୨୦୪୭ର ଭାରତ ସ୍ୱାଧିନତା ଶତବାର୍ଷିକୀ ପାଳନ କରିବ । ଏହା ସହିତ ଉପମହାଦେଶର ବିଭାଜନକୁ ମଧ୍ୟ ଶହେ ବର୍ଷ ପୁରିବ । ଧର୍ମ ଆଧାରରେ ବିଭାଜିତ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶର ଗୋଟିଏ ଭାଗ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ନୀତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ବେଳେ ପାକିସ୍ତାନ-ବାଂଲାଦେଶ ଇସଲାମିକ ରାଷ୍ଟ୍ର । ଏମିତିରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ ଯେ, ୨୦୪୭ ବେଳକୁ ଭାରତୀୟ ଜନସଂଖ୍ୟାର ଧର୍ମୀୟ ଆଧାର କ’ଣ ଥିବ ? ଭାରତରେ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ହ୍ରାସ ପାଉଥିବା ହିନ୍ଦୁ ଜନସଂଖ୍ୟା କ’ଣ ୨୦୪୭ ବେଳକୁ ଆହୁରି ହ୍ରାସ ପାଇଥିବ ? ୧୯୪୭ ପରଠାରୁ ପାକିସ୍ତାନ ଓ ବାଂଲାଦେଶରେ ହିନ୍ଦୁ ଜନସଂଖ୍ୟାରେ ଅବନତି ଆସିଥିବା ବେଳେ ଭାରତରେ ଏହାର ଓଲଟା ହୋଇଛି । ଭାରତରେ ମୁସଲମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ପାଖାପାଖି ୬ ଗୁଣ ବଢିଛି । ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା ୨୦୪୭ ବେଳକୁ ହିନ୍ଦୁ ଓ ମୁସଲିମ ଜନସଂଖ୍ୟାର ଅନୁପାତ କ’ଣ ଥିବ ? ହିନ୍ଦୁତ୍ୱବାଦୀଙ୍କ ସେହି ପ୍ରପୋଗଣ୍ଡାରେ କଣ ଦମ୍ ଅଛି,ଯେଉଁଥିରେ ସେମାନେ ଆଗାମୀ କିଛି ବର୍ଷରେ ଭାରତ ଇସଲାମିକ ରାଷ୍ଟ୍ର ହୋଇଯିବ ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି ? ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା ସତ କ’ଣ ..
୧୯୪୭ର ବିଭାଜନ ଓ ହିନ୍ଦୁ ଓ ମୁସଲିମ ଜନସଂଖ୍ୟା
୧୯୪୭ର ବିଭାଜନ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରିଟିଶ୍ ଭାରତର ୧୯୪୧ର ଜନଗଣନା ଅନୁଯାୟୀ, ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୩୯ କୋଟି ଥିବା ବେଳେ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ଅନୁପାତ ୬୯.୫% (ପ୍ରାୟ ୨୭ କୋଟି) ଓ ମୁସଲିମଙ୍କ ୨୪.୯% (ପ୍ରାୟ ୯.୭ କୋଟି) ଥିଲା। ବିଭାଜନ ପରେ, ପାକିସ୍ତାନ ଗଠନ ସହିତ ବଡ଼ ସଂଖ୍ୟକ ମୁସଲିମ ଭାରତକୁ ଛାଡ଼ିଗଲେ (ପ୍ରାୟ ୭୨ ଲକ୍ଷ), ଯାହା ଦ୍ୱାରା ୧୯୫୧ର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନାରେ ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୩୬.୧ କୋଟି ଥିବା ବେଳେ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ଅନୁପାତ ୮୪.୧% (୩୦.୪ କୋଟି) ଓ ମୁସଲିମଙ୍କ ୯.୮% (୩.୫୪ କୋଟି) ହୋଇଥିଲା। ଏହା ଏକ ବିପରୀତ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଥିଲା: ହିନ୍ଦୁ ଅନୁପାତ ୧୪.୬ ପଏଣ୍ଟ୍ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା, ଯାହା ବିଭାଜନ ସମୟରେ ପ୍ରାୟ ୭୨ ଲକ୍ଷ ହିନ୍ଦୁ-ଶିଖଙ୍କର ଭାରତକୁ ଆଗମନ କାରଣୁ ହୋଇଥିଲା ।
