଲ ନିଜକୁ ‘କଟ୍ଟର ସଚ୍ଚୋଟ’ କହୁଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ମାମଲା ଲଢ଼ୁଥିବା ଓକିଲମାନଙ୍କ ଫିସ୍କୁ ନେଇ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଛି। ଦେଶର ସବୁଠାରୁ ମହଙ୍ଗା ଆଇନଜୀବୀମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୋର୍ଟରେ ଛିଡ଼ା ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ଖର୍ଚ୍ଚ କୁଆଡୁ ଆସୁଛି?
ଏହା ଅଭିଯୋଗ ହେଉଛି ଯେ, ଦିଲ୍ଲୀରେ ନିଜର ପ୍ରଭାବ ହ୍ରାସ ପାଇବା ପରେ ଏବେ ପଞ୍ଜାବ ସରକାରଙ୍କ ରାଜକୋଷକୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି। ପଞ୍ଜାବ ସରକାରଙ୍କ ବିଜ୍ଞାପନ ଆଜି ସାରା ଦେଶର ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ଏହି ବିଜ୍ଞାପନ ଜରିଆରେ କେଜ୍ରିୱାଲ ନିଜର ଏକ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଗଣମାଧ୍ୟମକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି। ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ଟିକସ ଟଙ୍କାରେ ନିଜର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ମାମଲାକୁ ପ୍ରଚାର କରିବା କେତେଦୂର ସମୀଚୀନ, ତାହା ଏବେ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ।
ନ୍ୟାୟପାଳିକାର ସ୍ୱାଧୀନତା ଓ ଆଗାମୀ ପରିଣାମ
ନ୍ୟାୟପାଳିକା ହେଉଛି ଭାରତୀୟ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଶେଷ ସ୍ତମ୍ଭ। ଯଦି ଏହି ସଂସ୍ଥା ଉପରେ ଜଣେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନେତା ଏଭଳି ଭାବେ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ତେବେ ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କ ଆସ୍ଥା ତୁଟିଯିବ। କେଜ୍ରିୱାଲଙ୍କ ଏହି ଚିଠି ରାଜନୀତି ହୁଏତ ତାଙ୍କ କର୍ମକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଆଇନର କଡ଼ା ପରିସରରୁ ବର୍ତ୍ତିବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସହଜ ହେବ ନାହିଁ।
ଅବକାରୀ ଦୁର୍ନୀତି ମାମଲାରେ ଥିବା ପ୍ରମାଣ, ନଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିବା ମୋବାଇଲ୍ ଫୋନ୍ ଏବଂ ମନି ଟ୍ରେଲ୍ର ଯେଉଁ ତଥ୍ୟ ତଦନ୍ତକାରୀ ସଂସ୍ଥା ପାଖରେ ଅଛି, ତାହା କେବଳ ଚିଠି ଲେଖି ଲୁଚାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ହାଇକୋର୍ଟ ଏହି ମାମଲାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱର ସହ ନେଇ କେଜ୍ରିୱାଲଙ୍କୁ କଠୋର ଦଣ୍ଡ ବା ଭର୍ତ୍ସନା ମଧ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି।
ଉପସଂହାର: ଅରବିନ୍ଦ କେଜ୍ରିୱାଲଙ୍କ ଏହି ଗୋଟିଚାଳନା କେବଳ ନିଜକୁ ବଞ୍ଚାଇବାର ଏକ ଶେଷ ପ୍ରୟାସ ଭଳି ମନେହୁଏ। ସତ୍ୟର ସାମ୍ନା କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଦୋଷ ଦେବା ଏକ ସୁସ୍ଥ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଲକ୍ଷଣ ନୁହେଁ। ଆଗାମୀ ଦିନରେ କେଜ୍ରିୱାଲଙ୍କ ଏହି ରଣନୀତି ତାଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ଦେବ ନା ଜେଲ୍ର ଶିକୁଳିରେ ଅଧିକ ସମୟ ପାଇଁ ବାନ୍ଧି ରଖିବ, ତାହା ସମୟ ହିଁ କହିବ। କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ, ନ୍ୟାୟପାଳିକା ସହ ଲୁଚକାଳି ଖେଳ କୌଣସି ବି ଜନନେତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭଙ୍କର ହୋଇନଥାଏ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/debate-over-sanatans-vote/
