ଆଜି ଯେଉଁ ବିଷୟ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଛି, ତାହା କେବଳ ରାଜନୀତିକ ଚର୍ଚ୍ଚା ନୁହେଁ—ଏହା ରାଜ୍ୟର ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଚାଷୀଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ଜୀବିକା ସହ ଜଡିତ ଏକ ଗଭୀର ପ୍ରଶ୍ନ।
ପ୍ରଶ୍ନଟି ହେଉଛି—ସରକାରଙ୍କୁ ବୁଡ଼େଇଦେବେ କି ଯୋଗାଣ ମନ୍ତ୍ରୀ?
ଗତ ଦୁଇ ଦିନ ଧରି ବିଧାନସଭାରେ ଅଚଳାବସ୍ଥା ଲାଗି ରହିଛି । ବିରୋଧୀ ଦଳ ଗୋଟିଏ ଦାବିରେ ଅଟଳ—ଚାଷୀଙ୍କ ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ କର। ଗୃହ ଚାଲିବାକୁ ଦେଉନାହାନ୍ତି। ସରକାରୀ ଦଳର ବିଧାୟକମାନେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦେଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବିରୋଧୀମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ରାଜି ନୁହନ୍ତି। ଏହି ଅଚଳାବସ୍ଥା କେବଳ ଗୋଟିଏ ଦିନର ଘଟଣା ନୁହେଁ; ଏହା ଚାଷୀଙ୍କ ଦୀର୍ଘଦିନର ଅସନ୍ତୋଷର ପରିଣାମ।
ଆମେ ଆଜି ଯାହା କୁହାଯାଉଛି, ତାହା କୌଣସି ଅଭିଯୋଗ ନୁହେଁ—ଏହା ତଥ୍ୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ। ବିଧାନସଭାରେ ଯୋଗାଣ ମନ୍ତ୍ରୀ ନିଜେ ରଖିଥିବା ତଥ୍ୟ ଏବେ ସରକାର ପାଇଁ ଅସୁବିଧାର କାରଣ ହୋଇଛି।
ସମସ୍ୟା କଣ?
ରାଜ୍ୟରେ ଚାଷୀଙ୍କୁ ଧାନ କିଣା ସମୟରେ ୮୦୦ ଟଙ୍କା ଇନପୁଟ ସବସିଡ ଦେବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ବିଜେପି ସରକାର ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଏହା ଏକ ବଡ଼ ନିର୍ବାଚନୀ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଥିଲା। ଗତଥର ମଧ୍ୟ ଏହି ୮୦୦ ଟଙ୍କା ଦିଆଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏଥର ପରିସ୍ଥିତି ଅଲଗା।
କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଧାନର ନ୍ୟୁନତମ ସମର୍ଥନ ମୂଲ୍ୟ ୬୯ ଟଙ୍କା ବଢ଼ାଇଲା। ଏହା ପରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଦେଉଥିବା ୮୦୦ ଟଙ୍କା ଇନପୁଟ ସବସିଡକୁ କମାଇ ୭୩୧ ଟଙ୍କା କରିଦେଲେ। ଅର୍ଥାତ୍ ୬୯ ଟଙ୍କା କମିଗଲା।
ଏଠି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି—ଯଦି କେନ୍ଦ୍ର ମୂଲ୍ୟ ବଢ଼ାଇଲେ, ତେବେ ରାଜ୍ୟ କାହିଁକି ସବସିଡ କମାଇଲା? ଚାଷୀଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଅତିରିକ୍ତ ଲାଭ ଆସିବାର ଥିଲା, ତାକୁ କାହିଁକି ଏକ ପ୍ରଶାସନିକ ହିସାବରେ କମେଇଦିଆଗଲା ?
ଚାଷୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦେଖିଲେ ଏହା ଏକ ସରଳ ହିସାବ
ଯଦି ମୋତେ ୮୦୦ ଟଙ୍କା ମିଳିବାର ଥିଲା ଏବଂ ଏବେ ୭୩୧ ମିଳୁଛି, ତେବେ ମୁଁ ୬୯ ଟଙ୍କା ହରାଇଲି। ଏହି ୬୯ ଟଙ୍କା ପ୍ରତି କ୍ୱିଣ୍ଟାଲରେ ହେଲେ ଏକ ଛୋଟ ଚାଷୀଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ହଜାର ହଜାର ଟଙ୍କାର କ୍ଷତି ହୋଇଯାଏ।
ଏବେ ଆସନ୍ତୁ କଟନୀ-ଛଟନୀ କଥାକୁ।
ବିଭିନ୍ନ ଜିଲ୍ଲାରୁ ଆସୁଥିବା ରିପୋର୍ଟ ଦେଖାଉଛି—କ୍ୱିଣ୍ଟାଲ ପିଛା ୨ କେଜିରୁ ୧୫ କେଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧାନ କଟାଯାଉଛି। କଉଠି ୩ କେଜି, କଉଠି ୫ କେଜି, କଉଠି ୧୦ କେଜିରୁ ଅଧିକ।
ଏକ ସରଳ ଗଣିତ
ଯଦି ପ୍ରତି କ୍ୱିଣ୍ଟାଲରେ ୫ କେଜି କଟାଯାଏ ଏବଂ ଏକ ଚାଷୀ ୫୦ କ୍ୱିଣ୍ଟାଲ ଧାନ ବିକ୍ରି କରନ୍ତି—
- ତେବେ ୫ × ୫୦ = ୨୫୦ କେଜି ଧାନ କମିଗଲା।
- ଏହି ୨୫୦ କେଜି ମାନେ ହେଉଛି ୨.୫ କ୍ୱିଣ୍ଟାଲ।
- ସେହି ହିସାବରେ ତେବେ ଏହା ହେଉଛି ହଜାର ହଜାର ଟଙ୍କାର କ୍ଷତି।
- ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ମଣ୍ଡିରେ ଚାଷୀ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି।
- ଗୃହରେ ବିରୋଧୀ ରଡୁଛନ୍ତି।
- ଆଉ ମନ୍ତ୍ରୀମହୋଦୟ କହୁଛନ୍ତି—ଆମେ ୭୩୧ ଟଙ୍କା ଦେଉଛୁ।
ଏଠି ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି—ଏହା କି ଏକ ପ୍ରଶାସନିକ ସଠିକ ନିଷ୍ପତ୍ତି, ନା ଏହା ଏକ ରାଜନୀତିକ ଭୁଲ?
ରାଜନୀତିରେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଏକ ବଡ଼ ଆଧାର।
ଯଦି ଆପଣ ୮୦୦ ଟଙ୍କା ଦେବେ ବୋଲି କହିଥିଲେ, ତେବେ ତାହାକୁ ପାଳନ କରିବା ହେଉଛି ଦାୟିତ୍ୱ। ନଚେତ ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ “ପ୍ରତାରଣା ” ଭାବରେ ଦେଖିବେ।
ବିରୋଧୀ ଦଳ ଏବେ ଏହି ମୁଦ୍ଦାକୁ ଆଧାର କରି ସରକାରକୁ ଘେରିବାର ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ସେମାନେ କହୁଛନ୍ତି—ଏହା ଚାଷୀ ମାରଣା ନୀତି। ସରକାର କହୁଛନ୍ତି—ଆମେ ନୀତିଗତ ଭାବେ ଠିକ୍ କରିଛୁ।
କିନ୍ତୁ ଏଠି ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି—ଜମିରେ ଥିବା ଚାଷୀ କ’ଣ ଭାବୁଛନ୍ତି?
ଚାଷୀ ପାଇଁ ଏମଏସପି ବଢ଼ିବା କିମ୍ବା ସବସିଡ କମିବା ଏକ ରାଜନୀତିକ ଚର୍ଚ୍ଚା ନୁହେଁ। ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ହେଉଛି—ମୋ ହାତକୁ କେତେ ଟଙ୍କା ଆସିଲା? ଯଦି ତାଙ୍କ ଆୟ କମିଗଲା, ସେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ। ଯଦି ମଣ୍ଡିରେ ତାଙ୍କୁ ଅପମାନ ହେଉଛି, ସେ ରାଗିବେ। ଯଦି ଗୃହରେ ତାଙ୍କ ସମସ୍ୟା ଉଠୁଛି କିନ୍ତୁ ସମାଧାନ ନାହିଁ, ସେ ନିରାଶ ହେବେ। ଏହି ଅସନ୍ତୋଷ ଯଦି ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ତେବେ ଏହା କେବଳ ଗୃହ ଅଚଳ କରିବ ନୁହେଁ—ଏହା ନିର୍ବାଚନୀ ପରିଣାମକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରେ।
ସରକାର ପାଇଁ ଏହା ଏକ ସତର୍କ ସଙ୍କେତ।
ଯୋଗାଣ ବିଭାଗର ଏକ ନିଷ୍ପତ୍ତି ସମଗ୍ର ସରକାରକୁ ରାଜନୀତିକ ଚାପରେ ପକାଇଦେଇପାରେ।
ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ—ସମାଧାନ କ’ଣ?
- ପ୍ରଥମତଃ, ସରକାରକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବାକୁ ପଡିବ କାହିଁକି ୮୦୦ ରୁ ୭୩୧ କରାଗଲା।
- ଦ୍ୱିତୀୟତଃ, କଟନୀ-ଛଟନୀ ଉପରେ କଠୋର ନିରୀକ୍ଷଣ ଆବଶ୍ୟକ।
- ତୃତୀୟତଃ, ଚାଷୀଙ୍କ ସହ ସର୍ବସାଧାରଣ ଆଲୋଚନା ଆବଶ୍ୟକ।
ନଚେତ ବିରୋଧୀ ଦଳ ଏହାକୁ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଏକ ବଡ଼ ଆନ୍ଦୋଳନର ରୂପ ଦେଇପାରନ୍ତି।
ରାଜନୀତିରେ କେବେ କେବେ ଛୋଟ ଭୁଲ ବଡ଼ ପରିଣାମ ନେଇଆସେ।
ଏହି ୬୯ ଟଙ୍କାର ଗଣିତ କେବଳ ଆର୍ଥିକ ନୁହେଁ—ଏହା ରାଜନୀତିକ ଭବିଷ୍ୟତର ଗଣିତ ମଧ୍ୟ।
ସରକାର ଯଦି ଏବେ ଚାଷୀଙ୍କ ମନ ଜିତିପାରିବେ, ତେବେ ପରିସ୍ଥିତି ସାମାନ୍ୟ ହେବ।
ନଚେତ, ଏହି ଅସନ୍ତୋଷ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଏକ ବଡ଼ ଝଡ଼ର ରୂପ ନେଇପାରେ।
AlsoRead; https://purvapaksa.com/50-hra-increase-in-staff-what-does-it-mean-for-bhubaneswar/