୨୦୧୧ର ଜନଗଣନା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଭାରତର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୨୧ କୋଟି ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ହିନ୍ଦୁ ୭୯.୮% (୯୬.୬ କୋଟି) ଓ ମୁସଲିମ ୧୪.୨% (୧୭.୨ କୋଟି)। ଏହି ୬୦ ବର୍ଷରେ ହିନ୍ଦୁ ସଂଖ୍ୟା ୩.୨ ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା, ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ମୁସଲିମ ଜନସଂଖ୍ୟା ୪.୮ ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା। ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ଥିଲା ସନ୍ତାନ ହାରରେ ଭିନ୍ନତା: ୧୯୯୨ରେ ହିନ୍ଦୁଙ୍କର ସନ୍ତାନ ହାର ୩.୩ ଥିବା ବେଳେ ମୁସଲିମଙ୍କ ୪.୪; ୨୦୧୫ରେ ଏହା ୧.୯୪ ଓ ୨.୩୬କୁ ସଙ୍କୁଚିତ ହୋଇଛି। ଏହି ତୁଳନା ଦର୍ଶାଏ ଯେ, ବିଭାଜନ ପରେ ଭାରତରେ ହିନ୍ଦୁ ଅନୁପାତ ସ୍ଥିର ରହିଛି, ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ମୁସଲିମଙ୍କ ସଂଖ୍ୟାରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବୃଦ୍ଧି ହେଉଛି।
ହିନ୍ଦୁଙ୍କର ଧର୍ମାନ୍ତରଣ ହାର: ବର୍ତ୍ତମାନର ଓ ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଅନୁମାନ
ଭାରତରେ ଧର୍ମାନ୍ତରଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ୨୦୨୧ର ପ୍ୟୁ ରିସର୍ଚ୍ ସେଣ୍ଟରର ସର୍ଭେ ଅନୁଯାୟୀ, ୯୯% ହିନ୍ଦୁ ବାଲ୍ୟାବସ୍ଥାରୁ ହିନ୍ଦୁ ରହିଛନ୍ତି, ଯଦିଓ ପ୍ରାୟ ୦.୭% (ପ୍ରାୟ ୯.୬୬ ମିଲିୟନ) ଅନ୍ୟ ଧର୍ମକୁ ଯାଇଛନ୍ତି। ଏହାକୁ ସନ୍ତୁଳନ କରୁଛି ୦.୮% (୧୧ ମିଲିୟନ) ନୂତନ ହିନ୍ଦୁ, ଯାହା ପ୍ରାୟତଃ ବିବାହ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥାଏ। କେରଳରେ ୨୦୨୦ରେ ୪୭% ନୂତନ ହିନ୍ଦୁ ଥିଲେ, ଯାହା ଦଳିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନଙ୍କର ପୁନଃ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛି । ଭବିଷ୍ୟତ୍ରେ, ସନ୍ତାନ ହାରର ସଙ୍କୋଚନ ସହିତ ଧର୍ମାନ୍ତରଣର ପ୍ରଭାବ ସ୍ୱଲ୍ପ ରହିବ; ପ୍ୟୁର ଅନୁମାନରେ ୨୦୫୦ରେ ଏହା ଜନସଂଖ୍ୟାର ସ୍ଥିରତାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିବ।
ଗତ ୭୦ ବର୍ଷରେ ମୁସଲିମଙ୍କର ସଂଖ୍ୟାବୃଦ୍ଧି ଓ ରାଜ୍ୟସ୍ତରୀୟ ପରିସ୍ଥିତି
୧୯୫୧ରୁ ୨୦୧୧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମୁସଲିମଙ୍କ ଅନୁପାତ ୯.୮%ରୁ ୧୪.୨% ହୋଇଛି, ଯଦିଓ ହିନ୍ଦୁ ୮୪.୧%ରୁ ୭୯.୮%କୁ ଖସିଛନ୍ତି। ଏହି ବୃଦ୍ଧି ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ (୧୯%), ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ (୨୭%), ବିହାର (୧୭%) ଆଦି ରାଜ୍ୟରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଯେଉଁରାଜ୍ୟ ଗୁଡ଼ିକରେ ଭାରତର ୪୭% ମୁସଲିମ ରହୁଛନ୍ତି।, କେରଳ, ଜମ୍ମୁ-କାଶ୍ମୀର ଆଦିରେ ମୁସଲିମ ଅନୁପାତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, କିନ୍ତୁ ହିନ୍ଦୁ ସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ଏହା ସନ୍ତାନ ହାର ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ କାରଣରୁ।
ପାକିସ୍ତାନ-ବାଂଲାଦେଶରେ ହିନ୍ଦୁ ସଂଖ୍ୟା ହ୍ରାସ
୧୯୪୭ରେ ପାକିସ୍ତାନରେ (ପୂର୍ବ-ପଶ୍ଚିମ) ହିନ୍ଦୁ ୨୪% ଥିଲେ, ଯାହା ୧୯୫୧ରେ ପଶ୍ଚିମ ପାକିସ୍ତାନରେ ୧.୬% ଓ ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ତାନରେ (ବାଂଲାଦେଶ) ୨୨% ହୋଇଥିଲା। ୨୦୧୭ର ଜନଗଣନା ଅନୁଯାୟୀ ପାକିସ୍ତାନରେ ୨.୧୪% ଓ ବାଂଲାଦେଶରେ ୮.୫% ହିନ୍ଦୁ ଅଛନ୍ତି। ଏହା ପଳାୟନ, ହିଂସା ଓ ସଂଘର୍ଷର ଫଳ। ଭାରତରେ ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତି ଅସମ୍ଭବ, କାରଣ ସଂବିଧାନିକ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଗଣତନ୍ତ୍ର ରହିଛି; କୌଣସି ରାଜ୍ୟରେ ମୁସଲିମ ଅନୁପାତ ୩୦%ରୁ ଅଧିକ ନୁହେଁ।
୨୦୪୭ର ଅନୁମାନ ଓ ବିଭାଜନର ସମ୍ଭାବନା
ଲାନ୍ସେଟ୍ର ୨୦୨୦ର ଅଧ୍ୟୟନ ଅନୁଯାୟୀ, ୨୦୪୭ରେ ଭାରତର ଜନସଂଖ୍ୟା ୧୬୧ କୋଟି ହେବ, ଯେଉଁଥିରେ ହିନ୍ଦୁ ୧୩୦ କୋଟି (୭୬%) ଓ ମୁସଲିମ ୩୦ କୋଟି (୧୮%)। ପ୍ୟୁ’ର ୨୦୧୫ର ରିପୋର୍ଟରେ ୨୦୫୦ରେ ଭାରତରେ ମୁସଲିମ ଜନସଂଖ୍ୟା ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟାରେ ୧୮.୪% ହେବ ବୋଲି ଦାବି କରାଯାଇଥିଲା। ଧର୍ମୀୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଆଉ ଏକ ବିଭାଜନର ଭୟ ଅସଂଗତ; ୧୯୪୭ର ବିଭାଜନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟବାଦୀ କୃତ୍ୟ ଥିଲା, ଜନସଂଖ୍ୟାର ସ୍ୱାଭାବିକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଫଳ ନଥିଲା।
Also Read https://purvapaksa.com/when-will-the-bjd-shut-the-mouth-of-manmath/
When will the BJD shut the mouth of Manmath? ।। ମନ୍ମଥଙ୍କ ତୁଣ୍ଡରେ ତୁଣ୍ଡି କେବେ ବାନ୍ଧିବ ବିଜେଡି ?
